ଜନାଦ୍ଵିଶ୍ଵଜନୀନାତ୍ସିନ୍ଧୁତସ୍ପର୍ଯାଭୃତମ୍ । ଦୂରାତ୍ତ୍ଵା ମନ୍ଯ ଉଦ୍ଭୃତମୀର୍ଷ୍ଯାଯା ନାମ ଭେଷଜମ୍
ଲୋକମାନେ, ସମସ୍ତ ଜନ, ନଦୀ, ପାହାଡ଼, ଦୂର ଠାରୁ ତୁମେ ଉଠାଯାଇଛ; ଇର୍ଷ୍ୟାର ନାମରେ ଏହି ଔଷଧି।
ସିନୀଵାଲି ପୃଥୁଷ୍ଟୁକେ ଯା ଦେଵାନାମସି ସ୍ଵସା । ଜୁଷସ୍ଵ ହଵ୍ଯମାହୁତଂ ପ୍ରଜାଂ ଦେଵି ଦିଦିଡ୍ଢି ନଃ
ସିନୀବାଳୀ, ପ୍ରସ୍ତୃତ ନିତମ୍ଭ ଥିବା, ଦେବତାମାନଙ୍କର ଭଉଣୀ, ଆହୁତ ହୋଇଥିବା ହବିକୁ ଗ୍ରହଣ କର; ଦେବୀ, ଆମକୁ ସନ୍ତାନ ଦିଅ।
ଯା ସୁବାହୁଃ ସ୍ଵଙ୍ଗୁରିଃ ସୁଷୂମା ବହୁସୂଵରୀ । ତସ୍ଯୈ ଵିଶ୍ପତ୍ନ୍ଯୈ ହଵିଃ ସିନୀଵାଲ୍ଯୈ ଜୁହୋତନ
ଯିଏ ସୁନ୍ଦର ବାହୁ, ମନୋହର ଆଙ୍ଗୁଠି, ଶକ୍ତିରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ଅନେକ ସନ୍ତାନର ମା, ସେଇ ଜନମାନ୍ୟ ମହିଳା, ସିନୀବାଳୀଙ୍କୁ ହବି ଅର୍ପଣ କର।
ଯା ଵିଶ୍ପତ୍ନୀନ୍ଦ୍ରମସି ପ୍ରତୀଚୀ ସହସ୍ରସ୍ତୁକାଭିଯନ୍ତୀ ଦେଵୀ । ଵିଷ୍ଣୋଃ ପତ୍ନି ତୁଭ୍ଯଂ ରାତା ହଵୀଂଷି ପତିଂ ଦେଵି ରାଧସେ ଚୋଦଯସ୍ଵ
ଯିଏ ଜନମାନ୍ୟ ମହିଳା, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କର, ସଦା ଗ୍ରହଣ କରୁଥିବା, ହଜାର ରୂପରେ ଆସୁଥିବା ଦେବୀ; ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ଭାର୍ଯ୍ୟା, ତୁମକୁ ଏହି ହବି ଦିଆଯାଉଛି—ଦେବୀ, ଆମର ଭଲ ପାଇଁ ତୁମେ ତୁମ ପତିଙ୍କୁ ପ୍ରେରିତ କର।
କୁହୂଂ ଦେଵୀଂ ସୁକୃତଂ ଵିଦ୍ମନାପସମସ୍ମିନ୍ ଯଜ୍ଞେ ସୁହଵା ଜୋହଵୀମି । ସା ନୋ ରଯିଂ ଵିଶ୍ଵଵାରଂ ନି ଯଛାଦ୍ଦଦାତୁ ଵୀରଂ ଶତଦାଯମୁକ୍ଥ୍ଯମ୍
ମୁଁ ଜ୍ଞାନ ସହିତ ଦେବୀ କୁହୂଙ୍କୁ, ଭଲ କାମ କରୁଥିବାକୁ, ଏହି ଯଜ୍ଞରେ ଡାକୁଛି, ସହଜରେ ଡାକିପାରିବା। ସେ ଆମକୁ ସମସ୍ତ ଧନ, ଶୂରବୀର ପୁଅ, ଶତଗୁଣ ପ୍ରଶଂସା ଦେଉନ୍ତୁ।
