ଉପ ପ୍ରାଗାତ୍ସହସ୍ରାକ୍ଷୋ ଯୁକ୍ତ୍ଵା ଶପଥୋ ରଥମ୍ । ଶପ୍ତାରମନ୍ଵିଚ୍ଛନ୍ ମମ ଵୃକ ଇଵାଵିମତୋ ଗୃହମ୍
ସହସ୍ର ଚକ୍ଷୁ ଥିବା ସେ ଆସିଲେ, ଶପଥକୁ ରଥରେ ଯୋଜି, ମୋ ଶାପଦାତାକୁ ଖୋଜୁଥିଲେ, ଅରକ୍ଷିତ ମୃଗ ଗୁହାକୁ ଭେଟିବା ବାଘ ପରି।
ପରି ଣୋ ଵୃଙ୍ଗ୍ଧି ଶପଥ ହ୍ରଦମଗ୍ନିରିଵା ଦହନ୍ । ଶପ୍ତାରମତ୍ର ନୋ ଜହି ଦିଵୋ ଵୃକ୍ଷମିଵାଶନିଃ
ଶପଥ, ତୁମେ ଆମଠାରୁ ଦୂରେ ଯାଅ, ଯେପରି ଅଗ୍ନି ପୋଖରୀକୁ ଜଳାଇ ଦେଉଛି; ଏଠାରେ ଆମ ଶାପଦାତାକୁ ଦଣ୍ଡ ଦିଅ, ଯେପରି ଆଶନି ଗଛକୁ ଆଘାତ କରେ।
ଯୋ ନଃ ଶପାଦଶପତଃ ଶପତୋ ଯଶ୍ଚ ନଃ ଶପାତ୍। ଶୁନେ ପେଷ୍ଟ୍ରମିଵାଵକ୍ଷାମଂ ତଂ ପ୍ରତ୍ଯସ୍ଯାମି ମୃତ୍ଯଵେ
ଯିଏ ଆମକୁ ଶାପ ଦେଇଛି, କିମ୍ବା ଯାହାକୁ ଆମେ ଶାପ ଦେଇଛୁ, କିମ୍ବା ଶାପ ଦ୍ୱାରା ଆମକୁ ଶାପ ଦେଉଛି, ସେଉଁଠିକୁ ମୁଁ କୁକୁର ପାଖରେ ଅପଚୟ ଦାଣ୍ଡ ପରି ମୃତ୍ୟୁକୁ ଛାଡ଼ି ଦେଉଛି।
ସିଂହେ ଵ୍ଯାଘ୍ର ଉତ ଯା ପୃଦାକୌ ତ୍ଵିଷିରଗ୍ନୌ ବ୍ରାହ୍ମଣେ ସୂର୍ଯେ ଯା । ଇନ୍ଦ୍ରଂ ଯା ଦେଵୀ ସୁଭଗା ଜଜାନ ସା ନ ଐତୁ ଵର୍ଚସା ସଂଵିଦାନା
ସିଂହ, ବାଘ, ଚିତ୍ତା, ତୀବ୍ର ଅଗ୍ନି, ବ୍ରାହ୍ମଣ, ସୂର୍ଯ୍ୟ — ଏମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଯେ ତେଜ ଅଛି, ଯିଏ ଦେବୀ ଶକ୍ତି ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଜନ୍ମ ଦେଇଥିଲେ, ସେଇ ଶ୍ରୀଯୁକ୍ତ ଶକ୍ତି ଆମ ପାଖକୁ ଆସୁ।
ଯା ହସ୍ତିନି ଦ୍ଵୀପିନି ଯା ହିରଣ୍ଯେ ତ୍ଵିଷିରପ୍ସୁ ଗୋଷୁ ଯା ପୁରୁଷେଷୁ । ଇନ୍ଦ୍ରଂ ଯା ଦେଵୀ ସୁଭଗା ଜଜାନ ସା ନ ଐତୁ ଵର୍ଚସା ସଂଵିଦାନା
ଯିଏ ହାତୀରେ, ଦୁଇ ଦାନ୍ତି ଜନ୍ତୁରେ, ସୁନାରେ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତାରେ, ପାଣିରେ, ଗାଁରେ ଏବଂ ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଅଛନ୍ତି—ସେ, ଯିଏ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଜନ୍ମ ଦେଇଥିଲେ, ଶୁଭା ଦେବୀ, ସେ ଆମ ପାଖକୁ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ସହିତ ଆସୁନ୍ତୁ।
