ଯଥା ସୂର୍ଯସ୍ଯ ରଶ୍ମଯଃ ପରାପତନ୍ତ୍ଯାଶୁମତ୍। ଏଵା ତ୍ଵଂ କାସେ ପ୍ର ପତ ସମୁଦ୍ରସ୍ଯାନୁ ଵିକ୍ଷରମ୍
ଯେପରି ସୂର୍ଯ୍ୟର କିରଣ ଦୂରକୁ ଦ୍ରୁତ ଗତିରେ ପ୍ରସାରିତ ହୁଏ, ସେପରି ହେ କାଶ, ତୁମେ ସମୁଦ୍ରର ପ୍ରବାହ ଅନୁସରି ଦୂରକୁ ଚାଲିଯାଅ।
ଆଯନେ ତେ ପରାଯଣେ ଦୂର୍ଵା ରୋହନ୍ତୁ ପୁଷ୍ପିଣୀଃ । ଉତ୍ସୋ ଵା ତତ୍ର ଜାଯତାଂ ହ୍ରଦୋ ଵା ପୁଣ୍ଡରୀକଵାନ୍
ତୁମ ଯାତ୍ରା ଓ ଫେରାବେଳେ ଫୁଲ ଧରିଥିବା ଦୁର୍ବା ଘାସ ଉଗୁଅ। ସେଠାରେ ଏକ ଝରଣା ବା କମଳ ଭରିଥିବା ପୋଖରୀ ହେଉ।
ଅପାମିଦଂ ନ୍ଯଯନଂ ସମୁଦ୍ରସ୍ଯ ନିଵେଶନମ୍ । ମଧ୍ଯେ ହ୍ରଦସ୍ଯ ନୋ ଗୃହାଃ ପରାଚୀନା ମୁଖା କୃଧି
ଏହା ଜଳର ଅବତରଣ, ସମୁଦ୍ରର ବିଶ୍ରାମସ୍ଥଳ। ହ୍ରଦର ମଧ୍ୟରେ ଆମର ଘର, ସେମାନେ ଆମଠାରୁ ମୁହଁ ଘୁଞ୍ଚାଇ ରହୁନ୍ତୁ।
ହିମସ୍ଯ ତ୍ଵା ଜରାଯୁଣା ଶାଲେ ପରି ଵ୍ଯଯାମସି । ଶୀତହ୍ରଦା ହି ନୋ ଭୁଵୋଽଗ୍ନିଷ୍କୃଣୋତୁ ଭେଷଜମ୍
ହିମର ପତଳି ଦ୍ୱାରା ଆମେ ତୁମକୁ ଧାନ ଖେତକୁ ଘେରିବାକୁ ଦେଉଛୁ। ଆମ ଭୂମି ଶୀତଳ ହ୍ରଦର ଭଳି—ଅଗ୍ନି ତାହାର ଔଷଧ ତିଆରି କରନ୍ତୁ।
ଵିଶ୍ଵଜିତ୍ତ୍ରାଯମାଣାଯୈ ମା ପରି ଦେହି । ତ୍ରାଯମାଣେ ଦ୍ଵିପାଚ୍ଚ ସର୍ଵଂ ନୋ ରକ୍ଷ ଚତୁଷ୍ପାଦ୍ ଯଚ୍ଚ ନଃ ସ୍ଵମ୍
ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଜିତି ରକ୍ଷା କରୁଥିବା ଯିଏ, ତାଙ୍କୁ କିଛି କ୍ଷତି ଦିଅନି। ତାଙ୍କର ରକ୍ଷାରେ, ଆମ ସମସ୍ତ ଦୁଇପା ଓ ଚାରିପା ଜୀବ ଓ ଯାହା କିଛି ଆମର, ସେଗୁଡ଼ିକୁ ରକ୍ଷା କର।
ତ୍ରାଯମାଣେ ଵିଶ୍ଵଜିତେ ମା ପରି ଦେହି । ଵିଶ୍ଵଜିଦ୍ଦ୍ଵିପାଚ୍ଚ ସର୍ଵଂ ନୋ ରକ୍ଷ ଚତୁଷ୍ପାଡ୍ଯଚ୍ଚ ନଃ ସ୍ଵମ୍
ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଜିତି ରକ୍ଷା କରୁଥିବା ତାଙ୍କୁ କିଛି କ୍ଷତି ଦିଅନି। ତାଙ୍କର ବିଜୟରେ, ଆମ ସମସ୍ତ ଦୁଇପା ଓ ଚାରିପା ଜୀବ ଓ ଯାହା କିଛି ଆମର, ସେଗୁଡ଼ିକୁ ରକ୍ଷା କର।
ଵିଶ୍ଵଜିତ୍କଲ୍ଯାଣ୍ଯୈ ମା ପରି ଦେହି । କଲ୍ଯାଣି ଦ୍ଵିପାଚ୍ଚ ସର୍ଵଂ ନୋ ରକ୍ଷ ଚତୁଷ୍ପାଦ୍ ଯଚ୍ଚ ନଃ ସ୍ଵମ୍
ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଜିତି ଶୁଭ ଦେଉଥିବା ତାଙ୍କୁ କିଛି କ୍ଷତି ଦିଅନି। ତାଙ୍କର ଶୁଭତାରେ, ଆମ ସମସ୍ତ ଦୁଇପା ଓ ଚାରିପା ଜୀବ ଓ ଯାହା କିଛି ଆମର, ସେଗୁଡ଼ିକୁ ରକ୍ଷା କର।
କଲ୍ଯାଣି ସର୍ଵଵିଦେ ମା ପରି ଦେହି । ସର୍ଵଵିଦ୍ଦ୍ଵିପାଚ୍ଚ ସର୍ଵଂ ନୋ ରକ୍ଷ ଚତୁଷ୍ପାଦ୍ ଯଚ୍ଚ ନଃ ସ୍ଵମ୍
ସମସ୍ତକୁ ଜାଣି ଶୁଭ ଦେଉଥିବା ତାଙ୍କୁ କିଛି କ୍ଷତି ଦିଅନି। ତାଙ୍କର ସବୁଜଣାରେ, ଆମ ସମସ୍ତ ଦୁଇପା ଓ ଚାରିପା ଜୀବ ଓ ଯାହା କିଛି ଆମର, ସେଗୁଡ଼ିକୁ ରକ୍ଷା କର।
ତ୍ଵଂ ନୋ ମେଧେ ପ୍ରଥମା ଗୋଭିରଶ୍ଵେଭିରା ଗହି । ତ୍ଵଂ ସୂର୍ଯସ୍ଯ ରଶ୍ମିଭିସ୍ତ୍ଵଂ ନୋ ଅସି ଯଜ୍ଞିଯା
ହେ ମେଧା, ତୁମେ ପ୍ରଥମେ ଗାଁ ଓ ଘୋଡ଼ା ସହିତ ଆମ ପାଖକୁ ଆସ। ତୁମେ ସୂର୍ଯ୍ୟର କିରଣ ସହିତ ଅଛ, ତୁମେ ଆମ ପାଇଁ ବଳିଦାନ ଯୋଗ୍ୟ।
ମେଧାମହଂ ପ୍ରଥମାଂ ବ୍ରହ୍ମଣ୍ଵତୀଂ ବ୍ରହ୍ମଜୂତାମୃଷିଷ୍ଟୁତାମ୍ । ପ୍ରପୀତାଂ ବ୍ରହ୍ମଚାରିଭିର୍ଦେଵାନାମଵସେ ହୁଵେ
ମୁଁ ପ୍ରଥମ ମେଧାଙ୍କୁ, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ପ୍ରେରିତ, ଋଷିମାନେ ପ୍ରଶଂସିତ, ବ୍ରହ୍ମଚାରୀମାନେ ସମ୍ମାନିତ, ଦେବତାମାନେଂକର ସାହାଯ୍ୟ ପାଇଁ ଡାକୁଛି।
ଯାଂ ମେଧାମୃଭଵୋ ଵିଦୁର୍ଯାଂ ମେଧାମସୁରା ଵିଦୁଃ । ଋଷଯୋ ଭଦ୍ରାଂ ମେଧାଂ ଯାଂ ଵିଦୁସ୍ତାଂ ମଯ୍ଯା ଵେଶଯାମସି
