ଯତ୍ତ୍ଵାଭିଚେରୁଃ ପୁରୁଷଃ ସ୍ଵୋ ଯଦରଣୋ ଜନଃ । ଉନ୍ମୋଚନପ୍ରମୋଚନେ ଉଭେ ଵାଚା ଵଦାମି ତେ
ତୁମ ଉପରେ ଯେଉଁ ମନୁଷ୍ୟ, ସେ ନିଜ ହେଉ କି ଅଜଣା, କୌଣସି ମନ୍ତ୍ର କିମ୍ବା ଯାନ୍ତ୍ରିକ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିବେ, ସେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ମୁକ୍ତି ଓ ମୋଚନର ଶବ୍ଦରେ ମୁଁ ତୁମକୁ କୁହୁଛି।
ଯଦ୍ଦୁଦ୍ରୋହିଥ ଶେପିଷେ ସ୍ତ୍ରିଯୈ ପୁଂସେ ଅଚିତ୍ତ୍ଯା । ଉନ୍ମୋଚନପ୍ରମୋଚନେ ଉଭେ ଵାଚା ଵଦାମି ତେ
ତୁମେ ଜାଣି କି ଅଜାଣି, ଜଣେ ଜଣେ ନାରୀ କି ପୁରୁଷଙ୍କୁ ଯେଉଁ ଅନ୍ୟାୟ କରିଥିଲ, ସେ ସମସ୍ତ ଦୁଷ୍କର୍ମକୁ ମୁକ୍ତି ଓ ମୋଚନର ଶବ୍ଦରେ ମୁଁ ତୁମକୁ କୁହୁଛି।
ଯତେନସୋ ମାତୃକୃତାଚ୍ଛେଷେ ପିତୃକୃତାଚ୍ଚ ଯତ୍। ଉନ୍ମୋଚନପ୍ରମୋଚନେ ଉଭେ ଵାଚା ଵଦାମି ତେ
ତୁମ ଉପରେ ମା କି ବାପା ଯେଉଁ ଅନିଷ୍ଟ କରିଥିଲେ, ସେ ସମସ୍ତ ଦୁଃଖକୁ ମୁକ୍ତି ଓ ମୋଚନର ଶବ୍ଦରେ ମୁଁ ତୁମକୁ କୁହୁଛି।
ଯତ୍ତେ ମାତା ଯତ୍ତେ ପିତା ଜମିର୍ଭ୍ରାତା ଚ ସର୍ଜତଃ । ପ୍ରତ୍ଯକ୍ସେଵସ୍ଵ ଭେଷଜଂ ଜରଦଷ୍ଟିଂ କୃଣୋମି ତ୍ଵା
ତୁମ ମା, ବାପା, ନିକଟାତ୍ମୀୟ କି ଭାଇ ଯେଉଁ ଅପରାଧ କରିଥିଲେ, ଏହି ଔଷଧକୁ ତୁମେ ଦୃଷ୍ଟିଗତ କର; ମୁଁ ତୁମକୁ ବୃଦ୍ଧାବସ୍ଥାରୁ ମୁକ୍ତ କରୁଛି।
ଇହୈଧି ପୁରୁଷ ସର୍ଵେଣ ମନସା ସହ । ଦୂତୌ ଯମସ୍ଯ ମାନୁ ଗା ଅଧି ଜୀଵପୁରା ଇହି
ହେ ପୁରୁଷ, ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ମନ ସହିତ ଏଠାକୁ ଆସ; ଯମଙ୍କର ଦୂତଙ୍କ ପାଖକୁ ଯାଅନାହିଁ, ବଞ୍ଚିଥିବାମାନେ ଯେଉଁଠାରେ ରହନ୍ତି, ସେଠାକୁ ଆସ।
