ଋତସ୍ଯ ଋତେନାଦିତ୍ଯା ଯଜତ୍ରା ମୁଞ୍ଚତେହ ନଃ । ଯଜ୍ଞଂ ଯଦ୍ଯଜ୍ଞଵାହସଃ ଶିକ୍ଷନ୍ତୋ ନୋପଶେକିମ
ହେ ପୂଜ୍ୟ ଆଦିତ୍ୟମାନେ, ତୁମେ ଏଠାରେ ଆମକୁ ନ୍ୟାୟ ଓ ସତ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ମୁକ୍ତ କର। ଯଦି ବଳି ଦେବା ପ୍ରୟାସରେ ଆମେ କୌଣସି ତ୍ରୁଟି କରିଥିଲୁ, ତେବେ ତାହାରୁ ମୁକ୍ତ କର।
ମେଦସ୍ଵତା ଯଜମାନାଃ ସ୍ରୁଚାଜ୍ଯାନି ଜୁହ୍ଵତଃ । ଅକାମା ଵିଶ୍ଵେ ଵୋ ଦେଵାଃ ଶିକ୍ଷନ୍ତୋ ନୋପ ଶେକିମ
ଯଜ୍ଞ କରୁଥିବା ଲୋକମାନେ ଘିଅ ଦେଉଛନ୍ତି, ତାହା ସମୃଦ୍ଧ ଓ ପୂର୍ଣ୍ଣ। ଆମେ ଚାହିଲେ ମଧ୍ୟ, ହେ ସମସ୍ତ ଦେବତା, କେତେକ ଇଚ୍ଛା ବିନା ତ୍ରୁଟି କରିଛୁ, ତାହାରୁ ମୁକ୍ତ କର।
ଯଦ୍ଵିଦ୍ଵାଂସୋ ଯଦଵିଦ୍ଵାଂସ ଏନାଂସି ଚକୃମା ଵଯମ୍ । ଯୂଯଂ ନସ୍ତସ୍ମାନ୍ ମୁଞ୍ଚତ ଵିଶ୍ଵେ ଦେଵାଃ ସଜୋଷସଃ
ଆମେ ଜାଣି କିମ୍ବା ଅଜାଣି କରିଥିବା ସମସ୍ତ ପାପରୁ, ହେ ସମସ୍ତ ଦେବତା, ତୁମେ ଏକାସାଥିରେ ଆମକୁ ମୁକ୍ତ କର।
ଯଦି ଜାଗ୍ରଦ୍ଯଦି ସ୍ଵପନ୍ନ୍ ଏନ ଏନସ୍ଯୋଽକରମ୍ । ଭୂତଂ ମା ତସ୍ମାଦ୍ଭଵ୍ଯଂ ଚ ଦ୍ରୁପଦାଦିଵ ମୁଞ୍ଚତାମ୍
ମୁଁ ଜାଗ୍ରତ କିମ୍ବା ସ୍ୱପ୍ନାବସ୍ଥାରେ ଯଦି ଏହି ପାପ କରିଥିଲି, ତେବେ ଭୂତକାଳ ଓ ଭବିଷ୍ୟତ ମୋତେ ଏହାରୁ ମୁକ୍ତ କରୁନ୍ତୁ, ଯେପରି ଚକ୍କି ଦ୍ୱାରା ଗଛ ଛାଡିଯାଏ।
ଦ୍ରୁପଦାଦିଵ ମୁମୁଚାନଃ ସ୍ଵିନ୍ନଃ ସ୍ନାତ୍ଵା ମଲାଦିଵ । ପୂତଂ ପଵିତ୍ରେଣେଵାଜ୍ଯଂ ଵିଶ୍ଵେ ଶୁମ୍ଭନ୍ତୁ ମୈନସଃ
ଯେପରି ଚକ୍କିରୁ ମୁକ୍ତ ହେଉଥିବା, ଯେପରି ସ୍ନାନ କରି ମଳ ଦୂର କରାଯାଏ, ଯେପରି ପବିତ୍ର ଛାଣି ଘିଅ ପବିତ୍ର ହୁଏ, ସେପରି ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ ମୋର ଅପରାଧକୁ ଶୁଧ୍ଧ କରନ୍ତୁ।