ଯେ ଜ୍ଞାନକୁ ଋଷିମାନେ, ଦେବତାମାନେ ଏବଂ ମହାପୁରୁଷମାନେ ଜାଣନ୍ତି, ସେଇ ଶୁଭ ଜ୍ଞାନଟି ଆମ ମନରେ ବସିଯାଉ।
ଯାମୃଷଯୋ ଭୂତକୃତୋ ମେଧାଂ ମେଧାଵିନୋ ଵିଦୁଃ । ତଯା ମାମଦ୍ଯ ମେଧଯାଗ୍ନେ ମେଧାଵିନଂ କୃଣୁ
ଯେ ଜ୍ଞାନକୁ ଜଣେ ଦୂରଦର୍ଶୀ ଋଷି, ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତାମାନେ ଜାଣନ୍ତି, ହେ ଅଗ୍ନି, ସେଇ ଜ୍ଞାନରେ ଆଜି ମୋତେ ଜ୍ଞାନୀ କର।
ମେଧାଂ ସାଯଂ ମେଧାଂ ପ୍ରାତର୍ମେଧାଂ ମଧ୍ଯନ୍ଦିନଂ ପରି । ମେଧାଂ ସୂର୍ଯସ୍ଯ ରଶ୍ମିଭିର୍ଵଚସା ଵେଶଯାମହେ
ସନ୍ଧ୍ୟାବେଳେ ଜ୍ଞାନ, ପ୍ରଭାତରେ ଜ୍ଞାନ, ମଧ୍ୟାହ୍ନରେ ଜ୍ଞାନ—ସୂର୍ଯ୍ୟର କିରଣ ଓ ମଧୁର କଥାରେ ଆମେ ଜ୍ଞାନକୁ ଆତ୍ମସାତ କରିବା।
ପିପ୍ପଲୀ କ୍ଷିପ୍ତଭେଷଜ୍ଯୁତାତିଵିଦ୍ଧଭେଷଜୀ । ତାଂ ଦେଵାଃ ସମକଲ୍ପଯନ୍ନ୍ ଇଯଂ ଜୀଵିତଵା ଅଲମ୍
ଯେ ଲଂବା ମରିଚ, ଯାହାର ଔଷଧ ଦିଆଯାଇଛି, ଯାହାର ଗୁଣ ସମସ୍ତେ ଜାଣନ୍ତି, ଏହାକୁ ଦେବତାମାନେ ବ୍ୟବସ୍ଥା କରିଛନ୍ତି; ଏହି ଜୀବନ ପାଇଁ ପର୍ଯ୍ୟାପ୍ତ।
ପିପ୍ପଲ୍ଯଃ ସମଵଦନ୍ତାଯତୀର୍ଜନନାଦଧି । ଯଂ ଜୀଵମଶ୍ନଵାମହୈ ନ ସ ରିଷ୍ଯାତି ପୂରୁଷଃ
ଏହି ଲଂବା ମରିଚମାନେ, ଏକାଠି କଥାହୁଏ, ଜନ୍ମର ଆରମ୍ଭରେ ରଖାଯାଇଛି; ଯିଏ ଏହି ଜୀବନଦାୟିନୀକୁ ଭୋଗ କରେ, ସେ ପୁରୁଷ କେବେ ନଷ୍ଟ ହୁଏନାହିଁ।
ଅସୁରାସ୍ତ୍ଵା ନ୍ଯଖନନ୍ ଦେଵାସ୍ତ୍ଵୋଦଵପନ୍ ପୁନଃ । ଵାତୀକୃତସ୍ଯ ଭେଷଜୀମଥୋ କ୍ଷିପ୍ତସ୍ଯ ଭେଷଜୀମ୍
ଅସୁରମାନେ ତୁମକୁ ମାଟି ତଳେ ଦେଇଥିଲେ, କିନ୍ତୁ ଦେବତାମାନେ ପୁଣି ତୁମକୁ ଉଠେଇଲେ—ବାୟୁ ଦ୍ୱାରା ହେଉଥିବା ରୋଗର ଔଷଧ, ତଳେ ପଡ଼ିଥିବା ରୋଗର ଔଷଧ।
