ଯୋ ରକ୍ଷାଂସି ନିଜୂର୍ଵତ୍ଯଗ୍ନିସ୍ତିଗ୍ମେନ ଶୋଚିଷା । ସ ନଃ ପର୍ଷଦତି ଦ୍ଵିଷଃ
ଯିଏ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଅଗ୍ନିଶିଖାରେ ଦୁଷ୍ଟମାନେ ଦୂର କରନ୍ତି, ସେଇ ଅଗ୍ନି ଆମକୁ ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କୁ ଅତିକ୍ରମ କରି ନେଉନ୍ତୁ।
ଯଃ ପରସ୍ଯାଃ ପରାଵତସ୍ତିରୋ ଧନ୍ଵାତିରୋଚତେ । ସ ନଃ ପର୍ଷଦତି ଦ୍ଵିଷଃ
ଯିଏ ସବୁଠୁ ଦୂର, ମରୁଭୂମି ପାରେ ଅପରିମିତ ଆଲୋକରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳିତ, ସେ ଆମକୁ ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କୁ ଅତିକ୍ରମ କରି ନେଉନ୍ତୁ।
ଯୋ ଵିଶ୍ଵାଭି ଵିପଶ୍ଯତି ଭୁଵନା ସଂ ଚ ପଶ୍ଯତି । ସ ନଃ ପର୍ଷଦତି ଦ୍ଵିଷଃ
ଯିଏ ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ଦୃଢ଼ ଦୃଷ୍ଟିରେ ଦେଖନ୍ତି, ସମସ୍ତ ଭୂବନକୁ ଏକାସାଥିରେ ଅନୁଭବ କରନ୍ତି, ସେ ଆମକୁ ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କୁ ଅତିକ୍ରମ କରି ନେଉନ୍ତୁ।
ଯୋ ଅସ୍ଯ ପାରେ ରଜସଃ ଶୁକ୍ରୋ ଅଗ୍ନିରଜାଯତ । ସ ନଃ ପର୍ଷଦତି ଦ୍ଵିଷଃ
ଯିଏ ଏହି ବିଶାଳ ଆକାଶର ପାରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଅଗ୍ନି ଜନ୍ମ ନେଇଥିଲେ, ସେ ଆମକୁ ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କୁ ଅତିକ୍ରମ କରି ନେଉନ୍ତୁ।
ଵୈଶ୍ଵାନରୋ ନ ଊତଯ ଆ ପ୍ର ଯାତୁ ପରାଵତଃ । ଅଗ୍ନିର୍ନଃ ସୁଷ୍ଟୁତୀରୁପ
ବୈଶ୍ୱାନରଙ୍କ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦୂରରୁ ଆମ ପାଖକୁ ଆସୁ, ଅଗ୍ନି ଆମର ପ୍ରଶଂସା ଦିଗରେ ଦୃଷ୍ଟି ଦିଅନ୍ତୁ।
ଵୈଶ୍ଵାନରୋ ନ ଆଗମଦିମଂ ଯଜ୍ଞଂ ସଜୂରୁପ । ଅଗ୍ନିରୁକ୍ଥେଷ୍ଵଂହସୁ
ବୈଶ୍ୱାନର ଏହି ଯଜ୍ଞକୁ ସହଯୋଗୀ ସହିତ ଆସୁନ୍ତୁ, ଅଗ୍ନି ଆମର ସ୍ତୁତି ଓ ହବିରେ ବିଦ୍ୟମାନ ରୁହନ୍ତୁ।
ଵୈଶ୍ଵାନରୋଽଙ୍ଗିରସାଂ ସ୍ତୋମମୁକ୍ଥଂ ଚ ଚାକୢପତ୍। ଐଷୁ ଦ୍ଯୁମ୍ନଂ ସ୍ଵର୍ଯମତ୍
