ଦେଵ ସଂସ୍ଫାନ ସହସ୍ରାପୋଷସ୍ଯେଶିଷେ । ତସ୍ଯ ନୋ ରାସ୍ଵ ତସ୍ଯ ନୋ ଧେହି ତସ୍ଯ ତେ ଭକ୍ତିଵାଂସଃ ସ୍ଯାମ
ହେ ଦେବତା, ଅନେକ ଶକ୍ତି ଓ ଶ୍ରୀର ଅଧିପତି, ଆପଣ ଆମେ ଆପଣଙ୍କର ଦୟାର ଅଂଶ ପାଇଁ ଅନୁଗ୍ରହ କରନ୍ତୁ, ଆମେ ଆପଣଙ୍କୁ ଭକ୍ତିଭାବରେ ସେବା କରିବାକୁ ଚାହୁଁ।
ଅନ୍ତରିକ୍ଷେଣ ପତତି ଵିଶ୍ଵା ଭୂତାଵଚାକଶତ୍। ଶୁନୋ ଦିଵ୍ଯସ୍ଯ ଯନ୍ ମହସ୍ତେନା ତେ ହଵିଷା ଵିଧେମ
ଉପରକୁ ଉଡି ଯାଇ, ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କୁ ସୂଚନା ଦେଇଥିବା ଦିବ୍ୟ ଶକ୍ତି, ଆପଣଙ୍କୁ ଏହି ବଡ଼ ଶକ୍ତି ପାଇଁ ଆମେ ଆଘ୍ରୟ କରୁଛୁ।
ଯେ ତ୍ରଯଃ କାଲକାଞ୍ଜା ଦିଵି ଦେଵା ଇଵ ଶ୍ରିତାଃ । ତାନ୍ତ୍ସର୍ଵାନ୍ ଅହ୍ଵ ଊତଯେଽସ୍ମା ଅରିଷ୍ଟତାତଯେ
ଯେଉଁ ତିନି ଅନ୍ଧାରା ଆକାଶରେ ଦେବତାମାନଙ୍କ ପରି ଅଛନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କୁ ଆମ ପ୍ରତିରକ୍ଷା ଓ ସୁରକ୍ଷା ପାଇଁ ଡାକୁଛି।
ଅପ୍ସୁ ତେ ଜନ୍ମ ଦିଵି ତେ ସଧସ୍ଥଂ ସମୁଦ୍ରେ ଅନ୍ତର୍ମହିମା ତେ ପୃଥିଵ୍ଯାମ୍ । ଶୁନୋ ଦିଵ୍ଯସ୍ଯ ଯନ୍ ମହସ୍ତେନା ତେ ହଵିଷା ଵିଧେମ
ଆପଣଙ୍କର ଜନ୍ମ ଜଳରେ, ଆପଣଙ୍କର ଆସନ ଆକାଶରେ, ଆପଣଙ୍କର ମହିମା ସାଗର ଓ ପୃଥିବୀରେ ଅଛି; ଦିବ୍ୟ ଶକ୍ତି ପାଇଁ ଆମେ ଆଘ୍ରୟ କରୁଛୁ।
ଯନ୍ତାସି ଯଚ୍ଛସେ ହସ୍ତାଵପ ରକ୍ଷାଂସି ସେଧସି । ପ୍ରଜାଂ ଧନଂ ଚ ଗୃହ୍ଣାନଃ ପରିହସ୍ତୋ ଅଭୂଦଯମ୍
ଆପଣ ଅଟକାଇବା ଶକ୍ତି, ହାତରେ ରୋକିଥିବା, ଦୁଷ୍ଟମାନଙ୍କୁ ଦୂର କରିଥିବା; ସନ୍ତାନ ଓ ଧନ ଧରି ରଖିଥିବା, ଅଟକାଇବା ହାତ ଉପରେ ଉଠିଛି।
ପରିହସ୍ତ ଵି ଧାରଯ ଯୋନିଂ ଗର୍ଭାଯ ଧାତଵେ । ମର୍ଯାଦେ ପୁତ୍ରମା ଧେହି ତଂ ତ୍ଵମା ଗମଯାଗମେ
ଅଟକାଇବା ହାତ, ଗର୍ଭକୁ ନିଶ୍ଚିତ କର, ସନ୍ତାନ ପାଇଁ; ପୁଅକୁ ସୀମାରେ ରଖ, ଏବଂ ପୁନିପୁନି ଆମ ପାଖକୁ ଆଣ।
