ଅନଵଦ୍ଯାଭିଃ ସମୁ ଜଗ୍ମ ଆଭିରପ୍ସରାସ୍ଵପି ଗନ୍ଧର୍ଵ ଆସୀତ୍। ସମୁଦ୍ର ଆସାଂ ସଦନଂ ମ ଆହୁର୍ଯତଃ ସଦ୍ଯ ଆ ଚ ପରା ଚ ଯନ୍ତି
ନିର୍ମଳାମାନେ ସହିତ ସେ ଏକତ୍ରିତ ହୋଇଛନ୍ତି; ଅପ୍ସରାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଗନ୍ଧର୍ବ ଉପସ୍ଥିତ ଥିଲେ। ସମୁଦ୍ର ତାଙ୍କର ନିବାସ ବୋଲି କୁହାଯାଏ, ସେଠାରୁ ସେମାନେ ତୁରନ୍ତ ଆସନ୍ତି ଓ ଯାଆନ୍ତି।
ଅଭ୍ରିଯେ ଦିଦ୍ଯୁନ୍ ନକ୍ଷତ୍ରିଯେ ଯା ଵିଶ୍ଵାଵସୁଂ ଗନ୍ଧର୍ଵଂ ସଚଧ୍ଵେ । ତାଭ୍ଯୋ ଵୋ ଦେଵୀର୍ନମ ଇତ୍କୃଣୋମି
ମେଘ, ବିଜୁଳି, ତାରା ସହିତ—ତୁମେ ବିଶ୍ୱାବସୁ ଗନ୍ଧର୍ବଙ୍କ ସହ ଯୋଗ ଦେଉଛ। ତୁମେ ଦେବୀମାନେ, ମୁଁ ତୁମକୁ ନମସ୍କାର କରୁଛି।
ଯାଃ କ୍ଲନ୍ଦାସ୍ତମିଷୀଚଯୋଽକ୍ଷକାମା ମନୋମୁହଃ । ତାଭ୍ଯୋ ଗନ୍ଧର୍ଵଭ୍ଯୋଽପ୍ସରାଭ୍ଯୋଽକରଂ ନମଃ
ଯେ ଗନ୍ଧର୍ବ ଓ ଅପ୍ସରାମାନେ ଦୁଃଖ, ଅନ୍ଧାର, ଜୁଆର ଆସକ୍ତି ଓ ମନର ଭ୍ରମ ଆଣନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କୁ ମୁଁ ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ନମସ୍କାର କରେ।
ଅଦୋ ଯଦଵଧାଵତ୍ଯଵତ୍କମଧି ପର୍ଵତାତ୍। ତତ୍ତେ କୃଣୋମି ଭେଷଜଂ ସୁଭେଷଜଂ ଯଥାସସି
ପାହାଡ଼ର ଶିଖର ଉପରୁ ଯାହା ତଳକୁ ବହିଯାଏ, ମୁଁ ତାହାକୁ ତୁମ ପାଇଁ ଏକ ଉତ୍ତମ ଔଷଧ ବନେଇ ଦେଉଛି, ଯେପରି ତୁମେ ଚାହାଅ।
ଆଦଙ୍ଗା କୁଵିଦଙ୍ଗ ଶତଂ ଯା ଭେଷଜାନି ତେ । ତେଷାମସି ତ୍ଵମୁତ୍ତମମନାସ୍ରାଵମରୋଗଣମ୍
ଦେହର ଏଠାରୁ କିମ୍ବା ଅନ୍ୟ ଅଂଗରୁ, ତୁମ ପାଖରେ ଶତ ଶତ ଔଷଧ ଅଛି; ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ତୁମେ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ, ତୁମେ ଝରନ୍ତି ନାହାଁ, ରୋଗ ରହିତ।
ନୀଚୈଃ ଖନନ୍ତ୍ଯସୁରା ଅରୁସ୍ରାଣମିଦଂ ମହତ୍। ତଦାସ୍ରାଵସ୍ଯ ଭେଷଜଂ ତଦୁ ରୋଗମନୀନଶତ୍
