ଅକ୍ଷିତାସ୍ତ ଉପସଦୋଽକ୍ଷିତାଃ ସନ୍ତୁ ରାଶଯଃ । ପୃଣନ୍ତୋ ଅକ୍ଷିତାଃ ସନ୍ତ୍ଵତ୍ତାରଃ ସନ୍ତ୍ଵକ୍ଷିତାଃ
ଝାଞ୍ଜ ଚଉକ ଅଭଙ୍ଗ ରୁହ, ଧାନର ଢେର ଅଭଙ୍ଗ ରୁହ; ଗୋଦାମ ଭରିଥିବା ରୁହ, ଚାଷୀମାନେ ଅଭଙ୍ଗ ରୁହନ୍ତୁ।
ଧୀତୀ ଵା ଯେ ଅନଯନ୍ ଵାଚୋ ଅଗ୍ରଂ ମନସା ଵା ଯେଽଵଦନ୍ନ୍ ଋତାନି । ତୃତୀଯେନ ବ୍ରହ୍ମଣା ଵାଵୃଧାନାସ୍ତୁରୀଯେଣାମନ୍ଵତ ନାମ ଧେନୋଃ
ଯେମାନେ ପ୍ରଥମ କଥାକୁ ମନରେ ଆଣି ଉଚ୍ଚାରଣ କଲେ, ଯେମାନେ ମନରେ ସତ୍ୟ କହିଲେ, ତୃତୀୟ ଉଚ୍ଚାରଣରେ ବଢ଼ିଲେ, ସେମାନେ ଚତୁର୍ଥରେ ଗାଈର ନାମକୁ ଅନୁସରଣ କଲେ।
ସ ଵେଦ ପୁତ୍ରଃ ପିତରଂ ସ ମାତରଂ ସ ସୂନୁର୍ଭୁଵତ୍ସ ଭୁଵତ୍ପୁନର୍ମଘଃ । ସ ଦ୍ଯାମୌର୍ଣୋଦନ୍ତରିକ୍ଷଂ ସ୍ଵଃ ସ ଇଦଂ ଵିଶ୍ଵମଭଵତ୍ସ ଆଭରତ୍
ସେ ଜାଣେ ବାପାକୁ, ସେ ଜାଣେ ମାଆକୁ, ସେ ଜାଣେ ପୁଅକୁ, ଯିଏ ଅଛି, ଯିଏ ପୁନି ଦାନଶୀଳ ହୁଏ; ସେ ଆକାଶ, ମଧ୍ୟାକାଶ, ସୂର୍ଯ୍ୟକୁ ଢାକିଦେଲେ; ସେ ଏହି ସମସ୍ତ ସୃଷ୍ଟି ହେଲେ, ସେ ଏହାକୁ ଉତ୍ପନ୍ନ କଲେ।
ଅଥର୍ଵାଣଂ ପିତରଂ ଦେଵବନ୍ଧୁଂ ମାତୁର୍ଗର୍ଭଂ ପିତୁରସୁଂ ଯୁଵାନମ୍ । ଯ ଇମଂ ଯଜ୍ଞଂ ମନସା ଚିକେତ ପ୍ର ଣୋ ଵୋଚସ୍ତମିହେହ ବ୍ରଵଃ
ଅଥର୍ବଣ, ବାପା, ଦେବତାଙ୍କର ବନ୍ଧୁ, ମାଆର ଗର୍ଭ, ବାପାର ପ୍ରାଣ, ଯୁବକ—ଯିଏ ଏହି ଯଜ୍ଞକୁ ମନରେ ବୁଝିଛି, ତାଙ୍କୁ ଆମେ କହୁଛୁ, ଏଠାରେ ଘୋଷଣା କରୁଛୁ।
ଅଯା ଵିଷ୍ଠା ଜନଯନ୍ କର୍ଵରାଣି ସ ହି ଘୃଣିରୁରୁର୍ଵରାଯ ଗାତୁଃ । ସ ପ୍ରତ୍ଯୁଦୈଦ୍ଧରୁଣଂ ମଧ୍ଵୋ ଅଗ୍ରଂ ସ୍ଵଯା ତନ୍ଵା ତନ୍ଵମୈରଯତ
ଏହି ମଳ ଦ୍ୱାରା ସେ ଅନ୍ନ ପିଠା ବନାଏ; ସେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ବିସ୍ତୃତ ପଥର ଅଧିକାରୀ; ସେ ଲାଲ ମଧୁର ଆଗକୁ ଗଲେ, ନିଜ ରୂପରେ ରୂପ ଦେଲେ।
