ଯଥା ମାଂସଂ ଯଥା ସୁରା ଯଥାକ୍ଷା ଅଧିଦେଵନେ । ଯଥା ପୁଂସୋ ଵୃଷଣ୍ଯତ ସ୍ତ୍ରିଯାଂ ନିହନ୍ଯତେ ମନଃ । ଏଵା ତେ ଅଘ୍ନ୍ଯେ ମନୋଽଧି ଵତ୍ସେ ନି ହନ୍ଯତାମ୍
ଯେପରି ମାଂସ, ସୁରା, ଜୁଆ ଓ ପୁରୁଷର ପୁରୁଷତ୍ୱ ନାରୀ ଭିତରେ ନଷ୍ଟ ହୁଏ, ସେପରି ହେ ଅଘ୍ନେୟ, ତୁମ ମନ ବଛା ଭିତରେ ନଷ୍ଟ ହେଉ।
ଯଥା ହସ୍ତୀ ହସ୍ତିନ୍ଯାଃ ପଦେନ ପଦମୁଦ୍ଯୁଜେ । ଯଥା ପୁଂସୋ ଵୃଷଣ୍ଯତ ସ୍ତ୍ରିଯାଂ ନିହନ୍ଯତେ ମନଃ । ଏଵା ତେ ଅଘ୍ନ୍ଯେ ମନୋଽଧି ଵତ୍ସେ ନି ହନ୍ଯତାମ୍
ଯେପରି ହାତୀ ହାତିନୀଙ୍କ ପାଏଁ ପା ମିଶାଏ, ଏବଂ ପୁରୁଷର ପୁରୁଷତ୍ୱ ନାରୀ ଭିତରେ ନଷ୍ଟ ହୁଏ, ସେପରି ହେ ଅଘ୍ନେୟ, ତୁମ ମନ ବଛା ଭିତରେ ନଷ୍ଟ ହେଉ।
ଯଥା ପ୍ରଧିର୍ଯଥୋପଧିର୍ଯଥା ନଭ୍ଯଂ ପ୍ରଧାଵଧି । ଯଥା ପୁଂସୋ ଵୃଷଣ୍ଯତ ସ୍ତ୍ରିଯାଂ ନିହନ୍ଯତେ ମନଃ । ଏଵା ତେ ଅଘ୍ନ୍ଯେ ମନୋଽଧି ଵତ୍ସେ ନି ହନ୍ଯତାମ୍
ଯେପରି ଯୋକ, ଦାଡ଼ି ଓ ନାଭି ଯୋକ ସହିତ ଯୋଡ଼ାଯାଏ, ଏବଂ ପୁରୁଷର ପୁରୁଷତ୍ୱ ନାରୀ ଭିତରେ ନଷ୍ଟ ହୁଏ, ସେପରି ହେ ଅଘ୍ନେୟ, ତୁମ ମନ ବଛା ଭିତରେ ନଷ୍ଟ ହେଉ।
ଯଦନ୍ନମଦ୍ମି ବହୁଧା ଵିରୂପଂ ହିରଣ୍ଯମଶ୍ଵମୁତ ଗାମଜାମଵିମ୍ । ଯଦେଵ କିଂ ଚ ପ୍ରତିଜଗ୍ରହାହମଗ୍ନିଷ୍ଟଦ୍ଧୋତା ସୁହୁତଂ କୃଣୋତୁ
ମୁଁ ଯେଉଁ ଖାଦ୍ୟ ଖାଏ, ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ଓ ଆକୃତିର, ସୁନା, ଘୋଡ଼ା, ଗାଁ, ଛାଗ, ଯେଉଁ କିଛି ଗ୍ରହଣ କରେ, ହେ ଅଗ୍ନି, ହୋମ କରୁଥିବା ପୁରୋହିତ ଏହାକୁ ଭଲ ଭାବେ ଅର୍ପଣ କରନ୍ତୁ।
ଯନ୍ ମା ହୁତମହୁତମାଜଗାମ ଦତ୍ତଂ ପିତୃଭିରନୁମତଂ ମନୁଷ୍ଯୈଃ । ଯସ୍ମାନ୍ ମେ ମନ ଉଦିଵ ରାରଜୀତ୍ଯଗ୍ନିଷ୍ଟଦ୍ଧୋତା ସୁହୁତଂ କୃଣୋତୁ