6.116 ଯଦ୍ଯାମଂ ଚକ୍ରୁର୍ନିଖନନ୍ତୋ ଅଗ୍ରେ କାର୍ଷୀଵଣା ଅନ୍ନଵିଦୋ ନ ଵିଦ୍ଯଯା । ଵୈଵସ୍ଵତେ ରାଜନି ତଜ୍ଜୁହୋମ୍ଯଥ ଯଜ୍ଞିଯଂ ମଧୁମଦସ୍ତୁ ନୋଽନ୍ନମ୍
ଯଦି ଆରମ୍ଭରେ ଖାଦ୍ୟ ଜଣାଥିବା କିନ୍ତୁ ଜ୍ଞାନ ନଥିବା ଲୋକମାନେ ଏହି ବନ୍ଧନ କରିଥିଲେ, ଯେପରି କାର୍ଷୀବଣମାନେ କରିଥିଲେ, ମୁଁ ଏହି ଆହୁତିକୁ ବୈବସ୍ବତ ରାଜାଙ୍କୁ ଦେଉଛି। ତେବେ ଆମର ବଳି ଭୋଗ ମଧୁର ହେଉ।
ଵୈଵସ୍ଵତଃ କୃଣଵଦ୍ଭାଗଧେଯଂ ମଧୁଭାଗୋ ମଧୁନା ସଂ ସୃଜାତି । ମାତୁର୍ଯଦେନ ଇଷିତଂ ନ ଆଗନ୍ ଯଦ୍ଵା ପିତାଽପରାଦ୍ଧୋ ଜିହୀଦେ
ବୈବସ୍ବତ ଅଂଶ ବଣ୍ଟନ କରନ୍ତି, ସେ ମଧୁର ଅଂଶକୁ ମଧୁ ସହିତ ମିଶାନ୍ତି। ମାଆଁ ଯାହା ଚାହିଲେ ତାହା ମିଳିଲା ନାହିଁ, କିମ୍ବା ବାପା ତ୍ରୁଟି କଲେ, ସେ ଅପସାରିଗଲେ।
ଯଦୀଦଂ ମାତୁର୍ଯଦି ପିତୁର୍ନଃ ପରି ଭ୍ରାତୁଃ ପୁତ୍ରାଚ୍ଚେତସ ଏନ ଆଗନ୍ । ଯାଵନ୍ତୋ ଅସ୍ମାନ୍ ପିତରଃ ସଚନ୍ତେ ତେଷାଂ ସର୍ଵେଷାଂ ଶିଵୋ ଅସ୍ତୁ ମନ୍ଯୁଃ
ଏହି ଅପରାଧ ମାଆଁ, ବାପା, ଭାଇ କିମ୍ବା ପୁଅ ଠାରୁ ଆସିଥିଲେ, ଯେତେ ଆମର ପୂର୍ବଜ ଆଛନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କର ମନ ଶାନ୍ତିମୟ ହେଉ।
ଅପମିତ୍ଯମପ୍ରତୀତ୍ତଂ ଯଦସ୍ମି ଯମସ୍ଯ ଯେନ ବଲିନା ଚରାମି । ଇଦଂ ତଦଗ୍ନେ ଅନୃଣୋ ଭଵାମି ତ୍ଵଂ ପାଶାନ୍ ଵିଚୃତଂ ଵେତ୍ଥ ସର୍ଵାନ୍
ଯେଉଁ ଋଣ ମୁଁ ଦେଇନଥିବା, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ମୁଁ ଯମଙ୍କ ଶକ୍ତିରେ ଚାଲୁଛି, ଏହି ଆହୁତି ଦ୍ୱାରା, ହେ ଅଗ୍ନି, ମୁଁ ଋଣମୁକ୍ତ ହେଉ। ତୁମେ ସମସ୍ତ ବନ୍ଧନ ଜାଣିଛ।
