ଯଥୋଦକମପପୁଷୋଽପଶୁଷ୍ଯତ୍ଯାସ୍ଯମ୍ । ଏଵା ନି ଶୁଷ୍ଯ ମାଂ କାମେନାଥୋ ଶୁଷ୍କାସ୍ଯା ଚର
ଯେପରି ଜଳ ପିଇଲେ ମୁଁହ ଶୁଷ୍କ ହୁଏ ନାହିଁ, ସେପରି ମୋ ପାଇଁ ତୋର ଆକାଂକ୍ଷା ଶୁଷ୍କ ହେଉ, ଏବଂ ଶୁଷ୍କ ମୁଁହ ନେଇ ଦୂରେ ଚାଲିଯା।
ଯଥା ନକୁଲୋ ଵିଛିଦ୍ଯ ସଂଦଧାତ୍ଯହିଂ ପୁନଃ । ଏଵା କାମସ୍ଯ ଵିଛିନ୍ନଂ ସଂ ଧେହି ଵୀର୍ଯାଵତି
ଯେପରି ନେଉଳ ଅଜଗରକୁ ଭାଙ୍ଗି ଆଉ ଏକତ୍ର କରେ, ସେପରି ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଆକାଂକ୍ଷା ଦ୍ୱାରା ଭିନ୍ନ ହୋଇଥିବାକୁ ପୁନି ଏକତ୍ର କର।
ଯୌ ଵ୍ଯାଘ୍ରାଵଵରୂଢୌ ଜିଘତ୍ସତଃ ପିତରଂ ମାତରଂ ଚ । ତୌ ଦନ୍ତଂ ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତେ ଶିଵୌ କୃଣୁ ଜାତଵେଦଃ
ଯେପରି ଦୁଇଟି ବାଘ ତାଙ୍କର ବାପା ଓ ମାଆକୁ ଧରିବାକୁ ଚାହାଁନ୍ତି, ଏହିପରି, ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତି ଓ ଜାତବେଦସ୍, ସେମାନଙ୍କର ଦାନ୍ତକୁ ଶୁଭ କର।
ଵ୍ରୀହିମତ୍ତଂ ଯଵମତ୍ତମଥୋ ମାଷମଥୋ ତିଲମ୍ । ଏଷ ଵାଂ ଭାଗୋ ନିହିତୋ ରତ୍ନଧେଯାଯ ଦନ୍ତୌ ମା ହିଂସିଷ୍ଟଂ ପିତରଂ ମାତରଂ ଚ
ଚାଉଳ, ଯବ, ବୁଟ ଓ ତିଳ—ଏହିଏ ତୁମର ଭାଗ ଧନର ନିମିତ୍ତେ ରଖାଯାଇଛି; ତୁମର ଦାନ୍ତ ବାପା ଓ ମାଆକୁ କଷ୍ଟ ଦିଅନ୍ତୁ ନାହିଁ।
ଉପହୂତୌ ସଯୁଜୌ ସ୍ଯୋନୌ ଦନ୍ତୌ ସୁମଙ୍ଗଲୌ । ଅନ୍ଯତ୍ର ଵାଂ ଘୋରଂ ତନ୍ଵଃ ପରୈତୁ ଦନ୍ତୌ ମା ହିଂସିଷ୍ଟଂ ପିତରଂ ମାତରଂ ଚ
ଡାକି ଏକତ୍ର କରାଯାଇଥିବା, ମିଳିଥିବା, ମୃଦୁ ଓ ଶୁଭ ଦାନ୍ତ ହେଉ; ତୁମ ଦେହର ଯେଉଁ ଭୟଙ୍କରତା ଅଛି, ସେଠାରେ ଯାଉ; ତୁମର ଦାନ୍ତ ବାପା ଓ ମାଆକୁ କଷ୍ଟ ଦିଅନ୍ତୁ ନାହିଁ।