କୁହୂର୍ଦେଵାନାମମୃତସ୍ଯ ପତ୍ନୀ ହଵ୍ଯା ନୋ ଅସ୍ଯ ହଵିଷୋ ଜୁଷେତ । ଶୃଣୋତୁ ଯଜ୍ଞମୁଶତୀ ନୋ ଅଦ୍ଯ ରାଯସ୍ପୋଷଂ ଚିକିତୁଷୀ ଦଧାତୁ
କୁହୂ, ଦେବତାମାନଙ୍କର ଅମୃତ ଭାର୍ଯ୍ୟା, ସେ ଆମର ଏହି ହବିକୁ ଗ୍ରହଣ କରୁନ୍ତୁ; ସେ ଆଜି ଆମର ଯଜ୍ଞକୁ ଶୁଣୁନ୍ତୁ, ଧନର ପୋଷଣ ଆମକୁ ଦିଅନ୍ତୁ।
ରାକାମହଂ ସୁହଵା ସୁଷ୍ଟୁତୀ ହୁଵେ ଶୃଣୋତୁ ନଃ ସୁଭଗା ବୋଧତୁ ତ୍ମନା । ସୀଵ୍ଯତ୍ଵପଃ ସୂଚ୍ଯାଛିଦ୍ଯମାନଯା ଦଦାତୁ ଵୀରଂ ଶତଦାଯମୁକ୍ଥ୍ଯମ୍
ମୁଁ ଦୟାଳୁ ଓ ସୁନମିତ ରାକାଙ୍କୁ ଡାକୁଛି; ସେ ଆମ କଥା ଶୁଣୁନ୍ତୁ, ଭାଗ୍ୟଶାଳି ଦେବୀ ଆତ୍ମାରେ ଆମକୁ ଧ୍ୟାନ ଦିଅନ୍ତୁ। କାଟିନପାରୁଥିବା ସୁଇଁ ଦ୍ୱାରା ବସ୍ତ୍ର ଝୋଡ଼ି ଦିଅନ୍ତୁ, ଏବଂ ଆମକୁ ଶତଦାନ କରୁଥିବା, ପ୍ରଶଂସାଯୋଗ୍ୟ ଏକ ବୀର ପୁଅ ଦିଅନ୍ତୁ।
ଯାସ୍ତେ ରାକେ ସୁମତଯଃ ସୁପେଶସୋ ଯାଭିର୍ଦଦାସି ଦାଶୁଷେ ଵସୂନି । ତାଭିର୍ନୋ ଅଦ୍ଯ ସୁମନା ଉପାଗହି ସହସ୍ରାପୋଷଂ ସୁଭଗେ ରରାଣା
ହେ ରାକା, ତୁମର ସେଇ ଦୟାଳୁ ଓ ଶୋଭାବନ୍ତୀ କୃପାଗୁଡ଼ିକ, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ଭକ୍ତଙ୍କୁ ଧନ ଦେଉଛ, ସେଇ କୃପା ଦ୍ୱାରା ଆଜି ଆମ ପାଖକୁ ଦୟାଳୁ ହୃଦୟରେ ଆସ, ହେ ଭାଗ୍ୟଶାଳି ଦେବୀ, ଆମକୁ ବହୁତ ଧନ ଦିଅ।
ଦେଵାନାଂ ପତ୍ନୀରୁଶତୀରଵନ୍ତୁ ନଃ ପ୍ରାଵନ୍ତୁ ନସ୍ତୁଜଯେ ଵାଜସାତଯେ । ଯାଃ ପାର୍ଥିଵାସୋ ଯା ଅପାମପି ଵ୍ରତେ ତା ନୋ ଦେଵୀଃ ସୁହଵାଃ ଶର୍ମ ଯଚ୍ଛନ୍ତୁ
ଦେବତାମାନଙ୍କର ଚମକୁଥିବା ପତ୍ନୀମାନେ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କରୁନ୍ତୁ, ଆମକୁ ବିଜୟ ଓ ଶକ୍ତି ଲାଭ କରାନ୍ତୁ। ଯେଉଁମାନେ ପୃଥିବୀରେ ବସନ୍ତି ଓ ଯେଉଁମାନେ ଜଳର ଅଧିପତି, ସେଇ ସମସ୍ତ ଦୟାଳୁ ଦେବୀମାନେ ଆମକୁ ନିଜ ରକ୍ଷା ଦିଅନ୍ତୁ।