ମୋତେ ଯେଉଁ ଦାନ ଦିଆଯାଇଛି କିମ୍ବା ଦିଆଯାଇନାହିଁ, ପିତୃମାନେ ଦେଇଥିବା ଓ ମଣିଷମାନେ ମନ୍ଜୁରି କରିଥିବା, ଯେପରି ମୋର ମନ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହେଉଛି, ହେ ଅଗ୍ନି, ହୋମ କରୁଥିବା ପୁରୋହିତ ଏହାକୁ ଭଲ ଭାବେ ଅର୍ପଣ କରନ୍ତୁ।
ଯଦନ୍ନମଦ୍ମ୍ଯନୃତେନ ଦେଵା ଦାସ୍ଯନ୍ନ୍ ଅଦାସ୍ଯନ୍ନ୍ ଉତ ସଂଗୃଣାମି । ଵୈଶ୍ଵାନରସ୍ଯ ମହତୋ ମହିମ୍ନା ଶିଵଂ ମହ୍ଯଂ ମଧୁମଦସ୍ତ୍ଵନ୍ନମ୍
ମୁଁ ଯେଉଁ ଖାଦ୍ୟ ଖାଏ, ଦେବତାମାନେ ଦେଇଥିବେ କି ନାହିଁ, ମୁଁ ସେଗୁଡ଼ିକୁ ସଂଗ୍ରହ କରେ। ବୈଶ୍ୱାନରଙ୍କର ମହିମାରେ, ମୋ ପାଇଁ ଶୁଭ ଓ ମଧୁର ଖାଦ୍ୟ ହେଉ।
ଯଥାସିତଃ ପ୍ରଥଯତେ ଵଶାମନୁ ଵପୂଂଷି କୃଣ୍ଵନ୍ନ୍ ଅସୁରସ୍ଯ ମାଯଯା । ଏଵା ତେ ଶେପଃ ସହସାଯମର୍କୋଽଙ୍ଗେନାଙ୍ଗଂ ସଂସମକଂ କୃଣୋତୁ
ଯେପରି କଳା ଜଣେ ଅସୁରଙ୍କ ମାୟାରେ ଚୁଲି ବିସ୍ତାର କରେ, ଆକୃତି ତିଆରି କରେ, ସେପରି ହେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ତୁମ ବନ୍ଧନ ଅଙ୍ଗ ସହିତ ଅଙ୍ଗକୁ ସଂଯୁକ୍ତ କରି ସୁସ୍ଥ କରୁ।
ଯଥା ପସସ୍ତାଯାଦରଂ ଵାତେନ ସ୍ଥୂଲଭଂ କୃତମ୍ । ଯାଵତ୍ପରସ୍ଵତଃ ପସସ୍ତାଵତ୍ତେ ଵର୍ଧତାଂ ପସଃ
ଯେପରି ପତ ହଳକା ଥିଲେ ମଧ୍ୟ ପବନରେ ମୋଟା ହୁଏ, ଯେପରି ଅନ୍ୟରୁ ପତ ବଢ଼ିଯାଏ, ସେପରି ତୁମ ପତ ବଢ଼ିଯାଉ।
ଯାଵଦଙ୍ଗୀନଂ ପାରସ୍ଵତଂ ହାସ୍ତିନଂ ଗାର୍ଦଭଂ ଚ ଯତ୍। ଯାଵଦଶ୍ଵସ୍ଯ ଵାଜିନସ୍ତାଵତ୍ତେ ଵର୍ଧତାଂ ପସଃ
ଯେତେ ଅଙ୍ଗର, ବାହାରର, ହାତୀ ଓ ଗଧାର ପତ, ଯେତେ ଘୋଡ଼ା ଓ ଦୃଢ଼ ଘୋଡ଼ାର, ସେତେ ତୁମ ପତ ବଢ଼ିଯାଉ।
ଏହ ଯାତୁ ଵରୁଣଃ ସୋମୋ ଅଗ୍ନିର୍ବୃହସ୍ପତିର୍ଵସୁଭିରେହ ଯାତୁ । ଅସ୍ଯ ଶ୍ରିଯମୁପସଂଯାତ ସର୍ଵ ଉଗ୍ରସ୍ଯ ଚେତ୍ତୁଃ ସଂମନସଃ ସଜାତାଃ