ଯଂ ପରିହସ୍ତମବିଭରଦିତିଃ ପୁତ୍ରକାମ୍ଯା । ତ୍ଵଷ୍ଟା ତମସ୍ଯା ଆ ବଧ୍ନାଦ୍ଯଥା ପୁତ୍ରଂ ଜନାଦ୍
ଯେଉଁ ଅଟକାଇବା ହାତ ଅଦିତି ସନ୍ତାନ ଚାହିଁ ଧରିଥିଲେ, ତ୍ୱଷ୍ଟା ସେହି ହାତକୁ ଅଦିତିଙ୍କୁ ବାନ୍ଧିଲେ, ଯେପରି ସନ୍ତାନ ଜନ୍ମ ନେବା ପାଇଁ।
ଆଗଚ୍ଛତ ଆଗତସ୍ଯ ନାମ ଗୃହ୍ଣାମ୍ଯାଯତଃ । ଇନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ ଵୃତ୍ରଘ୍ନୋ ଵନ୍ଵେ ଵାସଵସ୍ଯ ଶତକ୍ରତୋଃ
ଆସ, ଆସିଥିବା ଜଣେର ନାମ ଗ୍ରହଣ କରୁଛି; ଇନ୍ଦ୍ର, ବୃତ୍ର ହନ୍ତା, ଶତଶକ୍ତି ଧାରୀ ବାସବଙ୍କ ଆଶୀର୍ବାଦ ଚାହୁଁ।
ଯେନ ସୂର୍ଯାଂ ସାଵିତ୍ରୀମଶ୍ଵିନୋହତୁଃ ପଥା । ତେନ ମାମବ୍ରଵୀଦ୍ଭଗୋ ଜାଯାମା ଵହତାଦିତି
ଯେପଥରେ ସାବିତ୍ରୀ ସୂର୍ଯ୍ୟକୁ ନେଇଥିଲେ, ଅଶ୍ୱିନୀ ଦେବତାମାନେ ଆଗୁଆ ହେଇଥିଲେ, ସେହିପଥରେ ଭାଗ ମୋତେ କହିଲେ: 'ଏକ ଜୀବନୀ ସାଥୀକୁ ନେଇଯା।'
ଯସ୍ତେଽଙ୍କୁଶୋ ଵସୁଦାନୋ ବୃହନ୍ନ୍ ଇନ୍ଦ୍ର ହିରଣ୍ଯଯଃ । ତେନା ଜନୀଯତେ ଜାଯାଂ ମହ୍ଯଂ ଧେହି ଶଚୀପତେ
ଇନ୍ଦ୍ର, ଧନ ଦେଇଥିବା ଆପଣଙ୍କର ସେହି ବଡ଼ ସୁନା ଅଙ୍କୁଶ ଦ୍ୱାରା, ଏକ ଜୀବନୀ ସାଥୀ ମୋତେ ମିଳୁ; ଶକ୍ତିର ଅଧିପତି, ଆପଣ ଦୟା କରନ୍ତୁ।
ଅପଚିତଃ ପ୍ର ପତତ ସୁପର୍ଣୋ ଵସତେରିଵ । ସୂର୍ଯଃ କୃଣୋତୁ ଭେଷଜଂ ଚନ୍ଦ୍ରମା ଵୋଽପୋଚ୍ଛତୁ
ରୋଗ ଗୋସ୍ଥରୁ ଉଡିଯାଇଥିବା ପକ୍ଷୀ ପରି ଦୂର ହେଉ; ସୂର୍ଯ୍ୟ ଚିକିତ୍ସା ଦିଅନ୍ତୁ, ଚନ୍ଦ୍ରମା ଆପଣଙ୍କର ଅସୁବିଧା ଦୂର କରନ୍ତୁ।
ଏନ୍ଯେକା ଶ୍ଯେନ୍ଯେକା କୃଷ୍ଣୈକା ରୋହିଣୀ ଦ୍ଵେ । ସର୍ଵାସାମଗ୍ରଭଂ ନାମାଵୀରଘ୍ନୀରପେତନ
ଏକ ଫିକା, ଏକ କଳା, ଏକ ଲାଲ, ଦୁଇଟି ଗାଧିଆ; ସମସ୍ତଙ୍କ ନାମକୁ ଡାକୁଛି, ମନୁଷ୍ୟ ନାଶକ, ଦୂର ହେଉ।
ଅସୂତିକା ରାମାଯଣ୍ଯପଚିତ୍ପ୍ର ପତିଷ୍ଯତି । ଗ୍ଲୌରିତଃ ପ୍ର ପତିଷ୍ଯତି ସ ଗଲୁନ୍ତୋ ନଶିଷ୍ଯତି
ଜନ୍ମ ଦେଉଥିବା ଜଣେ ଜନନୀ, ଦୁଃଖିତା, ରୋଗକୁ ଦୂର କରିଦେବେ; ଗଳା ଫୁଲିଥିବା ଜଣେ ଦୂର କରିଦେବେ, ଗଳା ଗଠି ଥିବା ଜଣେ ସୁସ୍ଥ ହେବେ।