ଵାଯୁରେନାଃ ସମାକରତ୍ତ୍ଵଷ୍ଟା ପୋଷାଯ ଧ୍ରିଯତାମ୍ । ଇନ୍ଦ୍ର ଆଭ୍ଯୋ ଅଧି ବ୍ରଵଦ୍ରୁଦ୍ରୋ ଭୂମ୍ନେ ଚିକିତ୍ସତୁ
ବାୟୁ ଏମାନେକୁ ଏକତ୍ର କରିଛନ୍ତି, ତ୍ୱଷ୍ଟା ପୋଷଣ ପାଇଁ ଧରିଛନ୍ତି; ଇନ୍ଦ୍ର ସେମାନଙ୍କୁ ଉପରେ କହିଛନ୍ତି, ରୁଦ୍ର ଶକ୍ତି ପାଇଁ ଚିକିତ୍ସା କରନ୍ତୁ।
ଲୋହିତେନ ସ୍ଵଧିତିନା ମିଥୁନଂ କର୍ଣଯୋଃ କୃଧି । ଅକର୍ତାମଶ୍ଵିନା ଲକ୍ଷ୍ମ ତଦସ୍ତୁ ପ୍ରଜଯା ବହୁ
ଲାଲ ଖଡ଼ ଦ୍ୱାରା କାନରେ ଦୁଇଟି ଯୋଡ଼ା କର; ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟ, ଆମେ ଏହି ଚିହ୍ନ ଦେଇଛୁ—ଏହା ସନ୍ତାନରେ ବଢ଼ିଯାଉ।
ଯଥା ଚକ୍ରୁର୍ଦେଵାସୁରା ଯଥା ମନୁଷ୍ଯା ଉତ । ଏଵା ସହସ୍ରପୋଷାଯ କୃଣୁତଂ ଲକ୍ଷ୍ମାଶ୍ଵିନା
ଯେପରି ଦେବତା ଓ ଅସୁର, ଯେପରି ମଣିଷମାନେ କରିଥିଲେ, ସେପରି ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟ, ଏହି ଚିହ୍ନକୁ ହଜାର ଗୁଣା ବୃଦ୍ଧି ପାଇଁ କର।
ଉଚ୍ଛ୍ରଯସ୍ଵ ବହୁର୍ଭଵ ସ୍ଵେନ ମହସା ଯଵ । ମୃଣୀହି ଵିଶ୍ଵା ପାତ୍ରାଣି ମା ତ୍ଵା ଦିଵ୍ଯାଶନିର୍ଵଧୀତ୍
ଉଠ, ତୋର ନିଜ ମହିମାରେ ଅଧିକ ହେଉ, ହେ ଯବ; ସମସ୍ତ ବାଧାକୁ ଜିତ, ଦିବ୍ୟ ବଜ୍ର ତୁମକୁ ଆଘାତ କରୁନାହିଁ।
ଆଶୃଣ୍ଵନ୍ତଂ ଯଵଂ ଦେଵଂ ଯତ୍ର ତ୍ଵାଚ୍ଛାଵଦାମସି । ତଦୁଚ୍ଛ୍ରଯସ୍ଵ ଦ୍ଯୌରିଵ ସମୁଦ୍ର ଇଵୈଧ୍ଯକ୍ଷିତଃ
ଯେଉଁଠାରେ ଆମେ ତୁମକୁ ଦେବତା ଭାବେ ଡାକୁଛୁ, ସେଠାରେ ତୁମେ ଆକାଶ ଭଳି, ସମୁଦ୍ର ଭଳି ଅଡ଼ିଗ ରୁହ।
ଅକ୍ଷିତାସ୍ତ ଉପସଦୋଽକ୍ଷିତାଃ ସନ୍ତୁ ରାଶଯଃ । ପୃଣନ୍ତୋ ଅକ୍ଷିତାଃ ସନ୍ତ୍ଵତ୍ତାରଃ ସନ୍ତ୍ଵକ୍ଷିତାଃ
ଝାଞ୍ଜ ଚଉକ ଅଭଙ୍ଗ ରୁହ, ଧାନର ଢେର ଅଭଙ୍ଗ ରୁହ; ଗୋଦାମ ଭରିଥିବା ରୁହ, ଚାଷୀମାନେ ଅଭଙ୍ଗ ରୁହନ୍ତୁ।
ଧୀତୀ ଵା ଯେ ଅନଯନ୍ ଵାଚୋ ଅଗ୍ରଂ ମନସା ଵା ଯେଽଵଦନ୍ନ୍ ଋତାନି । ତୃତୀଯେନ ବ୍ରହ୍ମଣା ଵାଵୃଧାନାସ୍ତୁରୀଯେଣାମନ୍ଵତ ନାମ ଧେନୋଃ