ଇହୈଵ ସନ୍ତଃ ପ୍ରତି ଦଦ୍ମ ଏନଜ୍ଜୀଵା ଜୀଵେଭ୍ଯୋ ନି ହରାମ ଏନତ୍। ଅପମିତ୍ଯ ଧାନ୍ଯଂ ଯଜ୍ଜଘସାହମିଦଂ ତଦଗ୍ନେ ଅନୃଣୋ ଭଵାମି
ଏଠାରେ ଥିବା ଆମେ ଏହି ଅପରାଧ ଫେରାଇଦେଉଛୁ, ଜୀବନ୍ତ ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଏହାକୁ ଦୂର କରୁଛୁ। ଅନ୍ୟର ଧାନ ଖାଇ ଯେଉଁ ଋଣ ହୋଇଛି, ଏହି ଆହୁତି ଦ୍ୱାରା, ହେ ଅଗ୍ନି, ମୁଁ ଋଣମୁକ୍ତ ହେଉ।
ଅନୃଣା ଅସ୍ମିନ୍ନ୍ ଅନୃଣାଃ ପରସ୍ମିନ୍ ତୃତୀଯେ ଲୋକେ ଅନୃଣାଃ ସ୍ଯାମ । ଯେ ଦେଵଯାନାଃ ପିତୃଯାଣଶ୍ଚ ଲୋକାଃ ସର୍ଵାନ୍ ପଥୋ ଅନୃଣା ଆ କ୍ଷିଯେମ
ଏଠାରେ ଋଣମୁକ୍ତ, ଅନ୍ୟଠାରେ ଋଣମୁକ୍ତ, ତୃତୀୟ ଲୋକରେ ମଧ୍ୟ ଋଣମୁକ୍ତ ହେଉ। ଦେବତା ଓ ପିତୃମାନେ ଯେଉଁ ସମସ୍ତ ପଥରେ ଅଛନ୍ତି, ସେଠାରେ ଆମେ ସବୁଠାରେ ଋଣମୁକ୍ତ ରୁହୁ।
ଯଦ୍ଧସ୍ତାଭ୍ଯାଂ ଚକୃମ କିଲ୍ବିଷାଣ୍ଯକ୍ଷାଣାଂ ଗତ୍ନୁମୁପଲିପ୍ସମାନାଃ । ଉଗ୍ରଂପଶ୍ଯେ ଉଗ୍ରଜିତୌ ତଦଦ୍ଯାପ୍ସରସାଵନୁ ଦତ୍ତାମୃଣଂ ନଃ
ଯେଉଁ ପାପ ଆମେ ହାତରେ କରିଛୁ, ଦାୟ ଖେଳିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରି, ଏହି ଦିନ ଉଗ୍ର ଅପ୍ସରା ଓ ଉଗ୍ରଜିତା ଆମକୁ ଋଣରୁ ମୁକ୍ତ କରନ୍ତୁ।
ଉଗ୍ରଂପଶ୍ଯେ ରାଷ୍ଟ୍ରଭୃତ୍କିଲ୍ବିଷାଣି ଯଦକ୍ଷଵୃତ୍ତମନୁ ଦତ୍ତଂ ନ ଏତତ୍। ଋଣାନ୍ ନୋ ନ ଋଣମେର୍ତ୍ସମାନୋ ଯମସ୍ଯ ଲୋକେ ଅଧିରଜ୍ଜୁରାଯତ୍
ଉଗ୍ର ଅପ୍ସରା, ରାଷ୍ଟ୍ରର ଶାସକ, ଯେଉଁ ଦାୟ ଖେଳର ପାପ ହୋଇଛି, ସେଠାରୁ ଆମକୁ ମୁକ୍ତ କରନ୍ତୁ। ଯମଙ୍କ ଲୋକରେ ନ ଥାଉ ଋଣ କିମ୍ବା ଋଣୀ।
