ଅଗ୍ନେ ଜାତାନ୍ ପ୍ର ଣୁଦା ମେ ସପତ୍ନାନ୍ ପ୍ରତ୍ଯଜାତାନ୍ ଜାତଵେଦୋ ନୁଦସ୍ଵ । ଅଧସ୍ପଦଂ କୃଣୁଷ୍ଵ ଯେ ପୃତନ୍ଯଵୋଽନାଗସସ୍ତେ ଵଯମଦିତଯେ ସ୍ଯାମ
ହେ ଅଗ୍ନି, ଯେମାନେ ମୋର ପ୍ରତିଦ୍ୱନ୍ଦୀ ଭାବେ ଜନ୍ମ ନେଇଛନ୍ତି, ସେମାନେକୁ ଦୂର କର। ଜାତବେଦସ୍, ଯେମାନେ ମୋ ବିରୋଧରେ ଉଠିଛନ୍ତି, ସେମାନେକୁ ଦୂର କର। ସେମାନଙ୍କର ସ୍ଥାନ ତଳେ କର, ଯେମାନେ ଆମ ବିରୋଧରେ ଚେଷ୍ଟା କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଅନିର୍ଦୋଷ ହେଉନ୍ତୁ, ଆମେ ଅଦିତିଙ୍କର ହେଉ।
ପ୍ରାନ୍ଯାନ୍ତ୍ସପତ୍ନାନ୍ତ୍ସହସା ସହସ୍ଵ ପ୍ରତ୍ଯଜାତାନ୍ ଜାତଵେଦୋ ନୁଦସ୍ଵ । ଇଦଂ ରାଷ୍ଟ୍ରଂ ପିପୃହି ସୌଭଗାଯ ଵିଶ୍ଵ ଏନମନୁ ମଦନ୍ତୁ ଦେଵାଃ
ଯେ ପ୍ରତିଦ୍ୱନ୍ଦୀମାନେ ଉଠିଛନ୍ତି, ସେମାନେକୁ ଶକ୍ତିରେ ଦମନ କର, ଜାତବେଦସ୍, ଯେମାନେ ମୋ ବିରୋଧରେ ଉଠିଛନ୍ତି, ସେମାନେକୁ ଦୂର କର। ଏହି ରାଷ୍ଟ୍ରକୁ ସମୃଦ୍ଧି ପାଇଁ ରକ୍ଷା କର, ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ ଏହାକୁ ମୋ ପରେ ଅନୁସରଣ କରନ୍ତୁ।
ଇମା ଯାସ୍ତେ ଶତଂ ହିରାଃ ସହସ୍ରଂ ଧମନୀରୁତ । ତାସାଂ ତେ ସର୍ଵାସାମହମଶ୍ମନା ବିଲମପ୍ଯଧାମ୍
ତୁମର ଏହି ଶତ ଶିରା ଓ ସହସ୍ର ନଳୀ, ସେମାନଙ୍କୁ ମୁଁ ପଥର ଦ୍ୱାରା ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ବନ୍ଦ କରିଦେଲି।
ପରଂ ଯୋନେରଵରଂ ତେ କୃଣୋମି ମା ତ୍ଵା ପ୍ରଜାଭି ଭୂନ୍ ମୋତ ସୂତୁଃ । ଅସ୍ଵଂ ତ୍ଵାପ୍ରଜସଂ କୃଣୋମ୍ଯଶ୍ମାନଂ ତେ ଅପିଧାନଂ କୃଣୋମି
ତୁମର ନିମ୍ନ ଉତ୍ସକୁ ଦୂର କରିଦେଉଛି, ତୁମେ ସନ୍ତାନ ଓ ପିତୃତ୍ୱ ନ ପାଅ। ତୁମକୁ ସନ୍ତାନହୀନ କରୁଛି, ତୁମ ପାଇଁ ପଥର ଆବରଣ ଦେଉଛି।