ପ୍ରତ୍ନୋ ହି କମୀଡ୍ଯୋ ଅଧ୍ଵରେଷୁ ସନାଚ୍ଚ ହୋତା ନଵ୍ଯଶ୍ଚ ସତ୍ସି । ସ୍ଵାଂ ଚାଗ୍ନେ ତନ୍ଵଂ ପିପ୍ରାଯସ୍ଵାସ୍ମଭ୍ଯଂ ଚ ସୌଭଗମା ଯଜସ୍ଵ
ତୁମେ ପୁରାତନ ଓ ପୂଜ୍ୟ, ବଳିଦାନରେ ସଦା ଅଗ୍ରଗାମୀ; ହେ ଅଗ୍ନି, ନିଜ ଆକୃତିକୁ ସୁରକ୍ଷିତ ରଖ, ଆମକୁ ଭାଗ୍ୟ ଦିଅ।
ଜ୍ଯେଷ୍ଠଘ୍ନ୍ଯାଂ ଜାତୋ ଵିଚୃତୋର୍ଯମସ୍ଯ ମୂଲବର୍ହଣାତ୍ପରି ପାହ୍ଯେନମ୍ । ଅତ୍ଯେନଂ ନେଷଦ୍ଦୁରିତାନି ଵିଶ୍ଵା ଦୀର୍ଘାଯୁତ୍ଵାଯ ଶତଶାରଦାଯ
ଯେଉଁଠାରେ ଜ୍ୟେଷ୍ଠଙ୍କୁ ନଶ୍ଟ କରିବା ପାଇଁ ଜନ୍ମ ନେଇଛ, ଯମଙ୍କ ମୂଳ ଛିଡ଼ିବାଠାରୁ ଏହି ଜଣକୁ ରକ୍ଷା କର; ସମସ୍ତ ଦୁଃଖ ଅତିକ୍ରମ କରି ଶତବର୍ଷ ଆୟୁଷ୍ୟ ଦିଅ।
ଵ୍ଯାଘ୍ରେଽହ୍ନ୍ଯଜନିଷ୍ଟ ଵୀରୋ ନକ୍ଷତ୍ରଜା ଜାଯମାନଃ ସୁଵୀରଃ । ସ ମା ଵଧୀତ୍ପିତରଂ ଵର୍ଧମାନୋ ମା ମାତରଂ ପ୍ର ମିନୀଜ୍ଜନିତ୍ରୀମ୍
ବାଘ ଦିନରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା ବଳବାନ ପୁରୁଷ, ତାରା ତଳେ ଜନ୍ମିଛି, ସେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ; ବଢ଼ିବା ସମୟରେ ସେ ତାଙ୍କ ପିତାକୁ କେବେ ମାରିନାହାନ୍ତୁ, ଜନ୍ମଦାତ୍ରୀ ମାଆକୁ କେବେ କ୍ଷତି କରନ୍ତୁ ନାହିଁ।
ଇମଂ ମେ ଅଗ୍ନେ ପୁରୁଷଂ ମୁମୁଗ୍ଧ୍ଯଯଂ ଯୋ ବଦ୍ଧଃ ସୁଯତୋ ଲାଲପୀତି । ଅତୋଽଧି ତେ କୃଣଵଦ୍ଭାଗଧେଯଂ ଯଦାନୁନ୍ମଦିତୋଽସତି
ହେ ଅଗ୍ନି, ଏହି ପୁରୁଷଟିକୁ ମୋ ପାଇଁ ଛାଡ଼ିଦିଅ—ଯିଏ ବନ୍ଧା ଅଛି, ଯିଏ ଅସ୍ପଷ୍ଟ କଥା କହୁଛି; ସେ ଯେତେବେଳେ ସ୍ଥିର ହେବ, ତାଙ୍କୁ ତାଙ୍କର ଅଂଶ ଦିଅ।
ଅଗ୍ନିଷ୍ଟେ ନି ଶମଯତୁ ଯଦି ତେ ମନ ଉଦ୍ଯୁତମ୍ । କୃଣୋମି ଵିଦ୍ଵାନ୍ ଭେଷଜଂ ଯଥାନୁନ୍ମଦିତୋଽସସି
ଯଦି ତୁମର ମନ ଅଶାନ୍ତ ଅଛି, ଅଗ୍ନି ତାହାକୁ ଶାନ୍ତ କରୁନ୍; ମୁଁ ଜାଣିଛି, ଠିକ ଭଳି ଔଷଧ ଦେଉଛି, ଯେପରି ତୁମେ ପୁନି ସ୍ଥିର ହେବ।