ଉତ ଗ୍ନା ଵ୍ଯନ୍ତୁ ଦେଵପତ୍ନୀରିନ୍ଦ୍ରାଣ୍ଯଗ୍ନାଯ୍ଯଶ୍ଵିନୀ ରାଟ୍। ଆ ରୋଦସୀ ଵରୁଣାନୀ ଶୃଣୋତୁ ଵ୍ଯନ୍ତୁ ଦେଵୀର୍ଯ ଋତୁର୍ଜନୀନାମ୍
ଏବଂ ଦେବତାମାନଙ୍କର ପତ୍ନୀମାନେ—ଇନ୍ଦ୍ରାଣୀ, ଅଗ୍ନାୟୀ, ଅଶ୍ୱିନୀ, ରାଟ୍, ଦୁଇ ଜଗତ୍, ବରୁଣାଣୀ—ସେ ଆମ କଥା ଶୁଣୁନ୍ତୁ; ଋତୁମାତା ଦେବୀମାନେ ଆମ ପାଖକୁ ଆସନ୍ତୁ।
7.50(7.52) ଯଥା ଵୃକ୍ଷମଶନିର୍ଵିଶ୍ଵାହା ହନ୍ତ୍ଯପ୍ରତି । ଏଵାହମଦ୍ଯ କିତଵାନ୍ ଅକ୍ଷୈର୍ବଧ୍ଯାସମପ୍ରତି
ଯେପରି ଅସନି ଗଛକୁ ଅବିରୋଧରେ ଭାଙ୍ଗିଦେଉଛି, ସେପରି ଆଜି ମୁଁ ଜୁଆଡ଼ିକୁ ଅକ୍ଷର ଦ୍ୱାରା ଅବିରୋଧରେ ବାନ୍ଧିଦେଉ।
ତୁରାଣାମତୁରାଣାଂ ଵିଶାମଵର୍ଜୁଷୀଣାମ୍ । ସମୈତୁ ଵିଶ୍ଵତୋ ଭଗୋ ଅନ୍ତର୍ହସ୍ତଂ କୃତଂ ମମ
ଦ୍ରୁତ କିମ୍ବା ଧୀର, ଯେଉଁମାନେ ପ୍ରିୟ କିମ୍ବା ଅପ୍ରିୟ, ସମସ୍ତଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଭାଗ୍ୟ ଆସି ମୋ ହାତରେ ପଡ଼ୁ।
ଈଡେ ଅଗ୍ନିଂ ସ୍ଵାଵସୁଂ ନମୋଭିରିହ ପ୍ରସକ୍ତୋ ଵି ଚଯତ୍କୃତଂ ନଃ । ରଥୈରିଵ ପ୍ର ଭରେ ଵାଜଯଦ୍ଭିଃ ପ୍ରଦକ୍ଷିଣଂ ମରୁତାଂ ସ୍ତୋମମୃଧ୍ଯାମ୍
ମୁଁ ଏଠାରେ ଆଦର ସହିତ ଭଲ ଦାତା ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କରୁଛି; ସେ ଆମ କାର୍ଯ୍ୟକୁ ନେତୃତ୍ୱ ଦିଅନ୍ତୁ। ଯେପରି ରଥ ଯୁଦ୍ଧରେ ଅଗ୍ରଗାମୀ, ସେପରି ଶକ୍ତିଶାଳୀମାନେ ସହ ଆମେ ଅଗ୍ରଗତି ଲାଭ କରିବା; ମାରୁତମାନଙ୍କର ସ୍ତୁତିକୁ ସଫଳତାରେ ପୂରଣ କରିବା।