ଅକ୍ଷ୍ଯୌ ନୌ ମଧୁସଂକାଶେ ଅନୀକଂ ନୌ ସମଞ୍ଜନମ୍ । ଅନ୍ତଃ କୃଷ୍ଣୁଷ୍ଵ ମାଂ ହୃଦି ମନ ଇନ୍ ନୌ ସହାସତି
ଆମ ଦୁଇଁ ଆଖି ମଧୁର ସମାନ ହେଉ, ଆମ ମୁହଁ ଶୋଭା ପାଉ। ମୁଁ ତୁମ ହୃଦୟରେ ଏକତ୍ର ହେଉ, ଆମ ମନ ଶକ୍ତି ସହିତ ଏକତ୍ର ହେଉ।
ଅଭି ତ୍ଵା ମନୁଜାତେନ ଦଧାମି ମମ ଵାସସା । ଯାଥାଽସୋ ମମ କେଵଲୋ ନାନ୍ଯାସାଂ କୀର୍ତଯାଶ୍ଚନ
ମୁଁ ତୁମକୁ ମାନବ ଜନ୍ମ ସହିତ, ମୋର ପୋଶାକ ଦ୍ୱାରା ରଖୁଛି। ତୁମେ କେବଳ ମୋର ହେଉ, ଅନ୍ୟଙ୍କର ନୁହଁ, ତାଙ୍କର କୀର୍ତ୍ତିରେ ମଧ୍ୟ ନୁହଁ।
7.38(୭.୩୯) ଇଦଂ ଖନାମି ଭେଷଜଂ ମାଂପଶ୍ଯମଭିରୋରୁଦମ୍ । ପରାଯତୋ ନିଵର୍ତନମାଯତଃ ପ୍ରତିନନ୍ଦନମ୍
ମୁଁ ଏହି ଔଷଧି ଖୋଦିଁଛି, ମୋ ଦୃଷ୍ଟି ଓ ଆନନ୍ଦ ପାଇଁ ଏହା ଚିକିତ୍ସା। ଯିଏ ଦୂରେ ଚାଲିଯାଇଛି, ତାଙ୍କର ଫେରା ଓ ଯିଏ ଆସିଛନ୍ତି, ତାଙ୍କର ସ୍ୱାଗତ ପାଇଁ।
ଯେନା ନିଚକ୍ର ଆସୁରୀନ୍ଦ୍ରଂ ଦେଵେଭ୍ଯସ୍ପରି । ତେନା ନି କୁର୍ଵେ ତ୍ଵାମହଂ ଯଥା ତେଽସାନି ସୁପ୍ରିଯା
ଯାହା ଦ୍ୱାରା ଆସୁରୀ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଦେବତାମାନେଠାରୁ ଅଲଗା କରିଥିଲେ, ସେଇ ଦ୍ୱାରା ମୁଁ ତୁମକୁ ବାନ୍ଧୁଛି, ଯେପରି ତୁମେ ମୋ ପାଖରେ ସବୁଠାରୁ ପ୍ରିୟ ହେଉ।
ପ୍ରତୀଚୀ ସୋମମସି ପ୍ରତୀଚୀ ଉତ ସୂର୍ଯମ୍ । ପ୍ରତୀଚୀ ଵିଶ୍ଵାନ୍ ଦେଵାନ୍ ତାଂ ତ୍ଵାଛାଵଦାମସି
ତୁମେ ସୋମକୁ ଗ୍ରହଣ କରିପାରୁଛ, ସୂର୍ଯ୍ୟକୁ ମଧ୍ୟ ଗ୍ରହଣ କରିପାରୁଛ, ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଗ୍ରହଣ କରିପାରୁଛ। ଏହିପରି ତୁମ ପାଖକୁ ଆମେ ଆମର କଥା ଉପସ୍ଥାପନ କରୁଛୁ।