ଅସୁରମାନେ ଗଭୀରରେ ଏହି ବଡ଼ ଲାଲ ଦ୍ରବ୍ୟ ଖୋଦନ୍ତି; ଏହା ଝରା ରୋଗର ଔଷଧ, ଏହା ରୋଗକୁ ନଶ୍ଟ କରେ।
ଉପଜୀକା ଉଦ୍ଭରନ୍ତି ସମୁଦ୍ରାଦଧି ଭେଷଜମ୍ । ତଦାସ୍ରାଵସ୍ଯ ଭେଷଜଂ ତଦୁ ରୋଗମଶୀଶମତ୍
ଜଳଜୀବୀ ଲୋକେ ସମୁଦ୍ରରୁ ଔଷଧ ଉଠାନ୍ତି; ଏହା ଝରା ରୋଗର ଔଷଧ, ଏହା ରୋଗକୁ ନଶ୍ଟ କରେ।
ଅରୁସ୍ରାଣମିଦଂ ମହତ୍ପୃଥିଵ୍ଯା ଅଧ୍ଯୁଦ୍ଭୃତମ୍ । ତଦାସ୍ରାଵସ୍ଯ ଭେଷଜଂ ତଦୁ ରୋଗମନୀନଶତ୍
ଏହି ବଡ଼ ଲାଲ ଦ୍ରବ୍ୟ ପୃଥିବୀରୁ ଉଠାଯାଇଛି; ଏହା ଝରା ରୋଗର ଔଷଧ, ଏହା ରୋଗକୁ ନଶ୍ଟ କରେ।
ଶଂ ନୋ ଭଵନ୍ତ୍ଵପ ଓଷଧଯଃ ଶିଵାଃ । ଇନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ ଵଜ୍ରୋ ଅପ ହନ୍ତୁ ରକ୍ଷସ ଆରାଦ୍ଵିସୃଷ୍ଟା ଇଷଵଃ ପତନ୍ତୁ ରକ୍ଷସାମ୍
ପାଣି ଓ ଔଷଧମାନେ ଆମ ପାଇଁ ଶୁଭ ହେଉ; ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ବଜ୍ର ଦେବତାମାନେ ଦୂରେଇ ରହୁନ୍ତୁ; ଦୂରରୁ ଛାଡ଼ାଯାଇଥିବା ତୀରମାନେ ଦୁଷ୍ଟମାନେଙ୍କ ଉପରେ ପଡ଼ୁ।
ଦୀର୍ଘାଯୁତ୍ଵାଯ ବୃହତେ ରଣାଯାରିଷ୍ଯନ୍ତୋ ଦକ୍ଷମାଣାଃ ସଦୈଵ । ମଣିଂ ଵିଷ୍କନ୍ଧଦୂଷଣଂ ଜଙ୍ଗିଡଂ ବିଭୃମୋ ଵଯମ୍
ଦୀର୍ଘ ଆୟୁଷ୍ୟ, ବଡ଼ତ୍ୱ ଓ ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ, ସଦା ଦକ୍ଷ ଓ ପ୍ରୟାସୀ ହୋଇ, ଆମେ ବିଷ ଓ ଦୁଷ୍ଟତା ଦୂର କରୁଥିବା ମଣି ଜଙ୍ଗିଡ଼ ପିନ୍ଧୁଛୁ।
ଜଙ୍ଗିଡୋ ଜମ୍ଭାଦ୍ଵିଶରାଦ୍ଵିଷ୍କନ୍ଧାଦଭିଶୋଚନାତ୍। ମଣିଃ ସହସ୍ରଵୀର୍ଯଃ ପରି ଣଃ ପାତୁ ଵିଶ୍ଵତଃ
ଜଙ୍ଗିଡ଼ ଜଣ୍ଟୁର କାମୁଡ଼ି, ବିଷ, ଦୁଷ୍ଟତା ଓ ଦୁଃଖରୁ ରକ୍ଷା କରେ; ଏହି ଶତଶକ୍ତିଶାଳୀ ମଣି ଆମକୁ ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ ରକ୍ଷା କରୁ।
ଅଯଂ ଵିଷ୍କନ୍ଧଂ ସହତେଽଯଂ ବାଧତେ ଅତ୍ତ୍ରିଣଃ । ଅଯଂ ନୋ ଵିଶ୍ଵଭେଷଜୋ ଜଙ୍ଗିଡଃ ପାତ୍ଵଂହସଃ