ରଥେ ଅକ୍ଷେଷ୍ଵୃଷଭସ୍ଯ ଵାଜେ ଵାତେ ପର୍ଜନ୍ଯେ ଵରୁଣସ୍ଯ ଶୁଷ୍ମେ । ଇନ୍ଦ୍ରଂ ଯା ଦେଵୀ ସୁଭଗା ଜଜାନ ସା ନ ଐତୁ ଵର୍ଚସା ସଂଵିଦାନା
ଯିଏ ରଥରେ, ଚକାରେ, ବଳଦରେ, ଶକ୍ତିରେ, ପବନରେ, ବର୍ଷାରେ, ଏବଂ ବରୁଣଙ୍କ ଶକ୍ତିରେ ଅଛନ୍ତି—ସେ, ଯିଏ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଜନ୍ମ ଦେଇଥିଲେ, ଶୁଭା ଦେବୀ, ସେ ଆମ ପାଖକୁ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ସହିତ ଆସୁନ୍ତୁ।
ରାଜନ୍ଯେ ଦୁନ୍ଦୁଭାଵାଯତାଯାମଶ୍ଵସ୍ଯ ଵାଜେ ପୁରୁଷସ୍ଯ ମାଯୌ । ଇନ୍ଦ୍ରଂ ଯା ଦେଵୀ ସୁଭଗା ଜଜାନ ସା ନ ଐତୁ ଵର୍ଚସା ସଂଵିଦାନା
ଯିଏ ରାଜାରେ, ଢୋଲରେ, ଲମ୍ବାଇରେ, ଘୋଡାରେ, ଶକ୍ତିରେ, ଲୋକରେ ଏବଂ କୌଶଳରେ ଅଛନ୍ତି—ସେ, ଯିଏ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଜନ୍ମ ଦେଇଥିଲେ, ଶୁଭା ଦେବୀ, ସେ ଆମ ପାଖକୁ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ସହିତ ଆସୁନ୍ତୁ।
ଯଶୋ ହଵିର୍ଵର୍ଧତାମିନ୍ଦ୍ରଜୂତଂ ସହସ୍ରଵୀର୍ଯଂ ସୁଭୃତଂ ସହସ୍କୃତମ୍ । ପ୍ରସର୍ସ୍ରାଣମନୁ ଦୀର୍ଘାଯ ଚକ୍ଷସେ ହଵିଷ୍ମନ୍ତଂ ମା ଵର୍ଧଯ ଜ୍ଯେଷ୍ଠତାତଯେ
ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପ୍ରେରଣାରେ ଯଶ, ହବି ଏବଂ ଶକ୍ତି ଆମେ ବଢିଯାଉ। ଏହି ହବି ଦୀର୍ଘ ଦୃଷ୍ଟି ପାଇଁ ବିସ୍ତାରିତ ହେଉ। ବଡ଼ ହେବା ପାଇଁ ହବିକୁ ବଢିବା ଦରକାର ନୁହେଁ।
ଅଛା ନ ଇନ୍ଦ୍ରଂ ଯଶସଂ ଯଶୋଭିର୍ଯଶସ୍ଵିନଂ ନମସାନା ଵିଧେମ । ସ ନୋ ରାସ୍ଵ ରାଷ୍ଟ୍ରମିନ୍ଦ୍ରଜୂତଂ ତସ୍ଯ ତେ ରାତୌ ଯଶସଃ ସ୍ଯାମ