ଏକଯା ଚ ଦଶଭିଶ୍ଚ ସୁହୁତେ ଦ୍ଵାଭ୍ଯାମିଷ୍ଟଯେ ଵିଂଶତ୍ଯା ଚ । ତିସୃଭିଶ୍ଚ ଵହସେ ତ୍ରିଂଶତା ଚ ଵିଯୁଗ୍ଭିର୍ଵାଯ ଇହ ତା ଵି ମୁଞ୍ଚ
ଏକଟି ଓ ଦଶଟି ସହିତ ଭଲ ଉପସ୍ଥାପିତ; ଦୁଇଟି ଇଚ୍ଛିତ ପାଇଁ, କୁଡ଼ିଟି ସହିତ; ତିନିଟି ଓ ତିରିଶଟି ସହିତ ତୁମେ ଉଠାଅ; ହେ ବାୟୁ, ସେଗୁଡ଼ିକୁ ଏଠାରେ ଦଳେ ଛାଡ଼।
ଯଜ୍ଞେନ ଯଜ୍ଞମଯଜନ୍ତ ଦେଵାସ୍ତାନି ଧର୍ମାଣି ପ୍ରଥମାନ୍ଯାସନ୍ । ତେ ହ ନାକଂ ମହିମାନଃ ସଚନ୍ତ ଯତ୍ର ପୂର୍ଵେ ସାଧ୍ଯାଃ ସନ୍ତି ଦେଵାଃ
ଦେବତାମାନେ ଯଜ୍ଞ ଦ୍ୱାରା ଯଜ୍ଞ କରିଥିଲେ; ସେଗୁଡିକି ପ୍ରଥମ ଧର୍ମ ହେଲା। ସେମାନେ ସ୍ୱର୍ଗର ଉଚ୍ଚତାକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କଲେ, ଯେଉଁଠାରେ ପୂର୍ବରୁ ସାଧ୍ୟ ଦେବତାମାନେ ଅଛନ୍ତି।
ଯଜ୍ଞୋ ବଭୂଵ ସ ଆ ବଭୂଵ ସ ପ୍ର ଜଜ୍ଞେ ସ ଉ ଵାଵୃଧେ ପୁନଃ । ସ ଦେଵାନାମଧିପତିର୍ବଭୂଵ ସୋ ଅସ୍ମାସୁ ଦ୍ରଵିଣମା ଦଧାତୁ
ଯଜ୍ଞ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲା, ବୃଦ୍ଧି ପାଇଲା, ପୁନି ଜନ୍ମ ନେଲା, ଏବଂ ପୁନି ବଢ଼ିଲା। ଏହା ଦେବତାମାନଙ୍କର ନାୟକ ହେଲା; ସେ ଆମ ମଧ୍ୟରେ ଧନ ଦିଅ।
ଯଦ୍ଦେଵା ଦେଵାନ୍ ହଵିଷାଽଯଜନ୍ତାମର୍ତ୍ଯାନ୍ ମନସା ମର୍ତ୍ଯେନ । ମଦେମ ତତ୍ର ପରମେ ଵ୍ଯୋମନ୍ ପଶ୍ଯେମ ତଦୁଦିତୌ ସୂର୍ଯସ୍ଯ
ଯେତେବେଳେ ଦେବତାମାନେ ଦେବତାଙ୍କୁ ହବି ଦେଇ ପୂଜା କରିଥିଲେ, ମଣିଷମାନେ ମନରେ ଏହି ଯଜ୍ଞକୁ ଅନୁସରଣ କଲେ; ଆମେ ସେଠି, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ସ୍ୱର୍ଗରେ ଆନନ୍ଦ କରିବାକୁ ଚାହୁଁ, ଏବଂ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଉଦୟରେ ଏହାକୁ ଦେଖିବାକୁ ଚାହୁଁ।