ଏଠାକୁ ବରୁଣ, ସୋମ, ଅଗ୍ନି, ବୃହସ୍ପତି ଓ ବସୁମାନେ ଆସନ୍ତୁ। ସମସ୍ତ ଉଗ୍ର ସ୍ୱାମୀଙ୍କ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ବନ୍ଧୁବାନ୍ଧବ ଏହି ସମୃଦ୍ଧିକୁ ଏକତାରେ ଆସନ୍ତୁ।
ଯୋ ଵଃ ଶୁଷ୍ମୋ ହୃଦଯେଷ୍ଵନ୍ତରାକୂତିର୍ଯା ଵୋ ମନସି ପ୍ରଵିଷ୍ଟା । ତାନ୍ତ୍ସୀଵଯାମି ହଵିଷା ଘୃତେନ ମଯି ସଜାତା ରମତିର୍ଵୋ ଅସ୍ତୁ
ତୁମ ହୃଦୟରେ ଯେ ଶକ୍ତି ଅଛି, ମନରେ ଯେ ଇଚ୍ଛା ପ୍ରବେଶ କରିଛି, ମୁଁ ତାହାକୁ ହୋମ ଓ ଘୃତ ଦ୍ୱାରା ଶାନ୍ତ କରେ। ତୁମ ବନ୍ଧୁତ୍ୱ ମୋ ଭିତରେ ଆନନ୍ଦ ଦିଅ।
ଇହୈଵ ସ୍ତ ମାପ ଯାତାଧ୍ଯସ୍ମତ୍ପୂଷା ପରସ୍ତାଦପଥଂ ଵଃ କୃଣୋତୁ । ଵାସ୍ତୋଷ୍ପତିରନୁ ଵୋ ଜୋହଵୀତୁ ମଯି ସଜାତା ରମତିଃ ଵୋ ଅସ୍ତୁ
ଏଠାରେ ରୁହ, ଯିଅନ୍ତୁ ନାହିଁ। ପୂଷା ତୁମ ପାଇଁ ପଥ ଖୋଲନ୍ତୁ। ଘରର ଠାକୁର ତୁମକୁ ପଛରୁ ଡାକନ୍ତୁ। ତୁମ ବନ୍ଧୁତ୍ୱ ମୋ ଭିତରେ ଆନନ୍ଦ ଦିଅ।
ସଂ ଵଃ ପୃଚ୍ଯନ୍ତାଂ ତନ୍ଵଃ ସଂ ମନାଂସି ସମୁ ଵ୍ରତା । ସଂ ଵୋଽଯଂ ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତିର୍ଭଗଃ ସଂ ଵୋ ଅଜୀଗମତ୍
ତୁମର ଦେହ, ମନ ଏବଂ ନିଶ୍ଚୟ ଏକତାରେ ଆସନ୍ତୁ । ବାଣୀର ଦେବତା ଭଗ ତୁମମାନେକୁ ଏକତାରେ ବାନ୍ଧି ଦେଉ ।
ସଂଜ୍ଞପନଂ ଵୋ ମନସୋଽଥୋ ସଂଜ୍ଞପନଂ ହୃଦଃ । ଅଥୋ ଭଗସ୍ଯ ଯଚ୍ଛ୍ରାନ୍ତଂ ତେନ ସଂଜ୍ଞପଯାମି ଵଃ
ତୁମର ମନ ଏବଂ ହୃଦୟ ଏକତାରେ ରହୁ । ଭଗଙ୍କର ଯେ କିଛି ଶକ୍ତି ଥକି ଗଲା, ସେହି ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ମୁଁ ତୁମମାନେକୁ ଏକତାରେ ଆଣୁଛି ।
