ଉପ ଶ୍ଵାସଯ ପୃଥିଵୀମୁତ ଦ୍ଯଂ ପୁରୁତ୍ରା ତେ ଵନ୍ଵତାଂ ଵିଷ୍ଠିତଂ ଜଗତ୍। ସ ଦୁନ୍ଦୁଭେ ସଜୂରିନ୍ଦ୍ରେଣ ଦେଵୈର୍ଦୂରାଦ୍ଦଵୀଯୋ ଅପ ସେଧ ଶତ୍ରୂନ୍
ପୃଥିବୀ ଓ ଆକାଶ ଶ୍ୱାସ ନିଅନ୍ତୁ; ତୁମର ଶକ୍ତି ଅନେକ ସ୍ଥାନରେ ବିସ୍ତାରିତ। ଡ଼ମ୍ବ, ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଦେବମାନଙ୍କ ସହିତ, ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କୁ ଦୂରେ ଦୂରେ ହଟାଇ ଦିଅ।
ଆ କ୍ରନ୍ଦଯ ବଲମୋଜୋ ନ ଆ ଧା ଅଭି ଷ୍ଟନ ଦୁରିତା ବାଧମାନଃ । ଅପ ସେଧ ଦୁନ୍ଦୁଭେ ଦୁଛୁନାମିତ ଇନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ ମୁଷ୍ଟିରସି ଵୀଡଯସ୍ଵ
ତୁମର ଶବ୍ଦ ଗୁଞ୍ଜିଉ, ଶକ୍ତି ଓ ଶକ୍ତି ଆମକୁ ଆସୁ; ଅମଙ୍ଗଳକୁ ହଟାଇ ଦିଅ। ଡ଼ମ୍ବ, ଦୁଷ୍ଟମାନଙ୍କୁ ଦୂରେ ଦୂରେ ହଟାଇ ଦିଅ; ତୁମେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କର ମୁଷ୍ଟି, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହେଉ।
ପ୍ରାମୂଂ ଜଯାଭୀମେ ଜଯନ୍ତୁ କେତୁମଦ୍ଦୁନ୍ଦୁଭିର୍ଵାଵଦୀତୁ । ସମଶ୍ଵପର୍ଣାଃ ପତନ୍ତୁ ନୋ ନରୋଽସ୍ମାକମିନ୍ଦ୍ର ରଥିନୋ ଜଯନ୍ତୁ
ଆମେ ଜୟ କରିବା, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ମାନେ ଜୟ କରିବେ, ଝଣ୍ଡାରେ ଭରିଥିବା ଡ଼ମ୍ବ ଗୁଞ୍ଜିଉ। ଘୋଡ଼ା ଓ ରଥରେ ଥିବା ଲୋକମାନେ ଆମ ପାଇଁ ଉଡ଼ିଯାନ୍ତୁ; ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମର ରଥୀମାନେ ଜୟପ୍ରଦ ହେଉ।
ଵିଦ୍ରଧସ୍ଯ ବଲାସସ୍ଯ ଲୋହିତସ୍ଯ ଵନସ୍ପତେ । ଵିସଲ୍ପକସ୍ଯୌଷଧେ ମୋଚ୍ଛିଷଃ ପିଶିତଂ ଚନ