ଯତ୍ପୁରୁଷେଣ ହଵିଷା ଯଜ୍ଞଂ ଦେଵା ଅତନ୍ଵତ । ଅସ୍ତି ନୁ ତସ୍ମାଦୋଜୀଯୋ ଯଦ୍ଵିହଵ୍ଯେନେଜିରେ
ପୁରୁଷ ଏବଂ ହବି ଦ୍ୱାରା ଦେବତାମାନେ ଯଜ୍ଞକୁ ବିସ୍ତାର କଲେ। ଏହାଠାରୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ କିଛି ଅଛି କି, ଯାହାକୁ ସେମାନେ ହବି ଦେଇ ପୂଜା କରିଥିଲେ?
ମୁଗ୍ଧା ଦେଵା ଉତ ଶୁନାଽଯଜନ୍ତୋତ ଗୋରଙ୍ଗୈଃ ପୁରୁଧାଽଯଜନ୍ତ । ଯ ଇମଂ ଯଜ୍ଞଂ ମନସା ଚିକେତ ପ୍ର ଣୋ ଵୋଚସ୍ତମିହେହ ବ୍ରଵଃ
ଦେବତାମାନେ ଅଜ୍ଞାନରେ କୁକୁର ମାଂସ ଦେଇ ଯଜ୍ଞ କରିଥିଲେ, ଗାଈର ଅଂଗ ଦେଇ ବିଭିନ୍ନ ଭାବରେ ଯଜ୍ଞ କରିଥିଲେ। ଯେଉଁଠି ଏହି ଯଜ୍ଞକୁ ମନରେ ବୁଝିପାରିବ, ସେ ଏଠାରେ ଆମକୁ କୁହୁନ୍ତୁ, ଏଠାରେ ଖୋଲାସା କରନ୍ତୁ।
ଅଦିତିର୍ଦ୍ଯୌରଦିତିରନ୍ତରିକ୍ଷମଦିତିର୍ମାତା ସ ପିତା ସ ପୁତ୍ରଃ । ଵିଶ୍ଵେ ଦେଵା ଅଦିତିର୍ପଞ୍ଚ ଜନା ଅଦିତିର୍ଜାତମଦିତିର୍ଜନିତ୍ଵମ୍
ଅଦିତି ହେଉଛନ୍ତି ଆକାଶ, ଅଦିତି ହେଉଛନ୍ତି ମଧ୍ୟାକାଶ, ଅଦିତି ହେଉଛନ୍ତି ମାଆ, ବାପା ଏବଂ ପୁଅ। ସମସ୍ତ ଦେବତା ଅଦିତି, ପାଞ୍ଚଜନ୍ୟ ଲୋକ ଅଦିତି, ଅଦିତି ହେଉଛନ୍ତି ଜନ୍ମ, ଅଦିତି ହେଉଛନ୍ତି ସୃଷ୍ଟି।
ମହୀମୂ ଷୁ ମାତରଂ ସୁଵ୍ରତାନାମୃତସ୍ଯ ପତ୍ନୀମଵସେ ହଵାମହେ । ତୁଵିକ୍ଷତ୍ରାମଜରନ୍ତୀମୁରୂଚୀଂ ସୁଶର୍ମାଣମଦିତିଂ ସୁପ୍ରଣୀତିମ୍
ଆମେ ନୀତିମାନଙ୍କର ମହା ମାଆ, ଅମୃତତ୍ୱର ଗୃହଣୀ, ଅଦିତିଙ୍କୁ ସହାୟତା ପାଇଁ ଡାକୁଛୁ। ସେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଅକ୍ଷୟ, ବିସ୍ତୃତ, ଭଲ ଆଶ୍ରୟ ଦେଉଥିବା ଏବଂ ଉତ୍ତମ ପଥଦର୍ଶିକା।
