ଅପଚିତଃ ପ୍ର ପତତ ସୁପର୍ଣୋ ଵସତେରିଵ । ସୂର୍ଯଃ କୃଣୋତୁ ଭେଷଜଂ ଚନ୍ଦ୍ରମା ଵୋଽପୋଚ୍ଛତୁ
ରୋଗ ଗୋସ୍ଥରୁ ଉଡିଯାଇଥିବା ପକ୍ଷୀ ପରି ଦୂର ହେଉ; ସୂର୍ଯ୍ୟ ଚିକିତ୍ସା ଦିଅନ୍ତୁ, ଚନ୍ଦ୍ରମା ଆପଣଙ୍କର ଅସୁବିଧା ଦୂର କରନ୍ତୁ।
ଏନ୍ଯେକା ଶ୍ଯେନ୍ଯେକା କୃଷ୍ଣୈକା ରୋହିଣୀ ଦ୍ଵେ । ସର୍ଵାସାମଗ୍ରଭଂ ନାମାଵୀରଘ୍ନୀରପେତନ
ଏକ ଫିକା, ଏକ କଳା, ଏକ ଲାଲ, ଦୁଇଟି ଗାଧିଆ; ସମସ୍ତଙ୍କ ନାମକୁ ଡାକୁଛି, ମନୁଷ୍ୟ ନାଶକ, ଦୂର ହେଉ।
ଅସୂତିକା ରାମାଯଣ୍ଯପଚିତ୍ପ୍ର ପତିଷ୍ଯତି । ଗ୍ଲୌରିତଃ ପ୍ର ପତିଷ୍ଯତି ସ ଗଲୁନ୍ତୋ ନଶିଷ୍ଯତି
ଜନ୍ମ ଦେଉଥିବା ଜଣେ ଜନନୀ, ଦୁଃଖିତା, ରୋଗକୁ ଦୂର କରିଦେବେ; ଗଳା ଫୁଲିଥିବା ଜଣେ ଦୂର କରିଦେବେ, ଗଳା ଗଠି ଥିବା ଜଣେ ସୁସ୍ଥ ହେବେ।
ଵୀହି ସ୍ଵାମାହୁତିଂ ଜୁଷାଣୋ ମନସା ସ୍ଵାହା ମନସା ଯଦିଦଂ ଜୁହୋମି
ମୋର ଆହୁତି ମନ ଦେଇ ଗ୍ରହଣ କର, ସ୍ୱାହା; ମନ ଦେଇ ଏହି ଆଘ୍ରୟ କରୁଛି।
ଯସ୍ଯାସ୍ତ ଆସନି ଘୋରେ ଜୁହୋମ୍ଯେଷାଂ ବଦ୍ଧାନାମଵସର୍ଜନାଯ କମ୍ । ଭୂମିରିତି ତ୍ଵାଭିପ୍ରମନ୍ଵତେ ଜନା ନିର୍ଋତିରିତି ତ୍ଵାହଂ ପରି ଵେଦ ସର୍ଵତଃ
ଯାହା ପାଇଁ ଭୟରେ ଆସନ ଅଛି, ଆମେ ବନ୍ଧିତମାନଙ୍କୁ ମୁକ୍ତ କରିବା ପାଇଁ ଏହି ଆଘ୍ରୟ କରୁଛି; ଲୋକେ ଆପଣଙ୍କୁ ଭୂମି ଭାବେ ଡାକନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ମୁଁ ଆପଣଙ୍କୁ ସମସ୍ତଦିଗରେ ନିରୃତି ଭାବେ ଜାଣେ।
ଭୂତେ ହଵିଷ୍ମତୀ ଭଵୈଷ ତେ ଭାଗୋ ଯୋ ଅସ୍ମାସୁ । ମୁଞ୍ଚେମାନ୍ ଅମୂନ୍ ଏନସଃ ସ୍ଵାହା
ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଆହୁତିର ଅଂଶ ହେଉ; ଏହା ଆମ ମଧ୍ୟରେ ଆପଣଙ୍କର ଅଂଶ; ଏଠାରେ ଅପରାଧରୁ ମୁକ୍ତ କର, ସ୍ୱାହା।
ଏଵୋ ଷ୍ଵସ୍ମନ୍ ନିର୍ଋତେଽନେହା ତ୍ଵମଯସ୍ମଯାନ୍ ଵି ଚୃତା ବନ୍ଧପାଶାନ୍ । ଯମୋ ମହ୍ଯଂ ପୁନରିତ୍ତ୍ଵାଂ ଦଦାତି ତସ୍ମୈ ଯମାଯ ନମୋ ଅସ୍ତୁ ମୃତ୍ଯଵେ