ବୈଶ୍ୱାନର ଅଙ୍ଗିରସମାନେ ଦେଇଥିବା ସ୍ତୁତି ଓ ଗୀତ ଗ୍ରହଣ କରିଛନ୍ତି; ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସେ ଆମକୁ ମହିମା ଓ ସ୍ଵାଧୀନତା ଦିଅନ୍ତୁ।
ଋତାଵାନଂ ଵୈଶ୍ଵାନରମୃତସ୍ଯ ଜ୍ଯୋତିଷସ୍ପତିମ୍ । ଅଜସ୍ରଂ ଘର୍ମମୀମହେ
ଆମେ ବୈଶ୍ୱାନରଙ୍କୁ ଚାହୁଁଛୁ, ଯିଏ ନ୍ୟାୟର ଧାରକ, ସତ୍ୟର ଆଲୋକର ପ୍ରଭୁ, ଅବିଚ୍ଛିନ୍ନ ଉଷ୍ମା।
ସ ଵିଶ୍ଵା ପ୍ରତି ଚାକୢପ ଋତୂଂରୁତ୍ସୃଜତେ ଵଶୀ । ଯଜ୍ଞସ୍ଯ ଵଯ ଉତ୍ତିରନ୍
ସେ ସମସ୍ତ ଋତୁକୁ ପୂରଣ କରିଛନ୍ତି, ସ୍ୱାମୀ ସେମାନେ ମୁକ୍ତ କରନ୍ତି; ଆମେ ଯଜ୍ଞର ସନ୍ତାନ ଭାବେ ଉତ୍ତୀର୍ଣ୍ଣ ହୁଅଁ।
ଅଗ୍ନିଃ ପରେଷୁ ଧାମସୁ କାମୋ ଭୂତସ୍ଯ ଭଵ୍ଯସ୍ଯ । ସମ୍ରାଦେକୋ ଵି ରାଜତି
ଅଗ୍ନି ଦୂର ଦେଶରେ ଅତୀତ ଓ ଆଗାମୀର ଆକାଂକ୍ଷା; ସେ ଏକମାତ୍ର ସ୍ୱାମୀ ଏକାକି ଚମକୁଛନ୍ତି।
ଉପ ପ୍ରାଗାତ୍ସହସ୍ରାକ୍ଷୋ ଯୁକ୍ତ୍ଵା ଶପଥୋ ରଥମ୍ । ଶପ୍ତାରମନ୍ଵିଚ୍ଛନ୍ ମମ ଵୃକ ଇଵାଵିମତୋ ଗୃହମ୍
ସହସ୍ର ଚକ୍ଷୁ ଥିବା ସେ ଆସିଲେ, ଶପଥକୁ ରଥରେ ଯୋଜି, ମୋ ଶାପଦାତାକୁ ଖୋଜୁଥିଲେ, ଅରକ୍ଷିତ ମୃଗ ଗୁହାକୁ ଭେଟିବା ବାଘ ପରି।
ପରି ଣୋ ଵୃଙ୍ଗ୍ଧି ଶପଥ ହ୍ରଦମଗ୍ନିରିଵା ଦହନ୍ । ଶପ୍ତାରମତ୍ର ନୋ ଜହି ଦିଵୋ ଵୃକ୍ଷମିଵାଶନିଃ
ଶପଥ, ତୁମେ ଆମଠାରୁ ଦୂରେ ଯାଅ, ଯେପରି ଅଗ୍ନି ପୋଖରୀକୁ ଜଳାଇ ଦେଉଛି; ଏଠାରେ ଆମ ଶାପଦାତାକୁ ଦଣ୍ଡ ଦିଅ, ଯେପରି ଆଶନି ଗଛକୁ ଆଘାତ କରେ।
ଯୋ ନଃ ଶପାଦଶପତଃ ଶପତୋ ଯଶ୍ଚ ନଃ ଶପାତ୍। ଶୁନେ ପେଷ୍ଟ୍ରମିଵାଵକ୍ଷାମଂ ତଂ ପ୍ରତ୍ଯସ୍ଯାମି ମୃତ୍ଯଵେ
ଯିଏ ଆମକୁ ଶାପ ଦେଇଛି, କିମ୍ବା ଯାହାକୁ ଆମେ ଶାପ ଦେଇଛୁ, କିମ୍ବା ଶାପ ଦ୍ୱାରା ଆମକୁ ଶାପ ଦେଉଛି, ସେଉଁଠିକୁ ମୁଁ କୁକୁର ପାଖରେ ଅପଚୟ ଦାଣ୍ଡ ପରି ମୃତ୍ୟୁକୁ ଛାଡ଼ି ଦେଉଛି।
ସିଂହେ ଵ୍ଯାଘ୍ର ଉତ ଯା ପୃଦାକୌ ତ୍ଵିଷିରଗ୍ନୌ ବ୍ରାହ୍ମଣେ ସୂର୍ଯେ ଯା । ଇନ୍ଦ୍ରଂ ଯା ଦେଵୀ ସୁଭଗା ଜଜାନ ସା ନ ଐତୁ ଵର୍ଚସା ସଂଵିଦାନା
ସିଂହ, ବାଘ, ଚିତ୍ତା, ତୀବ୍ର ଅଗ୍ନି, ବ୍ରାହ୍ମଣ, ସୂର୍ଯ୍ୟ — ଏମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଯେ ତେଜ ଅଛି, ଯିଏ ଦେବୀ ଶକ୍ତି ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଜନ୍ମ ଦେଇଥିଲେ, ସେଇ ଶ୍ରୀଯୁକ୍ତ ଶକ୍ତି ଆମ ପାଖକୁ ଆସୁ।
