ଯଦି ଵାସି ତିରୋଜନଂ ଯଦି ଵା ନଦ୍ଯସ୍ତିରଃ । ଇଯଂ ହ ମହ୍ଯଂ ତ୍ଵାମୋଷଧିର୍ବଦ୍ଧ୍ଵେଵ ନ୍ଯାନଯତ୍
ତୁମେ ଯଦି ଲୋକମାନଙ୍କର ପାରେ ଅଛ, କିମ୍ବା ନଦୀର ପାରେ ଅଛ, ଏହି ଔଷଧି ମୋ ପାଖକୁ ତୁମକୁ ନେଇଆସିଛି, ଯେପରି ଆଠିରେ ବାନ୍ଧି ଆଣିଛି।
ଦିଵ୍ଯଂ ସୁପର୍ଣଂ ପଯସଂ ବୃହନ୍ତମପାଂ ଗର୍ଭଂ ଵୃଷଭମୋଷଧୀନାମ୍ । ଅଭୀପତୋ ଵୃଷ୍ଟ୍ଯା ତର୍ପଯନ୍ତମା ନୋ ଗୋଷ୍ଠେ ରଯିଷ୍ଠାଂ ସ୍ଥାପଯାତି
ଦିବ୍ୟ ଚିଲିକା, ଦୁଧରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ଜଳର ମହା ଗର୍ଭ, ଔଷଧିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବଳିଅ, ବର୍ଷା ସହିତ ଆସି, ପ୍ରଚୁରତାରେ ତୃପ୍ତି ଦେଉଥିବା—ସେ ଆମ ଗୋଖାଟିରେ ଧନ-ସମ୍ପଦ ଦେଉନ୍ତୁ।
ଯସ୍ଯ ଵ୍ରତଂ ପଶଵୋ ଯନ୍ତି ସର୍ଵେ ଯସ୍ଯ ଵ୍ରତ ଉପତିଷ୍ଠନ୍ତ ଆପଃ । ଯସ୍ଯ ଵ୍ରତେ ପୁଷ୍ଟପତିର୍ନିଵିଷ୍ଟସ୍ତଂ ସରସ୍ଵନ୍ତମଵସେ ହଵାମହେ
ଯାହାଙ୍କ ନିୟମକୁ ସମସ୍ତ ପଶୁ ଅନୁସରନ୍ତି, ଯାହାଙ୍କ ନିୟମକୁ ଜଳମାନେ ମାନନ୍ତି, ଯାହାଙ୍କ ନିୟମରେ ପୋଷଣର ଠାକୁର ବସିଛନ୍ତି—ସେଇ ସରସ୍ୱତୀଙ୍କୁ ଆମେ ସହାୟତା ପାଇଁ ଡାକୁଛୁ।
ଆ ପ୍ରତ୍ଯଞ୍ଚଂ ଦାଶୁଷେ ଦାଶ୍ଵଂସଂ ସରସ୍ଵନ୍ତଂ ପୁଷ୍ଟପତିଂ ରଯିଷ୍ଠାମ୍ । ରାଯସ୍ପୋଷଂ ଶ୍ରଵସ୍ଯୁଂ ଵସାନା ଇହ ହୁଵେମ ସଦନଂ ରଯୀଣାମ୍
ଯିଏ ଭକ୍ତଙ୍କ ପାଖକୁ ମୁହଁ ଫେରାନ୍ତି, ସରସ୍ୱତୀ, ପୋଷଣର ଠାକୁର, ଧନ-ସମ୍ପଦ ଦେଇଥିବା, ପ୍ରଶଂସା ଓ ଧନର ଆସନକୁ, ଆମେ ଏଠାରେ ଡାକୁଛୁ।
ଅତି ଧନ୍ଵାନ୍ଯତ୍ଯପସ୍ତତର୍ଦ ଶ୍ଯେନୋ ନୃଚକ୍ଷା ଅଵସାନଦର୍ଶଃ । ତରନ୍ ଵିଶ୍ଵାନ୍ଯଵରା ରଜାଂସୀନ୍ଦ୍ରେଣ ସଖ୍ଯା ଶିଵ ଆ ଜଗମ୍ଯାତ୍
ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଦୃଷ୍ଟି ଥିବା ଶ୍ୟେନ, ବିଶ୍ରାମ ସ୍ଥାନ ଦେଖି, ମରୁଭୂମି ଓ ଜଳ ଅଟିକି ଯାଇଛି; ସମସ୍ତ ତଳ ଲୋକ ଅଟି, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ସହ ବନ୍ଧୁତ୍ୱରେ, ଶୁଭ ଭାବେ ଆସୁନ୍ତୁ।
ଶ୍ଯେନୋ ନୃଚକ୍ଷା ଦିଵ୍ଯଃ ସୁପର୍ଣଃ ସହସ୍ରପାଚ୍ଛତଯୋନିର୍ଵଯୋଧାଃ । ସ ନୋ ନି ଯଚ୍ଛାଦ୍ଵସୁ ଯତ୍ପରାଭୃତମସ୍ମାକମସ୍ତୁ ପିତୃଷୁ ସ୍ଵଧାଵତ୍
ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଦୃଷ୍ଟି ଥିବା ଦିବ୍ୟ ଶ୍ୟେନ, ସୁନ୍ଦର ପଖି, ହଜାର ଶକ୍ତିରୁ ଜନ୍ମ, ସେ ଆମ ପାଖକୁ ନିଆସୁନ୍ତୁ ସେଇ ଧନ ଯାହା ହରାଇଯାଇଥିଲା; ଆମ ପିତୃମାନେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାଗ ପାଉନ୍ତୁ।
ସୋମାରୁଦ୍ରା ଵି ଵୃହତଂ ଵିଷୂଚୀମମୀଵା ଯା ନୋ ଗଯମାଵିଵେଶ । ବାଧେଥାଂ ଦୂରଂ ନିର୍ଋତିଂ ପରାଚୈଃ କୃତଂ ଚିଦେନଃ ପ୍ର ମୁମୁକ୍ତମସ୍ମତ୍
ସୋମ ଓ ରୁଦ୍ରମାନେ, ବିସ୍ତାରିତ ରୋଗକୁ ଦୂର କର, ଯେଉଁ ଅପମଙ୍ଗଳ ଆମ ଘରକୁ ପ୍ରବେଶ କରିଛି; ଦୁଃଖକୁ ଦୂରେ ଦୂରେ ହଟାଅ, ଏବଂ ଆମକୁ କର୍ମଦ୍ୱାରା ହୋଇଥିବା ପାପରୁ ମୁକ୍ତ କର।
ସୋମାରୁଦ୍ରା ଯୁଵମେତାନ୍ଯସ୍ମଦ୍ଵିଶ୍ଵା ତନୂଷୁ ଭେଷଜାନି ଧତ୍ତମ୍ । ଅଵ ସ୍ଯତଂ ମୁଞ୍ଚତଂ ଯନ୍ ନୋ ଅସତ୍ତନୂଷୁ ବଦ୍ଧଂ କୃତମେନୋ ଅସ୍ମତ୍
ସୋମ ଓ ରୁଦ୍ରମାନେ, ତୁମେ ଏହି ସମସ୍ତ ଔଷଧି ଆମ ଦେହରେ ରଖ; ଯେଉଁ ଅପକାର କିମ୍ବା ପାପ ଆମ ଦେହରେ ବାନ୍ଧାଯାଇଛି, ତାହାକୁ ଖୋଲି ମୁକ୍ତ କର।
ଶିଵାସ୍ତ ଏକା ଅଶିଵାସ୍ତ ଏକାଃ ସର୍ଵା ବିଭର୍ଷି ସୁମନସ୍ଯମାନଃ । ତିସ୍ରୋ ଵାଚୋ ନିହିତା ଅନ୍ତରସ୍ମିନ୍ ତାସାମେକା ଵି ପପାତାନୁ ଘୋଷମ୍