ନିରୃତି, ଆମ ପାଇଁ ଅପରାଧରୁ ମୁକ୍ତ ହେଉ; ଲୋହାର ବନ୍ଧନକୁ ଭଙ୍ଗ କର; ଯମ ଆପଣଙ୍କୁ ପୁନି ମୋତେ ଦେଇଥିବେ; ସେହି ଯମକୁ, ମୃତ୍ୟୁକୁ ନମସ୍କାର।
ଅଯସ୍ମଯେ ଦ୍ରୁପଦେ ବେଧିଷ ଇହାଭିହିତୋ ମୃତ୍ଯୁଭିର୍ଯେ ସହସ୍ରମ୍ । ଯମେନ ତ୍ଵଂ ପିତୃଭିଃ ସଂଵିଦାନ ଉତ୍ତମଂ ନାକମଧି ରୋହଯେମମ୍
ଲୋହା, କାଠ, ବିଦ୍ରା ହୋଇଥିବା, ଏଠାରେ ହଜାର ମୃତ୍ୟୁ ମଧ୍ୟରେ ଉଲ୍ଲେଖିତ; ଯମ ଓ ପିତୃମାନେ ସହିତ, ଉଚ୍ଚତମ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଆରୋହଣ କର।
ଵରଣୋ ଵାରଯାତା ଅଯଂ ଦେଵୋ ଵନସ୍ପତିଃ । ଯକ୍ଷ୍ମୋ ଯୋ ଅସ୍ମିନ୍ନ୍ ଆଵିଷ୍ଟସ୍ତମୁ ଦେଵା ଅଵୀଵରନ୍
ଏହି ବରଣ ଗଛ, ଦେବତା ଓ ଜଙ୍ଗଲର ମହାପତି, ରୋଗକୁ ଦୂର କରେ। ଯେ କୌଣସି ରୋଗ ଏହି ମଣିଷ ଭିତରକୁ ପ୍ରବେଶ କରିଛି, ଦେବତାମାନେ ସେହି ରୋଗକୁ ଦୂର କରିଦେଇଛନ୍ତି।
ଇନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ ଵଚସା ଵଯଂ ମିତ୍ରସ୍ଯ ଵରୁଣସ୍ଯ ଚ । ଦେଵାନାଂ ସର୍ଵେଷାଂ ଵାଚା ଯକ୍ଷ୍ମଂ ତେ ଵାରଯାମହେ
ଇନ୍ଦ୍ର, ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣଙ୍କର ଆଜ୍ଞାରେ, ଏବଂ ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କର ଶବ୍ଦରେ, ଆମେ ତୁମରୁ ରୋଗକୁ ଦୂର କରୁଛୁ।
ଯଥା ଵୃତ୍ର ଇମା ଆପସ୍ତସ୍ତମ୍ଭ ଵିଶ୍ଵଧା ଯତୀଃ । ଏଵା ତେ ଅଗ୍ନିନା ଯକ୍ଷ୍ମଂ ଵୈଶ୍ଵାନରେଣ ଵାରଯେ
ଯେପରି ଜଳ ବୃତ୍ରକୁ ତାଙ୍କର ସମସ୍ତ ଶକ୍ତିକୁ ଅଟକାଇ ରଖିଥିଲା, ସେପରି ଆମେ ଅଗ୍ନି, ଏବଂ ବୈଶ୍ୱାନର ଅଗ୍ନିରେ ତୁମରୁ ରୋଗକୁ ଦୂର କରୁଛୁ।
ଵୃଷେନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ ଵୃଷା ଦିଵୋ ଵୃଷା ପୃଥିଵ୍ଯା ଅଯମ୍ । ଵୃଷା ଵିଶ୍ଵସ୍ଯ ଭୂତସ୍ଯ ତ୍ଵମେକଵୃଷୋ ଭଵ
ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଇନ୍ଦ୍ର ଦିବର ବୃଷ, ଏହି ଭୂମିର ବୃଷ; ସମସ୍ତ ଜଗତର ଏକମାତ୍ର ବୃଷ ହେଉ।