ସୁତ୍ରାମାଣଂ ପୃଥିଵୀଂ ଦ୍ଯାମନେହସଂ ସୁଶର୍ମାଣମଦିତିଂ ସୁପ୍ରଣୀତିମ୍ । ଦୈଵୀଂ ନାଵଂ ସ୍ଵରିତ୍ରାମନାଗସୋ ଅସ୍ରଵନ୍ତୀମା ରୁହେମା ସ୍ଵସ୍ତଯେ
ଆମେ ପୃଥିବୀ, ଆକାଶ, ଅଦିତିଙ୍କୁ, ଯିଏ ଭଲ ଆଶ୍ରୟ ଦେଉଥିବା ଏବଂ ଉତ୍ତମ ପଥଦର୍ଶିକା, ଦେବତାଙ୍କର ନୌକା, ନିର୍ମଳ ଏବଂ ଦୋଷରହିତ, ପ୍ରବାହମାନ, ଆମର ମଙ୍ଗଳ ପାଇଁ ପ୍ରାପ୍ତ ହେବାକୁ ଚାହୁଁ।
ଵାଜସ୍ଯ ନୁ ପ୍ରସଵେ ମାତରଂ ମହୀମଦିତିଂ ନାମ ଵଚସା କରାମହେ । ଯସ୍ଯା ଉପସ୍ଥ ଉର୍ଵନ୍ତରିକ୍ଷଂ ସା ନଃ ଶର୍ମ ତ୍ରିଵରୂଥଂ ନି ଯଚ୍ଛାତ୍
ଶକ୍ତିର ଉତ୍ପତ୍ତିବେଳେ, ଆମେ ମହା ଅଦିତିଙ୍କ ନାମକୁ ମାଆ ବୋଲି ଉଚ୍ଚାରଣ କରୁଛୁ। ଯାଙ୍କ ଆଞ୍ଚଳରେ ବିସ୍ତୃତ ମଧ୍ୟାକାଶ ଅଛି, ସେ ଆମକୁ ତିନିପଟି ରକ୍ଷା ଦିଅନ୍ତୁ।
ଦିତେଃ ପୁତ୍ରାଣାମଦିତେରକାରିଷମଵ ଦେଵାନାଂ ବୃହତାମନର୍ମଣାମ୍ । ତେଷାଂ ହି ଧାମ ଗଭିଷକ୍ସମୁଦ୍ରିଯଂ ନୈନାନ୍ ନମସା ପରୋ ଅସ୍ତି କଶ୍ଚନ
ମୁଁ ଦିତି ଓ ଅଦିତିଙ୍କ ପୁଅମାନେ, ଦେବତାମାନେ, ତାଙ୍କର ବିଶାଳ ଶକ୍ତି ପାଇଁ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଛି। ସେମାନଙ୍କର ନିବାସ ଗଭୀର, ସାଗର ସମାନ; ସମ୍ମାନରେ ସେମାନେଠାରୁ କେହି ଉପରି ନାହାନ୍ତି।
7.9(7.8) ଭଦ୍ରାଦଧି ଶ୍ରେଯଃ ପ୍ରେହି ବୃହସ୍ପତିଃ ପୁରଏତା ତେ ଅସ୍ତୁ । ଅଥେମମସ୍ଯା ଵର ଆ ପୃଥିଵ୍ଯା ଆରେଶତ୍ରୁଂ କୃଣୁହି ସର୍ଵଵୀରମ୍
ଭଲ ଭାଗ୍ୟରୁ ଆଉ ଉତ୍ତମ ସମୃଦ୍ଧିକୁ ଯାଅ; ବୃହସ୍ପତି ତୁମର ନେତୃତ୍ୱ କରୁନ୍ତୁ। ଏବେ, ଏହି ପୃଥିବୀର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସ୍ଥାନରୁ, ଶତ୍ରୁକୁ ଦୂର କର, ସମସ୍ତ ମଣିଷ ତୁମର ହେଉନ୍ତୁ।