ଅହଂ ଵଦାମି ନେତ୍ତ୍ଵଂ ସଭାଯାମହ ତ୍ଵଂ ଵଦ । ମମେଦସସ୍ତ୍ଵଂ କେଵଲୋ ନାନ୍ଯାସାଂ କୀର୍ତଯାଶ୍ଚନ
ସଭାରେ ମୁଁ କଥା କହେଁ, ତୁମେ ନୁହଁ। ମୋତେ କହିବାକୁ ଦିଅ, ତୁମେ ନୁହଁ। ଏହି ପ୍ରଶଂସା କେବଳ ମୋର, ଅନ୍ୟ କାହାରି ନୁହେଁ, ଅନ୍ୟ କାହାର ଗୀତର ମଧ୍ୟ ନୁହେଁ।
ଯଦି ଵାସି ତିରୋଜନଂ ଯଦି ଵା ନଦ୍ଯସ୍ତିରଃ । ଇଯଂ ହ ମହ୍ଯଂ ତ୍ଵାମୋଷଧିର୍ବଦ୍ଧ୍ଵେଵ ନ୍ଯାନଯତ୍
ତୁମେ ଯଦି ଲୋକମାନଙ୍କର ପାରେ ଅଛ, କିମ୍ବା ନଦୀର ପାରେ ଅଛ, ଏହି ଔଷଧି ମୋ ପାଖକୁ ତୁମକୁ ନେଇଆସିଛି, ଯେପରି ଆଠିରେ ବାନ୍ଧି ଆଣିଛି।
ଦିଵ୍ଯଂ ସୁପର୍ଣଂ ପଯସଂ ବୃହନ୍ତମପାଂ ଗର୍ଭଂ ଵୃଷଭମୋଷଧୀନାମ୍ । ଅଭୀପତୋ ଵୃଷ୍ଟ୍ଯା ତର୍ପଯନ୍ତମା ନୋ ଗୋଷ୍ଠେ ରଯିଷ୍ଠାଂ ସ୍ଥାପଯାତି
ଦିବ୍ୟ ଚିଲିକା, ଦୁଧରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ଜଳର ମହା ଗର୍ଭ, ଔଷଧିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବଳିଅ, ବର୍ଷା ସହିତ ଆସି, ପ୍ରଚୁରତାରେ ତୃପ୍ତି ଦେଉଥିବା—ସେ ଆମ ଗୋଖାଟିରେ ଧନ-ସମ୍ପଦ ଦେଉନ୍ତୁ।
ଯସ୍ଯ ଵ୍ରତଂ ପଶଵୋ ଯନ୍ତି ସର୍ଵେ ଯସ୍ଯ ଵ୍ରତ ଉପତିଷ୍ଠନ୍ତ ଆପଃ । ଯସ୍ଯ ଵ୍ରତେ ପୁଷ୍ଟପତିର୍ନିଵିଷ୍ଟସ୍ତଂ ସରସ୍ଵନ୍ତମଵସେ ହଵାମହେ
ଯାହାଙ୍କ ନିୟମକୁ ସମସ୍ତ ପଶୁ ଅନୁସରନ୍ତି, ଯାହାଙ୍କ ନିୟମକୁ ଜଳମାନେ ମାନନ୍ତି, ଯାହାଙ୍କ ନିୟମରେ ପୋଷଣର ଠାକୁର ବସିଛନ୍ତି—ସେଇ ସରସ୍ୱତୀଙ୍କୁ ଆମେ ସହାୟତା ପାଇଁ ଡାକୁଛୁ।
ଆ ପ୍ରତ୍ଯଞ୍ଚଂ ଦାଶୁଷେ ଦାଶ୍ଵଂସଂ ସରସ୍ଵନ୍ତଂ ପୁଷ୍ଟପତିଂ ରଯିଷ୍ଠାମ୍ । ରାଯସ୍ପୋଷଂ ଶ୍ରଵସ୍ଯୁଂ ଵସାନା ଇହ ହୁଵେମ ସଦନଂ ରଯୀଣାମ୍