ଵଯଂ ଜଯେମ ତ୍ଵଯା ଯୁଜା ଵୃତମସ୍ମାକମଂଶମୁଦଵା ଭରେଭରେ । ଅସ୍ମଭ୍ଯମିନ୍ଦ୍ର ଵରୀଯଃ ସୁଗଂ କୃଧି ପ୍ର ଶତ୍ରୂଣାଂ ମଘଵନ୍ ଵୃଷ୍ଣ୍ଯା ରୁଜ
ତୁମେ ସହଯୋଗୀ ହେଲେ ଆମେ ପ୍ରତିଯୋଗିତାରେ ବିଜୟୀ ହେବା; ପ୍ରତ୍ୟେକ ସଂଘର୍ଷରେ ଆମ ଅଂଶ ବଢ଼ିଯାଉ। ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମ ପାଇଁ ପଥକୁ ସହଜ କର; ହେ ଦାତା, ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କର ଶକ୍ତିକୁ ଭଙ୍ଗ କର।
ଅଜୈଷଂ ତ୍ଵା ସଂଲିଖିତମଜୈଷମୁତ ସଂରୁଧମ୍ । ଅଵିଂ ଵୃକୋ ଯଥା ମଥଦେଵା ମଥ୍ନାମି ତେ କୃତମ୍
ମୁଁ ତୁମକୁ ଜିତିଛି, ମୁଁ ବନ୍ଧା ଥିବାକୁ ମଧ୍ୟ ଜିତିଛି। ଯେପରି ଏକ ନିଆଳିଆ ଛାଗକୁ ଚେବାଇଦେଉଛି, ସେପରି ହେ ଦେବତାମାନେ, ମୁଁ ତୁମ କାମକୁ ଭଙ୍ଗ କରୁଛି।
ଉତ ପ୍ରହାମତିଦୀଵା ଜଯତି କୃତମିଵ ଶ୍ଵଘ୍ନୀ ଵି ଚିନୋତି କାଲେ । ଯୋ ଦେଵକାମୋ ନ ଧନଂ ରୁଣଦ୍ଧି ସମିତ୍ତଂ ରାଯଃ ସୃଜତି ସ୍ଵଧାଭିଃ
ଯେଉଁଠାରେ ପଡ଼ିଥିବା ମଧ୍ୟ ଉଠି ବିଜୟୀ ହେଉଛି, ଯେପରି କୁକୁର ମାରିବା ଦଣ୍ଡ ସମୟରେ ଲକ୍ଷ୍ୟକୁ ହାସଲ କରେ। ଯିଏ ଦେବତାଙ୍କୁ ଚାହେ, ସେ ଧନ ରଖି ନାହିଁ; ସେ ନିଜ ଶକ୍ତିରେ ବନ୍ଧୁଙ୍କୁ ଧନ ଦେଉଛି।
ଗୋଭିଷ୍ଟରେମାମତିଂ ଦୁରେଵାଂ ଯଵେନ ଵା କ୍ଷୁଧଂ ପୁରୁହୂତ ଵିଶ୍ଵେ । ଵଯଂ ରାଜସୁ ପ୍ରଥମା ଧନାନ୍ଯରିଷ୍ଟାସୋ ଵୃଜନୀଭିର୍ଜଯେମ
ଗାଁ ଦ୍ୱାରା ଏହି ଶତ୍ରୁତାକୁ ଜିତିବା, ଯବ କିମ୍ବା ଖାଦ୍ୟ ଦ୍ୱାରା, ହେ ବହୁବାର ଡାକାଯାଉଥିବା, ସମସ୍ତ ଦିଗରେ। ରାଜାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଆମେ ଧନରେ ପ୍ରଥମ ହେବା, ଅକ୍ଷତ ଓ ବିଜୟୀ ହେବା।
କୃତଂ ମେ ଦକ୍ଷିଣେ ହସ୍ତେ ଜଯୋ ମେ ସଵ୍ଯ ଆହିତଃ । ଗୋଜିଦ୍ଭୂଯାସମଶ୍ଵଜିଦ୍ଧନଂଜଯୋ ହିରଣ୍ଯଜିତ୍
