ପ୍ରଜାପତିରନୁମତିଃ ସିନୀଵାଲ୍ଯଚୀକୢପତ୍। ସ୍ତ୍ରୈଷୂଯମନ୍ଯତ୍ର ଦଧତ୍ପୁମାଂସମୁ ଦଧଦିହ
ପ୍ରଜାପତି, ଅନୁମତି ଓ ସିନୀବାଳୀ ଏହି ବ୍ୟବସ୍ଥା କରିଛନ୍ତି। ସ୍ତ୍ରୀ ଶକ୍ତିକୁ ଅନ୍ୟଠାରେ ରଖି, ପୁରୁଷ ଶକ୍ତିକୁ ଏଠାରେ ରଖାଯାଇଛି।
ପରି ଦ୍ଯାମିଵ ସୂର୍ଯୋଽହୀନାଂ ଜନିମାଗମମ୍ । ରାତ୍ରୀ ଜଗଦିଵାନ୍ଯଦ୍ଧଂସାତ୍ତେନା ତେ ଵାରଯେ ଵିଷମ୍
ସୂର୍ଯ୍ୟ ଯେପରି ଆକାଶକୁ ଘେରିଥାଏ, ସେପରି ମୁଁ ସର୍ପମାନଙ୍କର ଜନ୍ମ ସ୍ଥାନକୁ ପହଞ୍ଚିଛି। ରାତି ଦିନ, ଯାହା ନଷ୍ଟ ହୁଏ, ତାହା ଦ୍ୱାରା ମୁଁ ତୁମ ପାଖରୁ ବିଷକୁ ଦୂର କରେ।
ଯଦ୍ବ୍ରହ୍ମଭିର୍ଯଦୃଷିଭିର୍ଯଦ୍ଦେଵୈର୍ଵିଦିତଂ ପୁରା । ଯଦ୍ଭୂତଂ ଭଵ୍ଯମାସନ୍ଵତ୍ତେନା ତେ ଵାରଯେ ଵିଷମ୍
ଯାହା ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଋଷି ଓ ଦେବତାମାନେ ପୁରୁଣା କାଳରେ ଜାଣିଥିଲେ, ଯାହା ଥିଲା, ଯାହା ହେବ, ଯାହା ଅଛି — ସେଇ ସବୁ ଦ୍ୱାରା ମୁଁ ତୁମ ପାଖରୁ ବିଷକୁ ଦୂର କରେ।
ମଧ୍ଵା ପୃଞ୍ଚେ ନଦ୍ଯଃ ପର୍ଵତା ଗିରଯୋ ମଧୁ । ମଧୁ ପରୁଷ୍ଣୀ ଶୀପାଲା ଶମାସ୍ନେ ଅସ୍ତୁ ଶଂ ହୃଦେ
ମୁଁ ମଧୁ ଦ୍ୱାରା ନଦୀ, ପାହାଡ଼, ଗିରିମାନେକୁ ପୂରଣ କରେ। ପରୁଷ୍ଣୀ, ଶୀପାଳା ପାଇଁ ମଧୁ, ଆମ ପାଇଁ ଶାନ୍ତି, ହୃଦୟ ପାଇଁ ଶାନ୍ତି ହେଉ।
ନମୋ ଦେଵଵଧେଭ୍ଯୋ ନମୋ ରାଜଵଧେଭ୍ଯଃ । ଅଥୋ ଯେ ଵିଶ୍ଯାନାଂ ଵଧାସ୍ତେଭ୍ଯୋ ମୃତ୍ଯୋ ନମୋଽସ୍ତୁ ତେ
ଦେବତାମାନେଂକୁ ମାରିଥିବାମାନେ ପାଇଁ ନମସ୍କାର, ରାଜାମାନେଂକୁ ମାରିଥିବାମାନେ ପାଇଁ ନମସ୍କାର। ଏବଂ ଲୋକମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଯେଉଁମାନେ ହତ୍ୟା କରନ୍ତି, ମୃତ୍ୟୁ, ତୁମକୁ ମୋର ନମସ୍କାର।
ନମସ୍ତେ ଅଧିଵାକାଯ ପରାଵାକାଯ ତେ ନମଃ । ସୁମତ୍ଯୈ ମୃତ୍ଯୋ ତେ ନମୋ ଦୁର୍ମତ୍ଯୈ ତେ ଇଦଂ ନମଃ
