ନିର୍ହସ୍ତାଃ ସନ୍ତୁ ଶତ୍ରଵୋଽଙ୍ଗୈଷାଂ ମ୍ଲାପଯାମସି । ଅଥୈଷାମିନ୍ଦ୍ର ଵେଦାଂସି ଶତଶୋ ଵି ଭଜାମହୈ
ଶତ୍ରୁମାନେ ଶକ୍ତିହୀନ ହେଉନ୍ତୁ, ଆମେ ସେମାନଙ୍କ ଅଙ୍ଗଗୁଡ଼ିକୁ ଶୁଷ୍କ କରିଦେବା। ତାପରେ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମେ ସେମାନଙ୍କ ଜ୍ଞାନକୁ ଶତଶଃ ଭାଗରେ ଭାଗିଦେବା।
ପରି ଵର୍ତ୍ମାନି ସର୍ଵତ ଇନ୍ଦ୍ରଃ ପୂଷା ଚ ସସ୍ରତୁଃ । ମୁହ୍ଯନ୍ତ୍ଵଦ୍ଯାମୂଃ ସେନା ଅମିତ୍ରାଣାଂ ପରସ୍ତରାମ୍
ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ପୂଷା ସମସ୍ତ ପଥ ଚାଲିଛନ୍ତି। ଆଜି ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କ ସେନା ଭ୍ରମିତ ହୋଇ, ଦୂରକୁ ଚାଲିଯାଉ।
ମୂଢା ଅମିତ୍ରାଶ୍ଚରତାଶୀର୍ଷାଣ ଇଵାହଯଃ । ତେଷାଂ ଵୋ ଅଗ୍ନିମୂଢାନାମିନ୍ଦ୍ରୋ ହନ୍ତୁ ଵରଂଵରମ୍
ଶତ୍ରୁମାନେ ମୁହଁ ହୀନ ଘୋଡ଼ା ପରି ଭ୍ରମିତ ହୋଇ ଘୁରୁନ୍ତୁ। ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଭ୍ରମିତ ଯେଉଁମାନେ, ତାଙ୍କୁ ଅଗ୍ନି ଓ ଇନ୍ଦ୍ର ପ୍ରତ୍ୟେକକୁ ଦଳିଦିଅନ୍ତୁ।
ଐଷୁ ନହ୍ଯ ଵୃଷାଜିନଂ ହରିଣସ୍ଯ ଭିଯଂ କୃଧି । ପରାଙମିତ୍ର ଏଷତ୍ଵର୍ଵାଚୀ ଗୌରୁପେଷତୁ
ଏମାନେ ପାଇଁ ବୃଷ ଚର୍ମ ବାନ୍ଧ, ସେମାନେ ମୃଗ ପରି ଭୟଭୀତ ହେଉନ୍ତୁ। ଶତ୍ରୁ ଦୂରକୁ ଚାଲିଯାଉ, ଗାଈ ଆମ ପାଖକୁ ଆସୁ।
ଆଯମଗନ୍ତ୍ସଵିତା କ୍ଷୁରେଣୋଷ୍ଣେନ ଵାଯ ଉଦକେନେହି । ଆଦିତ୍ଯା ରୁଦ୍ରା ଵସଵ ଉନ୍ଦନ୍ତୁ ସଚେତସଃ ସୋମସ୍ଯ ରାଜ୍ଞୋ ଵପତ ପ୍ରଚେତସଃ
ସବିତା ଏଠାକୁ ଆସୁନ୍ତୁ, କମ୍ବଳିଆ, ତାପ, ପବନ ଓ ପାଣି ସହିତ। ଆଦିତ୍ୟ, ରୁଦ୍ର ଓ ବସୁମାନେ ଜାଣିବା ଭାବରେ ସୋମ ରାଜାଙ୍କ ପାଇଁ କେଶ କାଟନ୍ତୁ, ବୁଦ୍ଧିମାନମାନେ ମଧ୍ୟ ସେଉଁଠି କରନ୍ତୁ।