ଯିଏ ଭକ୍ତଙ୍କ ପାଖକୁ ମୁହଁ ଫେରାନ୍ତି, ସରସ୍ୱତୀ, ପୋଷଣର ଠାକୁର, ଧନ-ସମ୍ପଦ ଦେଇଥିବା, ପ୍ରଶଂସା ଓ ଧନର ଆସନକୁ, ଆମେ ଏଠାରେ ଡାକୁଛୁ।
ଅତି ଧନ୍ଵାନ୍ଯତ୍ଯପସ୍ତତର୍ଦ ଶ୍ଯେନୋ ନୃଚକ୍ଷା ଅଵସାନଦର୍ଶଃ । ତରନ୍ ଵିଶ୍ଵାନ୍ଯଵରା ରଜାଂସୀନ୍ଦ୍ରେଣ ସଖ୍ଯା ଶିଵ ଆ ଜଗମ୍ଯାତ୍
ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଦୃଷ୍ଟି ଥିବା ଶ୍ୟେନ, ବିଶ୍ରାମ ସ୍ଥାନ ଦେଖି, ମରୁଭୂମି ଓ ଜଳ ଅଟିକି ଯାଇଛି; ସମସ୍ତ ତଳ ଲୋକ ଅଟି, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ସହ ବନ୍ଧୁତ୍ୱରେ, ଶୁଭ ଭାବେ ଆସୁନ୍ତୁ।
ଶ୍ଯେନୋ ନୃଚକ୍ଷା ଦିଵ୍ଯଃ ସୁପର୍ଣଃ ସହସ୍ରପାଚ୍ଛତଯୋନିର୍ଵଯୋଧାଃ । ସ ନୋ ନି ଯଚ୍ଛାଦ୍ଵସୁ ଯତ୍ପରାଭୃତମସ୍ମାକମସ୍ତୁ ପିତୃଷୁ ସ୍ଵଧାଵତ୍
ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଦୃଷ୍ଟି ଥିବା ଦିବ୍ୟ ଶ୍ୟେନ, ସୁନ୍ଦର ପଖି, ହଜାର ଶକ୍ତିରୁ ଜନ୍ମ, ସେ ଆମ ପାଖକୁ ନିଆସୁନ୍ତୁ ସେଇ ଧନ ଯାହା ହରାଇଯାଇଥିଲା; ଆମ ପିତୃମାନେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାଗ ପାଉନ୍ତୁ।
ସୋମାରୁଦ୍ରା ଵି ଵୃହତଂ ଵିଷୂଚୀମମୀଵା ଯା ନୋ ଗଯମାଵିଵେଶ । ବାଧେଥାଂ ଦୂରଂ ନିର୍ଋତିଂ ପରାଚୈଃ କୃତଂ ଚିଦେନଃ ପ୍ର ମୁମୁକ୍ତମସ୍ମତ୍
ସୋମ ଓ ରୁଦ୍ରମାନେ, ବିସ୍ତାରିତ ରୋଗକୁ ଦୂର କର, ଯେଉଁ ଅପମଙ୍ଗଳ ଆମ ଘରକୁ ପ୍ରବେଶ କରିଛି; ଦୁଃଖକୁ ଦୂରେ ଦୂରେ ହଟାଅ, ଏବଂ ଆମକୁ କର୍ମଦ୍ୱାରା ହୋଇଥିବା ପାପରୁ ମୁକ୍ତ କର।
ସୋମାରୁଦ୍ରା ଯୁଵମେତାନ୍ଯସ୍ମଦ୍ଵିଶ୍ଵା ତନୂଷୁ ଭେଷଜାନି ଧତ୍ତମ୍ । ଅଵ ସ୍ଯତଂ ମୁଞ୍ଚତଂ ଯନ୍ ନୋ ଅସତ୍ତନୂଷୁ ବଦ୍ଧଂ କୃତମେନୋ ଅସ୍ମତ୍