ଫୁଲିଥିବା, ଲାଲ, ରକ୍ତମୟ ଗଛ, ଓ ବିସ୍ତାରିତ ଔଷଧୀ, ମୁଁ ମାଂସକୁ ମଧ୍ୟ ହଟାଇ ଦେଉଛି।
ଯୌ ତେ ବଲାସ ତିଷ୍ଠତଃ କକ୍ଷେ ମୁଷ୍କାଵପଶ୍ରିତୌ । ଵେଦାହଂ ତସ୍ଯ ଭେଷଜଂ ଚୀପୁଦ୍ରୁରଭିଚକ୍ଷଣମ୍
ଯେଉଁ ଦୁଇଟି ଫୁଲିଥିବା ତୁମର, ବଳାସା, ଗୋଡ଼ିରେ ଓ ଗୁପ୍ତ ଅଂଗରେ ଅଛି—ମୁଁ ତାହାର ଔଷଧ ଜାଣିଛି, ଚୀପୁଦ୍ରୁ, ସବୁ ଦେଖିପାରିବା।
ଯୋ ଅଙ୍ଗ୍ଯୋ ଯଃ କର୍ଣ୍ଯୋ ଯୋ ଅକ୍ଷ୍ଯୋର୍ଵିସଲ୍ପକଃ । ଵି ଵୃହାମୋ ଵିସଲ୍ପକଂ ଵିଦ୍ରଧଂ ହୃଦଯାମଯମ୍ । ପରା ତମଜ୍ଞାତଂ ଯକ୍ଷ୍ମମଧରାଞ୍ଚଂ ସୁଵାମସି
ଯେଉଁ ଅଂଗରେ, କାନରେ, ଚକ୍ଷୁରେ, ବିସ୍ତାରିତ ଅଛି—ମୁଁ ବିସ୍ତାରିତ, ଫୁଲିଥିବା, ହୃଦୟ ରୋଗକୁ ହଟାଇ ଦେଉଛି। ଅଜଣା ରୋଗ, ତଳକୁ ଯାଉଥିବା ଯକ୍ଷ୍ମାକୁ ଦୂରେ ପଠାଉଛି।
ଶକଧୂମଂ ନକ୍ଷତ୍ରାଣି ଯଦ୍ରାଜାନମକୁର୍ଵତ । ଭଦ୍ରାହମସ୍ମୈ ପ୍ରାଯଚ୍ଛନ୍ ଇଦଂ ରାଷ୍ଟ୍ରମସାଦିତି
ନକ୍ଷତ୍ରମାନେ ଶକଧୂମକୁ ରାଜା କରିଛନ୍ତି। ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ଭଲ ଦେଇଛି—ଏହି ରାଜ୍ୟ ସୁରକ୍ଷିତ ରହୁ।
ଭଦ୍ରାହଂ ନୋ ମଧ୍ଯଂଦିନେ ଭଦ୍ରାହଂ ସାଯମସ୍ତୁ ନଃ । ଭଦ୍ରାହଂ ନୋ ଅହ୍ନାଂ ପ୍ରାତା ରାତ୍ରୀ ଭଦ୍ରାହମସ୍ତୁ ନଃ
ମଧ୍ୟାହ୍ନରେ ଆମ ପାଇଁ ଭଲ ହେଉ, ସଂଧ୍ୟାବେଳେ ଆମ ପାଇଁ ଭଲ ହେଉ। ଦିନର ସକାଳେ ଆମ ପାଇଁ ଭଲ ହେଉ, ରାତିରେ ଆମ ପାଇଁ ଭଲ ହେଉ।
ଅହୋରାତ୍ରାଭ୍ଯାଂ ନକ୍ଷତ୍ରେଭ୍ଯଃ ସୂର୍ଯାଚନ୍ଦ୍ରମସାଭ୍ଯାମ୍ । ଭଦ୍ରାହମସ୍ମଭ୍ଯଂ ରାଜନ୍ ଛକଧୂମ ତ୍ଵଂ କୃଧି
ଦିନ ଓ ରାତି, ନକ୍ଷତ୍ର, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଓ ଚନ୍ଦ୍ରମାରୁ—ଆମ ପାଇଁ ଭଲ ହେଉ, ରାଜା ଶକଧୂମ, ଏହା ଆମକୁ ଦିଅ।
ଯୋ ନୋ ଭଦ୍ରାହମକରଃ ସାଯଂ ନକ୍ତମଥୋ ଦିଵା । ତସ୍ମୈ ତେ ନକ୍ଷତ୍ରରାଜ ଶକଧୂମ ସଦା ନମଃ