ଅଦିତିଃ ଶ୍ମଶ୍ରୁ ଵପତ୍ଵାପ ଉନ୍ଦନ୍ତୁ ଵର୍ଚସା । ଚିକିତ୍ସତୁ ପ୍ରଜାପତିର୍ଦୀର୍ଘାଯୁତ୍ଵାଯ ଚକ୍ଷସେ
ଅଦିତି ଦାଢି କାଟନ୍ତୁ, ପାଣି ତାକୁ ତେଜ ଦିଅନ୍ତୁ। ପ୍ରଜାପତି ଦୀର୍ଘ ଆୟୁଷ୍ୟ ଓ ସୁସ୍ପଷ୍ଟ ଦୃଷ୍ଟି ପାଇଁ ଚିକିତ୍ସା କରନ୍ତୁ।
ଯେନାଵପତ୍ସଵିତା କ୍ଷୁରେଣ ସୋମସ୍ଯ ରାଜ୍ଞୋ ଵରୁଣସ୍ଯ ଵିଦ୍ଵାନ୍ । ତେନ ବ୍ରହ୍ମାଣୋ ଵପତେଦମସ୍ଯ ଗୋମାନ୍ ଅଶ୍ଵଵାନ୍ ଅଯମସ୍ତୁ ପ୍ରଜାଵାନ୍
ଯେ କମ୍ବଳିଆ ସହିତ ସବିତା ସୋମ ଓ ବରୁଣଙ୍କୁ ଜାଣି କେଶ କାଟନ୍ତି, ସେହି କମ୍ବଳିଆ ସହିତ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଏହି ଲୋକଙ୍କର କେଶ କାଟନ୍ତୁ। ସେ ଗୋଧନ, ଅଶ୍ୱଧନ ଓ ସନ୍ତାନରେ ଧନୀ ହେଉ।
ଗିରାଵରଗରାଟେଷୁ ହିରନ୍ଯେ ଗୋଷୁ ଯଦ୍ଯଶଃ । ସୁରାଯାଂ ସିଚ୍ଯମାନାଯାଂ କୀଲାଲେ ମଧୁ ତନ୍ ମଯି
ସୁନା ଗିରି, ଗାଁ, ଘୋଡ଼ା, ବହୁଇଁ ଝରୁଥିବା ସୁରା ଓ ମଦ ମଧ୍ୟରେ ଯେଉଁ ଯଶ ଅଛି, ସେ ମୋ ଭିତରେ ହେଉ।
ଅଶ୍ଵିନା ସାରଘେଣ ମା ମଧୁନାଙ୍କ୍ତଂ ଶୁଭସ୍ପତୀ । ଯଥା ଭର୍ଗସ୍ଵତୀଂ ଵାଚମାଵଦାନି ଜନାମନୁ
ହେ ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟ, ମଧୁ ଓ ସାର ସହିତ ମୋତେ ଲେପନ କରନ୍ତୁ, ଶୋଭାର ଠାକୁରମାନେ, ଯେପରି ମୁଁ ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଉଜ୍ୱଳ କଥା କହିପାରିବି।
ମଯି ଵର୍ଚୋ ଅଥୋ ଯଶୋଽଥୋ ଯଜ୍ଞସ୍ଯ ଯତ୍ପଯଃ । ତନ୍ ମଯି ପ୍ରଜାପତିର୍ଦିଵି ଦ୍ଯାମିଵ ଦୃଂହତୁ
ତେଜ, ଯଶ ଓ ଯଜ୍ଞର ସାର ମୋ ଭିତରେ ହେଉ। ପ୍ରଜାପତି ଏହାକୁ ମୋ ଭିତରେ ଦୃଢ଼ କରନ୍ତୁ, ଯେପରି ଆକାଶ ଦିଗରେ ଦୃଢ଼ ଅଛି।