ମୋର ଡାହାଣ ହାତରେ ବିଜୟ ରହିଛି; ବାମ ହାତରେ ଜୟ ରଖାଯାଇଛି। ମୁଁ ଗାଁ ଜିତିବା, ଘୋଡ଼ା ଜିତିବା, ଧନ ଓ ସୁନା ଜିତିବା ହେଉ।
ଅକ୍ଷାଃ ଫଲଵତୀଂ ଦ୍ଯୁଵଂ ଦତ୍ତ ଗାଂ କ୍ଷୀରିଣୀମିଵ । ସଂ ମା କୃତସ୍ଯ ଧାରଯା ଧନୁଃ ସ୍ନାଵ୍ନେଵ ନହ୍ଯତ
ହେ ଅକ୍ଷ, ଫଳଦାୟକ ଫେଙ୍କ ଦିଅ, ଯେପରି ଦୁଧ ଦେଉଥିବା ଗାଁ। ଜିତିଥିବା ଫେଙ୍କର ବନ୍ଧନରେ ମୋତେ ଏକତ୍ର କର, ଯେପରି ଧନୁର ତାଣି ଧନୁକୁ ଧରି ରଖେ।
ବୃହସ୍ପତିର୍ନଃ ପରି ପାତୁ ପଶ୍ଚାଦୁତୋତ୍ତରସ୍ମାଦଧରାଦଘାଯୋଃ । ଇନ୍ଦ୍ରଃ ପୁରସ୍ତାଦୁତ ମଧ୍ଯତୋ ନଃ ସଖା ସଖିଭ୍ଯୋ ଵରୀଯଃ କୃଣୋତୁ
ବୃହସ୍ପତି ଆମକୁ ପଛୁଆ, ଉତ୍ତର ଓ ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗରୁ, ଅପୟରୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ; ଇନ୍ଦ୍ର ଆଗରୁ ଓ ମଧ୍ୟରୁ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ। ସଂଗୀମାନେ ମଧ୍ୟରେ ସଂଗୀ ଭଳି, ସେ ଆମକୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ କରନ୍ତୁ।
ସଂଜ୍ଞାନଂ ନଃ ସ୍ଵେଭିଃ ସଂଜ୍ଞାନମରଣେଭିଃ । ସଂଜ୍ଞାନମଶ୍ଵିନା ଯୁଵମିହାସ୍ମାସୁ ନି ଯଚ୍ଛତମ୍
ଆମ ନିଜ ଲୋକମାନେ ସହିତ ସମ୍ମତି ରହୁ, ମିତ୍ରମାନେ ସହିତ ସମ୍ମତି ରହୁ। ହେ ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟ, ଏଠାରେ ଆମ ମଧ୍ୟରେ ସମ୍ମତି ଦିଅ।
ସଂ ଜାନାମହୈ ମନସା ସଂ ଚିକିତ୍ଵା ମା ଯୁଷ୍ମହି ମନସା ଦୈଵ୍ଯେନ । ମା ଘୋଷା ଉତ୍ସ୍ଥୁର୍ବହୁଲେ ଵିନିର୍ହତେ ମେଷୁଃ ପପ୍ତଦିନ୍ଦ୍ରସ୍ଯାହନ୍ଯାଗତେ