ତୁମେ ଯେ ବାକ୍ୟର ଅଧିପତି, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର। ତୁମେ ଦୂରବାକ୍ୟର ଅଧିପତି, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର। ମୃତ୍ୟୁ, ତୁମର ଭଲ ମନ ପାଇଁ ନମସ୍କାର, ତୁମର ଖରାପ ମନ ପାଇଁ ଏହି ନମସ୍କାର।
ନମସ୍ତେ ଯାତୁଧାନେଭ୍ଯୋ ନମସ୍ତେ ଭେଷଜେଭ୍ଯଃ । ନମସ୍ତେ ମୃତ୍ଯୋ ମୂଲେଭ୍ଯୋ ବ୍ରାହ୍ମଣେଭ୍ଯ ଇଦଂ ନମଃ
ଯାତୁଧାନମାନେ ପାଇଁ ନମସ୍କାର, ଔଷଧମାନେ ପାଇଁ ନମସ୍କାର। ମୃତ୍ୟୁ, ମୂଳରେ ତୁମକୁ ନମସ୍କାର, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ପାଇଁ ଏହି ନମସ୍କାର।
ଅସ୍ଥିସ୍ରଂସଂ ପରୁସ୍ରଂସମାସ୍ଥିତଂ ହୃଦଯାମଯମ୍ । ବଲାସଂ ସର୍ଵଂ ନାଶଯାଙ୍ଗେଷ୍ଠା ଯଶ୍ଚ ପର୍ଵସୁ
ଅସ୍ଥି ଶୋଷଣ, ମାଂସ ଶୋଷଣ, ହୃଦୟ ରୋଗ ଓ ସମସ୍ତ ବଳାସ ଦେହରୁ ଏବଂ ଯେଉଁଠି ଜୟିଣ୍ଟ୍ରେ ଅଛି, ସେଠାରୁ ନଶ୍ଟ ହେଉ।
ନିର୍ବଲାସଂ ବଲାସିନଃ କ୍ଷିଣୋମି ମୁଷ୍କରଂ ଯଥା । ଛିନଦ୍ମ୍ଯସ୍ଯ ବନ୍ଧନଂ ମୂଲମୁର୍ଵାର୍ଵା ଇଵ
ମୁଁ ବଳାସ ରୋଗୀରୁ ବଳାସକୁ ବାହାର କରେ, ଯେପରି ମୂଳ ଉଖାଡ଼ାଯାଏ। ତାହାର ବନ୍ଧନ, ମୂଳକୁ ମୁଁ କାଟିଦେଉଛି, ଯେପରି ଗଛ ଉଖାଡ଼ାଯାଏ।
ନିର୍ବଲାସେତଃ ପ୍ର ପତାଶୁଙ୍ଗଃ ଶିଶୁକୋ ଯଥା । ଅଥୋ ଇତ ଇଵ ହାଯନୋଽପ ଦ୍ରାହ୍ଯଵୀରହା
ବଳାସ ଏଠାରୁ ଉଡ଼ିଯାଉ, ଯେପରି ଛୋଟ ପକ୍ଷୀ ଉଡ଼ିଯାଏ। ଏଉଁଠାରୁ ଯେପରି ଜଣେ ଚାଲିଯାଏ, ସେପରି ଏହା ଦୂରେ ପଳାଇଯାଉ, ଶକ୍ତି ନଷ୍ଟ କରୁଥିବା।
ଉତ୍ତମୋ ଅସ୍ଯୋଷଧୀନାଂ ତଵ ଵୃକ୍ଷା ଉପସ୍ତଯଃ । ଉପସ୍ତିରସ୍ତୁ ସୋଽସ୍ମାକଂ ଯୋ ଅସ୍ମାମଭିଦାସତି
ତୋର ଔଷଧମାନେ ମଧ୍ୟରୁ ସର୍ବୋତ୍ତମ, ତୋର ଗଛମାନେର ଆଧାର। ସେଇ ଆଧାର ଆମ ପାଖରେ ହେଉ, ଯେଉଁମାନେ ଆମକୁ ଆକ୍ରମଣ କରନ୍ତି।
ସବନ୍ଧୁଶ୍ଚାସବନ୍ଧୁଶ୍ଚ ଯୋ ଅସ୍ମାମଭିଦାସତି । ତେଷାଂ ସା ଵୃକ୍ଷାଣାମିଵାହଂ ଭୂଯାସମୁତ୍ତମଃ