ଯଥା ମାଂସଂ ଯଥା ସୁରା ଯଥାକ୍ଷା ଅଧିଦେଵନେ । ଯଥା ପୁଂସୋ ଵୃଷଣ୍ଯତ ସ୍ତ୍ରିଯାଂ ନିହନ୍ଯତେ ମନଃ । ଏଵା ତେ ଅଘ୍ନ୍ଯେ ମନୋଽଧି ଵତ୍ସେ ନି ହନ୍ଯତାମ୍
ଯେପରି ମାଂସ, ସୁରା, ଜୁଆ ଓ ପୁରୁଷର ପୁରୁଷତ୍ୱ ନାରୀ ଭିତରେ ନଷ୍ଟ ହୁଏ, ସେପରି ହେ ଅଘ୍ନେୟ, ତୁମ ମନ ବଛା ଭିତରେ ନଷ୍ଟ ହେଉ।
ଯଥା ହସ୍ତୀ ହସ୍ତିନ୍ଯାଃ ପଦେନ ପଦମୁଦ୍ଯୁଜେ । ଯଥା ପୁଂସୋ ଵୃଷଣ୍ଯତ ସ୍ତ୍ରିଯାଂ ନିହନ୍ଯତେ ମନଃ । ଏଵା ତେ ଅଘ୍ନ୍ଯେ ମନୋଽଧି ଵତ୍ସେ ନି ହନ୍ଯତାମ୍
ଯେପରି ହାତୀ ହାତିନୀଙ୍କ ପାଏଁ ପା ମିଶାଏ, ଏବଂ ପୁରୁଷର ପୁରୁଷତ୍ୱ ନାରୀ ଭିତରେ ନଷ୍ଟ ହୁଏ, ସେପରି ହେ ଅଘ୍ନେୟ, ତୁମ ମନ ବଛା ଭିତରେ ନଷ୍ଟ ହେଉ।
ଯଥା ପ୍ରଧିର୍ଯଥୋପଧିର୍ଯଥା ନଭ୍ଯଂ ପ୍ରଧାଵଧି । ଯଥା ପୁଂସୋ ଵୃଷଣ୍ଯତ ସ୍ତ୍ରିଯାଂ ନିହନ୍ଯତେ ମନଃ । ଏଵା ତେ ଅଘ୍ନ୍ଯେ ମନୋଽଧି ଵତ୍ସେ ନି ହନ୍ଯତାମ୍
ଯେପରି ଯୋକ, ଦାଡ଼ି ଓ ନାଭି ଯୋକ ସହିତ ଯୋଡ଼ାଯାଏ, ଏବଂ ପୁରୁଷର ପୁରୁଷତ୍ୱ ନାରୀ ଭିତରେ ନଷ୍ଟ ହୁଏ, ସେପରି ହେ ଅଘ୍ନେୟ, ତୁମ ମନ ବଛା ଭିତରେ ନଷ୍ଟ ହେଉ।
ଯଦନ୍ନମଦ୍ମି ବହୁଧା ଵିରୂପଂ ହିରଣ୍ଯମଶ୍ଵମୁତ ଗାମଜାମଵିମ୍ । ଯଦେଵ କିଂ ଚ ପ୍ରତିଜଗ୍ରହାହମଗ୍ନିଷ୍ଟଦ୍ଧୋତା ସୁହୁତଂ କୃଣୋତୁ
ମୁଁ ଯେଉଁ ଖାଦ୍ୟ ଖାଏ, ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ଓ ଆକୃତିର, ସୁନା, ଘୋଡ଼ା, ଗାଁ, ଛାଗ, ଯେଉଁ କିଛି ଗ୍ରହଣ କରେ, ହେ ଅଗ୍ନି, ହୋମ କରୁଥିବା ପୁରୋହିତ ଏହାକୁ ଭଲ ଭାବେ ଅର୍ପଣ କରନ୍ତୁ।
ଯନ୍ ମା ହୁତମହୁତମାଜଗାମ ଦତ୍ତଂ ପିତୃଭିରନୁମତଂ ମନୁଷ୍ଯୈଃ । ଯସ୍ମାନ୍ ମେ ମନ ଉଦିଵ ରାରଜୀତ୍ଯଗ୍ନିଷ୍ଟଦ୍ଧୋତା ସୁହୁତଂ କୃଣୋତୁ