ଅନୁହୂତଃ ପୁନରେହି ଵିଦ୍ଵାନ୍ ଉଦଯନଂ ପଥଃ । ଆରୋହଣମାକ୍ରମଣଂ ଜୀଵତୋଜୀଵତୋଽଯନମ୍
ଆହ୍ୱାନ ନ ହେଲେ ମଧ୍ୟ, ଜ୍ଞାନୀ, ତୁମେ ପୁଣି ଫେରିଆସ; ଉଦୟ ପଥରେ ଚାଲ, ଉପରକୁ ଚଢ଼, ବଞ୍ଚିଥିବାମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଯାତ୍ରା କର।
ମା ବିଭେର୍ନ ମରିଷ୍ଯସି ଜରଦଷ୍ଟିଂ କୃଣୋମି ତ୍ଵା । ନିରଵୋଚମହଂ ଯକ୍ଷ୍ମମଙ୍ଗେଭ୍ଯୋ ଅଙ୍ଗଜ୍ଵରଂ ତଵ
ଭୟ କରନାହିଁ, ତୁମେ ମରିବେ ନାହିଁ; ମୁଁ ତୁମକୁ ବୃଦ୍ଧାବସ୍ଥାରୁ ମୁକ୍ତ କରୁଛି। ତୁମ ଶରୀରରୁ ମୁଁ ରୋଗ ଓ ଅଙ୍ଗ ଜ୍ୱରକୁ ଦୂର କରିଦେଲି।
ଅଙ୍ଗଭେଦୋ ଅଙ୍ଗଜ୍ଵରୋ ଯଶ୍ଚ ତେ ହୃଦଯାମଯଃ । ଯକ୍ଷ୍ମଃ ଶ୍ଯେନ ଇଵ ପ୍ରାପପ୍ତଦ୍ଵଚା ସାଢଃ ପରସ୍ତରାମ୍
ତୁମ ଅଙ୍ଗର ଦୁଃଖ, ଅଙ୍ଗ ଜ୍ୱର ଓ ହୃଦୟ ରୋଗ—ମୋ ଶବ୍ଦରେ ସେଇ ରୋଗ ଗରୁଡ଼ ପରି ଦୂରକୁ ଉଡ଼ିଯାଉ।
ଋଷୀ ବୋଧପ୍ରତୀବୋଧାଵସ୍ଵପ୍ନୋ ଯଶ୍ଚ ଜାଗୃଵିଃ । ତୌ ତେ ପ୍ରାଣସ୍ଯ ଗୋପ୍ତାରୌ ଦିଵା ନକ୍ତଂ ଚ ଜାଗୃତାମ୍
ଯେ ସୃଷ୍ଟିଦ୍ରଷ୍ଟାମାନେ ସ୍ୱପ୍ନରେ କି ଜାଗ୍ରତରେ ଜାଗ୍ରତ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ଜାଗାଇଥାନ୍ତି, ସେ ଦୁଇଏ ଦିନ ଓ ରାତି ତୁମ ପ୍ରାଣର ରକ୍ଷା କରନ୍ତି।
ଅଯମଗ୍ନିରୁପସଦ୍ଯ ଇହ ସୂର୍ଯ ଉଦେତୁ ତେ । ଉଦେହି ମୃତ୍ଯୋର୍ଗମ୍ଭୀରାତ୍କୃଷ୍ଣାଚ୍ଚିତ୍ତମସସ୍ପରି
ଏହି ଅଗ୍ନି ପାଖରେ ବସି, ଏଠାରେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ତୁମ ପାଇଁ ଉଦୟ ହେଉ; ମୃତ୍ୟୁର ଗଭୀର ଅନ୍ଧକାର ଓ ଭ୍ରମର କଳିମାରୁ ତୁମେ ଉଠିପଡ଼।