ସହଯୋଗୀ କିମ୍ବା ଏକା, ଯେଉଁମାନେ ଆମକୁ ଆକ୍ରମଣ କରନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ, ଗଛମାନେ ଭଳି ମୁଁ ସର୍ବୋତ୍ତମ ହେଉ।
ଯଥା ସୋମ ଓଷଧୀନାମୁତ୍ତମୋ ହଵିଷାଂ କୃତଃ । ତଲାଶା ଵୃକ୍ଷାଣାମିଵାହଂ ଭୂଯାସମୁତ୍ତମଃ
ଯେପରି ସୋମ ଔଷଧିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ ଏବଂ ହବିରେ ସବୁଠାରୁ ଉତ୍ତମ, ସେପରି ମୁଁ ତଳ ଓ ଆଶା ଗଛମାନଙ୍କ ଭଳି ସମସ୍ତ ଗଛମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ ହେଉ।
ଆବଯୋ ଅନାବଯୋ ରସସ୍ତ ଉଗ୍ର ଆବଯୋ । ଆ ତେ କରମ୍ଭମଦ୍ମସି
ଯେ ରସ ହାନି କରେ ଓ ଯେଉଁଠି ହାନି ନାହିଁ, ଏବଂ ଯେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ରସ, ସେମାନେ ସବୁ ତୁମର। ଏହି ସବୁ ଦ୍ୱାରା ଆମେ ତୁମର ପିଠା ପକାଉଛୁ।
ଵିହହ୍ଲୋ ନାମ ତେ ପିତା ମଦାଵତୀ ନାମ ତେ ମାତା । ସ ହିନ ତ୍ଵମସି ଯସ୍ତ୍ଵମାତ୍ମାନମାଵଯଃ
ତୁମର ବାପାଙ୍କ ନାମ ହେଉଛି ବିହହ୍ଲ, ତୁମର ମାଆଙ୍କ ନାମ ମଦାବତୀ। ତୁମେ ସେଇଁ, ଯିଏ ନିଜେ ନିଜକୁ କ୍ଷତି କରୁଛ, ନିଜର ଶତ୍ରୁ ନିଜେ।
ତୌଵିଲିକେଽଵେଲଯାଵାଯମୈଲବ ଐଲଯୀତ୍। ବଭ୍ରୁଶ୍ଚ ବଭ୍ରୁକର୍ଣଶ୍ଚାପେହି ନିରାଲ
ତୌଭିଲିକ, ବେଳୟ, ଆୟମୈଲବ, ଏଇଳୟିତ, ବଭ୍ରୁ ଓ ବଭ୍ରୁକର୍ଣ୍ଣ—ତୁମେ ଚାଲିଯାଅ, ହେବା ଅଦୃଶ୍ୟ।
ଅଲସାଲାସି ପୂର୍ଵ ସିଲାଞ୍ଜାଲାସ୍ଯୁତ୍ତରା । ନୀଲାଗଲସାଲ
ପୂର୍ବଦିଗରେ ତୁମେ ଅଲସାଳ, ଉତ୍ତରଦିଗରେ ତୁମେ ଶିଳଞ୍ଜଳ, ଏବଂ ତୁମେ ନୀଳଗଳସାଳ।
ଯଥେଯଂ ପୃଥିଵୀ ମହୀ ଭୂତାନାଂ ଗର୍ଭମାଦଧେ । ଏଵା ତେ ଧ୍ରିଯତାଂ ଗର୍ଭୋ ଅନୁ ସୂତୁଂ ସଵିତଵେ
ଯେପରି ଏହି ବଡ଼ ପୃଥିବୀ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ଗର୍ଭକୁ ଧାରଣ କରିଛି, ସେପରି ତୁମର ଗର୍ଭ ମଧ୍ୟ ଭଲଭାବେ ଧରି ରଖାଯାଉ, ସମୟ ଆସିଲେ ଜନ୍ମ ହେଉ।
ଯଥେଯଂ ପୃଥିଵୀ ମହୀ ଦାଧାରେମାନ୍ ଵନସ୍ପତୀନ୍ । ଏଵା ତେ ଧ୍ରିଯତାଂ ଗର୍ଭୋ ଅନୁ ସୂତୁଂ ସଵିତଵେ