ମୋତେ ଯେଉଁ ଦାନ ଦିଆଯାଇଛି କିମ୍ବା ଦିଆଯାଇନାହିଁ, ପିତୃମାନେ ଦେଇଥିବା ଓ ମଣିଷମାନେ ମନ୍ଜୁରି କରିଥିବା, ଯେପରି ମୋର ମନ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହେଉଛି, ହେ ଅଗ୍ନି, ହୋମ କରୁଥିବା ପୁରୋହିତ ଏହାକୁ ଭଲ ଭାବେ ଅର୍ପଣ କରନ୍ତୁ।
ଯଦନ୍ନମଦ୍ମ୍ଯନୃତେନ ଦେଵା ଦାସ୍ଯନ୍ନ୍ ଅଦାସ୍ଯନ୍ନ୍ ଉତ ସଂଗୃଣାମି । ଵୈଶ୍ଵାନରସ୍ଯ ମହତୋ ମହିମ୍ନା ଶିଵଂ ମହ୍ଯଂ ମଧୁମଦସ୍ତ୍ଵନ୍ନମ୍
ମୁଁ ଯେଉଁ ଖାଦ୍ୟ ଖାଏ, ଦେବତାମାନେ ଦେଇଥିବେ କି ନାହିଁ, ମୁଁ ସେଗୁଡ଼ିକୁ ସଂଗ୍ରହ କରେ। ବୈଶ୍ୱାନରଙ୍କର ମହିମାରେ, ମୋ ପାଇଁ ଶୁଭ ଓ ମଧୁର ଖାଦ୍ୟ ହେଉ।
ଯଥାସିତଃ ପ୍ରଥଯତେ ଵଶାମନୁ ଵପୂଂଷି କୃଣ୍ଵନ୍ନ୍ ଅସୁରସ୍ଯ ମାଯଯା । ଏଵା ତେ ଶେପଃ ସହସାଯମର୍କୋଽଙ୍ଗେନାଙ୍ଗଂ ସଂସମକଂ କୃଣୋତୁ
ଯେପରି କଳା ଜଣେ ଅସୁରଙ୍କ ମାୟାରେ ଚୁଲି ବିସ୍ତାର କରେ, ଆକୃତି ତିଆରି କରେ, ସେପରି ହେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ତୁମ ବନ୍ଧନ ଅଙ୍ଗ ସହିତ ଅଙ୍ଗକୁ ସଂଯୁକ୍ତ କରି ସୁସ୍ଥ କରୁ।
ଯଥା ପସସ୍ତାଯାଦରଂ ଵାତେନ ସ୍ଥୂଲଭଂ କୃତମ୍ । ଯାଵତ୍ପରସ୍ଵତଃ ପସସ୍ତାଵତ୍ତେ ଵର୍ଧତାଂ ପସଃ
ଯେପରି ପତ ହଳକା ଥିଲେ ମଧ୍ୟ ପବନରେ ମୋଟା ହୁଏ, ଯେପରି ଅନ୍ୟରୁ ପତ ବଢ଼ିଯାଏ, ସେପରି ତୁମ ପତ ବଢ଼ିଯାଉ।
ଯାଵଦଙ୍ଗୀନଂ ପାରସ୍ଵତଂ ହାସ୍ତିନଂ ଗାର୍ଦଭଂ ଚ ଯତ୍। ଯାଵଦଶ୍ଵସ୍ଯ ଵାଜିନସ୍ତାଵତ୍ତେ ଵର୍ଧତାଂ ପସଃ
ଯେତେ ଅଙ୍ଗର, ବାହାରର, ହାତୀ ଓ ଗଧାର ପତ, ଯେତେ ଘୋଡ଼ା ଓ ଦୃଢ଼ ଘୋଡ଼ାର, ସେତେ ତୁମ ପତ ବଢ଼ିଯାଉ।
ଏହ ଯାତୁ ଵରୁଣଃ ସୋମୋ ଅଗ୍ନିର୍ବୃହସ୍ପତିର୍ଵସୁଭିରେହ ଯାତୁ । ଅସ୍ଯ ଶ୍ରିଯମୁପସଂଯାତ ସର୍ଵ ଉଗ୍ରସ୍ଯ ଚେତ୍ତୁଃ ସଂମନସଃ ସଜାତାଃ