ସୋମ ଓ ରୁଦ୍ରମାନେ, ତୁମେ ଏହି ସମସ୍ତ ଔଷଧି ଆମ ଦେହରେ ରଖ; ଯେଉଁ ଅପକାର କିମ୍ବା ପାପ ଆମ ଦେହରେ ବାନ୍ଧାଯାଇଛି, ତାହାକୁ ଖୋଲି ମୁକ୍ତ କର।
ଶିଵାସ୍ତ ଏକା ଅଶିଵାସ୍ତ ଏକାଃ ସର୍ଵା ବିଭର୍ଷି ସୁମନସ୍ଯମାନଃ । ତିସ୍ରୋ ଵାଚୋ ନିହିତା ଅନ୍ତରସ୍ମିନ୍ ତାସାମେକା ଵି ପପାତାନୁ ଘୋଷମ୍
ତୁମର କିଛି କଥା ଶୁଭ, କିଛି ଅଶୁଭ; ତୁମେ ସମସ୍ତକୁ ଭଲ ମନେ ଧାରଣ କରୁଛ। ତୁମ ଭିତରେ ତିନିଟି କଥା ରହିଛି; ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଗୋଟିଏ ଶବ୍ଦକୁ ଅନୁସରି ବାହାରିଛି।
ଉଭା ଜିଗ୍ଯଥୁର୍ନ ପରା ଜଯେଥେ ନ ପରା ଜିଗ୍ଯେ କତରଶ୍ଚନୈନଯୋଃ । ଇନ୍ଦ୍ରଶ୍ଚ ଵିଷ୍ଣୋ ଯଦପସ୍ପୃଧେଥାଂ ତ୍ରେଧା ସହସ୍ରଂ ଵି ତଦୈରଯେଥାମ୍
ଦୁଇଝଣ ଚେଷ୍ଟା କରନ୍ତି, କିନ୍ତୁ କେହି ହାରନ୍ତି ନାହିଁ, କିମ୍ବା କେହି ଜିତନ୍ତି ନାହିଁ; ଏହି ଦୁଇଝଣ ମଧ୍ୟରୁ କେହି ହାରିନାହାନ୍ତି। ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ବିଷ୍ଣୁ, ତୁମେ ଯେତେବେଳେ ପ୍ରୟାସ କର, ତେବେ ତିନିପଟି ହଜାର ଗୁଣା ଜିତିପାର।
ଜନାଦ୍ଵିଶ୍ଵଜନୀନାତ୍ସିନ୍ଧୁତସ୍ପର୍ଯାଭୃତମ୍ । ଦୂରାତ୍ତ୍ଵା ମନ୍ଯ ଉଦ୍ଭୃତମୀର୍ଷ୍ଯାଯା ନାମ ଭେଷଜମ୍
ଲୋକମାନେ, ସମସ୍ତ ଜନ, ନଦୀ, ପାହାଡ଼, ଦୂର ଠାରୁ ତୁମେ ଉଠାଯାଇଛ; ଇର୍ଷ୍ୟାର ନାମରେ ଏହି ଔଷଧି।
ସିନୀଵାଲି ପୃଥୁଷ୍ଟୁକେ ଯା ଦେଵାନାମସି ସ୍ଵସା । ଜୁଷସ୍ଵ ହଵ୍ଯମାହୁତଂ ପ୍ରଜାଂ ଦେଵି ଦିଦିଡ୍ଢି ନଃ
ସିନୀବାଳୀ, ପ୍ରସ୍ତୃତ ନିତମ୍ଭ ଥିବା, ଦେବତାମାନଙ୍କର ଭଉଣୀ, ଆହୁତ ହୋଇଥିବା ହବିକୁ ଗ୍ରହଣ କର; ଦେବୀ, ଆମକୁ ସନ୍ତାନ ଦିଅ।
ଯା ସୁବାହୁଃ ସ୍ଵଙ୍ଗୁରିଃ ସୁଷୂମା ବହୁସୂଵରୀ । ତସ୍ଯୈ ଵିଶ୍ପତ୍ନ୍ଯୈ ହଵିଃ ସିନୀଵାଲ୍ଯୈ ଜୁହୋତନ