ପ୍ରପଥେ ପଥାମଜନିଷ୍ଟ ପୂଷା ପ୍ରପଥେ ଦିଵଃ ପ୍ରପଥେ ପୃଥିଵ୍ଯାଃ । ଉଭେ ଅଭି ପ୍ରିଯତମେ ସଧସ୍ଥେ ଆ ଚ ପରା ଚ ଚରତି ପ୍ରଜାନନ୍
ବିସ୍ତୃତ ପଥରେ ପୂଷା ଜନ୍ମ ନେଲେ; ଦିଗ୍ଗଜ ପଥରେ, ପୃଥିବୀର ପଥରେ। ଦୁଇଟି ପ୍ରିୟ ନିବାସରେ, ସେ ଆଗକୁ ଓ ପଛକୁ ଜାଣି ଚାଲନ୍ତି।
ପୂଷେମା ଆଶା ଅନୁ ଵେଦ ସର୍ଵାଃ ସୋ ଅସ୍ମାଁ ଅଭଯତମେନ ନେଷତ୍। ସ୍ଵସ୍ତିଦା ଆଘୃଣିଃ ସର୍ଵଵୀରୋଽପ୍ରଯୁଚ୍ଛନ୍ ପୁର ଏତୁ ପ୍ରଜାନନ୍
ପୂଷା ସମସ୍ତ ଦିଗକୁ ଜାଣନ୍ତୁ; ସେ ଆମକୁ ସବୁଠାରୁ ଅଭୟ ଦେଇ ନେଇଯାଉନ୍ତୁ। ଭଲ ମଙ୍ଗଳ ଦେଇଥିବା, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ସମସ୍ତ ଶକ୍ତିର ମାଲିକ, ଅକ୍ଷୟ, ଜାଣିଥିବା, ସେ ଆଗକୁ ଚାଲନ୍ତୁ।
ପୂଷନ୍ ତଵ ଵ୍ରତେ ଵଯଂ ନ ରିଷ୍ଯେମ କଦା ଚନ । ସ୍ତୋତାରସ୍ତ ଇହ ସ୍ମସି
ପୂଷା, ତୁମର ଆଜ୍ଞାରେ ଆମେ କେବେ ମଧ୍ୟ କଷ୍ଟ ଭୋଗନ କରିବା ନାହିଁ। ଆମେ ଏଠାରେ ତୁମର ଗାନ୍ତା।
ପରି ପୂଷା ପରସ୍ତାଦ୍ଧସ୍ତଂ ଦଧାତୁ ଦକ୍ଷିଣମ୍ । ପୁନର୍ନୋ ନଷ୍ଟମାଜତୁ ସଂ ନଷ୍ଟେନ ଗମେମହି
ପୂଷା ତାଙ୍କର ହାତକୁ ଦକ୍ଷିଣ ପାର୍ଶ୍ୱରେ, ଦୂରେ ରଖନ୍ତୁ। ଯାହା ହରାଇଗଲା ସେ ଆମ ପାଖକୁ ଫେରିଆସୁ; ଯାହା ମିଳିଛି, ତାହା ସହିତ ଆମେ ଏକତ୍ରିତ ହେଉ।
ଯସ୍ତେ ସ୍ତନଃ ଶଶଯୁର୍ଯୋ ମଯୋଭୂର୍ଯଃ ସୁମ୍ନଯୁଃ ସୁହଵୋ ଯଃ ସୁଦତ୍ରଃ । ଯେନ ଵିଶ୍ଵା ପୁଷ୍ଯସି ଵାର୍ଯାଣି ସରସ୍ଵତି ତମିହ ଧାତଵେ କଃ
ତୁମର ମାନ୍ୟ, ଯାହା ପୋଷଣ କରେ, ଆନନ୍ଦ ଦେଇଥାଏ, ଦୟାଳୁ, ଆମନ୍ତ୍ରଣ କରୁଥିବା ଏବଂ ଦାନଶୀଳ, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ ଧନ ରକ୍ଷା କର, ହେ ସରସ୍ୱତୀ, ଏହାକୁ ଆମ ଉପକାର ପାଇଁ ଏଠାରେ ରଖିଦିଅ।