ଯିଏ ଆମ ପାଇଁ ସଂଧ୍ୟା, ରାତି କିମ୍ବା ଦିନରେ ଭଲ କରିଛି—ତାଙ୍କୁ, ନକ୍ଷତ୍ରର ରାଜା ଶକଧୂମ, ସଦା ନମସ୍କାର।
ଭଗେନ ମା ଶାଂଶପେନ ସାକମିନ୍ଦ୍ରେଣ ମେଦିନା । କୃଣୋମି ଭଗିନଂ ମାପ ଦ୍ରାନ୍ତ୍ଵରାତଯଃ
ଭଗ, ଶାଂଶପେନ, ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ମେଦିନୀ ସହିତ, ମୁଁ ନିଜକୁ ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ କରୁଛି। ଶତ୍ରୁତା ମୋ ପାଖକୁ ନ ଆସୁ।
ଯେନ ଵୃକ୍ଷାମଭ୍ଯଭଵୋ ଭଗେନ ଵର୍ଚସା ସହ । ତେନ ମା ଭଗିନଂ କୃଣ୍ଵପ ଦ୍ରାନ୍ତ୍ଵରାତଯଃ
ଯାହା ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ଗଛମାନେକୁ ଜୟ କରିଛ, ଭଗ ଓ ଚମକ ସହିତ—ସେହି ଦ୍ୱାରା, ମୋତେ ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ କର; ଶତ୍ରୁତା ମୋ ପାଖକୁ ନ ଆସୁ।
ଯୋ ଅନ୍ଧୋ ଯଃ ପୁନଃସରୋ ଭଗୋ ଵୃକ୍ଷେଷ୍ଵାହିତଃ । ତେନ ମା ଭଗିନଂ କୃଣ୍ଵପ ଦ୍ରାନ୍ତ୍ଵରାତଯଃ
ଓ ଭାଗ୍ୟ, ତୁମେ ଅନ୍ଧ ଓ ପୁନିପୁନି ଫେରିଆସୁଥିବା, ଗଛମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବସିଥିବା; ତୁମେ ମୋତେ ଭାଗ୍ୟବାନ କର, ମୋ ଶତ୍ରୁମାନେ କ୍ଳାନ୍ତ ହେଉନ୍ତୁ।
ରଥଜିତାଂ ରାଥଜିତେଯୀନାମପ୍ସରସାମଯଂ ସ୍ମରଃ । ଦେଵାଃ ପ୍ର ହିଣୁତ ସ୍ମରମସୌ ମାମନୁ ଶୋଚତୁ
ରଥଚାଳକମାନଙ୍କର ଆକାଂକ୍ଷା, ଅପ୍ସରାମାନଙ୍କର ଇଚ୍ଛା—ଓ ଦେବତାମାନେ, ସେ ଆକାଂକ୍ଷାକୁ ଦୂର କର, ଏହା ମୋତେ ଦୁଃଖ ଦେଉ ନାହିଁ।
ଅସୌ ମେ ସ୍ମରତାଦିତି ପ୍ରିଯୋ ମେ ସ୍ମରତାଦିତି । ଦେଵାଃ ପ୍ର ହିଣୁତ ସ୍ମରମସୌ ମାମନୁ ଶୋଚତୁ
ସେ ମୋତେ ସ୍ମରଣ କରୁନ୍ତୁ, ମୋ ପ୍ରିୟା ମୋତେ ସ୍ମରଣ କରୁନ୍ତୁ—ଓ ଦେବତାମାନେ, ସେ ଆକାଂକ୍ଷାକୁ ଦୂର କର, ଏହା ମୋତେ ଦୁଃଖ ଦେଉ ନାହିଁ।