ଯେପରି ଏହି ବଡ଼ ପୃଥିବୀ ଏହି ସମସ୍ତ ଗଛମାନେକୁ ଧାରଣ କରିଛି, ସେପରି ତୁମର ଗର୍ଭ ଭଲଭାବେ ଧରି ରଖାଯାଉ, ସମୟ ଆସିଲେ ଜନ୍ମ ହେଉ।
ଯଥେଯଂ ପୃଥିଵୀ ମହୀ ଦାଧାର ପର୍ଵତାନ୍ ଗିରୀନ୍ । ଏଵା ତେ ଧ୍ରିଯତାଂ ଗର୍ଭୋ ଅନୁ ସୂତୁଂ ସଵିତଵେ
ଯେପରି ଏହି ବଡ଼ ପୃଥିବୀ ପାହାଡ଼ ଓ ଗିରିମାନେକୁ ଧାରଣ କରିଛି, ସେପରି ତୁମର ଗର୍ଭ ଭଲଭାବେ ଧରି ରଖାଯାଉ, ସମୟ ଆସିଲେ ଜନ୍ମ ହେଉ।
ଯଥେଯଂ ପୃଥିଵୀ ମହୀ ଦାଧାର ଵିଷ୍ଠିତଂ ଜଗତ୍। ଏଵା ତେ ଧ୍ରିଯତାଂ ଗର୍ଭୋ ଅନୁ ସୂତୁଂ ସଵିତଵେ
ଯେପରି ଏହି ବଡ଼ ପୃଥିବୀ ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱକୁ ଧାରଣ କରିଛି, ସେପରି ତୁମର ଗର୍ଭ ଭଲଭାବେ ଧରି ରଖାଯାଉ, ସମୟ ଆସିଲେ ଜନ୍ମ ହେଉ।
ଈର୍ଷ୍ଯାଯା ଧ୍ରାଜିଂ ପ୍ରଥମାଂ ପ୍ରଥମସ୍ଯା ଉତାପରାମ୍ । ଅଗ୍ନିଂ ହୃଦଯ୍ଯଂ ଶୋକଂ ତଂ ତେ ନିର୍ଵାପଯାମସି
ଈର୍ଷ୍ୟାର ପ୍ରଥମ ବନ୍ଧନ ଓ ପରେ ଆସୁଥିବା ଅନ୍ୟଟି, ହୃଦୟର ଜଳୁଥିବା ଦୁଃଖର ଅଗ୍ନି—ଏହି ସବୁକୁ ଆମେ ତୁମ ପାଇଁ ଶାନ୍ତ କରୁଛୁ।
ଯଥା ଭୂମିର୍ମୃତମନା ମୃତାନ୍ ମୃତମନସ୍ତରା । ଯଥୋତ ମମ୍ରୁଷୋ ମନ ଏଵେର୍ଷ୍ଯୋର୍ମୃତଂ ମନଃ
ଯେପରି ପୃଥିବୀ ନିର୍ଜୀବ ମନେ ମୃତଦେହକୁ ଢାକି ଦିଏ, ସେପରି ମୋର ମନ ଈର୍ଷ୍ୟାରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇ, ଏହି ମୃତ ଈର୍ଷ୍ୟାକୁ ଢାକି ଦିଅ।
ଅଦୋ ଯତ୍ତେ ହୃଦି ଶ୍ରିତଂ ମନସ୍କଂ ପତଯିଷ୍ଣୁକମ୍ । ତତସ୍ତ ଈର୍ଷ୍ଯାଂ ମୁଞ୍ଚାମି ନିରୂଷ୍ମାଣଂ ଦୃତେରିଵ
ତୁମ ହୃଦୟରେ ଯେ ଅଶାନ୍ତ ମନ ବସିଛି, ସେଠାରୁ ମୁଁ ତୁମକୁ ଈର୍ଷ୍ୟାରୁ ମୁକ୍ତ କରୁଛି, ଯେପରି ଜଳୁଥିବା ଜିନିଷରୁ ତାପ ବାହାରିଯାଏ।
ପୁନନ୍ତୁ ମା ଦେଵଜନାଃ ପୁନନ୍ତୁ ମନଵୋ ଧିଯା । ପୁନନ୍ତୁ ଵିଶ୍ଵା ଭୂତାନି ପଵମାନଃ ପୁନାତୁ ମା