ଯଶସ୍ବୀ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଯଶ ଦେଇ, ଯଶସ୍ବୀଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରି ଆମେ ପୂଜା କରୁ। ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମ ପ୍ରେରଣାରେ ଆମକୁ ରାଜ୍ୟ ଦିଅ। ତୁମ ଦୟାରେ ଆମେ ଯଶସ୍ବୀ ହେବା।
ଯଶା ଇନ୍ଦ୍ରୋ ଯଶା ଅଗ୍ନିର୍ଯଶାଃ ସୋମୋ ଅଜାଯତ । ଯଶା ଵିଶ୍ଵସ୍ଯ ଭୂତସ୍ଯ ଅହମସ୍ମି ଯଶସ୍ତମଃ
ଯଶରେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଯଶରେ ଅଗ୍ନି, ଯଶରେ ସୋମ ଜନ୍ମ ନେଲେ। ସମସ୍ତ ଜୀବର ଯଶରେ ଆମେ ସବୁଠୁ ଯଶସ୍ବୀ।
ଅଭଯଂ ଦ୍ଯାଵାପୃଥିଵୀ ଇହାସ୍ତୁ ନୋଽଭଯଂ ସୋମଃ ସଵିତା ନଃ କୃଣୋତୁ । ଅଭଯଂ ନୋଽସ୍ତୂର୍ଵନ୍ତରିକ୍ଷଂ ସପ୍ତଋଷୀଣାଂ ଚ ହଵିଷାଭଯଂ ନୋ ଅସ୍ତୁ
ଆମ ପାଇଁ ଦିନ ଓ ଜମି ନିରାପଦ ହେଉ। ସୋମ ଓ ସବିତା ଆମକୁ ନିରାପଦ କରନ୍ତୁ। ମଧ୍ୟ ଆକାଶ ଆମ ପାଇଁ ନିରାପଦ ହେଉ। ସପ୍ତ ଋଷିଙ୍କର ହବି ସହିତ ଆମ ପାଇଁ ନିରାପଦ ହେଉ।
ଅସ୍ମୈ ଗ୍ରାମାଯ ପ୍ରଦିଶଶ୍ଚତସ୍ର ଊର୍ଜଂ ସୁଭୂତଂ ସ୍ଵସ୍ତି ସଵିତା ନଃ କୃଣୋତୁ । ଅଶତ୍ର୍ଵିନ୍ଦ୍ରୋ ଅଭଯଂ ନଃ କୃଣୋତ୍ଵନ୍ଯତ୍ର ରାଜ୍ଞାମଭି ଯାତୁ ମନ୍ଯୁଃ
ଏହି ଗ୍ରାମ ଓ ଚାରି ଦିଗ ପାଇଁ ସବିତା ଆମକୁ ଉତ୍ତମ ଶକ୍ତି ଓ ଶୁଭ ଦେଉ। ଶତ୍ରୁ ବିନା ଇନ୍ଦ୍ର ଆମକୁ ନିରାପଦ କରନ୍ତୁ। ରାଜାମାନଙ୍କର କ୍ରୋଧ ଅନ୍ୟ ଦିଗକୁ ଯାଉ।
ଅନମିତ୍ରଂ ନୋ ଅଧରାଦନମିତ୍ରଂ ନ ଉତ୍ତରାତ୍। ଇନ୍ଦ୍ରାନମିତ୍ରଂ ନଃ ପଶ୍ଚାଦନମିତ୍ରଂ ପୁରସ୍କୃଧି
ତଳ ଦିଗରୁ ଆମ ପାଇଁ କୌଣସି ଶତ୍ରୁ ନ ହେଉ, ଉପର ଦିଗରୁ ମଧ୍ୟ ନ ହେଉ। ଇନ୍ଦ୍ର, ପଛରୁ ଆମ ପାଇଁ କୌଣସି ଶତ୍ରୁ ନ ହେଉ, ସାମ୍ନାରୁ ମଧ୍ୟ ନ ହେଉ।
6.41 ମନସେ ଚେତସେ ଧିଯ ଆକୂତଯ ଉତ ଚିତ୍ତଯେ । ମତ୍ଯୈ ଶ୍ରୁତାଯ ଚକ୍ଷସେ ଵିଧେମ ହଵିଷା ଵଯମ୍