ଦେଵୈନସାଦୁନ୍ମଦିତମୁନ୍ମତ୍ତଂ ରକ୍ଷସସ୍ପରି । କୃଣୋମି ଵିଦ୍ଵାନ୍ ଭେଷଜଂ ଯଦାନୁନ୍ମଦିତୋଽସତି
ଦେବତା, ନିର୍ମଳମନ, ପାଗଳପନ, ଭୂତପିଶାଚ—ମୁଁ ଜାଣିଛି, ଠିକ ଭଳି ଔଷଧ ଦେଉଛି, ଯେପରି ତୁମେ ପୁନି ସ୍ଥିର ହେବ।
ପୁନସ୍ତ୍ଵା ଦୁରପ୍ସରସଃ ପୁନରିନ୍ଦ୍ରଃ ପୁନର୍ଭଗଃ । ପୁନସ୍ତ୍ଵା ଦୁର୍ଵିଶ୍ଵେ ଦେଵା ଯଥାନୁନ୍ମଦିତୋଽସସି
ଦୁଷ୍ଟ ଆତ୍ମାମାନେ, ଇନ୍ଦ୍ର, ଭାଗ, ଏବଂ ସମସ୍ତ ଅମିତ୍ର ଦେବତାମାନେ ତୁମକୁ ପୁନି ଫେରାଇଦିଅନ୍ତୁ, ଯେପରି ତୁମେ ପୁନି ସ୍ଥିର ହେବ।
ମା ଜ୍ଯେଷ୍ଠଂ ଵଧୀଦଯମଗ୍ନ ଏଷାଂ ମୂଲବର୍ହଣାତ୍ପରି ପାହ୍ଯେନମ୍ । ସ ଗ୍ରାହ୍ଯାଃ ପାଶାନ୍ ଵି ଚୃତ ପ୍ରଜାନନ୍ ତୁଭ୍ଯଂ ଦେଵା ଅନୁ ଜାନନ୍ତୁ ଵିଶ୍ଵେ
ହେ ଅଗ୍ନି, ଏହି ଜଣେ ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଜ୍ୟେଷ୍ଠଙ୍କୁ ମାରିନଅନ୍ତୁ; ଯମଙ୍କ ମୂଳ ଛିଡ଼ିବାଠାରୁ ଏହି ଜଣକୁ ରକ୍ଷା କର; ଯେଉଁ ବନ୍ଧନ ଅଛି, ତାହାକୁ ଖୋଲିଦିଅ, ଯେପରି ସମସ୍ତ ଦେବତା ତୁମକୁ ଚିହ୍ନିପାରିବେ।
ଉନ୍ ମୁଞ୍ଚ ପାଶାଂସ୍ତ୍ଵମଗ୍ନ ଏଷାଂ ତ୍ରଯସ୍ତ୍ରିଭିରୁତ୍ସିତା ଯେଭିରାସନ୍ । ସ ଗ୍ରାହ୍ଯାଃ ପାଶାନ୍ ଵି ଚୃତ ପ୍ରଜାନନ୍ ପିତାପୁତ୍ରୌ ମାତରଂ ମୁଞ୍ଚ ସର୍ଵାନ୍
ହେ ଅଗ୍ନି, ଏହିମାନଙ୍କ ଉପରୁ ତେତିସଟି ବନ୍ଧନ ଖୋଲିଦିଅ, ଯେଉଁଠାରେ ସେମାନେ ବନ୍ଧା ଥିଲେ; ସମସ୍ତ ବନ୍ଧନ ଖୋଲିଦିଅ, ପିତା, ପୁଅ, ମାଆ—ସମସ୍ତଙ୍କୁ ମୁକ୍ତ କର।
ଯେଭିଃ ପାଶୈଃ ପରିଵିତ୍ତୋ ଵିବଦ୍ଧୋଽଙ୍ଗେଅଙ୍ଗ ଆର୍ପିତ ଉତ୍ସିତଶ୍ଚ । ଵି ତେ ମୁଚ୍ଯନ୍ତଂ ଵିମୁଚୋ ହି ସନ୍ତି ଭ୍ରୂଣଘ୍ନି ପୂଷନ୍ ଦୁରିତାନି ମୃକ୍ଷ୍ଵ