ଯସ୍ମା ଋଣଂ ଯସ୍ଯ ଜାଯାମୁପୈମି ଯଂ ଯାଚମାନୋ ଅଭ୍ଯୈମି ଦେଵାଃ । ତେ ଵାଚଂ ଵାଦିଷୁର୍ମୋତ୍ତରାଂ ମଦ୍ଦେଵପତ୍ନୀ ଅପ୍ସରସାଵଧୀତମ୍
ଯାହାଠାରୁ ମୁଁ ଋଣ ନେଇଛି, ଯାହାଙ୍କ ଜଣେ ଜୀବନ ସାଥୀଙ୍କୁ ମୁଁ ନିକଟରେ ଯାଇଛି, ଯାହାଠାରେ ମୁଁ ଭିକ୍ଷା ମାଗିଛି—ଦେବତାମାନେ ସେମାନଙ୍କର କଥାକୁ ମଧୁର କରନ୍ତୁ, ଦେବତାଙ୍କ ସ୍ତ୍ରୀ ଅପ୍ସରାମାନେ ମଧ୍ୟ ଅନୁମୋଦନ କରନ୍ତୁ।
6.119 ଯଦଦୀଵ୍ଯନ୍ନ୍ ଋଣମହଂ କୃଣୋମ୍ଯଦାସ୍ଯନ୍ନ୍ ଅଗ୍ନେ ଉତ ସଂଗୃଣାମି । ଵୈଶ୍ଵାନରୋ ନୋ ଅଧିପା ଵସିଷ୍ଠ ଉଦିନ୍ ନଯାତି ସୁକୃତସ୍ଯ ଲୋକମ୍
ଯେଉଁ ଋଣ ମୁଁ ଦାୟ ଖେଳି କିମ୍ବା ଖାଇ ହୋଇଛି, ହେ ଅଗ୍ନି, ମୁଁ ଏହାକୁ ଗ୍ରହଣ କରୁଛି। ଆମ ପ୍ରଭୁ ବୈଶ୍ୱାନର ଆମକୁ ସଦ୍ଗତିରେ ନେଇଯାଉ।
ଵୈଶ୍ଵାନରାଯ ପ୍ରତି ଵେଦଯାମି ଯଦି ଋଣଂ ସଂଗରୋ ଦେଵତାସୁ । ସ ଏତାନ୍ ପାଶାନ୍ ଵିଚୃତଂ ଵେଦ ସର୍ଵାନ୍ ଅଥ ପକ୍ଵେନ ସହ ସଂ ଭଵେମ
ବୈଶ୍ୱାନରଙ୍କୁ ମୁଁ ଏହି ଅର୍ପଣ କରୁଛି—ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଯଦି କୌଣସି ଋଣ ରହିଛି, ସେ ସମସ୍ତ ବନ୍ଧନ ଜାଣନ୍ତି। ତେବେ ଆମେ ପକା ନିବେଦନ ସହିତ ଏକତ୍ରିତ ହେଉ।
ଵୈଶ୍ଵାନରଃ ପଵିତା ମା ପୁନାତୁ ଯତ୍ସଂଗରମଭିଧାଵାମ୍ଯାଶାମ୍ । ଅନାଜାନନ୍ ମନସା ଯାଚମାନୋ ଯତ୍ତତ୍ରୈନୋ ଅପ ତତ୍ସୁଵାମି
ପବିତ୍ର କରୁଥିବା ବୈଶ୍ୱାନର ମୋତେ ଶୁଧ କରୁନ୍ତୁ, ଯେତେବେଳେ ଆଶା ନେଇ ମୁଁ ବିବାଦ ପାଖକୁ ଯାଉଛି। ମୋ ମନରେ ଅନୁରୋଧ କରି, ଯେଉଁ ଅଜାଣା ଅପରାଧ ସେଠାରେ ମୁଁ କରିଥିଲି, ସେ ଅପରାଧକୁ ମୁଁ ପରିହାର କରିପାରିବି।