ଯିଏ ସୁନ୍ଦର ବାହୁ, ମନୋହର ଆଙ୍ଗୁଠି, ଶକ୍ତିରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ଅନେକ ସନ୍ତାନର ମା, ସେଇ ଜନମାନ୍ୟ ମହିଳା, ସିନୀବାଳୀଙ୍କୁ ହବି ଅର୍ପଣ କର।
ଯା ଵିଶ୍ପତ୍ନୀନ୍ଦ୍ରମସି ପ୍ରତୀଚୀ ସହସ୍ରସ୍ତୁକାଭିଯନ୍ତୀ ଦେଵୀ । ଵିଷ୍ଣୋଃ ପତ୍ନି ତୁଭ୍ଯଂ ରାତା ହଵୀଂଷି ପତିଂ ଦେଵି ରାଧସେ ଚୋଦଯସ୍ଵ
ଯିଏ ଜନମାନ୍ୟ ମହିଳା, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କର, ସଦା ଗ୍ରହଣ କରୁଥିବା, ହଜାର ରୂପରେ ଆସୁଥିବା ଦେବୀ; ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ଭାର୍ଯ୍ୟା, ତୁମକୁ ଏହି ହବି ଦିଆଯାଉଛି—ଦେବୀ, ଆମର ଭଲ ପାଇଁ ତୁମେ ତୁମ ପତିଙ୍କୁ ପ୍ରେରିତ କର।
କୁହୂଂ ଦେଵୀଂ ସୁକୃତଂ ଵିଦ୍ମନାପସମସ୍ମିନ୍ ଯଜ୍ଞେ ସୁହଵା ଜୋହଵୀମି । ସା ନୋ ରଯିଂ ଵିଶ୍ଵଵାରଂ ନି ଯଛାଦ୍ଦଦାତୁ ଵୀରଂ ଶତଦାଯମୁକ୍ଥ୍ଯମ୍
ମୁଁ ଜ୍ଞାନ ସହିତ ଦେବୀ କୁହୂଙ୍କୁ, ଭଲ କାମ କରୁଥିବାକୁ, ଏହି ଯଜ୍ଞରେ ଡାକୁଛି, ସହଜରେ ଡାକିପାରିବା। ସେ ଆମକୁ ସମସ୍ତ ଧନ, ଶୂରବୀର ପୁଅ, ଶତଗୁଣ ପ୍ରଶଂସା ଦେଉନ୍ତୁ।
କୁହୂର୍ଦେଵାନାମମୃତସ୍ଯ ପତ୍ନୀ ହଵ୍ଯା ନୋ ଅସ୍ଯ ହଵିଷୋ ଜୁଷେତ । ଶୃଣୋତୁ ଯଜ୍ଞମୁଶତୀ ନୋ ଅଦ୍ଯ ରାଯସ୍ପୋଷଂ ଚିକିତୁଷୀ ଦଧାତୁ
କୁହୂ, ଦେବତାମାନଙ୍କର ଅମୃତ ଭାର୍ଯ୍ୟା, ସେ ଆମର ଏହି ହବିକୁ ଗ୍ରହଣ କରୁନ୍ତୁ; ସେ ଆଜି ଆମର ଯଜ୍ଞକୁ ଶୁଣୁନ୍ତୁ, ଧନର ପୋଷଣ ଆମକୁ ଦିଅନ୍ତୁ।
ରାକାମହଂ ସୁହଵା ସୁଷ୍ଟୁତୀ ହୁଵେ ଶୃଣୋତୁ ନଃ ସୁଭଗା ବୋଧତୁ ତ୍ମନା । ସୀଵ୍ଯତ୍ଵପଃ ସୂଚ୍ଯାଛିଦ୍ଯମାନଯା ଦଦାତୁ ଵୀରଂ ଶତଦାଯମୁକ୍ଥ୍ଯମ୍