ମନ, ଚିନ୍ତା, ବୁଦ୍ଧି, ଇଚ୍ଛା ଓ ଜାଣିବା ପାଇଁ; ଜ୍ଞାନ, ଶୁଣିବା ଓ ଦେଖିବା ପାଇଁ ଆମେ ହବି ଦେଇ ପୂଜା କରୁ।
ଅପାନାଯ ଵ୍ଯାନାଯ ପ୍ରାଣାଯ ଭୂରିଧାଯସେ । ସରସ୍ଵତ୍ଯା ଉରୁଵ୍ଯଚେ ଵିଧେମ ହଵିଷା ଵଯମ୍
ଶ୍ୱାସ, ପ୍ରଶ୍ୱାସ, ପ୍ରାଣ ଓ ଅଧିକ ପୋଷଣ ପାଇଁ; ବିଶାଳ ସରସ୍ୱତୀ ପାଇଁ ଆମେ ହବି ଦେଇ ପୂଜା କରୁ।
ମା ନୋ ହାସିଷୁର୍ଋଷଯୋ ଦୈଵ୍ଯା ଯେ ତନୂପା ଯେ ନସ୍ତନ୍ଵସ୍ତନୂଜାଃ । ଅମର୍ତ୍ଯା ମର୍ତ୍ଯାମଭି ନଃ ସଚଧ୍ଵମାଯୁର୍ଧତ୍ତ ପ୍ରତରଂ ଜୀଵସେ ନଃ
ଦେବତା ଋଷିମାନେ, ଶରୀରକୁ ରକ୍ଷା କରୁଥିବା ଏବଂ ଆମ ଶରୀରରୁ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା ଋଷିମାନେ ଆମକୁ ଛାଡ଼ି ଦେଇ ନ ଯାଉ। ଅମରମାନେ ଆମ ପାଇଁ ମରଣମାନଙ୍କ ସହିତ ଯୁକ୍ତ ହେଉ। ଆମ ପାଇଁ ଜୀବନ ଦିଅ, ଜୀବନ ପାଇଁ ଏକ ପଥ ଦିଅ।
6.42 ଅଵ ଜ୍ଯାମିଵ ଧନ୍ଵନୋ ମନ୍ଯୁଂ ତନୋମି ତେ ହୃଦଃ । ଯଥା ସଂମନସୌ ଭୂତ୍ଵା ସଖାଯାଵିଵ ସଚାଵହୈ
ଧନୁର ତାଣି ଖୁଲିବା ପରି, ଆମେ ତୁମ କ୍ରୋଧକୁ ହୃଦୟରୁ ଦୂର କରୁଛି। ଯେପରି ଏକ ମନ ହେଇ, ମିତ୍ରମାନେ ପରି ଏକାଠି କାମ କରିପାରିବା।
ସଖାଯାଵିଵ ସଚାଵହା ଅଵ ମନ୍ଯୁଂ ତନୋମି ତେ । ଅଧସ୍ତେ ଅଶ୍ମନୋ ମନ୍ଯୁମୁପାସ୍ଯାମସି ଯୋ ଗୁରୁଃ
ମିତ୍ରମାନେ ପରି ଏକାଠି କାମ କରିବା। ଆମେ ତୁମ କ୍ରୋଧକୁ ଦୂର କରୁଛି। ଭାରୀ କ୍ରୋଧକୁ ପଥର ତଳେ ରଖିଦେବା।
ଅଭି ତିଷ୍ଠାମି ତେ ମନ୍ଯୁଂ ପାର୍ଷ୍ଣ୍ଯା ପ୍ରପଦେନ ଚ । ଯଥାଵଶୋ ନ ଵାଦିଷୋ ମମ ଚିତ୍ତମୁପାଯସି
ତୁମ କ୍ରୋଧକୁ ଆମେ ପାଦ ଓ ଏଡ଼ିରେ ଦବାଇ ଦରିଅଛି। ତୁମେ ମୋ ବିରୋଧରେ କଥା ନ କହ, ମୋ ମନକୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣରେ ଆଣ।
6.43 ଅଯଂ ଦର୍ଭୋ ଵିମନ୍ଯୁକଃ ସ୍ଵାଯ ଚାରଣାଯ ଚ । ମନ୍ଯୋର୍ଵିମନ୍ଯୁକସ୍ଯାଯଂ ମନ୍ଯୁଶମନ ଉଚ୍ଯତେ