ତୁମର କିଛି କଥା ଶୁଭ, କିଛି ଅଶୁଭ; ତୁମେ ସମସ୍ତକୁ ଭଲ ମନେ ଧାରଣ କରୁଛ। ତୁମ ଭିତରେ ତିନିଟି କଥା ରହିଛି; ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଗୋଟିଏ ଶବ୍ଦକୁ ଅନୁସରି ବାହାରିଛି।
ଉଭା ଜିଗ୍ଯଥୁର୍ନ ପରା ଜଯେଥେ ନ ପରା ଜିଗ୍ଯେ କତରଶ୍ଚନୈନଯୋଃ । ଇନ୍ଦ୍ରଶ୍ଚ ଵିଷ୍ଣୋ ଯଦପସ୍ପୃଧେଥାଂ ତ୍ରେଧା ସହସ୍ରଂ ଵି ତଦୈରଯେଥାମ୍
ଦୁଇଝଣ ଚେଷ୍ଟା କରନ୍ତି, କିନ୍ତୁ କେହି ହାରନ୍ତି ନାହିଁ, କିମ୍ବା କେହି ଜିତନ୍ତି ନାହିଁ; ଏହି ଦୁଇଝଣ ମଧ୍ୟରୁ କେହି ହାରିନାହାନ୍ତି। ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ବିଷ୍ଣୁ, ତୁମେ ଯେତେବେଳେ ପ୍ରୟାସ କର, ତେବେ ତିନିପଟି ହଜାର ଗୁଣା ଜିତିପାର।
ଜନାଦ୍ଵିଶ୍ଵଜନୀନାତ୍ସିନ୍ଧୁତସ୍ପର୍ଯାଭୃତମ୍ । ଦୂରାତ୍ତ୍ଵା ମନ୍ଯ ଉଦ୍ଭୃତମୀର୍ଷ୍ଯାଯା ନାମ ଭେଷଜମ୍
ଲୋକମାନେ, ସମସ୍ତ ଜନ, ନଦୀ, ପାହାଡ଼, ଦୂର ଠାରୁ ତୁମେ ଉଠାଯାଇଛ; ଇର୍ଷ୍ୟାର ନାମରେ ଏହି ଔଷଧି।
ସିନୀଵାଲି ପୃଥୁଷ୍ଟୁକେ ଯା ଦେଵାନାମସି ସ୍ଵସା । ଜୁଷସ୍ଵ ହଵ୍ଯମାହୁତଂ ପ୍ରଜାଂ ଦେଵି ଦିଦିଡ୍ଢି ନଃ
ସିନୀବାଳୀ, ପ୍ରସ୍ତୃତ ନିତମ୍ଭ ଥିବା, ଦେବତାମାନଙ୍କର ଭଉଣୀ, ଆହୁତ ହୋଇଥିବା ହବିକୁ ଗ୍ରହଣ କର; ଦେବୀ, ଆମକୁ ସନ୍ତାନ ଦିଅ।
ଯା ସୁବାହୁଃ ସ୍ଵଙ୍ଗୁରିଃ ସୁଷୂମା ବହୁସୂଵରୀ । ତସ୍ଯୈ ଵିଶ୍ପତ୍ନ୍ଯୈ ହଵିଃ ସିନୀଵାଲ୍ଯୈ ଜୁହୋତନ
ଯିଏ ସୁନ୍ଦର ବାହୁ, ମନୋହର ଆଙ୍ଗୁଠି, ଶକ୍ତିରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ଅନେକ ସନ୍ତାନର ମା, ସେଇ ଜନମାନ୍ୟ ମହିଳା, ସିନୀବାଳୀଙ୍କୁ ହବି ଅର୍ପଣ କର।
ଯା ଵିଶ୍ପତ୍ନୀନ୍ଦ୍ରମସି ପ୍ରତୀଚୀ ସହସ୍ରସ୍ତୁକାଭିଯନ୍ତୀ ଦେଵୀ । ଵିଷ୍ଣୋଃ ପତ୍ନି ତୁଭ୍ଯଂ ରାତା ହଵୀଂଷି ପତିଂ ଦେଵି ରାଧସେ ଚୋଦଯସ୍ଵ