ମୁଁ ଦୟାଳୁ ଓ ସୁନମିତ ରାକାଙ୍କୁ ଡାକୁଛି; ସେ ଆମ କଥା ଶୁଣୁନ୍ତୁ, ଭାଗ୍ୟଶାଳି ଦେବୀ ଆତ୍ମାରେ ଆମକୁ ଧ୍ୟାନ ଦିଅନ୍ତୁ। କାଟିନପାରୁଥିବା ସୁଇଁ ଦ୍ୱାରା ବସ୍ତ୍ର ଝୋଡ଼ି ଦିଅନ୍ତୁ, ଏବଂ ଆମକୁ ଶତଦାନ କରୁଥିବା, ପ୍ରଶଂସାଯୋଗ୍ୟ ଏକ ବୀର ପୁଅ ଦିଅନ୍ତୁ।
ଯାସ୍ତେ ରାକେ ସୁମତଯଃ ସୁପେଶସୋ ଯାଭିର୍ଦଦାସି ଦାଶୁଷେ ଵସୂନି । ତାଭିର୍ନୋ ଅଦ୍ଯ ସୁମନା ଉପାଗହି ସହସ୍ରାପୋଷଂ ସୁଭଗେ ରରାଣା
ହେ ରାକା, ତୁମର ସେଇ ଦୟାଳୁ ଓ ଶୋଭାବନ୍ତୀ କୃପାଗୁଡ଼ିକ, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ଭକ୍ତଙ୍କୁ ଧନ ଦେଉଛ, ସେଇ କୃପା ଦ୍ୱାରା ଆଜି ଆମ ପାଖକୁ ଦୟାଳୁ ହୃଦୟରେ ଆସ, ହେ ଭାଗ୍ୟଶାଳି ଦେବୀ, ଆମକୁ ବହୁତ ଧନ ଦିଅ।
ଦେଵାନାଂ ପତ୍ନୀରୁଶତୀରଵନ୍ତୁ ନଃ ପ୍ରାଵନ୍ତୁ ନସ୍ତୁଜଯେ ଵାଜସାତଯେ । ଯାଃ ପାର୍ଥିଵାସୋ ଯା ଅପାମପି ଵ୍ରତେ ତା ନୋ ଦେଵୀଃ ସୁହଵାଃ ଶର୍ମ ଯଚ୍ଛନ୍ତୁ
ଦେବତାମାନଙ୍କର ଚମକୁଥିବା ପତ୍ନୀମାନେ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କରୁନ୍ତୁ, ଆମକୁ ବିଜୟ ଓ ଶକ୍ତି ଲାଭ କରାନ୍ତୁ। ଯେଉଁମାନେ ପୃଥିବୀରେ ବସନ୍ତି ଓ ଯେଉଁମାନେ ଜଳର ଅଧିପତି, ସେଇ ସମସ୍ତ ଦୟାଳୁ ଦେବୀମାନେ ଆମକୁ ନିଜ ରକ୍ଷା ଦିଅନ୍ତୁ।
ଉତ ଗ୍ନା ଵ୍ଯନ୍ତୁ ଦେଵପତ୍ନୀରିନ୍ଦ୍ରାଣ୍ଯଗ୍ନାଯ୍ଯଶ୍ଵିନୀ ରାଟ୍। ଆ ରୋଦସୀ ଵରୁଣାନୀ ଶୃଣୋତୁ ଵ୍ଯନ୍ତୁ ଦେଵୀର୍ଯ ଋତୁର୍ଜନୀନାମ୍
ଏବଂ ଦେବତାମାନଙ୍କର ପତ୍ନୀମାନେ—ଇନ୍ଦ୍ରାଣୀ, ଅଗ୍ନାୟୀ, ଅଶ୍ୱିନୀ, ରାଟ୍, ଦୁଇ ଜଗତ୍, ବରୁଣାଣୀ—ସେ ଆମ କଥା ଶୁଣୁନ୍ତୁ; ଋତୁମାତା ଦେବୀମାନେ ଆମ ପାଖକୁ ଆସନ୍ତୁ।