ଯେମାନେ ପ୍ରଥମ କଥାକୁ ମନରେ ଆଣି ଉଚ୍ଚାରଣ କଲେ, ଯେମାନେ ମନରେ ସତ୍ୟ କହିଲେ, ତୃତୀୟ ଉଚ୍ଚାରଣରେ ବଢ଼ିଲେ, ସେମାନେ ଚତୁର୍ଥରେ ଗାଈର ନାମକୁ ଅନୁସରଣ କଲେ।
ସ ଵେଦ ପୁତ୍ରଃ ପିତରଂ ସ ମାତରଂ ସ ସୂନୁର୍ଭୁଵତ୍ସ ଭୁଵତ୍ପୁନର୍ମଘଃ । ସ ଦ୍ଯାମୌର୍ଣୋଦନ୍ତରିକ୍ଷଂ ସ୍ଵଃ ସ ଇଦଂ ଵିଶ୍ଵମଭଵତ୍ସ ଆଭରତ୍
ସେ ଜାଣେ ବାପାକୁ, ସେ ଜାଣେ ମାଆକୁ, ସେ ଜାଣେ ପୁଅକୁ, ଯିଏ ଅଛି, ଯିଏ ପୁନି ଦାନଶୀଳ ହୁଏ; ସେ ଆକାଶ, ମଧ୍ୟାକାଶ, ସୂର୍ଯ୍ୟକୁ ଢାକିଦେଲେ; ସେ ଏହି ସମସ୍ତ ସୃଷ୍ଟି ହେଲେ, ସେ ଏହାକୁ ଉତ୍ପନ୍ନ କଲେ।
ଅଥର୍ଵାଣଂ ପିତରଂ ଦେଵବନ୍ଧୁଂ ମାତୁର୍ଗର୍ଭଂ ପିତୁରସୁଂ ଯୁଵାନମ୍ । ଯ ଇମଂ ଯଜ୍ଞଂ ମନସା ଚିକେତ ପ୍ର ଣୋ ଵୋଚସ୍ତମିହେହ ବ୍ରଵଃ
ଅଥର୍ବଣ, ବାପା, ଦେବତାଙ୍କର ବନ୍ଧୁ, ମାଆର ଗର୍ଭ, ବାପାର ପ୍ରାଣ, ଯୁବକ—ଯିଏ ଏହି ଯଜ୍ଞକୁ ମନରେ ବୁଝିଛି, ତାଙ୍କୁ ଆମେ କହୁଛୁ, ଏଠାରେ ଘୋଷଣା କରୁଛୁ।
ଅଯା ଵିଷ୍ଠା ଜନଯନ୍ କର୍ଵରାଣି ସ ହି ଘୃଣିରୁରୁର୍ଵରାଯ ଗାତୁଃ । ସ ପ୍ରତ୍ଯୁଦୈଦ୍ଧରୁଣଂ ମଧ୍ଵୋ ଅଗ୍ରଂ ସ୍ଵଯା ତନ୍ଵା ତନ୍ଵମୈରଯତ
ଏହି ମଳ ଦ୍ୱାରା ସେ ଅନ୍ନ ପିଠା ବନାଏ; ସେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ବିସ୍ତୃତ ପଥର ଅଧିକାରୀ; ସେ ଲାଲ ମଧୁର ଆଗକୁ ଗଲେ, ନିଜ ରୂପରେ ରୂପ ଦେଲେ।
ଏକଯା ଚ ଦଶଭିଶ୍ଚ ସୁହୁତେ ଦ୍ଵାଭ୍ଯାମିଷ୍ଟଯେ ଵିଂଶତ୍ଯା ଚ । ତିସୃଭିଶ୍ଚ ଵହସେ ତ୍ରିଂଶତା ଚ ଵିଯୁଗ୍ଭିର୍ଵାଯ ଇହ ତା ଵି ମୁଞ୍ଚ
ଏକଟି ଓ ଦଶଟି ସହିତ ଭଲ ଉପସ୍ଥାପିତ; ଦୁଇଟି ଇଚ୍ଛିତ ପାଇଁ, କୁଡ଼ିଟି ସହିତ; ତିନିଟି ଓ ତିରିଶଟି ସହିତ ତୁମେ ଉଠାଅ; ହେ ବାୟୁ, ସେଗୁଡ଼ିକୁ ଏଠାରେ ଦଳେ ଛାଡ଼।