ଏହିଠାରେ ବିଷକୁ ସହିପାରେ, ଏହିଠାରେ କ୍ଷତିକୁ ଦୂର କରେ; ଏହି ଜଙ୍ଗିଡ଼ ଆମର ସମସ୍ତ ରୋଗର ଔଷଧ, ଏହା ଆମକୁ ଅପମାନରୁ ରକ୍ଷା କରୁ।
ଦେଵୈର୍ଦତ୍ତେନ ମଣିନା ଜଙ୍ଗିଡେନ ମଯୋଭୁଵା । ଵିଷ୍କନ୍ଧଂ ସର୍ଵା ରକ୍ଷାଂସି ଵ୍ଯାଯାମେ ସହାମହେ
ଦେବତାମାନେ ଯେଉଁ ମଣି ଦେଇଛନ୍ତି, ଆନନ୍ଦ ଭରା ଜଙ୍ଗିଡ଼ ସହିତ, ଆମେ ବିଷ ଓ ସମସ୍ତ ଦୁଷ୍ଟତାକୁ ଆମ ପ୍ରୟାସରେ ସହିପାରୁ।
ଶଣଶ୍ଚ ମା ଜଙ୍ଗିଡଶ୍ଚ ଵିଷ୍କନ୍ଧାଦଭି ରକ୍ଷତାମ୍ । ଅରଣ୍ଯାଦନ୍ଯ ଆଭୃତଃ କୃଷ୍ଯା ଅନ୍ଯୋ ରସେଭ୍ଯଃ
ଶଣ ଓ ଜଙ୍ଗିଡ଼ ମୋତେ ବିଷରୁ ରକ୍ଷା କରୁନ୍ତୁ; ଗଛରୁ ଏକଟି ଆଣାଯାଏ, ଅନ୍ୟଟି କ୍ଷେତ୍ରରୁ, ଅନ୍ୟଟି ରସରୁ।
କୃତ୍ଯାଦୂଷିରଯଂ ମଣିରଥୋ ଅରାତିଦୂଷିଃ । ଅଥୋ ସହସ୍ଵାନ୍ ଜଙ୍ଗିଡଃ ପ୍ର ଣ ଆଯୁଂଷି ତାରିଷତ୍
ଏହି ମଣି କୁ-କାମ ଓ ଶତ୍ରୁତାକୁ ଦୂର କରେ; ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଜଙ୍ଗିଡ଼ ଆମ ଆୟୁଷ୍ୟକୁ ବଢ଼ାଇ ଦେଉ।
ଇନ୍ଦ୍ର ଜୁଷସ୍ଵ ପ୍ର ଵହା ଯାହି ଶୂର ହରିଭ୍ଯାମ୍ । ପିବା ସୁତସ୍ଯ ମତେରିହ ମଧୋଶ୍ଚକାନଶ୍ଚାରୁର୍ମଦାଯ
ଇନ୍ଦ୍ର, ଦୟାକରି ଗ୍ରହଣ କର, ଆଗକୁ ଆ, ତୁମର ହରି ଘୋଡ଼ା ସହିତ ଏଠାରେ ଆସ; ଏଠାରେ ଚାପି ତିଆରି ହୋଇଥିବା ସୋମ ରସ ପିଉ, ମଧୁରତାରେ ଆନନ୍ଦ ଉପଭୋଗ କର।
ଇନ୍ଦ୍ର ଜଠରଂ ନଵ୍ଯୋ ନ ପୃଣସ୍ଵ ମଧୋର୍ଦିଵୋ ନ । ଅସ୍ଯ ସୁତସ୍ଯ ସ୍ଵର୍ଣୋପ ତ୍ଵା ମଦାଃ ସୁଵାଚୋ ଅଗୁଃ
ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମର ଜଠରକୁ ପୁନିଥରେ ଦିବ୍ୟ ମଧୁର ସୋମ ରସରେ ପୂରଣ କର; ଏହି ଚାପି ତିଆରି ହୋଇଥିବା ସୋମର ଆନନ୍ଦଦାୟକ ରସ ମଧୁର ସ୍ୱରରେ ତୁମ ପାଖକୁ ଆସିଛି।
ଇନ୍ଦ୍ରସ୍ତୁରାଷାଣ୍ମିତ୍ରୋ ଵୃତ୍ରଂ ଯୋ ଜଘାନ ଯତୀର୍ନ । ବିଭେଦ ଵଲଂ ଭୃଗୁର୍ନ ସସହେ ଶତ୍ରୂନ୍ ମଦେ ସୋମସ୍ଯ
ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ମିତ୍ର ଇନ୍ଦ୍ର, ଯିଏ ବୃତ୍ରକୁ ହତ୍ୟା କଲେ, ଯିଏ ବଳାକୁ ଭାଙ୍ଗିଲେ, ଶତ୍ରୁମାନେଙ୍କୁ ସହିଲେ ନାହିଁ, ସେ ସୋମ ରସର ମଦରେ ଆନନ୍ଦିତ ହେଲେ।
ଆ ତ୍ଵା ଵିଶନ୍ତୁ ସୁତାସ ଇନ୍ଦ୍ର ପୃଣସ୍ଵ କୁକ୍ଷୀ ଵିଡ୍ଢି ଶକ୍ର ଧିଯେହ୍ଯା ନଃ । ଶ୍ରୁଧୀ ହଵଂ ଗିରୋ ମେ ଜୁଷସ୍ଵେନ୍ଦ୍ର ସ୍ଵଯୁଗ୍ଭିର୍ମତ୍ସ୍ଵେହ ମହେ ରଣାଯ
ଇନ୍ଦ୍ର, ଚାପି ତିଆରି ହୋଇଥିବା ସୋମ ରସ ତୁମେ ଗ୍ରହଣ କର; ତୁମର ଜଠର ପୂରଣ କର, ଶକ୍ର, ଆମର ଭକ୍ତିକୁ ଜାଣ; ଆମର ଡାକକୁ ଶୁଣ, ମୋର ଗୀତ ଗ୍ରହଣ କର, ତୁମ ନିଜ ଦଳ ସହିତ ଏଠାରେ ଆନନ୍ଦ କର, ଆମର ବଡ଼ ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ।
ଇନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ ନୁ ପ୍ର ଵୋଚଂ ଵୀର୍ଯାଣି ଯାନି ଚକାର ପ୍ରଥମାନି ଵଜ୍ରୀ । ଅହନ୍ନ୍ ଅହିମନୁ ଅପସ୍ତତର୍ଦ ପ୍ର ଵକ୍ଷଣା ଅଭିନତ୍ପର୍ଵତାନାମ୍
ଏବେ ମୁଁ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପ୍ରଥମ ଶୌର୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟଗୁଡ଼ିକୁ କହିବି, ଯେଉଁଠାରେ ସେ ବଜ୍ରଧାରୀ ଭାବେ କାର୍ଯ୍ୟ କଲେ; ସେ ଅହିକୁ ହତ୍ୟା କଲେ, ଜଳକୁ ମୁକ୍ତ କଲେ, ଦୁର୍ଗକୁ ଭାଙ୍ଗିଲେ, ପାହାଡ଼କୁ ଚିରିଦେଲେ।
ଅହନ୍ନ୍ ଅହିଂ ପର୍ଵତେ ଶିଶ୍ରିଯାଣଂ ତ୍ଵଷ୍ଟାସ୍ମୈ ଵଜ୍ରଂ ସ୍ଵର୍ଯଂ ତତକ୍ଷ । ଵାଶ୍ରା ଇଵ ଧେନଵଃ ସ୍ଯନ୍ଦମାନା ଅଞ୍ଜଃ ସମୁଦ୍ରମଵ ଜଗ୍ମୁରାପଃ
ସେ ପାହାଡ଼ ଉପରେ ପଡ଼ିଥିବା ସର୍ପକୁ ମାରିଦେଲେ; ତ୍ୱଷ୍ଟା ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଦିବ୍ୟ ବଜ୍ର ତିଆରି କଲେ। ଦୁଧ ଦେଉଥିବା ଗାଈମାନେ ଯେପରି ଦୌଡ଼ିଯାଆନ୍ତି, ସେପରି ପାଣିମାନେ ବେଗରେ ବହି ଶମୁଦ୍ରକୁ ପହଞ୍ଚିଗଲେ।