ଯା ହସ୍ତିନି ଦ୍ଵୀପିନି ଯା ହିରଣ୍ଯେ ତ୍ଵିଷିରପ୍ସୁ ଗୋଷୁ ଯା ପୁରୁଷେଷୁ । ଇନ୍ଦ୍ରଂ ଯା ଦେଵୀ ସୁଭଗା ଜଜାନ ସା ନ ଐତୁ ଵର୍ଚସା ସଂଵିଦାନା
ଯିଏ ହାତୀରେ, ଦୁଇ ଦାନ୍ତି ଜନ୍ତୁରେ, ସୁନାରେ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତାରେ, ପାଣିରେ, ଗାଁରେ ଏବଂ ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଅଛନ୍ତି—ସେ, ଯିଏ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଜନ୍ମ ଦେଇଥିଲେ, ଶୁଭା ଦେବୀ, ସେ ଆମ ପାଖକୁ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ସହିତ ଆସୁନ୍ତୁ।
ରଥେ ଅକ୍ଷେଷ୍ଵୃଷଭସ୍ଯ ଵାଜେ ଵାତେ ପର୍ଜନ୍ଯେ ଵରୁଣସ୍ଯ ଶୁଷ୍ମେ । ଇନ୍ଦ୍ରଂ ଯା ଦେଵୀ ସୁଭଗା ଜଜାନ ସା ନ ଐତୁ ଵର୍ଚସା ସଂଵିଦାନା
ଯିଏ ରଥରେ, ଚକାରେ, ବଳଦରେ, ଶକ୍ତିରେ, ପବନରେ, ବର୍ଷାରେ, ଏବଂ ବରୁଣଙ୍କ ଶକ୍ତିରେ ଅଛନ୍ତି—ସେ, ଯିଏ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଜନ୍ମ ଦେଇଥିଲେ, ଶୁଭା ଦେବୀ, ସେ ଆମ ପାଖକୁ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ସହିତ ଆସୁନ୍ତୁ।
ରାଜନ୍ଯେ ଦୁନ୍ଦୁଭାଵାଯତାଯାମଶ୍ଵସ୍ଯ ଵାଜେ ପୁରୁଷସ୍ଯ ମାଯୌ । ଇନ୍ଦ୍ରଂ ଯା ଦେଵୀ ସୁଭଗା ଜଜାନ ସା ନ ଐତୁ ଵର୍ଚସା ସଂଵିଦାନା
ଯିଏ ରାଜାରେ, ଢୋଲରେ, ଲମ୍ବାଇରେ, ଘୋଡାରେ, ଶକ୍ତିରେ, ଲୋକରେ ଏବଂ କୌଶଳରେ ଅଛନ୍ତି—ସେ, ଯିଏ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଜନ୍ମ ଦେଇଥିଲେ, ଶୁଭା ଦେବୀ, ସେ ଆମ ପାଖକୁ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ସହିତ ଆସୁନ୍ତୁ।
ଯଶୋ ହଵିର୍ଵର୍ଧତାମିନ୍ଦ୍ରଜୂତଂ ସହସ୍ରଵୀର୍ଯଂ ସୁଭୃତଂ ସହସ୍କୃତମ୍ । ପ୍ରସର୍ସ୍ରାଣମନୁ ଦୀର୍ଘାଯ ଚକ୍ଷସେ ହଵିଷ୍ମନ୍ତଂ ମା ଵର୍ଧଯ ଜ୍ଯେଷ୍ଠତାତଯେ
ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପ୍ରେରଣାରେ ଯଶ, ହବି ଏବଂ ଶକ୍ତି ଆମେ ବଢିଯାଉ। ଏହି ହବି ଦୀର୍ଘ ଦୃଷ୍ଟି ପାଇଁ ବିସ୍ତାରିତ ହେଉ। ବଡ଼ ହେବା ପାଇଁ ହବିକୁ ବଢିବା ଦରକାର ନୁହେଁ।
ଅଛା ନ ଇନ୍ଦ୍ରଂ ଯଶସଂ ଯଶୋଭିର୍ଯଶସ୍ଵିନଂ ନମସାନା ଵିଧେମ । ସ ନୋ ରାସ୍ଵ ରାଷ୍ଟ୍ରମିନ୍ଦ୍ରଜୂତଂ ତସ୍ଯ ତେ ରାତୌ ଯଶସଃ ସ୍ଯାମ
ଯଶସ୍ବୀ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଯଶ ଦେଇ, ଯଶସ୍ବୀଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରି ଆମେ ପୂଜା କରୁ। ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମ ପ୍ରେରଣାରେ ଆମକୁ ରାଜ୍ୟ ଦିଅ। ତୁମ ଦୟାରେ ଆମେ ଯଶସ୍ବୀ ହେବା।
ଯଶା ଇନ୍ଦ୍ରୋ ଯଶା ଅଗ୍ନିର୍ଯଶାଃ ସୋମୋ ଅଜାଯତ । ଯଶା ଵିଶ୍ଵସ୍ଯ ଭୂତସ୍ଯ ଅହମସ୍ମି ଯଶସ୍ତମଃ
ଯଶରେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଯଶରେ ଅଗ୍ନି, ଯଶରେ ସୋମ ଜନ୍ମ ନେଲେ। ସମସ୍ତ ଜୀବର ଯଶରେ ଆମେ ସବୁଠୁ ଯଶସ୍ବୀ।
ଅଭଯଂ ଦ୍ଯାଵାପୃଥିଵୀ ଇହାସ୍ତୁ ନୋଽଭଯଂ ସୋମଃ ସଵିତା ନଃ କୃଣୋତୁ । ଅଭଯଂ ନୋଽସ୍ତୂର୍ଵନ୍ତରିକ୍ଷଂ ସପ୍ତଋଷୀଣାଂ ଚ ହଵିଷାଭଯଂ ନୋ ଅସ୍ତୁ
ଆମ ପାଇଁ ଦିନ ଓ ଜମି ନିରାପଦ ହେଉ। ସୋମ ଓ ସବିତା ଆମକୁ ନିରାପଦ କରନ୍ତୁ। ମଧ୍ୟ ଆକାଶ ଆମ ପାଇଁ ନିରାପଦ ହେଉ। ସପ୍ତ ଋଷିଙ୍କର ହବି ସହିତ ଆମ ପାଇଁ ନିରାପଦ ହେଉ।
ଅସ୍ମୈ ଗ୍ରାମାଯ ପ୍ରଦିଶଶ୍ଚତସ୍ର ଊର୍ଜଂ ସୁଭୂତଂ ସ୍ଵସ୍ତି ସଵିତା ନଃ କୃଣୋତୁ । ଅଶତ୍ର୍ଵିନ୍ଦ୍ରୋ ଅଭଯଂ ନଃ କୃଣୋତ୍ଵନ୍ଯତ୍ର ରାଜ୍ଞାମଭି ଯାତୁ ମନ୍ଯୁଃ
ଏହି ଗ୍ରାମ ଓ ଚାରି ଦିଗ ପାଇଁ ସବିତା ଆମକୁ ଉତ୍ତମ ଶକ୍ତି ଓ ଶୁଭ ଦେଉ। ଶତ୍ରୁ ବିନା ଇନ୍ଦ୍ର ଆମକୁ ନିରାପଦ କରନ୍ତୁ। ରାଜାମାନଙ୍କର କ୍ରୋଧ ଅନ୍ୟ ଦିଗକୁ ଯାଉ।
ଅନମିତ୍ରଂ ନୋ ଅଧରାଦନମିତ୍ରଂ ନ ଉତ୍ତରାତ୍। ଇନ୍ଦ୍ରାନମିତ୍ରଂ ନଃ ପଶ୍ଚାଦନମିତ୍ରଂ ପୁରସ୍କୃଧି
ତଳ ଦିଗରୁ ଆମ ପାଇଁ କୌଣସି ଶତ୍ରୁ ନ ହେଉ, ଉପର ଦିଗରୁ ମଧ୍ୟ ନ ହେଉ। ଇନ୍ଦ୍ର, ପଛରୁ ଆମ ପାଇଁ କୌଣସି ଶତ୍ରୁ ନ ହେଉ, ସାମ୍ନାରୁ ମଧ୍ୟ ନ ହେଉ।