ଯଜ୍ଞେନ ଯଜ୍ଞମଯଜନ୍ତ ଦେଵାସ୍ତାନି ଧର୍ମାଣି ପ୍ରଥମାନ୍ଯାସନ୍ । ତେ ହ ନାକଂ ମହିମାନଃ ସଚନ୍ତ ଯତ୍ର ପୂର୍ଵେ ସାଧ୍ଯାଃ ସନ୍ତି ଦେଵାଃ
ଦେବତାମାନେ ଯଜ୍ଞ ଦ୍ୱାରା ଯଜ୍ଞ କରିଥିଲେ; ସେଗୁଡିକି ପ୍ରଥମ ଧର୍ମ ହେଲା। ସେମାନେ ସ୍ୱର୍ଗର ଉଚ୍ଚତାକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କଲେ, ଯେଉଁଠାରେ ପୂର୍ବରୁ ସାଧ୍ୟ ଦେବତାମାନେ ଅଛନ୍ତି।
ଯଜ୍ଞୋ ବଭୂଵ ସ ଆ ବଭୂଵ ସ ପ୍ର ଜଜ୍ଞେ ସ ଉ ଵାଵୃଧେ ପୁନଃ । ସ ଦେଵାନାମଧିପତିର୍ବଭୂଵ ସୋ ଅସ୍ମାସୁ ଦ୍ରଵିଣମା ଦଧାତୁ
ଯଜ୍ଞ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲା, ବୃଦ୍ଧି ପାଇଲା, ପୁନି ଜନ୍ମ ନେଲା, ଏବଂ ପୁନି ବଢ଼ିଲା। ଏହା ଦେବତାମାନଙ୍କର ନାୟକ ହେଲା; ସେ ଆମ ମଧ୍ୟରେ ଧନ ଦିଅ।
ଯଦ୍ଦେଵା ଦେଵାନ୍ ହଵିଷାଽଯଜନ୍ତାମର୍ତ୍ଯାନ୍ ମନସା ମର୍ତ୍ଯେନ । ମଦେମ ତତ୍ର ପରମେ ଵ୍ଯୋମନ୍ ପଶ୍ଯେମ ତଦୁଦିତୌ ସୂର୍ଯସ୍ଯ
ଯେତେବେଳେ ଦେବତାମାନେ ଦେବତାଙ୍କୁ ହବି ଦେଇ ପୂଜା କରିଥିଲେ, ମଣିଷମାନେ ମନରେ ଏହି ଯଜ୍ଞକୁ ଅନୁସରଣ କଲେ; ଆମେ ସେଠି, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ସ୍ୱର୍ଗରେ ଆନନ୍ଦ କରିବାକୁ ଚାହୁଁ, ଏବଂ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଉଦୟରେ ଏହାକୁ ଦେଖିବାକୁ ଚାହୁଁ।
ଯତ୍ପୁରୁଷେଣ ହଵିଷା ଯଜ୍ଞଂ ଦେଵା ଅତନ୍ଵତ । ଅସ୍ତି ନୁ ତସ୍ମାଦୋଜୀଯୋ ଯଦ୍ଵିହଵ୍ଯେନେଜିରେ
ପୁରୁଷ ଏବଂ ହବି ଦ୍ୱାରା ଦେବତାମାନେ ଯଜ୍ଞକୁ ବିସ୍ତାର କଲେ। ଏହାଠାରୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ କିଛି ଅଛି କି, ଯାହାକୁ ସେମାନେ ହବି ଦେଇ ପୂଜା କରିଥିଲେ?