ନମୋ ଯମାଯ ନମୋ ଅସ୍ତୁ ମୃତ୍ଯଵେ ନମଃ ପିତୃଭ୍ଯ ଉତ ଯେ ନଯନ୍ତି । ଉତ୍ପାରଣସ୍ଯ ଯୋ ଵେଦ ତମଗ୍ନିଂ ପୁରୋ ଦଧେଽସ୍ମା ଅରିଷ୍ଟତାତଯେ
ଯମଙ୍କୁ ନମସ୍କାର, ମୃତ୍ୟୁକୁ ନମସ୍କାର, ପିତୃମାନେ ଓ ଯେଉଁମାନେ ପଥ ପ୍ରଦର୍ଶନ କରନ୍ତି ସେମାନେକୁ ନମସ୍କାର। ଯିଏ ପାର ହେବାର ଉପାୟ ଜାଣେ, ସେଇ ଅଗ୍ନିକୁ ଆମ ସାମ୍ନାରେ ରଖୁଛି, ଯାହା ଆମକୁ ଅପମୃତ୍ୟୁରୁ ରକ୍ଷା କରିବ।
ଐତୁ ପ୍ରାଣ ଐତୁ ମନ ଐତୁ ଚକ୍ଷୁରଥୋ ବଲମ୍ । ଶରୀରମସ୍ଯ ସଂ ଵିଦାଂ ତତ୍ପଦ୍ଭ୍ଯାଂ ପ୍ରତି ତିଷ୍ଠତୁ
ପ୍ରାଣ ଆସୁ, ମନ ଆସୁ, ଦୃଷ୍ଟି ଓ ଶକ୍ତି ମଧ୍ୟ ଆସୁ; ତାଙ୍କର ଶରୀର ଏକତ୍ରିତ ହେଉ, ସେ ତାଙ୍କର ପାଦରେ ଦୃଢ଼ ହେଇ ଦଢ଼ିଯାଉ।
ପ୍ରାଣେନାଗ୍ନେ ଚକ୍ଷୁଷା ସଂ ସୃଜେମଂ ସମୀରଯ ତନ୍ଵା ସଂ ବଲେନ । ଵେତ୍ଥାମୃତସ୍ଯ ମା ନୁ ଗାନ୍ ମା ନୁ ଭୂମିଗୃହୋ ଭୁଵତ୍
ଅଗ୍ନି, ପ୍ରାଣ ଓ ଦୃଷ୍ଟି ସହିତ ଏହାକୁ ଏକତ୍ର କର; ଶରୀର ଓ ଶକ୍ତିରେ ତାକୁ ପୁନଃ ସ୍ଫୁର୍ତ୍ତି ଦେ। ତୁମେ ଅମୃତତ୍ୱକୁ ଜାଣ, ସେ ଯେଉଁଠିକି ଯାଉନାହିଁ, ଭୂମିରେ ଅବସ୍ଥାନ କରୁନାହିଁ।
ମା ତେ ପ୍ରାଣ ଉପ ଦସନ୍ ମୋ ଅପାନୋଽପି ଧାଯି ତେ । ସୂର୍ଯସ୍ତ୍ଵାଧିପତିର୍ମୃତ୍ଯୋରୁଦାଯଚ୍ଛତୁ ରଶ୍ମିଭିଃ
ତୁମ ପ୍ରାଣ ଛାଡ଼ି ଯାଉନାହିଁ, ତୁମ ଅପାନ ବନ୍ଦ ହେଉନାହିଁ; ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଯିଏ ମୃତ୍ୟୁର ଅଧିପତି, ସେ ତାଙ୍କର କିରଣରେ ତୁମକୁ ଉଠାଇ ଦେଉ।
ଇଯମନ୍ତର୍ଵଦତି ଜିହ୍ଵା ବଦ୍ଧା ପନିଷ୍ପଦା । ତ୍ଵଯା ଯକ୍ଷ୍ମଂ ନିରଵୋଚଂ ଶତଂ ରୋପୀଶ୍ଚ ତକ୍ମନଃ
ଏହି ଜିଭା ଭିତରେ ବନ୍ଧା ଓ ଅଟକି ରହି କଥା କହୁଛି; ତୁମ ଦ୍ୱାରା ମୁଁ ରୋଗ, ଶତ ଗଠାନ ଓ ଜ୍ୱରକୁ ଦୂର କରିଦେଲି।