ଯସ୍ତେ ପୃଥୁ ସ୍ତନଯିତ୍ନୁର୍ଯ ଋଷ୍ଵୋ ଦୈଵଃ କେତୁର୍ଵିଶ୍ଵମାଭୂଷତୀଦମ୍ । ମା ନୋ ଵଧୀର୍ଵିଦ୍ଯୁତା ଦେଵ ସସ୍ଯଂ ମୋତ ଵଧୀ ରଶ୍ମିଭିଃ ସୂର୍ଯସ୍ଯ
ତୁମର ବିସ୍ତୃତ, ଗରଜୁଥିବା ମାନ୍ୟ, ଯାହା ଉଚ୍ଚ, ଦିବ୍ୟ, ଯାହାର ତେଜ ଏ ସମସ୍ତକୁ ଶୋଭା ଦେଉଛି, ହେ ଦେବତା, ତୁମେ ଆମର ଶସ୍ୟକୁ ବିଜୁଳିରେ ନଷ୍ଟ କରନି, ସୂର୍ଯ୍ୟର କିରଣରେ ମଧ୍ୟ କ୍ଷତି କରନି।
ସଭା ଚ ମା ସମିତିଶ୍ଚାଵତାଂ ପ୍ରଜାପତେର୍ଦୁହିତରୌ ସଂଵିଦାନେ । ଯେନା ସଂଗଛା ଉପ ମା ସ ଶିକ୍ଷାଚ୍ଚାରୁ ଵଦାନି ପିତରଃ ସଂଗତେଷୁ
ସଭା ଏବଂ ସମିତି ମୋତେ ରକ୍ଷା କରୁନ୍ତୁ, ପ୍ରଜାପତିଙ୍କର ଝିଅମାନେ, ଏକମତ ହୋଇ। ଯାହା ଦ୍ୱାରା ଆମେ ଏକତ୍ରିତ ହେଉ, ସେ ମୋତେ ଶିଖାନ୍ତୁ; ଆମେ ଯେଉଁଠି ବୃଦ୍ଧମାନେ ଏକଠା ହୋଇଛନ୍ତି, ସେଠି ମୁଁ ଭଲ ଭାବରେ କଥା କହିପାରିବି।
ଵିଦ୍ମ ତେ ସଭେ ନାମ ନରିଷ୍ଟା ନାମ ଵା ଅସି । ଯେ ତେ କେ ଚ ସଭାସଦସ୍ତେ ମେ ସନ୍ତୁ ସଵାଚସଃ
ମୁଁ ତୁମର ନାମ ଜାଣେ, ଏ ସଭା, ତୁମକୁ 'ଅକ୍ଷତ' ବୋଲି କୁହାଯାଏ। ତୁମ ସଭ୍ୟମାନେ ଯେଉଁମାନେ ଅଛନ୍ତି, ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ମୋ ପ୍ରତି ଭଲ କଥା କହୁନ୍ତୁ।
ଏଷାମହଂ ସମାସୀନାନାଂ ଵର୍ଚୋ ଵିଜ୍ଞାନମା ଦଦେ । ଅସ୍ଯାଃ ସର୍ଵସ୍ଯାଃ ସଂସଦୋ ମାମିନ୍ଦ୍ର ଭଗିନଂ କୃଣୁ
ଏଠାରେ ଯେଉଁମାନେ ବସିଛନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କୁ ମୁଁ ତେଜ ଓ ବୁଦ୍ଧି ଦେଉଛି। ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଏହି ସଭାର ସମସ୍ତ ସଉଭାଗ୍ୟରେ ମୋତେ ଅଂଶୀଦାର କର।