ଦେବତାମାନେ ମୋତେ ପବିତ୍ର କରନ୍ତୁ, ଲୋକେ ମନରେ ଭଲ ଭାବନା ଦ୍ୱାରା ମୋତେ ପବିତ୍ର କରନ୍ତୁ, ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ ମୋତେ ପବିତ୍ର କରନ୍ତୁ, ପବିତ୍ର କରୁଥିବା ସେଇ ମୋତେ ଶୁଦ୍ଧ କରନ୍ତୁ।
ପଵମାନଃ ପୁନାତୁ ମା କ୍ରତ୍ଵେ ଦକ୍ଷାଯ ଜୀଵସେ । ଅଥୋ ଅରିଷ୍ଟତାତଯେ
ପବିତ୍ର କରୁଥିବା ସେଇ ମୋତେ ଦୃଢ଼ ନିଶ୍ଚୟ, ଦକ୍ଷତା ଓ ଜୀବନ ପାଇଁ ପବିତ୍ର କରନ୍ତୁ; ଏବଂ ଅକ୍ଷତ ମଙ୍ଗଳ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ।
ଉଭାଭ୍ଯାଂ ଦେଵ ସଵିତଃ ପଵିତ୍ରେଣ ସଵେନ ଚ । ଅସ୍ମାନ୍ ପୁନୀହି ଚକ୍ଷସେ
ହେ ଦେବତା ସବିତା, ପବିତ୍ର କରୁଥିବା ଉପାୟ ଓ ଦ୍ରବ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଆମକୁ ପବିତ୍ର କର, ଯେପରି ଆମେ ସଫା ଦୃଷ୍ଟି ପାଉ।
ଅଗ୍ନେରିଵାସ୍ଯ ଦହତ ଏତି ଶୁଷ୍ମିଣ ଉତେଵ ମତ୍ତୋ ଵିଲପନ୍ନ୍ ଅପାଯତି । ଅନ୍ଯମସ୍ମଦିଚ୍ଛତୁ କଂ ଚିଦଵ୍ରତସ୍ତପୁର୍ଵଧାଯ ନମୋ ଅସ୍ତୁ ତକ୍ମନେ
ସେ ଅଗ୍ନିର ଭଳି ଜଳେ, ଶକ୍ତିରେ ଆସେ, ଏବଂ ମଦିରା ପିଇଥିବା ଲୋକର ଭଳି କାନ୍ଦି କାନ୍ଦି ଚାଲିଯାଏ। ନୀତିହୀନ ଲୋକ ଅନ୍ୟ କାହାକୁ ଚାହୁଁ, ଯିଏ ପ୍ରଥମେ କ୍ଷତି କରିଥିଲେ, ସେଠାକୁ ନମସ୍କାର ହେଉ।
ନମୋ ରୁଦ୍ରାଯ ନମୋ ଅସ୍ତୁ ତକ୍ମନେ ନମୋ ରାଜ୍ଞେ ଵରୁଣାଯ ତ୍ଵିଷୀମତେ । ନମୋ ଦିଵେ ନମଃ ପୃଥିଵ୍ଯୈ ନମ ଓଷଧୀଭ୍ଯଃ
ରୁଦ୍ରଙ୍କୁ ନମସ୍କାର, ପ୍ରଥମେ କ୍ଷତି କରିଥିବାକୁ ନମସ୍କାର, ରାଜା ବରୁଣ ଓ ତେଜସ୍ବୀଙ୍କୁ ନମସ୍କାର, ଆକାଶକୁ ନମସ୍କାର, ପୃଥିବୀକୁ ନମସ୍କାର, ଔଷଧିମାନେକୁ ନମସ୍କାର।
ଅଯଂ ଯୋ ଅଭିଶୋଚଯିଷ୍ଣୁର୍ଵିଶ୍ଵା ରୂପାଣି ହରିତା କୃଣୋଷି । ତସ୍ମୈ ତେଽରୁଣାଯ ବଭ୍ରଵେ ନମଃ କୃଣୋମି ଵନ୍ଯାଯ ତକ୍ମନେ
ଯିଏ ସିଁକାଇ ଦିଏ, ସମସ୍ତ ଆକୃତିକୁ ହରିତ କରେ, ସେ ରକ୍ତିମ, ପିତଳିଆ, ଅରଣ୍ୟବାସୀ, ପ୍ରଥମେ କ୍ଷତି କରିଥିବାକୁ ମୁଁ ନମସ୍କାର କରେ।