ଵୀହି ସ୍ଵାମାହୁତିଂ ଜୁଷାଣୋ ମନସା ସ୍ଵାହା ମନସା ଯଦିଦଂ ଜୁହୋମି
ମୋର ଆହୁତି ମନ ଦେଇ ଗ୍ରହଣ କର, ସ୍ୱାହା; ମନ ଦେଇ ଏହି ଆଘ୍ରୟ କରୁଛି।
ଯସ୍ଯାସ୍ତ ଆସନି ଘୋରେ ଜୁହୋମ୍ଯେଷାଂ ବଦ୍ଧାନାମଵସର୍ଜନାଯ କମ୍ । ଭୂମିରିତି ତ୍ଵାଭିପ୍ରମନ୍ଵତେ ଜନା ନିର୍ଋତିରିତି ତ୍ଵାହଂ ପରି ଵେଦ ସର୍ଵତଃ
ଯାହା ପାଇଁ ଭୟରେ ଆସନ ଅଛି, ଆମେ ବନ୍ଧିତମାନଙ୍କୁ ମୁକ୍ତ କରିବା ପାଇଁ ଏହି ଆଘ୍ରୟ କରୁଛି; ଲୋକେ ଆପଣଙ୍କୁ ଭୂମି ଭାବେ ଡାକନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ମୁଁ ଆପଣଙ୍କୁ ସମସ୍ତଦିଗରେ ନିରୃତି ଭାବେ ଜାଣେ।
ଭୂତେ ହଵିଷ୍ମତୀ ଭଵୈଷ ତେ ଭାଗୋ ଯୋ ଅସ୍ମାସୁ । ମୁଞ୍ଚେମାନ୍ ଅମୂନ୍ ଏନସଃ ସ୍ଵାହା
ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଆହୁତିର ଅଂଶ ହେଉ; ଏହା ଆମ ମଧ୍ୟରେ ଆପଣଙ୍କର ଅଂଶ; ଏଠାରେ ଅପରାଧରୁ ମୁକ୍ତ କର, ସ୍ୱାହା।
ଏଵୋ ଷ୍ଵସ୍ମନ୍ ନିର୍ଋତେଽନେହା ତ୍ଵମଯସ୍ମଯାନ୍ ଵି ଚୃତା ବନ୍ଧପାଶାନ୍ । ଯମୋ ମହ୍ଯଂ ପୁନରିତ୍ତ୍ଵାଂ ଦଦାତି ତସ୍ମୈ ଯମାଯ ନମୋ ଅସ୍ତୁ ମୃତ୍ଯଵେ
ନିରୃତି, ଆମ ପାଇଁ ଅପରାଧରୁ ମୁକ୍ତ ହେଉ; ଲୋହାର ବନ୍ଧନକୁ ଭଙ୍ଗ କର; ଯମ ଆପଣଙ୍କୁ ପୁନି ମୋତେ ଦେଇଥିବେ; ସେହି ଯମକୁ, ମୃତ୍ୟୁକୁ ନମସ୍କାର।
ଅଯସ୍ମଯେ ଦ୍ରୁପଦେ ବେଧିଷ ଇହାଭିହିତୋ ମୃତ୍ଯୁଭିର୍ଯେ ସହସ୍ରମ୍ । ଯମେନ ତ୍ଵଂ ପିତୃଭିଃ ସଂଵିଦାନ ଉତ୍ତମଂ ନାକମଧି ରୋହଯେମମ୍
ଲୋହା, କାଠ, ବିଦ୍ରା ହୋଇଥିବା, ଏଠାରେ ହଜାର ମୃତ୍ୟୁ ମଧ୍ୟରେ ଉଲ୍ଲେଖିତ; ଯମ ଓ ପିତୃମାନେ ସହିତ, ଉଚ୍ଚତମ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଆରୋହଣ କର।
ଵରଣୋ ଵାରଯାତା ଅଯଂ ଦେଵୋ ଵନସ୍ପତିଃ । ଯକ୍ଷ୍ମୋ ଯୋ ଅସ୍ମିନ୍ନ୍ ଆଵିଷ୍ଟସ୍ତମୁ ଦେଵା ଅଵୀଵରନ୍