ଯଦ୍ଵୋ ମନଃ ପରାଗତଂ ଯଦ୍ବଦ୍ଧମିହ ଵେହ ଵା । ତଦ୍ଵ ଆ ଵର୍ତଯାମସି ମଯି ଵୋ ରମତାଂ ମନଃ
ତୁମେ ଯେଉଁ ଭାବନା ଅନ୍ୟଠାରେ ଦେଉଛ, କିମ୍ବା ଏଠି କିମ୍ବା ଅନ୍ୟଠି ବନ୍ଧିଛ, ସେଗୁଡିକୁ ଆମେ ତୁମ ପାଖକୁ ଫେରାଉଛୁ। ତୁମର ମନ ମୋରେ ଆନନ୍ଦ ପାଉ।
7.14(7.13) ଯଥା ସୂର୍ଯୋ ନକ୍ଷତ୍ରାଣାମୁଦ୍ଯଂସ୍ତେଜାଂସ୍ଯାଦଦେ । ଏଵା ସ୍ତ୍ରୀଣାଂ ଚ ପୁଂସାଂ ଚ ଦ୍ଵିଷତାଂ ଵର୍ଚ ଆ ଦଦେ
ଯେପରି ସୂର୍ଯ୍ୟ ତାରାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଉଦୟ ହୋଇ ସେମାନଙ୍କ ତେଜ ନେଇଯାଏ, ସେପରି ମୁଁ ପୁରୁଷ ଓ ନାରୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଯେଉଁମାନେ ମୋତେ ଘୃଣା କରନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କର ତେଜ ନେଇଯାଏ।
ଯାଵନ୍ତୋ ମା ସପତ୍ନାନାମାଯନ୍ତଂ ପ୍ରତିପଶ୍ଯଥ । ଉଦ୍ଯନ୍ତ୍ସୂର୍ଯ ଇଵ ସୁପ୍ତାନାଂ ଦ୍ଵିଷତାଂ ଵର୍ଚ ଆ ଦଦେ
ତୁମେ ଯେତେ ଦୁଷ୍ମନ୍ମାନେ ଆସୁଛନ୍ତି ବୋଲି ଦେଖ, ସେମାନଙ୍କୁ ଘୁମାଉଥିବା ଉପରେ ଉଦୟ ହେଉଥିବା ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି, ମୁଁ ଦୁଷ୍ମନ୍ମାନଙ୍କର ତେଜ ନେଇଯାଏ।
7.1୫(7.1୪) ଅଭି ତ୍ଯଂ ଦେଵଂ ସଵିତାରମୋଣ୍ଯୋଃ କଵିକ୍ରତୁମ୍ । ଅର୍ଚାମି ସତ୍ଯସଵଂ ରତ୍ନଧାମଭି ପ୍ରିଯଂ ମତିମ୍
ମୁଁ ଦେବତା ସବିତାଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରେ, ଯିଏ ଅଦ୍ଭୁତ ଶକ୍ତି ଓ ବୁଦ୍ଧିର ମାଲିକ, ସତ୍ୟ ଚେଷ୍ଟାର ଧନାଧ୍ୟ, ମୋର ପ୍ରିୟ ଭାବନା ସହିତ।