ଅଯଂ ଲୋକଃ ପ୍ରିଯତମୋ ଦେଵାନାମପରାଜିତଃ । ଯସ୍ମୈ ତ୍ଵମିହ ମୃତ୍ଯଵେ ଦିଷ୍ଟଃ ପୁରୁଷ ଜଜ୍ଞିଷେ । ସ ଚ ତ୍ଵାନୁ ହ୍ଵଯାମସି ମା ପୁରା ଜରସୋ ମୃଥାଃ
ଏହି ଲୋକ ଦେବତାମାନଙ୍କ ପାଇଁ ସବୁଠାରୁ ପ୍ରିୟ ଓ ଅଜୟ; ଯାହା ପାଇଁ ତୁମେ ଏଠାରେ ମୃତ୍ୟୁ ପାଇଁ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ହେଉଛ; ଆମେ ତୁମକୁ ଡାକୁଛୁ—ବୟସ୍କ ହେବା ପୂର୍ବରୁ ମରିଯାଅନାହିଁ।
ଯାଂ ତେ ଚକ୍ରୁରାମେ ପାତ୍ରେ ଯାଂ ଚକ୍ରୁର୍ମିଶ୍ରଧାନ୍ଯେ । ଆମେ ମାଂସେ କୃତ୍ଯାଂ ଯାଂ ଚକ୍ରୁଃ ପୁନଃ ପ୍ରତି ହରାମି ତାମ୍
ତୁମ ପାଇଁ ଯେଉଁ ମନ୍ତ୍ର କିମ୍ବା ଯାନ୍ତ୍ରିକ କାର୍ଯ୍ୟ କାଚା ଖାଦ୍ୟ, ମିଶ୍ର ଧାନ୍ୟ କି କାଚା ମାଂସରେ କରାଯାଇଥିଲା, ସେ ସମସ୍ତ ଦୁଷ୍ଟ କାର୍ଯ୍ୟକୁ ମୁଁ ପୁଣି ଫେରାଇ ଦେଉଛି।
ଯାଂ ତେ ଚକ୍ରୁଃ କୃକଵାକାଵଜେ ଵା ଯାଂ କୁରୀରିଣି । ଅଵ୍ଯାଂ ତେ କୃତ୍ଯାଂ ଯାଂ ଚକ୍ରୁଃ ପୁନଃ ପ୍ରତି ହରାମି ତାମ୍
ତୁମ ପାଇଁ ଯେଉଁ ମନ୍ତ୍ର କୁକୁଡ଼ି, ଛାଗ କି କୁକୁରରେ କିମ୍ବା ନିର୍ଜୀବ ବସ୍ତୁରେ କରାଯାଇଥିଲା, ସେ ସମସ୍ତ ଦୁଷ୍ଟ କାର୍ଯ୍ୟକୁ ମୁଁ ପୁଣି ଫେରାଇ ଦେଉଛି।
ଯାଂ ତେ ଚକ୍ରୁରେକଶଫେ ପଶୂନାମୁଭଯାଦତି । ଗର୍ଦଭେ କୃତ୍ଯାଂ ଯାଂ ଚକ୍ରୁଃ ପୁନଃ ପ୍ରତି ହରାମି ତାମ୍
ପଶୁମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ, ଚକ୍ର କିମ୍ବା ଗର୍ଦ୍ଧଭ ସହିତ ତୁମଠାରେ ଯେଉଁ ଅପକାର କରାଯାଇଥିଲା, ସେହି କ୍ରିୟାକୁ ମୁଁ ପୁଣି ଫେରାଇ ନେଉଛି।
ଯାଂ ତେ ଚକ୍ରୁରମୂଲାଯାଂ ଵଲଗଂ ଵା ନରାଚ୍ଯାମ୍ । କ୍ଷେତ୍ରେ ତେ କୃତ୍ଯାଂ ଯାଂ ଚକ୍ରୁଃ ପୁନଃ ପ୍ରତି ହରାମି ତାମ୍