ଯଥାଦିତ୍ଯା ଵସୁଭିଃ ସମ୍ବଭୂଵୁର୍ମରୁଦ୍ଭିରୁଗ୍ରା ଅହୃଣୀଯମାନାଃ । ଏଵା ତ୍ରିଣାମନ୍ନ୍ ଅହୃଣୀଯମାନ ଇମାନ୍ ଜନାନ୍ତ୍ସଂମନସସ୍କୃଧୀହ
ଯେପରି ଆଦିତ୍ୟମାନେ, ବସୁ ଏବଂ ମାରୁତମାନେ ଏକତାରେ ରହିଥିଲେ, ଏହି ଲୋକମାନେ ମଧ୍ୟ ଏକତାରେ ରହନ୍ତୁ, ଭିନ୍ନ ହେବେ ନାହିଁ ।
ନିରମୁଂ ନୁଦ ଓକସଃ ସପତ୍ନୋ ଯଃ ପୃତନ୍ଯତି । ନୈର୍ବାଧ୍ଯେନ ହଵିଷେନ୍ଦ୍ର ଏନଂ ପରାଶରୀତ୍
ତୁମ ଘରରୁ ସେ ବିପକ୍ଷୀକୁ ଦୂର କର, ଯେ ତୁମ ସହ ବିରୋଧ କରେ । ଅବରୋଧ ନଥିବା ହବି ଦ୍ୱାରା, ଇନ୍ଦ୍ର, ସେ ଦୂରକୁ ଚାଲିଯାଉ ।
ପରମାଂ ତଂ ପରାଵତମିନ୍ଦ୍ରୋ ନୁଦତୁ ଵୃତ୍ରହା । ଯତୋ ନ ପୁନରାଯତି ଶଶ୍ଵତୀଭ୍ଯଃ ସମାଭ୍ଯଃ
ବୃତ୍ର ନାଶକ ଇନ୍ଦ୍ର ସେ ବିପକ୍ଷୀକୁ ସବୁଠୁ ଦୂରକୁ ଦେଉ, ଯେଉଁଠୁ ସେ ଅନେକ ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଫେରି ଆସିବେ ନାହିଁ ।
ଏତୁ ତିସ୍ରଃ ପରାଵତ ଏତୁ ପଞ୍ଚ ଜନାମତି । ଏତୁ ତିସ୍ରୋଽତି ରୋଚନା ଯତୋ ନ ପୁନରାଯତି । ଶଶ୍ଵତୀଭ୍ଯଃ ସମାଭ୍ଯୋ ଯାଵତ୍ସୂର୍ଯୋ ଅସଦ୍ଦିଵି
ସେ ତିନି ଦୂର ସ୍ଥାନକୁ ଯାଉ, ପାଞ୍ଚ ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଯାଉ, ତିନି ଆଲୋକ ଅଞ୍ଚଳ ଉପରେ ଯାଉ, ଯେଉଁଠୁ ସେ ଫେରି ଆସିବେ ନାହିଁ, ଯେପରି ସୂର୍ଯ୍ୟ ଆକାଶରେ ରହିଥାଏ ।
ଯ ଏନଂ ପରିଷୀଦନ୍ତି ସମାଦଧତି ଚକ୍ଷସେ । ସଂପ୍ରେଦ୍ଧୋ ଅଗ୍ନିର୍ଜିହ୍ଵାଭିରୁଦେତୁ ହୃଦଯାଦଧି
ଯେମାନେ ତାଙ୍କୁ ଘେରି ରଖିଛନ୍ତି, ଦେଖିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରୁଛନ୍ତି, ଜ୍ୱଳିତ ଅଗ୍ନି ତାଙ୍କର ହୃଦୟରେ ପ୍ରବେଶ କରୁ ।
ଅଗ୍ନେଃ ସାମ୍ତପନସ୍ଯାହମାଯୁଷେ ପଦମା ରଭେ । ଅଦ୍ଧାତିର୍ଯସ୍ଯ ପଶ୍ଯତି ଧୂମମୁଦ୍ଯନ୍ତମାସ୍ଯତଃ