ଯିଏ ଜନମାନ୍ୟ ମହିଳା, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କର, ସଦା ଗ୍ରହଣ କରୁଥିବା, ହଜାର ରୂପରେ ଆସୁଥିବା ଦେବୀ; ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ଭାର୍ଯ୍ୟା, ତୁମକୁ ଏହି ହବି ଦିଆଯାଉଛି—ଦେବୀ, ଆମର ଭଲ ପାଇଁ ତୁମେ ତୁମ ପତିଙ୍କୁ ପ୍ରେରିତ କର।
କୁହୂଂ ଦେଵୀଂ ସୁକୃତଂ ଵିଦ୍ମନାପସମସ୍ମିନ୍ ଯଜ୍ଞେ ସୁହଵା ଜୋହଵୀମି । ସା ନୋ ରଯିଂ ଵିଶ୍ଵଵାରଂ ନି ଯଛାଦ୍ଦଦାତୁ ଵୀରଂ ଶତଦାଯମୁକ୍ଥ୍ଯମ୍
ମୁଁ ଜ୍ଞାନ ସହିତ ଦେବୀ କୁହୂଙ୍କୁ, ଭଲ କାମ କରୁଥିବାକୁ, ଏହି ଯଜ୍ଞରେ ଡାକୁଛି, ସହଜରେ ଡାକିପାରିବା। ସେ ଆମକୁ ସମସ୍ତ ଧନ, ଶୂରବୀର ପୁଅ, ଶତଗୁଣ ପ୍ରଶଂସା ଦେଉନ୍ତୁ।
କୁହୂର୍ଦେଵାନାମମୃତସ୍ଯ ପତ୍ନୀ ହଵ୍ଯା ନୋ ଅସ୍ଯ ହଵିଷୋ ଜୁଷେତ । ଶୃଣୋତୁ ଯଜ୍ଞମୁଶତୀ ନୋ ଅଦ୍ଯ ରାଯସ୍ପୋଷଂ ଚିକିତୁଷୀ ଦଧାତୁ
କୁହୂ, ଦେବତାମାନଙ୍କର ଅମୃତ ଭାର୍ଯ୍ୟା, ସେ ଆମର ଏହି ହବିକୁ ଗ୍ରହଣ କରୁନ୍ତୁ; ସେ ଆଜି ଆମର ଯଜ୍ଞକୁ ଶୁଣୁନ୍ତୁ, ଧନର ପୋଷଣ ଆମକୁ ଦିଅନ୍ତୁ।
ରାକାମହଂ ସୁହଵା ସୁଷ୍ଟୁତୀ ହୁଵେ ଶୃଣୋତୁ ନଃ ସୁଭଗା ବୋଧତୁ ତ୍ମନା । ସୀଵ୍ଯତ୍ଵପଃ ସୂଚ୍ଯାଛିଦ୍ଯମାନଯା ଦଦାତୁ ଵୀରଂ ଶତଦାଯମୁକ୍ଥ୍ଯମ୍
ମୁଁ ଦୟାଳୁ ଓ ସୁନମିତ ରାକାଙ୍କୁ ଡାକୁଛି; ସେ ଆମ କଥା ଶୁଣୁନ୍ତୁ, ଭାଗ୍ୟଶାଳି ଦେବୀ ଆତ୍ମାରେ ଆମକୁ ଧ୍ୟାନ ଦିଅନ୍ତୁ। କାଟିନପାରୁଥିବା ସୁଇଁ ଦ୍ୱାରା ବସ୍ତ୍ର ଝୋଡ଼ି ଦିଅନ୍ତୁ, ଏବଂ ଆମକୁ ଶତଦାନ କରୁଥିବା, ପ୍ରଶଂସାଯୋଗ୍ୟ ଏକ ବୀର ପୁଅ ଦିଅନ୍ତୁ।
ଯାସ୍ତେ ରାକେ ସୁମତଯଃ ସୁପେଶସୋ ଯାଭିର୍ଦଦାସି ଦାଶୁଷେ ଵସୂନି । ତାଭିର୍ନୋ ଅଦ୍ଯ ସୁମନା ଉପାଗହି ସହସ୍ରାପୋଷଂ ସୁଭଗେ ରରାଣା