ମୁଗ୍ଧା ଦେଵା ଉତ ଶୁନାଽଯଜନ୍ତୋତ ଗୋରଙ୍ଗୈଃ ପୁରୁଧାଽଯଜନ୍ତ । ଯ ଇମଂ ଯଜ୍ଞଂ ମନସା ଚିକେତ ପ୍ର ଣୋ ଵୋଚସ୍ତମିହେହ ବ୍ରଵଃ
ଦେବତାମାନେ ଅଜ୍ଞାନରେ କୁକୁର ମାଂସ ଦେଇ ଯଜ୍ଞ କରିଥିଲେ, ଗାଈର ଅଂଗ ଦେଇ ବିଭିନ୍ନ ଭାବରେ ଯଜ୍ଞ କରିଥିଲେ। ଯେଉଁଠି ଏହି ଯଜ୍ଞକୁ ମନରେ ବୁଝିପାରିବ, ସେ ଏଠାରେ ଆମକୁ କୁହୁନ୍ତୁ, ଏଠାରେ ଖୋଲାସା କରନ୍ତୁ।
ଅଦିତିର୍ଦ୍ଯୌରଦିତିରନ୍ତରିକ୍ଷମଦିତିର୍ମାତା ସ ପିତା ସ ପୁତ୍ରଃ । ଵିଶ୍ଵେ ଦେଵା ଅଦିତିର୍ପଞ୍ଚ ଜନା ଅଦିତିର୍ଜାତମଦିତିର୍ଜନିତ୍ଵମ୍
ଅଦିତି ହେଉଛନ୍ତି ଆକାଶ, ଅଦିତି ହେଉଛନ୍ତି ମଧ୍ୟାକାଶ, ଅଦିତି ହେଉଛନ୍ତି ମାଆ, ବାପା ଏବଂ ପୁଅ। ସମସ୍ତ ଦେବତା ଅଦିତି, ପାଞ୍ଚଜନ୍ୟ ଲୋକ ଅଦିତି, ଅଦିତି ହେଉଛନ୍ତି ଜନ୍ମ, ଅଦିତି ହେଉଛନ୍ତି ସୃଷ୍ଟି।
ମହୀମୂ ଷୁ ମାତରଂ ସୁଵ୍ରତାନାମୃତସ୍ଯ ପତ୍ନୀମଵସେ ହଵାମହେ । ତୁଵିକ୍ଷତ୍ରାମଜରନ୍ତୀମୁରୂଚୀଂ ସୁଶର୍ମାଣମଦିତିଂ ସୁପ୍ରଣୀତିମ୍
ଆମେ ନୀତିମାନଙ୍କର ମହା ମାଆ, ଅମୃତତ୍ୱର ଗୃହଣୀ, ଅଦିତିଙ୍କୁ ସହାୟତା ପାଇଁ ଡାକୁଛୁ। ସେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଅକ୍ଷୟ, ବିସ୍ତୃତ, ଭଲ ଆଶ୍ରୟ ଦେଉଥିବା ଏବଂ ଉତ୍ତମ ପଥଦର୍ଶିକା।
ସୁତ୍ରାମାଣଂ ପୃଥିଵୀଂ ଦ୍ଯାମନେହସଂ ସୁଶର୍ମାଣମଦିତିଂ ସୁପ୍ରଣୀତିମ୍ । ଦୈଵୀଂ ନାଵଂ ସ୍ଵରିତ୍ରାମନାଗସୋ ଅସ୍ରଵନ୍ତୀମା ରୁହେମା ସ୍ଵସ୍ତଯେ
ଆମେ ପୃଥିବୀ, ଆକାଶ, ଅଦିତିଙ୍କୁ, ଯିଏ ଭଲ ଆଶ୍ରୟ ଦେଉଥିବା ଏବଂ ଉତ୍ତମ ପଥଦର୍ଶିକା, ଦେବତାଙ୍କର ନୌକା, ନିର୍ମଳ ଏବଂ ଦୋଷରହିତ, ପ୍ରବାହମାନ, ଆମର ମଙ୍ଗଳ ପାଇଁ ପ୍ରାପ୍ତ ହେବାକୁ ଚାହୁଁ।
ଵାଜସ୍ଯ ନୁ ପ୍ରସଵେ ମାତରଂ ମହୀମଦିତିଂ ନାମ ଵଚସା କରାମହେ । ଯସ୍ଯା ଉପସ୍ଥ ଉର୍ଵନ୍ତରିକ୍ଷଂ ସା ନଃ ଶର୍ମ ତ୍ରିଵରୂଥଂ ନି ଯଚ୍ଛାତ୍
ଶକ୍ତିର ଉତ୍ପତ୍ତିବେଳେ, ଆମେ ମହା ଅଦିତିଙ୍କ ନାମକୁ ମାଆ ବୋଲି ଉଚ୍ଚାରଣ କରୁଛୁ। ଯାଙ୍କ ଆଞ୍ଚଳରେ ବିସ୍ତୃତ ମଧ୍ୟାକାଶ ଅଛି, ସେ ଆମକୁ ତିନିପଟି ରକ୍ଷା ଦିଅନ୍ତୁ।