ଵୃଷାଯମାଣୋ ଅଵୃଣୀତ ସୋମଂ ତ୍ରିକଦ୍ରୁକେଷୁ ଅପିବତ୍ସୁତସ୍ଯ । ଆ ସାଯକଂ ମଘଵାଦତ୍ତ ଵଜ୍ରମହନ୍ନ୍ ଏନଂ ପ୍ରଥମଜାମହୀନାମ୍
ଶକ୍ତିର ଆଶାରେ ସେ ସୋମକୁ ବାଛିଲେ ଏବଂ ତ୍ରିକଦ୍ରୁକ ଉପରେ ଚାପି ରହିଥିବା ସୋମ ରସ ପିଇଲେ। ତାପରେ ମଘବାନ୍ ବଜ୍ର ଧରି, ପୃଥିବୀର ପ୍ରଥମ ଜନ୍ମାକୁ ମାରିଦେଲେ।
ସମାସ୍ତ୍ଵାଗ୍ନ ଋତଵୋ ଵର୍ଧଯନ୍ତୁ ସଂଵତ୍ସରା ଋଷଯୋ ଯାନି ସତ୍ଯା । ସଂ ଦିଵ୍ଯେନ ଦୀଦିହି ରୋଚନେନ ଵିଶ୍ଵା ଆ ଭାହି ପ୍ରଦିଶଶ୍ଚତସ୍ରଃ
ଏ ଅଗ୍ନି, ସମସ୍ତ ଋତୁମାନେ ତୁମକୁ ପୋଷଣ କରୁନ୍ତୁ, ବର୍ଷମାନେ, ଋଷିମାନେ ଏବଂ ସତ୍ୟବାନ୍ମାନେ ତୁମକୁ ବଢ଼ାନ୍ତୁ। ଦିବ୍ୟ ଆଲୋକରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳିତ ହେଉ ଏବଂ ଚାରିଦିଗକୁ ପ୍ରକାଶିତ କର।
ସଂ ଚେଧ୍ଯସ୍ଵାଗ୍ନେ ପ୍ର ଚ ଵର୍ଧଯେମମୁଚ୍ଚ ତିଷ୍ଠ ମହତେ ସୌଭଗାଯ । ମା ତେ ରିଷନ୍ନ୍ ଉପସତ୍ତାରୋ ଅଗ୍ନେ ବ୍ରହ୍ମାଣସ୍ତେ ଯଶସଃ ସନ୍ତୁ ମାନ୍ଯେ
ଏ ଅଗ୍ନି, ଏକତାରେ ମିଶିଯାଅ ଏବଂ ଆମେ ତୁମକୁ ଆଉ ଅଧିକ ବଢ଼ାଇବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରିବା। ବଡ଼ ଭାଗ୍ୟ ପାଇଁ ଉଚ୍ଚରେ ଦଢ଼ି ରୁହ। ତୁମକୁ ଯେଉଁମାନେ ନିକଟକୁ ଆସନ୍ତି, ସେମାନେ କେବେ ତୁମକୁ କ୍ଷତି ନଦିଅନ୍ତୁ; ତୁମର ପୂଜାରୀମାନେ ସମ୍ମାନିତ ଓ ପ୍ରଶଂସିତ ହେଉନ୍ତୁ।
ତ୍ଵାମଗ୍ନେ ଵୃଣତେ ବ୍ରାହ୍ମଣା ଇମେ ଶିଵୋ ଅଗ୍ନେ ସଂଵରଣେ ଭଵା ନଃ । ସପତ୍ନହାଗ୍ନେ ଅଭିମାତିଜିଦ୍ଭଵ ସ୍ଵେ ଗଯେ ଜାଗୃହ୍ଯପ୍ରଯୁଚ୍ଛନ୍
ଏ ଅଗ୍ନି, ଏହି ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ତୁମକୁ ବାଛିଛନ୍ତି; ଆମର ସୁରକ୍ଷାରେ ଦୟାଳୁ ହେଉ। ଶତ୍ରୁ ଘାତକ ଏବଂ ବିପକ୍ଷୀ ଜୟୀ ଅଗ୍ନି, ଆମ ଘରକୁ ସଦା ଜାଗ୍ରତ ରଖ।