ହେ ରାକା, ତୁମର ସେଇ ଦୟାଳୁ ଓ ଶୋଭାବନ୍ତୀ କୃପାଗୁଡ଼ିକ, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ଭକ୍ତଙ୍କୁ ଧନ ଦେଉଛ, ସେଇ କୃପା ଦ୍ୱାରା ଆଜି ଆମ ପାଖକୁ ଦୟାଳୁ ହୃଦୟରେ ଆସ, ହେ ଭାଗ୍ୟଶାଳି ଦେବୀ, ଆମକୁ ବହୁତ ଧନ ଦିଅ।
ଦେଵାନାଂ ପତ୍ନୀରୁଶତୀରଵନ୍ତୁ ନଃ ପ୍ରାଵନ୍ତୁ ନସ୍ତୁଜଯେ ଵାଜସାତଯେ । ଯାଃ ପାର୍ଥିଵାସୋ ଯା ଅପାମପି ଵ୍ରତେ ତା ନୋ ଦେଵୀଃ ସୁହଵାଃ ଶର୍ମ ଯଚ୍ଛନ୍ତୁ
ଦେବତାମାନଙ୍କର ଚମକୁଥିବା ପତ୍ନୀମାନେ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କରୁନ୍ତୁ, ଆମକୁ ବିଜୟ ଓ ଶକ୍ତି ଲାଭ କରାନ୍ତୁ। ଯେଉଁମାନେ ପୃଥିବୀରେ ବସନ୍ତି ଓ ଯେଉଁମାନେ ଜଳର ଅଧିପତି, ସେଇ ସମସ୍ତ ଦୟାଳୁ ଦେବୀମାନେ ଆମକୁ ନିଜ ରକ୍ଷା ଦିଅନ୍ତୁ।
ଉତ ଗ୍ନା ଵ୍ଯନ୍ତୁ ଦେଵପତ୍ନୀରିନ୍ଦ୍ରାଣ୍ଯଗ୍ନାଯ୍ଯଶ୍ଵିନୀ ରାଟ୍। ଆ ରୋଦସୀ ଵରୁଣାନୀ ଶୃଣୋତୁ ଵ୍ଯନ୍ତୁ ଦେଵୀର୍ଯ ଋତୁର୍ଜନୀନାମ୍
ଏବଂ ଦେବତାମାନଙ୍କର ପତ୍ନୀମାନେ—ଇନ୍ଦ୍ରାଣୀ, ଅଗ୍ନାୟୀ, ଅଶ୍ୱିନୀ, ରାଟ୍, ଦୁଇ ଜଗତ୍, ବରୁଣାଣୀ—ସେ ଆମ କଥା ଶୁଣୁନ୍ତୁ; ଋତୁମାତା ଦେବୀମାନେ ଆମ ପାଖକୁ ଆସନ୍ତୁ।
7.50(7.52) ଯଥା ଵୃକ୍ଷମଶନିର୍ଵିଶ୍ଵାହା ହନ୍ତ୍ଯପ୍ରତି । ଏଵାହମଦ୍ଯ କିତଵାନ୍ ଅକ୍ଷୈର୍ବଧ୍ଯାସମପ୍ରତି
ଯେପରି ଅସନି ଗଛକୁ ଅବିରୋଧରେ ଭାଙ୍ଗିଦେଉଛି, ସେପରି ଆଜି ମୁଁ ଜୁଆଡ଼ିକୁ ଅକ୍ଷର ଦ୍ୱାରା ଅବିରୋଧରେ ବାନ୍ଧିଦେଉ।
ତୁରାଣାମତୁରାଣାଂ ଵିଶାମଵର୍ଜୁଷୀଣାମ୍ । ସମୈତୁ ଵିଶ୍ଵତୋ ଭଗୋ ଅନ୍ତର୍ହସ୍ତଂ କୃତଂ ମମ
ଦ୍ରୁତ କିମ୍ବା ଧୀର, ଯେଉଁମାନେ ପ୍ରିୟ କିମ୍ବା ଅପ୍ରିୟ, ସମସ୍ତଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଭାଗ୍ୟ ଆସି ମୋ ହାତରେ ପଡ଼ୁ।