ଆମେ ମନରେ ଏକତା ରଖିବା, ଜ୍ଞାନରେ ଏକତା ରଖିବା; ଦେବତାଙ୍କ ଇଚ୍ଛାରେ ଆମ ମନ ଭିନ୍ନ ହେଉ ନାହିଁ। ସଭାରେ ଉଚ୍ଚ ସ୍ୱର ଉଠୁନାହିଁ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଦିନ ଆସିଲେ ଅସ୍ଥିରତା ହେଉ ନାହିଁ।
ଅମୁତ୍ରଭୂଯାଦଧି ଯଦ୍ଯମସ୍ଯ ବୃହସ୍ପତେ ଅଭିଶସ୍ତେରମୁଞ୍ଚଃ । ପ୍ରତ୍ଯୌହତାମଶ୍ଵିନା ମୃତ୍ଯୁମସ୍ମଦ୍ଦେଵାନାମଗ୍ନେ ଭିଷଜା ଶଚୀଭିଃ
ଯଦି ଆମେ ଅନ୍ୟ କେଉଁଠି ଶାପରେ ବନ୍ଧାଯାଇଥିଲୁ, ହେ ବୃହସ୍ପତି, ଆମକୁ ସେଠାରୁ ମୁକ୍ତ କର। ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟ ଆମଠାରୁ ମୃତ୍ୟୁକୁ ଦୂର କରନ୍ତୁ; ହେ ଅଗ୍ନି, ଦେବତାଙ୍କ ଚିକିତ୍ସକ, ତୁମ ଶକ୍ତିରେ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର।
ସଂ କ୍ରାମତଂ ମା ଜହୀତଂ ଶରୀରଂ ପ୍ରାଣାପାନୌ ତେ ସଯୁଜାଵିହ ସ୍ତାମ୍ । ଶତଂ ଜୀଵ ଶରଦୋ ଵର୍ଧମାନୋଽଗ୍ନିଷ୍ଟେ ଗୋପା ଅଧିପା ଵସିଷ୍ଠଃ
ଦୁଇଏ ଏକାସାଥି ଆଗେ ବଢ଼, ଶରୀରକୁ ଛାଡ଼ନି; ତୁମ ଜୀବନବାୟୁ ଏଠାରେ ଏକତ୍ର ରହୁ। ଶତ ବର୍ଷ ବଞ୍ଚ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହେଉ; ଅଗ୍ନି ତୁମର ରକ୍ଷକ, ବସିଷ୍ଠ ତୁମର ଅଧିପତି।
ଆଯୁର୍ଯତ୍ତେ ଅତିହିତଂ ପରାଚୈରପାନଃ ପ୍ରାଣଃ ପୁନରା ତାଵିତାମ୍ । ଅଗ୍ନିଷ୍ଟଦାହାର୍ନିର୍ଋତେରୁପସ୍ଥାତ୍ତଦାତ୍ମନି ପୁନରା ଵେଶଯାମି ତେ
ତୁମର ଯେ ଆୟୁଷ୍ୟ ଦୂରକୁ ଚାଲିଯାଇଥିଲା, ତୁମର ବାହାରୁଥିବା ଓ ଭିତରକୁ ଆସୁଥିବା ଶ୍ୱାସ, ସେଗୁଡ଼ିକୁ ପୁଣି ତୁମ ପାଖକୁ ଫେରାଇ ଆସୁ। ଅଗ୍ନି ତୁମକୁ ନିରୃତିର ଗ୍ରାସରୁ ଫେରାଇ ଆଣୁ, ଏହି ସବୁକୁ ମୁଁ ପୁଣି ତୁମ ଅନ୍ତରେ ବସାଇ ଦେଉଛି।
ମେମଂ ପ୍ରାଣୋ ହାସୀନ୍ ମୋ ଅପାନୋଽଵହାଯ ପରା ଗାତ୍। ସପ୍ତର୍ଷିଭ୍ଯ ଏନଂ ପରି ଦଦାମି ତେ ଏନଂ ସ୍ଵସ୍ତି ଜରସେ ଵହନ୍ତୁ