ଯଥା ମମ ସ୍ମରାଦସୌ ନାମୁଷ୍ଯାହଂ କଦା ଚନ । ଦେଵାଃ ପ୍ର ହିଣୁତ ସ୍ମରମସୌ ମାମନୁ ଶୋଚତୁ
ଯେପରି ସେ ମୋତେ ସ୍ମରଣ କରୁଛି, ତେପରି ମୁଁ କେବେ ତାକୁ ସ୍ମରଣ କରିବି ନାହିଁ—ଓ ଦେବତାମାନେ, ସେ ଆକାଂକ୍ଷାକୁ ଦୂର କର, ଏହା ମୋତେ ଦୁଃଖ ଦେଉ ନାହିଁ।
ଉନ୍ ମାଦଯତ ମରୁତ ଉଦନ୍ତରିକ୍ଷ ମାଦଯ । ଅଗ୍ନ ଉନ୍ ମାଦଯା ତ୍ଵମସୌ ମାମନୁ ଶୋଚତୁ
ଓ ମରୁତମାନେ, ମୋତେ ଆନନ୍ଦ ଦିଅ; ଓ ମଧ୍ୟାକାଶ, ମୋତେ ଆନନ୍ଦ ଦିଅ; ଓ ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ମୋତେ ଆନନ୍ଦ ଦିଅ—ସେ ଆକାଂକ୍ଷା ମୋତେ ଦୁଃଖ ଦେଉ ନାହିଁ।
ନି ଶୀର୍ଷତୋ ନି ପତ୍ତତ ଆଧ୍ଯୋ ନି ତିରାମି ତେ । ଦେଵାଃ ପ୍ର ହିଣୁତ ସ୍ମରମସୌ ମାମନୁ ଶୋଚତୁ
ମୁଣ୍ଡରୁ ତଳକୁ ପଡ, ଧନରୁ ତଳକୁ ପଡ, ମୁଁ ତୁମକୁ ଶରୀରରୁ ଦୂର କରୁଛି—ଓ ଦେବତାମାନେ, ସେ ଆକାଂକ୍ଷାକୁ ଦୂର କର, ଏହା ମୋତେ ଦୁଃଖ ଦେଉ ନାହିଁ।
ଅନୁମତେଽନ୍ଵିଦଂ ମନ୍ଯସ୍ଵାକୂତେ ସମିଦଂ ନମଃ । ଦେଵାଃ ପ୍ର ହିଣୁତ ସ୍ମରମସୌ ମାମନୁ ଶୋଚତୁ
ଓ ଅନୁମତି, ଏହି କାର୍ଯ୍ୟରେ ଅନୁକୂଳ ହୁଅ; ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ, ଅର୍ପଣ, ନମସ୍କାର—ଓ ଦେବତାମାନେ, ସେ ଆକାଂକ୍ଷାକୁ ଦୂର କର, ଏହା ମୋତେ ଦୁଃଖ ଦେଉ ନାହିଁ।
ଯଦ୍ଧାଵସି ତ୍ରିଯୋଜନଂ ପଞ୍ଚଯୋଜନମାଶ୍ଵିନମ୍ । ତତସ୍ତ୍ଵଂ ପୁନରାଯସି ପୁତ୍ରାଣାଂ ନୋ ଅସଃ ପିତା
ତୁମେ ଯେତେବେଳେ ତିନି ଯୋଜନ, ପାଞ୍ଚ ଯୋଜନ ଦୌଡିଯାଉଛ, ଓ ଅଶ୍ୱିନ—ସେତେବେଳେ ତୁମେ ପୁନି ଫେରିଆସୁଛ; ତୁମେ ଆମ ପୁଅମାନଙ୍କର ପିତା।
ଯଂ ଦେଵାଃ ସ୍ମରମସିଞ୍ଚନ୍ନ୍ ଅପ୍ସ୍ଵନ୍ତଃ ଶୋଶୁଚାନଂ ସହାଧ୍ଯା । ତଂ ତେ ତପାମି ଵରୁଣସ୍ଯ ଧର୍ମଣା