ଯଦନ୍ତରିକ୍ଷଂ ପୃଥିଵୀମୁତ ଦ୍ଯାଂ ଯନ୍ ମାତରଂ ପିତରଂ ଵା ଜିହିଂସିମ । ଅଯଂ ତସ୍ମାଦ୍ଗାର୍ହପତ୍ଯୋ ନୋ ଅଗ୍ନିରୁଦିନ୍ ନଯାତି ସୁକୃତସ୍ଯ ଲୋକମ୍
ମଧ୍ୟାକାଶ, ପୃଥିବୀ, ଆକାଶ, ମାତା କିମ୍ବା ପିତାଙ୍କୁ ଯେଉଁ କ୍ଷତି ଆମେ କରିଛୁ, ଏହି ଗାର୍ହପତ୍ୟ ଅଗ୍ନି ସେଥିରୁ ଆମକୁ ଦୂର କରି, ଆମକୁ ଭଲ ଲୋକରେ ନେଇଯାଉ।
ଭୂମିର୍ମାତାଦିତିର୍ନୋ ଜନିତ୍ରଂ ଭ୍ରାତାନ୍ତରିକ୍ଷମଭିଶସ୍ତ୍ଯା ନଃ । ଦ୍ଯୌର୍ନଃ ପିତା ପିତ୍ର୍ଯାଚ୍ଛଂ ଭଵାତି ଜାମିମୃତ୍ଵା ମାଵ ପତ୍ସି ଲୋକାତ୍
ପୃଥିବୀ ଆମର ମା, ଅଦିତି ଆମର ଜନନୀ, ମଧ୍ୟାକାଶ ଆମର ଭାଇ — କୌଣସି ଶାପ ଆମେ ଉପରେ ନ ପଡ଼ୁ। ଦ୍ୟୁ ଆମର ପିତା — ପିତୃ ଦାୟ ଭଲ ହେଉ। ମୃତ୍ୟୁକୁ ଜିତି, ଆମେ ଏହି ଲୋକରୁ ତଳେ ନ ପଡ଼ୁ।
ଯତ୍ରା ସୁହାର୍ଦଃ ସୁକୃତୋ ମଦନ୍ତି ଵିହାଯ ରୋଗଂ ତନ୍ଵଃ ସ୍ଵାଯାଃ । ଅଶ୍ଲୋନା ଅଙ୍ଗୈରହ୍ରୁତାଃ ସ୍ଵର୍ଗେ ତତ୍ର ପଶ୍ଯେମ ପିତରୌ ଚ ପୁତ୍ରାନ୍
ଯେଉଁଠାରେ ଭଲ ହୃଦୟ ଓ ନିଷ୍ଠାବାନ୍ ମିତ୍ରମାନେ ନିଜ ଶରୀରରୁ ରୋଗ ଦୂର କରି ଆନନ୍ଦ କରନ୍ତି, ଅଙ୍ଗ ଅକ୍ଷତ ଓ ଅପରିହାରିତ, ସେ ସ୍ୱର୍ଗରେ ଆମେ ମାତାପିତା ଓ ପୁଅମାନେକୁ ଦେଖିପାରିବି।
ଵିଷାଣା ପାଶାନ୍ ଵି ଷ୍ଯାଧ୍ଯସ୍ମଦ୍ଯ ଉତ୍ତମା ଅଧମା ଵାରୁଣା ଯେ । ଦୁଷ୍ଵପ୍ନ୍ଯଂ ଦୁରିତଂ ନି ଷ୍ଵାସ୍ମଦଥ ଗଛେମ ସୁକୃତସ୍ଯ ଲୋକମ୍
ବରୁଣଙ୍କର ଉପର ଓ ତଳ ଶୃଙ୍ଖଳ ଆମରୁ ଖୋଲିଯାଉ। ଖରାପ ସ୍ଵପ୍ନ ଓ ଦୁଃଖ ଆମରୁ ଦୂର ହେଉ, ତାପରେ ଆମେ ଭଲ ଲୋକକୁ ପହଞ୍ଚିପାରିବି।
ଯଦ୍ଦାରୁଣି ବଧ୍ଯସେ ଯଚ୍ଚ ରଜ୍ଜ୍ଵାଂ ଯଦ୍ଭୂମ୍ଯାଂ ବଧ୍ଯସେ ଯଚ୍ଚ ଵାଚା । ଅଯଂ ତସ୍ମାଦ୍ଗାର୍ହପତ୍ଯୋ ନୋ ଅଗ୍ନିରୁଦିନ୍ ନଯାତି ସୁକୃତସ୍ଯ ଲୋକମ୍