ଈଡେ ଅଗ୍ନିଂ ସ୍ଵାଵସୁଂ ନମୋଭିରିହ ପ୍ରସକ୍ତୋ ଵି ଚଯତ୍କୃତଂ ନଃ । ରଥୈରିଵ ପ୍ର ଭରେ ଵାଜଯଦ୍ଭିଃ ପ୍ରଦକ୍ଷିଣଂ ମରୁତାଂ ସ୍ତୋମମୃଧ୍ଯାମ୍
ମୁଁ ଏଠାରେ ଆଦର ସହିତ ଭଲ ଦାତା ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କରୁଛି; ସେ ଆମ କାର୍ଯ୍ୟକୁ ନେତୃତ୍ୱ ଦିଅନ୍ତୁ। ଯେପରି ରଥ ଯୁଦ୍ଧରେ ଅଗ୍ରଗାମୀ, ସେପରି ଶକ୍ତିଶାଳୀମାନେ ସହ ଆମେ ଅଗ୍ରଗତି ଲାଭ କରିବା; ମାରୁତମାନଙ୍କର ସ୍ତୁତିକୁ ସଫଳତାରେ ପୂରଣ କରିବା।
ଵଯଂ ଜଯେମ ତ୍ଵଯା ଯୁଜା ଵୃତମସ୍ମାକମଂଶମୁଦଵା ଭରେଭରେ । ଅସ୍ମଭ୍ଯମିନ୍ଦ୍ର ଵରୀଯଃ ସୁଗଂ କୃଧି ପ୍ର ଶତ୍ରୂଣାଂ ମଘଵନ୍ ଵୃଷ୍ଣ୍ଯା ରୁଜ
ତୁମେ ସହଯୋଗୀ ହେଲେ ଆମେ ପ୍ରତିଯୋଗିତାରେ ବିଜୟୀ ହେବା; ପ୍ରତ୍ୟେକ ସଂଘର୍ଷରେ ଆମ ଅଂଶ ବଢ଼ିଯାଉ। ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମ ପାଇଁ ପଥକୁ ସହଜ କର; ହେ ଦାତା, ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କର ଶକ୍ତିକୁ ଭଙ୍ଗ କର।
ଅଜୈଷଂ ତ୍ଵା ସଂଲିଖିତମଜୈଷମୁତ ସଂରୁଧମ୍ । ଅଵିଂ ଵୃକୋ ଯଥା ମଥଦେଵା ମଥ୍ନାମି ତେ କୃତମ୍
ମୁଁ ତୁମକୁ ଜିତିଛି, ମୁଁ ବନ୍ଧା ଥିବାକୁ ମଧ୍ୟ ଜିତିଛି। ଯେପରି ଏକ ନିଆଳିଆ ଛାଗକୁ ଚେବାଇଦେଉଛି, ସେପରି ହେ ଦେବତାମାନେ, ମୁଁ ତୁମ କାମକୁ ଭଙ୍ଗ କରୁଛି।
ଉତ ପ୍ରହାମତିଦୀଵା ଜଯତି କୃତମିଵ ଶ୍ଵଘ୍ନୀ ଵି ଚିନୋତି କାଲେ । ଯୋ ଦେଵକାମୋ ନ ଧନଂ ରୁଣଦ୍ଧି ସମିତ୍ତଂ ରାଯଃ ସୃଜତି ସ୍ଵଧାଭିଃ
ଯେଉଁଠାରେ ପଡ଼ିଥିବା ମଧ୍ୟ ଉଠି ବିଜୟୀ ହେଉଛି, ଯେପରି କୁକୁର ମାରିବା ଦଣ୍ଡ ସମୟରେ ଲକ୍ଷ୍ୟକୁ ହାସଲ କରେ। ଯିଏ ଦେବତାଙ୍କୁ ଚାହେ, ସେ ଧନ ରଖି ନାହିଁ; ସେ ନିଜ ଶକ୍ତିରେ ବନ୍ଧୁଙ୍କୁ ଧନ ଦେଉଛି।