କ୍ଷତ୍ରେଣାଗ୍ନେ ସ୍ଵେନ ସଂ ରଭସ୍ଵ ମିତ୍ରେଣାଗ୍ନେ ମିତ୍ରଧା ଯତସ୍ଵ । ସଜାତାନାଂ ମଧ୍ଯମେଷ୍ଠା ରାଜ୍ଞାମଗ୍ନେ ଵିହଵ୍ଯୋ ଦୀଦିହୀହ
ଏ ଅଗ୍ନି, ନିଜ ଶକ୍ତିରେ ଉତ୍ସାହିତ ହେଉ; ମିତ୍ରତାରେ ଏକ ସତ୍ୟ ମିତ୍ର ଭାବେ କାମ କର। ତୁମର ନିଜମାନେ ଓ ରାଜାମାନେ ମଧ୍ୟରେ ସବୁଠାରୁ ଆଦରିତ ହେଉ ଏବଂ ଏଠାରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳିତ ହେଉ।
ଅତି ନିହୋ ଅତି ସୃଧୋଽତ୍ଯଚିତ୍ତୀରତି ଦ୍ଵିଷଃ । ଵିଶ୍ଵା ହ୍ଯଗ୍ନେ ଦୁରିତା ତର ତ୍ଵମଥାସ୍ମଭ୍ଯଂ ସହଵୀରଂ ରଯିଂ ଦାଃ
ଲୁଚିଥିବା, ବାଧା, ଅବିଚାରୀ ଏବଂ ଶତ୍ରୁମାନେ ଉପରେ ଜିତିଯାଅ। ଏ ଅଗ୍ନି, ସମସ୍ତ ଅପମାଦ ଉପରେ ଅତିକ୍ରମ କର। ତାପରେ ଆମକୁ ବୀରମାନେ ସହିତ ଅଧିକ ଧନ ଦିଅ।
ଅଘଦ୍ଵିଷ୍ଟା ଦେଵଜାତା ଵୀରୁଚ୍ଛପଥଯୋପନୀ । ଆପୋ ମଲମିଵ ପ୍ରାଣୈକ୍ଷୀତ୍ସର୍ଵାନ୍ ମଚ୍ଛପଥାମଧି
ଅପକାରୀଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଘୃଣିତ, ଦେବତାଙ୍କ ଜନ୍ମ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ଶପଥର ପଥରେ ଆଣାଯାଇଛି—ପାଣିମାନେ ସମସ୍ତ ଶପଥ ଭଙ୍ଗକାରୀଙ୍କୁ ଅପବିତ୍ରତା ପରି ଦେଖନ୍ତୁ।
ଯଶ୍ଚ ସାପତ୍ନଃ ଶପଥୋ ଜାମ୍ଯାଃ ଶପଥଶ୍ଚ ଯଃ । ବ୍ରହ୍ମା ଯନ୍ ମନ୍ଯୁତଃ ଶପାତ୍ସର୍ଵଂ ତନ୍ ନୋ ଅଧସ୍ପଦମ୍
ଯେଉଁଠି ଶତ୍ରୁର ଶପଥ, କିମ୍ବା ନିଜ ଜନଙ୍କ ଶପଥ, କିମ୍ବା ପୁରୋହିତ ରୋଷରେ ଦିଆଯାଇଥିବା ଶପଥ—ସେ ସମସ୍ତ ଆମ ପାଖରେ ନିମ୍ନତାରେ ପଡ଼ିଯାଉ।
ଦିଵୋ ମୂଲମଵତତଂ ପୃଥିଵ୍ଯା ଅଧ୍ଯୁତ୍ତତମ୍ । ତେନ ସହସ୍ରକାଣ୍ଡେନ ପରି ଣଃ ପାହି ଵିଶ୍ଵତଃ
ଆକାଶର ମୂଳ ଦୂରେ ପ୍ରସାରିତ, ପୃଥିବୀର ଶୀର୍ଷ ଉପରେ ଅଛି; ସେହି ହଜାର ଶାଖା ଥିବା ଗଛ ଦ୍ୱାରା ଆମକୁ ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ ରକ୍ଷା କର।