ଏହି ଦର୍ଭ ରୋଷ ହିନ୍ଦା, ଭଲ ବ୍ୟବହାର ପାଇଁ ଉପଯୋଗୀ। ରୋଷ ହିନ୍ଦା ପାଇଁ ଏହି ଦର୍ଭ ରୋଷ ଶାନ୍ତି କରେ।
ଅଯଂ ଯୋ ଭୂରିମୂଲଃ ସମୁଦ୍ରମଵତିଷ୍ଠତି । ଦର୍ଭଃ ପୃଥିଵ୍ଯା ଉତ୍ଥିତୋ ମନ୍ଯୁଶମନ ଉଚ୍ଯତେ
ଏହି ଦର୍ଭ ଅନେକ ମୂଳ ନେଇ ସମୁଦ୍ରରେ ଦୃଢ଼ ଭାବେ ଦଉଡ଼ିଛି। ପୃଥିବୀରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ଦର୍ଭ ରୋଷ ଶାନ୍ତି କରେ।
ଵି ତେ ହନଵ୍ଯାଂ ଶରଣିଂ ଵି ତେ ମୁଖ୍ଯାଂ ନଯାମସି । ଯଥାଵଶୋ ନ ଵାଦିଷୋ ମମ ଚିତ୍ତମୁପାଯସି
ଆମେ ତୁମ ନାଶକ ଅସ୍ତ୍ରକୁ ଦୂର କରୁଛି, ତୁମ ମୁଖ୍ୟ ଅସ୍ତ୍ରକୁ ଦୂର କରୁଛି। ତୁମେ ମୋ ବିରୋଧରେ କଥା ନ କହ, ମୋ ମନକୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣରେ ଆଣ।
ଅସ୍ଥାଦ୍ଦ୍ଯୌରସ୍ଥାତ୍ପୃଥିଵ୍ଯସ୍ଥାଦ୍ଵିଶ୍ଵମିଦଂ ଜଗତ୍। ଅସ୍ଥୁର୍ଵୃକ୍ଷା ଊର୍ଧ୍ଵସ୍ଵପ୍ନାସ୍ତିଷ୍ଠାଦ୍ରୋଗୋ ଅଯଂ ତଵ
ଆକାଶରୁ, ପୃଥିବୀରୁ, ଏହି ସମସ୍ତ ଜଗତରୁ — ଗଛଗୁଡିକ ସିଧା ଦେଖାଯାଉଛି, ସେମାନେ ଜାଗି ରହିଛନ୍ତି, ଏହି ରୋଗ ତୁମଠାରୁ ଦୂରେ ଯାଉ।
ଶତଂ ଯା ଭେଷଜାନି ତେ ସହସ୍ରଂ ସଂଗତାନି ଚ । ଶ୍ରେଷ୍ଠମାସ୍ରାଵଭେଷଜଂ ଵସିଷ୍ଠଂ ରୋଗନାଶନମ୍
ତୁମଠାରେ ଶତ ଔଷଧି ଅଛି, ହଜାର ଔଷଧି ଏକଠା ହୋଇଛି; ସବୁଠୁ ଭଲ ଔଷଧି ଆସୁ, ସବୁଠୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରୋଗ ନାଶ କରୁ।
ରୁଦ୍ରସ୍ଯ ମୂତ୍ରମସ୍ଯମୃତସ୍ଯ ନାଭିଃ । ଵିଷାଣକା ନାମ ଵା ଅସି ପିତୄଣାଂ ମୂଲାଦୁତ୍ଥିତା ଵାତୀକୃତନାଶନୀ
ତୁମେ ରୁଦ୍ରଙ୍କର ମୁତ୍ର, ଅମୃତର ନାଭି; ତୁମର ନାମ ବିଷାଣକା, ପିତୃଗଣଙ୍କର ମୂଳରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ, ବାୟୁ ଦ୍ୱାରା ହୋଇଥିବା ରୋଗ ନାଶ କରୁ।
ପରୋଽପେହି ମନସ୍ପାପ କିମଶସ୍ତାନି ଶଂସସି । ପରେହି ନ ତ୍ଵା କାମଯେ ଵୃକ୍ଷାଂ ଵନାନି ସଂ ଚର ଗୃହେଷୁ ଗୋଷୁ ମେ ମନଃ