ଦିତେଃ ପୁତ୍ରାଣାମଦିତେରକାରିଷମଵ ଦେଵାନାଂ ବୃହତାମନର୍ମଣାମ୍ । ତେଷାଂ ହି ଧାମ ଗଭିଷକ୍ସମୁଦ୍ରିଯଂ ନୈନାନ୍ ନମସା ପରୋ ଅସ୍ତି କଶ୍ଚନ
ମୁଁ ଦିତି ଓ ଅଦିତିଙ୍କ ପୁଅମାନେ, ଦେବତାମାନେ, ତାଙ୍କର ବିଶାଳ ଶକ୍ତି ପାଇଁ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଛି। ସେମାନଙ୍କର ନିବାସ ଗଭୀର, ସାଗର ସମାନ; ସମ୍ମାନରେ ସେମାନେଠାରୁ କେହି ଉପରି ନାହାନ୍ତି।
7.9(7.8) ଭଦ୍ରାଦଧି ଶ୍ରେଯଃ ପ୍ରେହି ବୃହସ୍ପତିଃ ପୁରଏତା ତେ ଅସ୍ତୁ । ଅଥେମମସ୍ଯା ଵର ଆ ପୃଥିଵ୍ଯା ଆରେଶତ୍ରୁଂ କୃଣୁହି ସର୍ଵଵୀରମ୍
ଭଲ ଭାଗ୍ୟରୁ ଆଉ ଉତ୍ତମ ସମୃଦ୍ଧିକୁ ଯାଅ; ବୃହସ୍ପତି ତୁମର ନେତୃତ୍ୱ କରୁନ୍ତୁ। ଏବେ, ଏହି ପୃଥିବୀର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସ୍ଥାନରୁ, ଶତ୍ରୁକୁ ଦୂର କର, ସମସ୍ତ ମଣିଷ ତୁମର ହେଉନ୍ତୁ।
ପ୍ରପଥେ ପଥାମଜନିଷ୍ଟ ପୂଷା ପ୍ରପଥେ ଦିଵଃ ପ୍ରପଥେ ପୃଥିଵ୍ଯାଃ । ଉଭେ ଅଭି ପ୍ରିଯତମେ ସଧସ୍ଥେ ଆ ଚ ପରା ଚ ଚରତି ପ୍ରଜାନନ୍
ବିସ୍ତୃତ ପଥରେ ପୂଷା ଜନ୍ମ ନେଲେ; ଦିଗ୍ଗଜ ପଥରେ, ପୃଥିବୀର ପଥରେ। ଦୁଇଟି ପ୍ରିୟ ନିବାସରେ, ସେ ଆଗକୁ ଓ ପଛକୁ ଜାଣି ଚାଲନ୍ତି।
ପୂଷେମା ଆଶା ଅନୁ ଵେଦ ସର୍ଵାଃ ସୋ ଅସ୍ମାଁ ଅଭଯତମେନ ନେଷତ୍। ସ୍ଵସ୍ତିଦା ଆଘୃଣିଃ ସର୍ଵଵୀରୋଽପ୍ରଯୁଚ୍ଛନ୍ ପୁର ଏତୁ ପ୍ରଜାନନ୍
ପୂଷା ସମସ୍ତ ଦିଗକୁ ଜାଣନ୍ତୁ; ସେ ଆମକୁ ସବୁଠାରୁ ଅଭୟ ଦେଇ ନେଇଯାଉନ୍ତୁ। ଭଲ ମଙ୍ଗଳ ଦେଇଥିବା, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ସମସ୍ତ ଶକ୍ତିର ମାଲିକ, ଅକ୍ଷୟ, ଜାଣିଥିବା, ସେ ଆଗକୁ ଚାଲନ୍ତୁ।
ପୂଷନ୍ ତଵ ଵ୍ରତେ ଵଯଂ ନ ରିଷ୍ଯେମ କଦା ଚନ । ସ୍ତୋତାରସ୍ତ ଇହ ସ୍ମସି
ପୂଷା, ତୁମର ଆଜ୍ଞାରେ ଆମେ କେବେ ମଧ୍ୟ କଷ୍ଟ ଭୋଗନ କରିବା ନାହିଁ। ଆମେ ଏଠାରେ ତୁମର ଗାନ୍ତା।