କଠରେ ବା ରସିରେ ଯେଉଁଠି ତୁମେ ବାନ୍ଧିଯାଇଛ, ପୃଥିବୀରେ ବା କଥାରେ ଯେଉଁଠି ବାନ୍ଧିଯାଇଛ — ଏହି ଗାର୍ହପତ୍ୟ ଅଗ୍ନି ତୁମକୁ ସେଥିରୁ ଦୂର କରି, ଭଲ ଲୋକକୁ ନେଇଯାଉ।
ଉଦଗାତାଂ ଭଗଵତୀ ଵିଚୃତୌ ନାମ ତାରକେ । ପ୍ରେହାମୃତସ୍ଯ ଯଚ୍ଛତାଂ ପ୍ରୈତୁ ବଦ୍ଧକମୋଚନମ୍
ଭାଗ୍ୟବତୀ ଜଣେ ସଭାରେ ଉଠନ୍ତୁ, ତାରକ ନାମ ଧରି। ଅମୃତ ଦେଇବା ଯେଉଁଠି ବନ୍ଧନ ଖୋଲିବା ଦିଅନ୍ତୁ।
ଵି ଜିହୀଷ୍ଵ ଲୋକଂ କୃଣୁ ବନ୍ଧାନ୍ ମୁଞ୍ଚାସି ବଦ୍ଧକମ୍ । ଯୋନ୍ଯା ଇଵ ପ୍ରଚ୍ଯୁତୋ ଗର୍ଭଃ ପଥଃ ସର୍ଵାମନୁ କ୍ଷିଯ
ପଥ ଖୋଲ, ରାସ୍ତା କର, ବନ୍ଧନ ଖୋଲ, ବନ୍ଧିଥିବାକୁ ମୁକ୍ତ କର। ଗର୍ଭରୁ ଶିଶୁ ଯେପରି ଚୁଟିଯାଏ, ସେପରି ସମସ୍ତ ପଥରେ ତୁମେ ଯାଉ।
ଏତଂ ଭାଗଂ ପରି ଦଦାମି ଵିଦ୍ଵାନ୍ ଵିଶ୍ଵକର୍ମନ୍ ପ୍ରଥମଜା ଋତସ୍ଯ । ଅସ୍ମାଭିର୍ଦତ୍ତଂ ଜରସଃ ପରସ୍ତାଦଛିନ୍ନଂ ତନ୍ତୁମନୁ ସଂ ତରେମ
ବୁଦ୍ଧିମାନ୍ ବିଶ୍ୱକର୍ମା, ତୁମେ ଋତର ପ୍ରଥମଜ, ଏହି ଅଂଶ ମୁଁ ତୁମକୁ ଦେଉଛି। ଆମେ ଯେଉଁ ଦାନ ଦେଇଛୁ, ବୃଦ୍ଧାବସ୍ଥା ପରେ, ଅଖଣ୍ଡ ସୂତ୍ରକୁ ଆମେ ଅତିକ୍ରମ କରିପାରିବି।
ତତଂ ତନ୍ତୁମନ୍ଵେକେ ତରନ୍ତି ଯେଷାଂ ଦତ୍ତଂ ପିତ୍ର୍ଯମାଯନେନ । ଅବନ୍ଧ୍ଵେକେ ଦଦତଃ ପ୍ରଯଚ୍ଛନ୍ତୋ ଦାତୁଂ ଚେଚ୍ଛିକ୍ଷାନ୍ତ୍ସ ସ୍ଵର୍ଗ ଏଵ
କେହି ବିସ୍ତାରିତ ସୂତ୍ରକୁ ଅତିକ୍ରମ କରନ୍ତି, ଯେଉଁମାନଙ୍କୁ ପିତୃ ଦାନ ଦିଆଯାଇଛି। ଅନ୍ୟମାନେ, ଅବନ୍ଧ, ଦେଇ ଦେଉଛନ୍ତି — ଯେଉଁଠି ଦେବା ଇଚ୍ଛା, ସେ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ପାଇଉ।