6.41 ମନସେ ଚେତସେ ଧିଯ ଆକୂତଯ ଉତ ଚିତ୍ତଯେ । ମତ୍ଯୈ ଶ୍ରୁତାଯ ଚକ୍ଷସେ ଵିଧେମ ହଵିଷା ଵଯମ୍
ମନ, ଚିନ୍ତା, ବୁଦ୍ଧି, ଇଚ୍ଛା ଓ ଜାଣିବା ପାଇଁ; ଜ୍ଞାନ, ଶୁଣିବା ଓ ଦେଖିବା ପାଇଁ ଆମେ ହବି ଦେଇ ପୂଜା କରୁ।
ଅପାନାଯ ଵ୍ଯାନାଯ ପ୍ରାଣାଯ ଭୂରିଧାଯସେ । ସରସ୍ଵତ୍ଯା ଉରୁଵ୍ଯଚେ ଵିଧେମ ହଵିଷା ଵଯମ୍
ଶ୍ୱାସ, ପ୍ରଶ୍ୱାସ, ପ୍ରାଣ ଓ ଅଧିକ ପୋଷଣ ପାଇଁ; ବିଶାଳ ସରସ୍ୱତୀ ପାଇଁ ଆମେ ହବି ଦେଇ ପୂଜା କରୁ।
ମା ନୋ ହାସିଷୁର୍ଋଷଯୋ ଦୈଵ୍ଯା ଯେ ତନୂପା ଯେ ନସ୍ତନ୍ଵସ୍ତନୂଜାଃ । ଅମର୍ତ୍ଯା ମର୍ତ୍ଯାମଭି ନଃ ସଚଧ୍ଵମାଯୁର୍ଧତ୍ତ ପ୍ରତରଂ ଜୀଵସେ ନଃ
ଦେବତା ଋଷିମାନେ, ଶରୀରକୁ ରକ୍ଷା କରୁଥିବା ଏବଂ ଆମ ଶରୀରରୁ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା ଋଷିମାନେ ଆମକୁ ଛାଡ଼ି ଦେଇ ନ ଯାଉ। ଅମରମାନେ ଆମ ପାଇଁ ମରଣମାନଙ୍କ ସହିତ ଯୁକ୍ତ ହେଉ। ଆମ ପାଇଁ ଜୀବନ ଦିଅ, ଜୀବନ ପାଇଁ ଏକ ପଥ ଦିଅ।
6.42 ଅଵ ଜ୍ଯାମିଵ ଧନ୍ଵନୋ ମନ୍ଯୁଂ ତନୋମି ତେ ହୃଦଃ । ଯଥା ସଂମନସୌ ଭୂତ୍ଵା ସଖାଯାଵିଵ ସଚାଵହୈ
ଧନୁର ତାଣି ଖୁଲିବା ପରି, ଆମେ ତୁମ କ୍ରୋଧକୁ ହୃଦୟରୁ ଦୂର କରୁଛି। ଯେପରି ଏକ ମନ ହେଇ, ମିତ୍ରମାନେ ପରି ଏକାଠି କାମ କରିପାରିବା।
ସଖାଯାଵିଵ ସଚାଵହା ଅଵ ମନ୍ଯୁଂ ତନୋମି ତେ । ଅଧସ୍ତେ ଅଶ୍ମନୋ ମନ୍ଯୁମୁପାସ୍ଯାମସି ଯୋ ଗୁରୁଃ
ମିତ୍ରମାନେ ପରି ଏକାଠି କାମ କରିବା। ଆମେ ତୁମ କ୍ରୋଧକୁ ଦୂର କରୁଛି। ଭାରୀ କ୍ରୋଧକୁ ପଥର ତଳେ ରଖିଦେବା।
ଅଭି ତିଷ୍ଠାମି ତେ ମନ୍ଯୁଂ ପାର୍ଷ୍ଣ୍ଯା ପ୍ରପଦେନ ଚ । ଯଥାଵଶୋ ନ ଵାଦିଷୋ ମମ ଚିତ୍ତମୁପାଯସି
ତୁମ କ୍ରୋଧକୁ ଆମେ ପାଦ ଓ ଏଡ଼ିରେ ଦବାଇ ଦରିଅଛି। ତୁମେ ମୋ ବିରୋଧରେ କଥା ନ କହ, ମୋ ମନକୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣରେ ଆଣ।
6.43 ଅଯଂ ଦର୍ଭୋ ଵିମନ୍ଯୁକଃ ସ୍ଵାଯ ଚାରଣାଯ ଚ । ମନ୍ଯୋର୍ଵିମନ୍ଯୁକସ୍ଯାଯଂ ମନ୍ଯୁଶମନ ଉଚ୍ଯତେ
ଏହି ଦର୍ଭ ରୋଷ ହିନ୍ଦା, ଭଲ ବ୍ୟବହାର ପାଇଁ ଉପଯୋଗୀ। ରୋଷ ହିନ୍ଦା ପାଇଁ ଏହି ଦର୍ଭ ରୋଷ ଶାନ୍ତି କରେ।