ଏଠାକୁ ବରୁଣ, ସୋମ, ଅଗ୍ନି, ବୃହସ୍ପତି ଓ ବସୁମାନେ ଆସନ୍ତୁ। ସମସ୍ତ ଉଗ୍ର ସ୍ୱାମୀଙ୍କ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ବନ୍ଧୁବାନ୍ଧବ ଏହି ସମୃଦ୍ଧିକୁ ଏକତାରେ ଆସନ୍ତୁ।
ଯୋ ଵଃ ଶୁଷ୍ମୋ ହୃଦଯେଷ୍ଵନ୍ତରାକୂତିର୍ଯା ଵୋ ମନସି ପ୍ରଵିଷ୍ଟା । ତାନ୍ତ୍ସୀଵଯାମି ହଵିଷା ଘୃତେନ ମଯି ସଜାତା ରମତିର୍ଵୋ ଅସ୍ତୁ
ତୁମ ହୃଦୟରେ ଯେ ଶକ୍ତି ଅଛି, ମନରେ ଯେ ଇଚ୍ଛା ପ୍ରବେଶ କରିଛି, ମୁଁ ତାହାକୁ ହୋମ ଓ ଘୃତ ଦ୍ୱାରା ଶାନ୍ତ କରେ। ତୁମ ବନ୍ଧୁତ୍ୱ ମୋ ଭିତରେ ଆନନ୍ଦ ଦିଅ।
ଇହୈଵ ସ୍ତ ମାପ ଯାତାଧ୍ଯସ୍ମତ୍ପୂଷା ପରସ୍ତାଦପଥଂ ଵଃ କୃଣୋତୁ । ଵାସ୍ତୋଷ୍ପତିରନୁ ଵୋ ଜୋହଵୀତୁ ମଯି ସଜାତା ରମତିଃ ଵୋ ଅସ୍ତୁ
ଏଠାରେ ରୁହ, ଯିଅନ୍ତୁ ନାହିଁ। ପୂଷା ତୁମ ପାଇଁ ପଥ ଖୋଲନ୍ତୁ। ଘରର ଠାକୁର ତୁମକୁ ପଛରୁ ଡାକନ୍ତୁ। ତୁମ ବନ୍ଧୁତ୍ୱ ମୋ ଭିତରେ ଆନନ୍ଦ ଦିଅ।
ସଂ ଵଃ ପୃଚ୍ଯନ୍ତାଂ ତନ୍ଵଃ ସଂ ମନାଂସି ସମୁ ଵ୍ରତା । ସଂ ଵୋଽଯଂ ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତିର୍ଭଗଃ ସଂ ଵୋ ଅଜୀଗମତ୍
ତୁମର ଦେହ, ମନ ଏବଂ ନିଶ୍ଚୟ ଏକତାରେ ଆସନ୍ତୁ । ବାଣୀର ଦେବତା ଭଗ ତୁମମାନେକୁ ଏକତାରେ ବାନ୍ଧି ଦେଉ ।
ସଂଜ୍ଞପନଂ ଵୋ ମନସୋଽଥୋ ସଂଜ୍ଞପନଂ ହୃଦଃ । ଅଥୋ ଭଗସ୍ଯ ଯଚ୍ଛ୍ରାନ୍ତଂ ତେନ ସଂଜ୍ଞପଯାମି ଵଃ
ତୁମର ମନ ଏବଂ ହୃଦୟ ଏକତାରେ ରହୁ । ଭଗଙ୍କର ଯେ କିଛି ଶକ୍ତି ଥକି ଗଲା, ସେହି ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ମୁଁ ତୁମମାନେକୁ ଏକତାରେ ଆଣୁଛି ।
ଯଥାଦିତ୍ଯା ଵସୁଭିଃ ସମ୍ବଭୂଵୁର୍ମରୁଦ୍ଭିରୁଗ୍ରା ଅହୃଣୀଯମାନାଃ । ଏଵା ତ୍ରିଣାମନ୍ନ୍ ଅହୃଣୀଯମାନ ଇମାନ୍ ଜନାନ୍ତ୍ସଂମନସସ୍କୃଧୀହ