ତୁମର ଶ୍ୱାସ କେବେ ଚାଲିଯାଉ ନାହିଁ, ତୁମର ପ୍ରାଣ ବହୁ ଦୂରକୁ ଯିଅ ନାହିଁ। ଏହାକୁ ମୁଁ ସପ୍ତ ଋଷିଙ୍କୁ ସମର୍ପଣ କରୁଛି; ସେମାନେ ଏହାକୁ ତୁମ ପାଇଁ ସୁରକ୍ଷିତ ଭାବେ ବୃଦ୍ଧାବସ୍ଥା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ନେଇଯାଉନ୍ତୁ।
ପ୍ର ଵିଷତଂ ପ୍ରାଣାପାନାଵନଡ୍ଵାହାଵିଵ ଵ୍ରଜମ୍ । ଅଯଂ ଜରିମ୍ଣଃ ଶେଵଧିରରିଷ୍ଟ ଇହ ଵର୍ଧତାମ୍
ତୁମର ପ୍ରାଣ ଓ ଅପାନ ଦୁଇଟି ଜୋଟି ଗୋରୁ ପରି ଏଗିଯାଉ। ଏହି ଅକ୍ଷୁଣ୍ଣ ବୃଦ୍ଧାବସ୍ଥା ଏଠାରେ ବଢ଼ିଯାଉ।
ଆ ତେ ପ୍ରାଣଂ ସୁଵାମସି ପରା ଯକ୍ଷ୍ମଂ ସୁଵାମି ତେ । ଆଯୁର୍ନୋ ଵିଶ୍ଵତୋ ଦଧଦଯମଗ୍ନିର୍ଵରେଣ୍ଯଃ
ମୁଁ ତୁମ ପ୍ରାଣକୁ ପୁଣି ତୁମ ପାଖକୁ ଡାକୁଛି; ତୁମ ଠାରୁ ରୋଗକୁ ଦୂର କରୁଛି। ଏହି ଉତ୍ତମ ଅଗ୍ନି ସମସ୍ତଠାରେ ଜୀବନକୁ ବ୍ୟାପିତ କରୁ।
ଉଦ୍ଵଯଂ ତମସସ୍ପରି ରୋହନ୍ତୋ ନାକମୁତ୍ତମମ୍ । ଦେଵଂ ଦେଵତ୍ରା ସୂର୍ଯମଗନ୍ମ ଜ୍ଯୋତିରୁତ୍ତମମ୍
ଅନ୍ଧକାରରୁ ଉଠି, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଶ୍ୱର୍ଗକୁ ଚଢ଼ି, ଆମେ ଦେବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଦେବ, ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ, ସର୍ବୋତ୍ତମ ଆଲୋକକୁ ପହଞ୍ଚିଛୁ।
ଋଚଂ ସାମ ଯଜାମହେ ଯାଭ୍ଯାଂ କର୍ମାଣି କୁର୍ଵତେ । ଏତେ ସଦସି ରାଜତୋ ଯଜ୍ଞଂ ଦେଵେଷୁ ଯଚ୍ଛତଃ
ଯେ ଋଚ୍ ଓ ସାମ ଦ୍ୱାରା କାର୍ଯ୍ୟ ସମ୍ପନ୍ନ ହୁଏ, ସେଗୁଡ଼ିକୁ ଆମେ ଅର୍ପଣ କରୁଛୁ। ଏମାନେ ସଭାରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହୋଇ, ଯଜ୍ଞକୁ ଦେବତାମାନଙ୍କ ପାଖକୁ ପହଞ୍ଚାନ୍ତି।