ଯେଉଁ ବନ୍ଧନରେ ଶରୀରର ଅଂଶଅଂଶରେ ବନ୍ଧାଯାଇଛି, ସେଗୁଡ଼ିକୁ ଖୋଲିଦିଅ, କାରଣ ମୁକ୍ତିଦାତା ଅଛନ୍ତି; ହେ ପୂଷଣ, ଦୁଷ୍ଟତା ଦୂରକର, ଅଜନ୍ମା ଶିଶୁଙ୍କୁ ନଷ୍ଟ କରୁଥିବା ପାପ ଶୁଧାଇଦିଅ।
ତ୍ରିତେ ଦେଵା ଅମୃଜତୈତଦେନସ୍ତ୍ରିତ ଏନନ୍ ମନୁଷ୍ଯେଷୁ ମମୃଜେ । ତତୋ ଯଦି ତ୍ଵା ଗ୍ରାହିରାନଶେ ତାଂ ତେ ଦେଵା ବ୍ରହ୍ମଣା ନାଶଯନ୍ତୁ
ତ୍ରିତ ପାଇଁ ଦେବତାମାନେ ଏହି ପାପକୁ ଶୁଧାଇଥିଲେ; ତ୍ରିତ ମାନବମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଏହାକୁ ଶୁଧାଇଲେ; ଯଦି ତୁମକୁ ରୋଗ ଧରିଛି, ଦେବତାମାନେ ଏହାକୁ ମନ୍ତ୍ରବଳରେ ନଶ୍ୱ କରନ୍ତୁ।
ମରୀଚୀର୍ଧୂମାନ୍ ପ୍ର ଵିଶାନୁ ପାପ୍ମନ୍ନ୍ ଉଦାରାନ୍ ଗଚ୍ଛୋତ ଵା ନୀହାରାନ୍ । ନଦୀନଂ ଫେନାମନୁ ତାନ୍ ଵି ନଶ୍ଯ ଭ୍ରୂଣଘ୍ନି ପୂଷନ୍ ଦୁରିତାନି ମୃକ୍ଷ୍ଵ
କିରଣ, ଧୂଆଁ, ଏହି ପାପକୁ ଦୂରେ ନେଉ, ବିସ୍ତୃତ ଆକାଶ କିମ୍ବା କୁହୁଡିକୁ ଯାଉ; ନଦୀର ଝାଗ ଅନୁସରି, ହେ ପୂଷଣ, ଦୁଷ୍ଟତା ଦୂରକର, ଅଜନ୍ମା ଶିଶୁଙ୍କୁ ନଷ୍ଟ କରୁଥିବା ପାପ ଶୁଧାଇଦିଅ।
ଦ୍ଵାଦଶଧା ନିହିତଂ ତ୍ରିତସ୍ଯାପମୃଷ୍ଟଂ ମନୁଷ୍ଯୈନସାନି । ତତୋ ଯଦି ତ୍ଵା ଗ୍ରାହିରାନଶେ ତାଂ ତେ ଦେଵା ବ୍ରହ୍ମଣା ନାଶଯନ୍ତୁ
ମନୁଷ୍ୟଙ୍କର ଦ୍ୱାଦଶ ଭାଗର ଅପରାଧ, ତୃତିରୁ ଧୋଇଦିଆଯାଇଛି। ଏହି ଅପରାଧ ଯଦି ତୁମକୁ ପୂର୍ଣ୍ଣରୂପେ ଧରିନଥିଲେ, ତେବେ ଦେବତାମାନେ ବ୍ରହ୍ମବାଣୀର ଶକ୍ତିରେ ଏହାକୁ ନଶ୍ୱନ କରୁନ୍ତୁ।
ଯଦ୍ଦେଵା ଦେଵହେଡନଂ ଦେଵାସଶ୍ଚକୃମ ଵଯମ୍ । ଆଦିତ୍ଯାସ୍ତସ୍ମାନ୍ ନୋ ଯୁଯମୃତସ୍ଯ ଋତେନ ମୁଞ୍ଚତ
ଯେଉଁ ଅପରାଧ ଆମେ ଦେବତାମାନେ, ଦେବତାଙ୍କ ବିରୋଧରେ କରିଛୁ, ହେ ଆଦିତ୍ୟମାନେ, ତୁମେ ସତ୍ୟ ଓ ନ୍ୟାୟ ଦ୍ୱାରା ଆମକୁ ସେଠାରୁ ମୁକ୍ତ କର।