ଯେପରି ଆଦିତ୍ୟମାନେ, ବସୁ ଏବଂ ମାରୁତମାନେ ଏକତାରେ ରହିଥିଲେ, ଏହି ଲୋକମାନେ ମଧ୍ୟ ଏକତାରେ ରହନ୍ତୁ, ଭିନ୍ନ ହେବେ ନାହିଁ ।
ନିରମୁଂ ନୁଦ ଓକସଃ ସପତ୍ନୋ ଯଃ ପୃତନ୍ଯତି । ନୈର୍ବାଧ୍ଯେନ ହଵିଷେନ୍ଦ୍ର ଏନଂ ପରାଶରୀତ୍
ତୁମ ଘରରୁ ସେ ବିପକ୍ଷୀକୁ ଦୂର କର, ଯେ ତୁମ ସହ ବିରୋଧ କରେ । ଅବରୋଧ ନଥିବା ହବି ଦ୍ୱାରା, ଇନ୍ଦ୍ର, ସେ ଦୂରକୁ ଚାଲିଯାଉ ।
ପରମାଂ ତଂ ପରାଵତମିନ୍ଦ୍ରୋ ନୁଦତୁ ଵୃତ୍ରହା । ଯତୋ ନ ପୁନରାଯତି ଶଶ୍ଵତୀଭ୍ଯଃ ସମାଭ୍ଯଃ
ବୃତ୍ର ନାଶକ ଇନ୍ଦ୍ର ସେ ବିପକ୍ଷୀକୁ ସବୁଠୁ ଦୂରକୁ ଦେଉ, ଯେଉଁଠୁ ସେ ଅନେକ ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଫେରି ଆସିବେ ନାହିଁ ।
ଏତୁ ତିସ୍ରଃ ପରାଵତ ଏତୁ ପଞ୍ଚ ଜନାମତି । ଏତୁ ତିସ୍ରୋଽତି ରୋଚନା ଯତୋ ନ ପୁନରାଯତି । ଶଶ୍ଵତୀଭ୍ଯଃ ସମାଭ୍ଯୋ ଯାଵତ୍ସୂର୍ଯୋ ଅସଦ୍ଦିଵି
ସେ ତିନି ଦୂର ସ୍ଥାନକୁ ଯାଉ, ପାଞ୍ଚ ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଯାଉ, ତିନି ଆଲୋକ ଅଞ୍ଚଳ ଉପରେ ଯାଉ, ଯେଉଁଠୁ ସେ ଫେରି ଆସିବେ ନାହିଁ, ଯେପରି ସୂର୍ଯ୍ୟ ଆକାଶରେ ରହିଥାଏ ।
ଯ ଏନଂ ପରିଷୀଦନ୍ତି ସମାଦଧତି ଚକ୍ଷସେ । ସଂପ୍ରେଦ୍ଧୋ ଅଗ୍ନିର୍ଜିହ୍ଵାଭିରୁଦେତୁ ହୃଦଯାଦଧି
ଯେମାନେ ତାଙ୍କୁ ଘେରି ରଖିଛନ୍ତି, ଦେଖିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରୁଛନ୍ତି, ଜ୍ୱଳିତ ଅଗ୍ନି ତାଙ୍କର ହୃଦୟରେ ପ୍ରବେଶ କରୁ ।
ଅଗ୍ନେଃ ସାମ୍ତପନସ୍ଯାହମାଯୁଷେ ପଦମା ରଭେ । ଅଦ୍ଧାତିର୍ଯସ୍ଯ ପଶ୍ଯତି ଧୂମମୁଦ୍ଯନ୍ତମାସ୍ଯତଃ
ମୁଁ ଅଗ୍ନିର ତାପର ସ୍ଥାନକୁ ଦୀର୍ଘ ଜୀବନ ପାଇଁ ଧରୁଛି, ଯାହାର ଧୂଆଁ ଦେଖିବାକୁ ଦେଖୁଥିବା ଲୋକ ତାଙ୍କର ମୁହଁରୁ ଉଠୁଛି ।