ଏହି ବରଣ ଗଛ, ଦେବତା ଓ ଜଙ୍ଗଲର ମହାପତି, ରୋଗକୁ ଦୂର କରେ। ଯେ କୌଣସି ରୋଗ ଏହି ମଣିଷ ଭିତରକୁ ପ୍ରବେଶ କରିଛି, ଦେବତାମାନେ ସେହି ରୋଗକୁ ଦୂର କରିଦେଇଛନ୍ତି।
ଇନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ ଵଚସା ଵଯଂ ମିତ୍ରସ୍ଯ ଵରୁଣସ୍ଯ ଚ । ଦେଵାନାଂ ସର୍ଵେଷାଂ ଵାଚା ଯକ୍ଷ୍ମଂ ତେ ଵାରଯାମହେ
ଇନ୍ଦ୍ର, ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣଙ୍କର ଆଜ୍ଞାରେ, ଏବଂ ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କର ଶବ୍ଦରେ, ଆମେ ତୁମରୁ ରୋଗକୁ ଦୂର କରୁଛୁ।
ଯଥା ଵୃତ୍ର ଇମା ଆପସ୍ତସ୍ତମ୍ଭ ଵିଶ୍ଵଧା ଯତୀଃ । ଏଵା ତେ ଅଗ୍ନିନା ଯକ୍ଷ୍ମଂ ଵୈଶ୍ଵାନରେଣ ଵାରଯେ
ଯେପରି ଜଳ ବୃତ୍ରକୁ ତାଙ୍କର ସମସ୍ତ ଶକ୍ତିକୁ ଅଟକାଇ ରଖିଥିଲା, ସେପରି ଆମେ ଅଗ୍ନି, ଏବଂ ବୈଶ୍ୱାନର ଅଗ୍ନିରେ ତୁମରୁ ରୋଗକୁ ଦୂର କରୁଛୁ।
ଵୃଷେନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ ଵୃଷା ଦିଵୋ ଵୃଷା ପୃଥିଵ୍ଯା ଅଯମ୍ । ଵୃଷା ଵିଶ୍ଵସ୍ଯ ଭୂତସ୍ଯ ତ୍ଵମେକଵୃଷୋ ଭଵ
ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଇନ୍ଦ୍ର ଦିବର ବୃଷ, ଏହି ଭୂମିର ବୃଷ; ସମସ୍ତ ଜଗତର ଏକମାତ୍ର ବୃଷ ହେଉ।
ସମୁଦ୍ର ଈଶେ ସ୍ରଵତାମଗ୍ନିଃ ପୃଥିଵ୍ଯା ଵଶୀ । ଚନ୍ଦ୍ରମା ନକ୍ଷତ୍ରାଣାମୀଶେ ତ୍ଵମେକଵୃଷୋ ଭଵ
ସମୁଦ୍ର ଅନେକ ଝରାର ନାୟକ, ଅଗ୍ନି ଭୂମିର ଅଧିପତି; ଚନ୍ଦ୍ରମା ତାରାମାନଙ୍କର ନାୟକ — ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ତୁମେ ଏକମାତ୍ର ବୃଷ ହେଉ।
ସମ୍ରାଡସ୍ଯସୁରାଣାଂ କକୁନ୍ ମନୁଷ୍ଯାଣାମ୍ । ଦେଵାନାମର୍ଧଭାଗସି ତ୍ଵମେକଵୃଷୋ ଭଵ
ଦେବତାମାନଙ୍କର ରାଜା, ମଣିଷମାନଙ୍କର ନେତା; ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ତୁମର ଅଂଶ ଅଛି — ତୁମେ ଏକମାତ୍ର ବୃଷ ହେଉ।