ଗୋଭିଷ୍ଟରେମାମତିଂ ଦୁରେଵାଂ ଯଵେନ ଵା କ୍ଷୁଧଂ ପୁରୁହୂତ ଵିଶ୍ଵେ । ଵଯଂ ରାଜସୁ ପ୍ରଥମା ଧନାନ୍ଯରିଷ୍ଟାସୋ ଵୃଜନୀଭିର୍ଜଯେମ
ଗାଁ ଦ୍ୱାରା ଏହି ଶତ୍ରୁତାକୁ ଜିତିବା, ଯବ କିମ୍ବା ଖାଦ୍ୟ ଦ୍ୱାରା, ହେ ବହୁବାର ଡାକାଯାଉଥିବା, ସମସ୍ତ ଦିଗରେ। ରାଜାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଆମେ ଧନରେ ପ୍ରଥମ ହେବା, ଅକ୍ଷତ ଓ ବିଜୟୀ ହେବା।
କୃତଂ ମେ ଦକ୍ଷିଣେ ହସ୍ତେ ଜଯୋ ମେ ସଵ୍ଯ ଆହିତଃ । ଗୋଜିଦ୍ଭୂଯାସମଶ୍ଵଜିଦ୍ଧନଂଜଯୋ ହିରଣ୍ଯଜିତ୍
ମୋର ଡାହାଣ ହାତରେ ବିଜୟ ରହିଛି; ବାମ ହାତରେ ଜୟ ରଖାଯାଇଛି। ମୁଁ ଗାଁ ଜିତିବା, ଘୋଡ଼ା ଜିତିବା, ଧନ ଓ ସୁନା ଜିତିବା ହେଉ।
ଅକ୍ଷାଃ ଫଲଵତୀଂ ଦ୍ଯୁଵଂ ଦତ୍ତ ଗାଂ କ୍ଷୀରିଣୀମିଵ । ସଂ ମା କୃତସ୍ଯ ଧାରଯା ଧନୁଃ ସ୍ନାଵ୍ନେଵ ନହ୍ଯତ
ହେ ଅକ୍ଷ, ଫଳଦାୟକ ଫେଙ୍କ ଦିଅ, ଯେପରି ଦୁଧ ଦେଉଥିବା ଗାଁ। ଜିତିଥିବା ଫେଙ୍କର ବନ୍ଧନରେ ମୋତେ ଏକତ୍ର କର, ଯେପରି ଧନୁର ତାଣି ଧନୁକୁ ଧରି ରଖେ।
ବୃହସ୍ପତିର୍ନଃ ପରି ପାତୁ ପଶ୍ଚାଦୁତୋତ୍ତରସ୍ମାଦଧରାଦଘାଯୋଃ । ଇନ୍ଦ୍ରଃ ପୁରସ୍ତାଦୁତ ମଧ୍ଯତୋ ନଃ ସଖା ସଖିଭ୍ଯୋ ଵରୀଯଃ କୃଣୋତୁ
ବୃହସ୍ପତି ଆମକୁ ପଛୁଆ, ଉତ୍ତର ଓ ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗରୁ, ଅପୟରୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ; ଇନ୍ଦ୍ର ଆଗରୁ ଓ ମଧ୍ୟରୁ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ। ସଂଗୀମାନେ ମଧ୍ୟରେ ସଂଗୀ ଭଳି, ସେ ଆମକୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ କରନ୍ତୁ।