ଅନ୍ଵାରଭେଥାମନୁସଂରଭେଥାମେତଂ ଲୋକଂ ଶ୍ରଦ୍ଦଧାନାଃ ସଚନ୍ତେ । ଯଦ୍ଵାଂ ପକ୍ଵଂ ପରିଵିଷ୍ଟମଗ୍ନୌ ତସ୍ଯ ଗୁପ୍ତଯେ ଦମ୍ପତୀ ସଂ ଶ୍ରଯେଥାମ୍
ଉଠନ୍ତୁ, ଚେଷ୍ଟା କରନ୍ତୁ, ଏହି ଲୋକକୁ ନିଷ୍ଠାବାନ୍ ଲୋକମାନେ ଏକତ୍ରିତ ହେଉନ୍ତି। ତୁମର ଯେଉଁ ଖାଦ୍ୟ ଅଗ୍ନିରେ ପକାଯାଇ ଅର୍ପଣ ହେଉଛି, ତାହାର ରକ୍ଷା ପାଇଁ ଦମ୍ପତି ଏକତ୍ରିତ ହେଉନ୍ତୁ।
ଯଜ୍ଞଂ ଯନ୍ତଂ ମନସା ବୃହନ୍ତମନ୍ଵାରୋହାମି ତପସା ସଯୋନିଃ । ଉପହୂତା ଅଗ୍ନେ ଜରସଃ ପରସ୍ତାତ୍ତୃତୀଯେ ନାକେ ସଧମାଦଂ ମଦେମ
ତପସ୍ୟା ଦ୍ୱାରା ମୁଁ ବଡ଼ ଯଜ୍ଞକୁ ମନ ଏକତା କରି ଉପସ୍ଥିତ ହେଉଛି। ଏ ଅଗ୍ନି, ବୃଦ୍ଧାବସ୍ଥା ପରେ, ତୃତୀୟ ଆକାଶରେ ଏକତ୍ର ଭୋଜନରେ ଆମେ ଆନନ୍ଦ କରିପାରିବି।
ଶୁଦ୍ଧାଃ ପୂତା ଯୋଷିତୋ ଯଜ୍ଞିଯା ଇମା ବ୍ରହ୍ମଣାଂ ହସ୍ତେଷୁ ପ୍ରପୃଥକ୍ସାଦଯାମି । ଯତ୍କାମ ଇଦମଭିଷିଞ୍ଚାମି ଵୋଽହମିନ୍ଦ୍ରୋ ମରୁତ୍ଵାନ୍ତ୍ସ ଦଦାତୁ ତନ୍ ମେ
ପବିତ୍ର, ଶୁଧ୍ଧ, ଯଜ୍ଞଯୋଗ୍ୟ ନାରୀମାନେ — ଏମାନେକୁ ମୁଁ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କର ହାତରେ ଭିନ୍ନଭିନ୍ନ ଭାବରେ ବସାଉଛି। ଯେଉଁ ଇଚ୍ଛା ପାଇଁ ମୁଁ ଏହା ଦେଉଛି, ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ମାରୁତମାନେ ଏହା ମୋତେ ଦିଅନ୍ତୁ।
ଏତଂ ସଧସ୍ଥାଃ ପରି ଵୋ ଦଦାମି ଯଂ ଶେଵଧିମାଵହାଜ୍ଜାତଵେଦଃ । ଅନ୍ଵାଗନ୍ତା ଯଜମାନଃ ସ୍ଵସ୍ତି ତଂ ସ୍ମ ଜାନୀତ ପରମେ ଵ୍ଯୋମନ୍
ଏହି ଆସନ ମୁଁ ସଭାସଦ୍ଗଣଙ୍କୁ ଦେଉଛି, ଯାହା ଜାତବେଦା ଧନ ଭାବେ ଆଣିଛନ୍ତି। ଯଜ୍ଞକର୍ତ୍ତା ସୁଭିତ୍ତି ସହିତ ଅନୁସରିବେ — ସେଉଁଠି ଉଚ୍ଚତମ ଆକାଶରେ ତାଙ୍କୁ ଜାଣନ୍ତୁ।