ମୁଁ ଅଗ୍ନିର ତାପର ସ୍ଥାନକୁ ଦୀର୍ଘ ଜୀବନ ପାଇଁ ଧରୁଛି, ଯାହାର ଧୂଆଁ ଦେଖିବାକୁ ଦେଖୁଥିବା ଲୋକ ତାଙ୍କର ମୁହଁରୁ ଉଠୁଛି ।
ଯୋ ଅସ୍ଯ ସମିଧଂ ଵେଦ କ୍ଷତ୍ରିଯେଣ ସମାହିତାମ୍ । ନାଭିହ୍ଵାରେ ପଦଂ ନି ଦଧାତି ସ ମୃତ୍ଯଵେ
ଯେ ଏହି ଅଗ୍ନିର ଜ୍ୱଳନ ଜାଣିଛି, କ୍ଷତ୍ରିୟ ସହିତ ଏହାକୁ ଏକତାରେ ରଖିଛି, ଏବଂ ନାଭିରେ ଏହାର ସ୍ଥାନ ରଖି ନାହିଁ, ସେ ମୃତ୍ୟୁ ପାଇଁ ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ ।
ନୈନଂ ଘ୍ନନ୍ତି ପର୍ଯାଯିଣୋ ନ ସନ୍ନାମଵ ଗଚ୍ଛତି । ଅଗ୍ନେର୍ଯଃ କ୍ଷତ୍ରିଯୋ ଵିଦ୍ଵାନ୍ ନାମ ଗୃହ୍ନାତି ଆଯୁଷେ
ଯେମାନେ ଚାରିପାଖରେ ଘୁଞ୍ଚୁଛନ୍ତି, ସେମାନେ ତାଙ୍କୁ କ୍ଷତି କରିପାରିବେ ନାହିଁ, ତାଙ୍କୁ ଅପରିହାର୍ଯ୍ୟ ଦୁଃଖ ଆସିବେ ନାହିଁ । ଯେ କ୍ଷତ୍ରିୟ ଅଗ୍ନିର ନାମ ଜାଣି, ଦୀର୍ଘ ଜୀବନ ପାଉଛି ।
ଅସ୍ଥାଦ୍ଦ୍ଯୌରସ୍ଥାତ୍ପୃଥିଵ୍ଯସ୍ଥାଦ୍ଵିଶ୍ଵମିଦଂ ଜଗତ୍। ଆସ୍ଥାନେ ପର୍ଵତା ଅସ୍ଥୁ ସ୍ଥାମ୍ନ୍ଯଶ୍ଵାମତିଷ୍ଠିପମ୍
ସେ ଆକାଶ ଉପରେ ଦଣ୍ଡାଇଥିଲେ, ପୃଥିବୀ ଉପରେ ଦଣ୍ଡାଇଥିଲେ, ସମସ୍ତ ଜଗତ ଉପରେ ଦଣ୍ଡାଇଥିଲେ । ପାହାଡ଼ମାନେ ତାଙ୍କର ସ୍ଥାନରେ ଦଣ୍ଡାଇ ରହିଥିଲେ, ଦଣ୍ଡାଇଥିବା ଘୋଡ଼ାମାନେ ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ସ୍ଥାନରେ ରଖିଲି ।
ଯ ଉଦାନତ୍ପରାଯଣଂ ଯ ଉଦାନଣ୍ନ୍ଯାଯନମ୍ । ଆଵର୍ତନଂ ନିଵର୍ତନଂ ଯୋ ଗୋପା ଅପି ତଂ ହୁଵେ
ଯେ ଉପରକୁ ଯିବା ପଥ ଜାଣିଛି, ଯିବା ଓ ଫେରିବା ପଥ ଜାଣିଛି, ଯେ ପ୍ରତିରକ୍ଷକ ଅଟୁଟ ରହିଛି, ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ଡାକୁଛି ।