ସମୁଦ୍ର ଈଶେ ସ୍ରଵତାମଗ୍ନିଃ ପୃଥିଵ୍ଯା ଵଶୀ । ଚନ୍ଦ୍ରମା ନକ୍ଷତ୍ରାଣାମୀଶେ ତ୍ଵମେକଵୃଷୋ ଭଵ
ସମୁଦ୍ର ଅନେକ ଝରାର ନାୟକ, ଅଗ୍ନି ଭୂମିର ଅଧିପତି; ଚନ୍ଦ୍ରମା ତାରାମାନଙ୍କର ନାୟକ — ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ତୁମେ ଏକମାତ୍ର ବୃଷ ହେଉ।
ସମ୍ରାଡସ୍ଯସୁରାଣାଂ କକୁନ୍ ମନୁଷ୍ଯାଣାମ୍ । ଦେଵାନାମର୍ଧଭାଗସି ତ୍ଵମେକଵୃଷୋ ଭଵ
ଦେବତାମାନଙ୍କର ରାଜା, ମଣିଷମାନଙ୍କର ନେତା; ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ତୁମର ଅଂଶ ଅଛି — ତୁମେ ଏକମାତ୍ର ବୃଷ ହେଉ।
ଆ ତ୍ଵାହାର୍ଷମନ୍ତରଭୂର୍ଧ୍ରୁଵସ୍ତିଷ୍ଠାଵିଚାଚଲତ୍। ଵିଶସ୍ତ୍ଵା ସର୍ଵା ଵାଞ୍ଛନ୍ତୁ ମା ତ୍ଵଦ୍ରାଷ୍ଟ୍ରମଧି ଭ୍ରଶତ୍
ମୁଁ ତୁମକୁ ଭିତରୁ ଆଣିଛି; ଦୃଢ଼ ଭାବରେ ରୁହ, ଅଚଳ ରୁହ; ସମସ୍ତ ଲୋକ ତୁମକୁ ଚାହୁନ୍ତୁ, ତୁମର ଶାସନ କ୍ଷୟ ନହେଉ।
ଇହୈଵୈଧି ମାପ ଚ୍ଯୋଷ୍ଠାଃ ପର୍ଵତ ଇଵାଵିଚାଚଲତ୍। ଇନ୍ଦ୍ର ଇଵେହ ଧ୍ରୁଵସ୍ତିଷ୍ଠେହ ରାଷ୍ଟ୍ରମୁ ଧାରଯ
ଏଠାରେ ରୁହ, ଯିବା ନିଅ, ପାହାଡ଼ ପରି ଅଚଳ ରୁହ; ଇନ୍ଦ୍ର ପରି ଏଠାରେ ଦୃଢ଼ ରୁହ, ଏଠାରେ ତୁମର ଶାସନକୁ ଧାରଣ କର।
ଇନ୍ଦ୍ର ଏତମଦୀଧରତ୍ଧ୍ରୁଵଂ ଧ୍ରୁଵେଣ ହଵିଷା । ତସ୍ମୈ ସୋମୋ ଅଧି ବ୍ରଵଦଯଂ ଚ ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତିଃ
ଇନ୍ଦ୍ର ଏହି ଦୃଢ଼ତାକୁ, ଦୃଢ଼ ହବି ଦ୍ୱାରା ଧାରଣ କରିଥିଲେ; ସେହିପାଇଁ ସୋମ ତାଙ୍କୁ କହିଥିଲେ, ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତି ମଧ୍ୟ।
ଧ୍ରୁଵା ଦ୍ଯୌର୍ଧ୍ରୁଵା ପୃଥିଵୀ ଧ୍ରୁଵଂ ଵିଶ୍ଵମିଦଂ ଜଗତ୍। ଧ୍ରୁଵାସଃ ପର୍ଵତା ଇମେ ଧ୍ରୁଵୋ ରାଜା ଵିଶାମଯମ୍
ଆକାଶ ଦୃଢ଼, ଭୂମି ଦୃଢ଼, ସମସ୍ତ ଜଗତ ଦୃଢ଼; ଏହି ପାହାଡ଼ମାନେ ଦୃଢ଼, ଲୋକଙ୍କର ରାଜା ଦୃଢ଼।
ଧ୍ରୁଵଂ ତେ ରାଜା ଵରୁଣୋ ଧ୍ରୁଵଂ ଦେଵୋ ବୃହସ୍ପତିଃ । ଧ୍ରୁଵଂ ତ ଇନ୍ଦ୍ରଶ୍ଚାଗ୍ନିଶ୍ଚ ରାଷ୍ଟ୍ରଂ ଧାରଯତାଂ ଧ୍ରୁଵମ୍