ଯିଏକୁ ଦେବତାମାନେ ଆକାଂକ୍ଷାରେ ଭିଜାଇଛନ୍ତି, ଜଳରେ ଅନ୍ତର୍ଗତ ଦୁଃଖ ସହିତ ଜଳିଉଛି—ତାକୁ ମୁଁ ତୁମ ପାଇଁ ଭରୁଣଙ୍କର ନିୟମରେ ଦାହ କରୁଛି।
ଯଂ ଵିଶ୍ଵେ ଦେଵାଃ ସ୍ମରମସିଞ୍ଚନ୍ନ୍ ଅପ୍ସ୍ଵନ୍ତଃ ଶୋଶୁଚାନଂ ସହାଧ୍ଯା । ତଂ ତେ ତପାମି ଵରୁଣସ୍ଯ ଧର୍ମଣା
ଯିଏକୁ ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ ଆକାଂକ୍ଷାରେ ଭିଜାଇଛନ୍ତି, ଜଳରେ ଅନ୍ତର୍ଗତ ଦୁଃଖ ସହିତ ଜଳିଉଛି—ତାକୁ ମୁଁ ତୁମ ପାଇଁ ଭରୁଣଙ୍କର ନିୟମରେ ଦାହ କରୁଛି।
ଯମିନ୍ଦ୍ରାଣୀ ସ୍ମରମସିଞ୍ଚଦପ୍ସ୍ଵନ୍ତଃ ଶୋଶୁଚାନଂ ସହାଧ୍ଯା । ତଂ ତେ ତପାମି ଵରୁଣସ୍ଯ ଧର୍ମଣା
ଯିଏକୁ ଇନ୍ଦ୍ରାଣୀ ଆକାଂକ୍ଷାରେ ଭିଜାଇଛନ୍ତି, ଜଳରେ ଅନ୍ତର୍ଗତ ଦୁଃଖ ସହିତ ଜଳିଉଛି—ତାକୁ ମୁଁ ତୁମ ପାଇଁ ଭରୁଣଙ୍କର ନିୟମରେ ଦାହ କରୁଛି।
ଯମିନ୍ଦ୍ରାଗ୍ନୀ ସ୍ମରମସିଞ୍ଚତାମପ୍ସ୍ଵନ୍ତଃ ଶୋଶୁଚାନଂ ସହାଧ୍ଯା । ତଂ ତେ ତପାମି ଵରୁଣସ୍ଯ ଧର୍ମଣା
ଯିଏକୁ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନି ଆକାଂକ୍ଷାରେ ଭିଜାଇଛନ୍ତି, ଜଳରେ ଅନ୍ତର୍ଗତ ଦୁଃଖ ସହିତ ଜଳିଉଛି—ତାକୁ ମୁଁ ତୁମ ପାଇଁ ଭରୁଣଙ୍କର ନିୟମରେ ଦାହ କରୁଛି।
ଯଂ ମିତ୍ରାଵରୁଣୌ ସ୍ମରମସିଞ୍ଚତାମପ୍ସ୍ଵନ୍ତଃ ଶୋଶୁଚାନଂ ସହାଧ୍ଯା । ତଂ ତେ ତପାମି ଵରୁଣସ୍ଯ ଧର୍ମଣା
ଯିଏକୁ ମିତ୍ର ଓ ଭରୁଣ ଆକାଂକ୍ଷାରେ ଭିଜାଇଛନ୍ତି, ଜଳରେ ଅନ୍ତର୍ଗତ ଦୁଃଖ ସହିତ ଜଳିଉଛି—ତାକୁ ମୁଁ ତୁମ ପାଇଁ ଭରୁଣଙ୍କର ନିୟମରେ ଦାହ କରୁଛି।
ଯ ଇମାଂ ଦେଵୋ ମେଖଲାମାବବନ୍ଧ ଯଃ ସଂନନାହ ଯ ଉ ନୋ ଯୁଯୋଜ । ଯସ୍ଯ ଦେଵସ୍ଯ ପ୍ରଶିଷା ଚରାମଃ ସ ପାରମିଚ୍ଛାତ୍ସ ଉ ନୋ ଵି ମୁଞ୍ଚାତ୍