ଆ ତ୍ଵାହାର୍ଷମନ୍ତରଭୂର୍ଧ୍ରୁଵସ୍ତିଷ୍ଠାଵିଚାଚଲତ୍। ଵିଶସ୍ତ୍ଵା ସର୍ଵା ଵାଞ୍ଛନ୍ତୁ ମା ତ୍ଵଦ୍ରାଷ୍ଟ୍ରମଧି ଭ୍ରଶତ୍
ମୁଁ ତୁମକୁ ଭିତରୁ ଆଣିଛି; ଦୃଢ଼ ଭାବରେ ରୁହ, ଅଚଳ ରୁହ; ସମସ୍ତ ଲୋକ ତୁମକୁ ଚାହୁନ୍ତୁ, ତୁମର ଶାସନ କ୍ଷୟ ନହେଉ।
ଇହୈଵୈଧି ମାପ ଚ୍ଯୋଷ୍ଠାଃ ପର୍ଵତ ଇଵାଵିଚାଚଲତ୍। ଇନ୍ଦ୍ର ଇଵେହ ଧ୍ରୁଵସ୍ତିଷ୍ଠେହ ରାଷ୍ଟ୍ରମୁ ଧାରଯ
ଏଠାରେ ରୁହ, ଯିବା ନିଅ, ପାହାଡ଼ ପରି ଅଚଳ ରୁହ; ଇନ୍ଦ୍ର ପରି ଏଠାରେ ଦୃଢ଼ ରୁହ, ଏଠାରେ ତୁମର ଶାସନକୁ ଧାରଣ କର।
ଇନ୍ଦ୍ର ଏତମଦୀଧରତ୍ଧ୍ରୁଵଂ ଧ୍ରୁଵେଣ ହଵିଷା । ତସ୍ମୈ ସୋମୋ ଅଧି ବ୍ରଵଦଯଂ ଚ ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତିଃ
ଇନ୍ଦ୍ର ଏହି ଦୃଢ଼ତାକୁ, ଦୃଢ଼ ହବି ଦ୍ୱାରା ଧାରଣ କରିଥିଲେ; ସେହିପାଇଁ ସୋମ ତାଙ୍କୁ କହିଥିଲେ, ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତି ମଧ୍ୟ।
ଧ୍ରୁଵା ଦ୍ଯୌର୍ଧ୍ରୁଵା ପୃଥିଵୀ ଧ୍ରୁଵଂ ଵିଶ୍ଵମିଦଂ ଜଗତ୍। ଧ୍ରୁଵାସଃ ପର୍ଵତା ଇମେ ଧ୍ରୁଵୋ ରାଜା ଵିଶାମଯମ୍
ଆକାଶ ଦୃଢ଼, ଭୂମି ଦୃଢ଼, ସମସ୍ତ ଜଗତ ଦୃଢ଼; ଏହି ପାହାଡ଼ମାନେ ଦୃଢ଼, ଲୋକଙ୍କର ରାଜା ଦୃଢ଼।
ଧ୍ରୁଵଂ ତେ ରାଜା ଵରୁଣୋ ଧ୍ରୁଵଂ ଦେଵୋ ବୃହସ୍ପତିଃ । ଧ୍ରୁଵଂ ତ ଇନ୍ଦ୍ରଶ୍ଚାଗ୍ନିଶ୍ଚ ରାଷ୍ଟ୍ରଂ ଧାରଯତାଂ ଧ୍ରୁଵମ୍
ତୁମର ରାଜା ବରୁଣ ଦୃଢ଼, ଦେବତା ବୃହସ୍ପତି ଦୃଢ଼; ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନି ଏକସাথে ତୁମର ଶାସନକୁ ଦୃଢ଼ ଭାବରେ ଧାରଣ କରନ୍ତୁ।
ଧ୍ରୁଵୋଽଚ୍ଯୁତଃ ପ୍ର ମୃଣୀହି ଶତ୍ରୂନ୍ ଛତ୍ରୂଯତୋଽଧରାନ୍ ପାଦଯସ୍ଵ । ସର୍ଵା ଦିଶଃ ସଂମନସଃ ସଧ୍ରୀଚୀର୍ଧ୍ରୁଵାଯ ତେ ସମିତିଃ କଲ୍ପତାମିହ
ଦୃଢ଼ ଅଚଳ ତୁମେ, ଶତ୍ରୁମାନେକୁ ଦଳନ କର, ତୁମକୁ ବିରୋଧ କରୁଥିବାମାନେକୁ ଅଧିନ କର; ସମସ୍ତ ଦିଗ ଏକତାରେ ରହୁ, ଏଠାରେ ତୁମର ସଭା ଦୃଢ଼ ଭାବରେ ଥାପି ଯାଉ।