ତୁମର ରାଜା ବରୁଣ ଦୃଢ଼, ଦେବତା ବୃହସ୍ପତି ଦୃଢ଼; ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନି ଏକସাথে ତୁମର ଶାସନକୁ ଦୃଢ଼ ଭାବରେ ଧାରଣ କରନ୍ତୁ।
ଧ୍ରୁଵୋଽଚ୍ଯୁତଃ ପ୍ର ମୃଣୀହି ଶତ୍ରୂନ୍ ଛତ୍ରୂଯତୋଽଧରାନ୍ ପାଦଯସ୍ଵ । ସର୍ଵା ଦିଶଃ ସଂମନସଃ ସଧ୍ରୀଚୀର୍ଧ୍ରୁଵାଯ ତେ ସମିତିଃ କଲ୍ପତାମିହ
ଦୃଢ଼ ଅଚଳ ତୁମେ, ଶତ୍ରୁମାନେକୁ ଦଳନ କର, ତୁମକୁ ବିରୋଧ କରୁଥିବାମାନେକୁ ଅଧିନ କର; ସମସ୍ତ ଦିଗ ଏକତାରେ ରହୁ, ଏଠାରେ ତୁମର ସଭା ଦୃଢ଼ ଭାବରେ ଥାପି ଯାଉ।
ଇଦଂ ଯତ୍ପ୍ରେଣ୍ଯଃ ଶିରୋ ଦତ୍ତଂ ସୋମେନ ଵୃଷ୍ଣ୍ଯମ୍ । ତତଃ ପରି ପ୍ରଜାତେନ ହାର୍ଦିଂ ତେ ଶୋଚଯାମସି
ଏହି ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ମୁଣ୍ଡ, ସୋମ ଦ୍ୱାରା ଶକ୍ତି ଦିଆଯାଇଛି; ଏହାରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ଯାହା, ତୁମର ହୃଦୟର ଦୁଃଖକୁ ଆମେ ଦୂର କରୁଛୁ।
ଶୋଚଯାମସି ତେ ହାର୍ଦିଂ ଶୋଚଯାମସି ତେ ମନଃ । ଵାତଂ ଧୂମ ଇଵ ସଧ୍ର୍ଯଙ୍ମାମେଵାନ୍ଵେତୁ ଯେ ମନଃ
ଆମେ ତୁମର ହୃଦୟର ଦୁଃଖକୁ ଦୂର କରୁଛୁ, ତୁମର ମନର ଦୁଃଖକୁ ଦୂର କରୁଛୁ; ବାତାସ ଧୂଆଁକୁ ଦୂର କରିଦେଇଥିବା ପରି, ତୁମର ମନର ଯାହା ଅଛି, ତାହା ମୋଠୁ ଦୂର ହେଉ।
ମହ୍ଯଂ ତ୍ଵା ମିତ୍ରାଵରୁଣୌ ମହ୍ଯଂ ଦେଵୀ ସରସ୍ଵତୀ । ମହ୍ଯଂ ତ୍ଵା ମଧ୍ଯଂ ଭୂମ୍ଯା ଉଭାଵନ୍ତୌ ସମସ୍ଯତାମ୍
ମୋ ପାଇଁ ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣ, ମୋ ପାଇଁ ଦେବୀ ସରସ୍ୱତୀ; ମୋ ପାଇଁ ଭୂମିର ମଧ୍ୟ ଅଂଶ, ଦୁଇ ପାର୍ଶ୍ୱ, ଏକତାରେ ଆସନ୍ତୁ।
ଯାଂ ତେ ରୁଦ୍ର ଇଷୁମାସ୍ଯଦଙ୍ଗେଭ୍ଯୋ ହୃଦଯାଯ ଚ । ଇଦଂ ତାମଦ୍ଯ ତ୍ଵଦ୍ଵଯଂ ଵିଷୂଚୀଂ ଵି ଵୃହାମସି
ରୁଦ୍ର ତୁମର ଅଙ୍ଗ ଓ ହୃଦୟରେ ଯେ କୌଣସି ବାଣ ଛାଡ଼ିଛନ୍ତି, ଏହି ଦିନ ଆମେ ସେହି ରୋଗକୁ ଦୂର କରୁଛୁ।
ଯାସ୍ତେ ଶତଂ ଧମନଯୋଽଙ୍ଗାନ୍ଯନୁ ଵିଷ୍ଠିତାଃ । ତାସାଂ ତେ ସର୍ଵାସାଂ ଵଯଂ ନିର୍ଵିଷାଣି ହ୍ଵଯାମସି