ଯେ ଦେବତା ଏହି କମରବନ୍ଧ କସିଛନ୍ତି, ଯିଏ ଏହାକୁ ବାନ୍ଧିଛନ୍ତି, ଯିଏ ଆମ ପାଇଁ ଏହାକୁ ଯୋଡିଛନ୍ତି—ଯାହାର ଆଜ୍ଞାରେ ଆମେ କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଛୁ—ସେ, ଦୂର ପାର ଚାହିଁ, ଆମକୁ ମୁକ୍ତ କରନ୍ତୁ।
ଆହୁତାସ୍ଯଭିହୁତ ଋଷୀଣାମସ୍ଯାଯୁଧମ୍ । ପୂର୍ଵା ଵ୍ରତସ୍ଯ ପ୍ରାଶ୍ନତୀ ଵୀରଘ୍ନୀ ଭଵ ମେଖଲେ
ତୁମେ ଆହ୍ୱାନିତ, ଋଷିମାନେ ଆଦର କରିଛନ୍ତି, ଏହିର ଅସ୍ତ୍ର; ପ୍ରଥମେ ବ୍ରତର ଆସ୍ବାଦନ କର, ବୀରମାନଙ୍କୁ ନଶ୍ଟ କର—ଏହିପରି ହେଉ, ଓ କମରବନ୍ଧ।
ମୃତ୍ଯୋରହଂ ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ ଯଦସ୍ମି ନିର୍ଯାଚନ୍ ଭୂତାତ୍ପୁରୁଷଂ ଯମାଯ । ତମହଂ ବ୍ରହ୍ମଣା ତପସା ଶ୍ରମେଣାନଯୈନଂ ମେଖଲଯା ସିନାମି
ମୁଁ ମୃତ୍ୟୁରୁ ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ, ଯେତେବେଳେ ବାହାରିଯାଉଛି, ଭୂତରୁ ଯମଙ୍କ ପାଇଁ ଅନୁରୋଧ କରୁଛି; ବ୍ରହ୍ମା, ତପ, ଉଦ୍ୟମରେ ମୁଁ ତାକୁ ଆଣିଛି—ଏହି କମରବନ୍ଧରେ ମୁଁ ତାକୁ ବାନ୍ଧୁଛି।
ଶ୍ରଦ୍ଧାଯା ଦୁହିତା ତପସୋଽଧି ଜାତା ସ୍ଵସା ଋଷୀଣାଂ ଭୂତକୃତାଂ ବଭୂଵ । ସା ନୋ ମେଖଲେ ମତିମା ଧେହି ମେଧାମଥୋ ନୋ ଧେହି ତପ ଇନ୍ଦ୍ରିଯଂ ଚ
ଶ୍ରଦ୍ଧାର ଝିଅ, ତପସ୍ୟାରୁ ଜନ୍ମିତ, ଋଷିମାନଙ୍କର ଭଉଣୀ, ଭୂତମାନେ ତୁମକୁ ତିଆରି କରିଛନ୍ତି—ତୁମେ, ଓ କମରବନ୍ଧ, ଆମକୁ ବୁଦ୍ଧି ଦିଅ, ମେଧା ଦିଅ, ତପ ଓ ଶକ୍ତି ଦିଅ।
ଯାଂ ତ୍ଵା ପୂର୍ଵେ ଭୂତକୃତ ଋଷଯଃ ପରିବେଧିରେ । ସା ତ୍ଵଂ ପରି ଷ୍ଵଜସ୍ଵ ମାଂ ଦୀର୍ଘାଯୁତ୍ଵାଯ ମେଖଲେ
ପୂର୍ବରୁ ଭୂତମାନେ ତିଆରି କରିଥିବା ଋଷିମାନେ ଯେଉଁ କମରବନ୍ଧ ପିନ୍ଧିଥିଲେ—ତୁମେ, ଓ କମରବନ୍ଧ, ମୋତେ ଦୀର୍ଘ ଆୟୁଷ୍ୟ ପାଇଁ ଆଲିଙ୍ଗନ କର।