ଅପବିତ୍ର ମନ, ଦୂରେ ଯାଅ! କାହିଁକି ତୁମେ ଖରାପ କଥା କହୁଛ? ଦୂରେ ଯାଅ, ମୁଁ ତୁମକୁ ଚାହେଁ ନାହିଁ। ଗଛ ଓ ଜଙ୍ଗଲରେ ଘୁଞ୍ଚି ଚାଲ; ମୋର ମନ ଘର ଓ ଗାଁର ଗାଈମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ରହୁ।
ଅଵଶସା ନିଃଶସା ଯତ୍ପରାଶସୋପାରିମ ଜାଗ୍ରତୋ ଯତ୍ସ୍ଵପନ୍ତଃ । ଅଗ୍ନିର୍ଵିଶ୍ଵାନ୍ଯପ ଦୁଷ୍କୃତାନ୍ଯଜୁଷ୍ଟାନ୍ଯାରେ ଅସ୍ମଦ୍ଦଧାତୁ
ଯାହା ଶତ୍ରୁତା, ଯାହା ଉପରେ, ଯାହା ଜାଗି ଅଛି କିମ୍ବା ଶୁଇ ଅଛି, ସେମାନେ ଦୂରେ ଯାଉ; ଅଗ୍ନି ଆମଠାରୁ ସମସ୍ତ ଖରାପ କାର୍ଯ୍ୟ, ଅପରାଧ, ଦୂରେ ନେଉ।
ଯଦିନ୍ଦ୍ର ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତେଽପି ମୃଷା ଚରାମସି । ପ୍ରଚେତା ନ ଆଙ୍ଗିରସୋ ଦୁରିତାତ୍ପାତ୍ଵଂହସଃ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ହେ ବାଣୀର ନାଥ, ଯଦି ଆମେ ଭୁଲ କରିଥାଉ, ତେବେ ପ୍ରଜ୍ଞାବାନ ଆଙ୍ଗିରସମାନେ ଆମକୁ ଦୁଃଖ ଓ ପାପରୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।
ଯୋ ନ ଜୀଵୋଽସି ନ ମୃତୋ ଦେଵାନାମମୃତଗର୍ଭୋଽସି ସ୍ଵପ୍ନ । ଵରୁଣାନୀ ତେ ମାତା ଯମଃ ପିତାରରୁର୍ନାମାସି
ତୁମେ ଜୀବ ନୁହଁ, ମୃତ ନୁହଁ, ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଅମୃତ ଗର୍ଭ ଅଟୁ, ହେ ସ୍ୱପ୍ନ; ବରୁଣାନୀ ତୁମର ମା, ଯମ ତୁମର ବାପା, ତୁମର ନାମ ଅରରୁ।
ଵିଦ୍ମ ତେ ସ୍ଵପ୍ନ ଜନିତ୍ରଂ ଦେଵଜାମୀନାଂ ପୁତ୍ରୋଽସି ଯମସ୍ଯ କରଣଃ । ଅନ୍ତକୋଽସି ମୃତ୍ଯୁରସି ତଂ ତ୍ଵା ସ୍ଵପ୍ନ ତଥା ସଂ ଵିଦ୍ମ ସ ନଃ ସ୍ଵପ୍ନ ଦୁଷ୍ଵପ୍ନ୍ଯାତ୍ପାହି
ଆମେ ଜାଣିଛୁ, ହେ ସ୍ୱପ୍ନ, ତୁମର ଉତ୍ପତ୍ତି; ତୁମେ ଦେବୀମାନଙ୍କର ପୁଅ, ଯମଙ୍କର କାର୍ଯ୍ୟ; ତୁମେ ଅନ୍ତକ, ତୁମେ ମୃତ୍ୟୁ। ଏଭଳି ଆମେ ଜାଣିଛୁ, ହେ ସ୍ୱପ୍ନ; ଆମକୁ ଖରାପ ସ୍ୱପ୍ନରୁ ରକ୍ଷା କର।