ତୁମର ଅଙ୍ଗରେ ଯେ ଶତ ଶତ ବାଣ ଅଟକିଛି, ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଆମେ ବିଷହୀନ କରି ଦୂର କରୁଛୁ।
ନମସ୍ତେ ରୁଦ୍ରାସ୍ଯତେ ନମଃ ପ୍ରତିହିତାଯୈ । ନମୋ ଵିସୃଜ୍ଯମାନାଯୈ ନମୋ ନିପତିତାଯୈ
ରୁଦ୍ର, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର; ବିରୋଧ କରୁଥିବାକୁ ନମସ୍କାର; ମୁକ୍ତ ହେଇଥିବାକୁ ନମସ୍କାର; ପଡ଼ିଯାଇଥିବାକୁ ନମସ୍କାର।
ଇମଂ ଯଵମଷ୍ଟାଯୋଗୈଃ ଷଡ୍ଯୋଗେଭିରଚର୍କୃଷୁଃ । ତେନା ତେ ତନ୍ଵୋ ରପୋଽପାଚୀନମପ ଵ୍ଯଯେ
ଏହି ଯବକୁ ଆଠ ପ୍ରକାର ମିଶ୍ରଣ ଓ ଛଅ ପ୍ରକାର ମିଶ୍ରଣ ସହିତ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରାଯାଇଛି । ଏହା ଦ୍ୱାରା, ତୁମ ଶରୀରର ଦାଗଗୁଡିକ ପଶ୍ଚିମ ଦିଗକୁ ଭାସି ଯାଉ, ଏବଂ ଶୁଧ୍ଧ ହେଉ ।
ନ୍ଯଗ୍ଵାତୋ ଵାତି ନ୍ଯକ୍ ତପତି ସୂର୍ଯଃ । ନୀଚୀନମଘ୍ନ୍ଯା ଦୁହେ ନ୍ଯଗ୍ଭଵତୁ ତେ ରପଃ
ପବନ ତଳକୁ ବହେ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ତଳକୁ ତାପେ, ଅଦୁହି ଗାଉ ତଳକୁ ଦୁଧ ଦେଇଥାଏ । ଏହିପରି, ତୁମ ଅପବିତ୍ରତା ମଧ୍ୟ ତଳକୁ ଯାଉ ।
ଆପ ଇଦ୍ଵା ଉ ଭେଷଜୀରାପୋ ଅମୀଵଚାତନୀଃ । ଆପୋ ଵିଶ୍ଵସ୍ଯ ଭେଷଜୀସ୍ତାସ୍ତେ କୃଣ୍ଵନ୍ତୁ ଭେଷଜମ୍
ପାଣି ଏକ ଚିକିତ୍ସା, ପାଣି ରୋଗ ଦୂର କରେ, ପାଣି ସମସ୍ତ ରୋଗର ଉପଚାର । ସେହି ପାଣି ତୁମ ପାଇଁ ଚିକିତ୍ସା ଦିଅନ୍ତୁ ।
ଵାତରଂହା ଭଵ ଵାଜିନ୍ ଯୁଜମାନ ଇନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ ଯାହି ପ୍ରସଵେ ମନୋଜଵାଃ । ଯୁଞ୍ଜନ୍ତୁ ତ୍ଵା ମରୁତୋ ଵିଶ୍ଵଵେଦସ ଆ ତେ ତ୍ଵସ୍ତା ପତ୍ସୁ ଜଵଂ ଦଧାତୁ
ବାୟୁ ପରି ତୁମେ ତେଜସ୍ୱୀ ହେଉ, ଘୋଡା, ଯୁଗଳ ହୋଇ ଏବଂ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଉତ୍ସାହରେ ଚାଲିବା । ମାରୁତଗଣ ତୁମେକୁ ଯୁଗଳ କରନ୍ତୁ, ତ୍ୱଷ୍ଟାର ଯୁଦ୍ଧରେ ତୁମ ପାଦରେ ତେଜ ଦିଅନ୍ତୁ ।