ଜାତଵେଦୋ ନି ଵର୍ତଯ ଶତଂ ତେ ସନ୍ତ୍ଵାଵୃତଃ । ସହସ୍ରଂ ତ ଉପାଵୃତସ୍ତାଭିର୍ନଃ ପୁନରା କୃଧି
ଜାତବେଦ, ଫେରି ଆସ । ତୁମପାଖକୁ ଶତ ଫେରି ଆସନ୍ତୁ, ତୁମପାଖକୁ ହଜାର ଫେରି ଆସନ୍ତୁ । ଏହା ଦ୍ୱାରା ଆମକୁ ପୁନଃ ଫେରାଇ ଦେ ।
ତେନ ଭୂତେନ ହଵିଷାଯମା ପ୍ଯାଯତାଂ ପୁନଃ । ଜାଯାଂ ଯାମସ୍ମା ଆଵାକ୍ଷୁସ୍ତାଂ ରସେନାଭି ଵର୍ଧତାମ୍
ସେ ଭୂତ ଏବଂ ହବି ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ପୁନଃ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଉ । ଯେ ଜନାନୀ ଘରକୁ ଆଣିଛୁ, ସେ ରସରେ ବଢ଼ିଯାଉ ।
ଅଭି ଵର୍ଧତାଂ ପଯସାଭି ରାଷ୍ଟ୍ରେଣ ଵର୍ଧତାମ୍ । ରଯ୍ଯା ସହସ୍ରଵର୍ଚସେମୌ ସ୍ତାମନୁପକ୍ଷିତୌ
ସେ ଦୁଧରେ ବଢ଼ିଯାଉ, ରାଷ୍ଟ୍ରରେ ବଢ଼ିଯାଉ । ଏହି ଦୁଇଜଣ, ଧନ ଓ ହଜାର ଚମକରେ ଭରିତ, ସେମାନେ ଅକ୍ଷତ ରହନ୍ତୁ ।
ତ୍ଵଷ୍ଟା ଜାଯାମଜନଯତ୍ତ୍ଵଷ୍ଟାସ୍ଯୈ ତ୍ଵାଂ ପତିମ୍ । ତ୍ଵଷ୍ଟା ସହସ୍ରମାଯୁଂଷି ଦୀର୍ଘମାଯୁଃ କୃଣୋତୁ ଵାମ୍
ତ୍ୱଷ୍ଟା ଜନାନୀକୁ ଉତ୍ପନ୍ନ କଲେ, ତ୍ୱଷ୍ଟା ତାଙ୍କୁ ତୁମ ପତି କଲେ । ତ୍ୱଷ୍ଟା ଦୁଇଜଣକୁ ହଜାର ବର୍ଷ ଦୀର୍ଘ ଜୀବନ ଦେଉ ।
ଅଯଂ ନୋ ନଭସସ୍ପତିଃ ସଂସ୍ଫାନୋ ଅଭି ରକ୍ଷତୁ । ଅସମାତିଂ ଗୃହେଷୁ ନଃ
ଏହି ମେଘର ଦେବତା, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଆମକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ, ଘରରେ ଅସମ୍ମତିରୁ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ ।
ତ୍ଵଂ ନୋ ନଭସସ୍ପତେ ଊର୍ଜଂ ଗୃହେସୁ ଧାରଯ । ଆ ପୁଷ୍ଟମେତ୍ଵା ଵସୁ
ତୁମେ, ମେଘର ଦେବତା, ଘରରେ ଶକ୍ତି ଧାରଣ କର । ଆମକୁ ପୁଷ୍ଟି ଓ ଧନ ଦିଅ ।