ମୂଳରେ, ଜୁଆଁ କିମ୍ବା ହଳ ଚଲାଇବା ବେଳେ, କ୍ଷେତ୍ରରେ ତୁମଠାରେ ଯେଉଁ ଅପକାର କରାଯାଇଥିଲା, ସେହି କ୍ରିୟାକୁ ମୁଁ ପୁଣି ଫେରାଇ ନେଉଛି।
ଯାଂ ତେ ଚକ୍ରୁର୍ଗାର୍ହପତ୍ଯେ ପୂର୍ଵାଗ୍ନାଵୁତ ଦୁଶ୍ଚିତଃ । ଶାଲାଯାଂ କୃତ୍ଯାଂ ଯାଂ ଚକ୍ରୁଃ ପୁନଃ ପ୍ରତି ହରାମି ତାମ୍
ଘରର ଅଗ୍ନି, ପୂର୍ବ ଅଗ୍ନି କିମ୍ବା ମନରେ ଖରାପ ଭାବ ରଖି ଯେଉଁ ଅପକାର କରାଯାଇଥିଲା, ଶାଳାରେ ତୁମଠାରେ ଯେଉଁ କ୍ରିୟା କରାଯାଇଥିଲା, ସେଗୁଡ଼ିକୁ ମୁଁ ପୁଣି ଫେରାଇ ନେଉଛି।
ଯାଂ ତେ ଚକ୍ରୁଃ ସଭାଯାଂ ଯାଂ ଚକ୍ରୁରଧିଦେଵନେ । ଅକ୍ଷେଷୁ କୃତ୍ଯାଂ ଯାଂ ଚକ୍ରୁଃ ପୁନଃ ପ୍ରତି ହରାମି ତାମ୍
ସଭାରେ, ଦେବସ୍ଥଳରେ କିମ୍ବା ଦ୍ୟୁତରେ ତୁମଠାରେ ଯେଉଁ ଅପକାର କରାଯାଇଥିଲା, ସେହି କ୍ରିୟାକୁ ମୁଁ ପୁଣି ଫେରାଇ ନେଉଛି।
ଯାଂ ତେ ଚକ୍ରୁଃ ସେନାଯାଂ ଯାଂ ଚକ୍ରୁରିଷ୍ଵାଯୁଧେ । ଦୁନ୍ଦୁଭୌ କୃତ୍ଯାଂ ଯାଂ ଚକ୍ରୁଃ ପୁନଃ ପ୍ରତି ହରାମି ତାମ୍
ସେନା ମଧ୍ୟରେ କିମ୍ବା ଧନୁଷ ଓ ବାଣ ଦ୍ୱାରା ତୁମ ପ୍ରତି ଯେଉଁ ଅପକାର କରାଯାଇଥିଲା, କିମ୍ବା ଢୋଳ ମାରି ଯେଉଁ କୁକର୍ମ କରାଯାଇଥିଲା, ସେ ସମସ୍ତ ଅପକାରକୁ ମୁଁ ପୁନି ଫେରାଇ ନେଉଛି।
ଯାଂ ତେ କୃତ୍ଯାଂ କୂପେଽଵଦଧୁଃ ଶ୍ମଶାନେ ଵା ନିଚଖ୍ନୁଃ । ସଦ୍ମନି କୃତ୍ଯାଂ ଯାଂ ଚକ୍ରୁଃ ପୁନଃ ପ୍ରତି ହରାମି ତାମ୍
ଅଁଧାର କୁଆଁ କିମ୍ବା ଶ୍ମଶାନରେ ତୁମ ପାଇଁ ଯେଉଁ କୁକର୍ମ ଲୁଚାଇ ରଖାଯାଇଥିଲା, କିମ୍ବା ଘରେ ଯେଉଁ ଅପକାର କରାଯାଇଥିଲା, ସେ ସମସ୍ତ କୁକର୍ମକୁ ମୁଁ ପୁନି ଫେରାଇ ନେଉଛି।
ଯାଂ ତେ ଚକ୍ରୁଃ ପୁରୁଷାସ୍ଥେ ଅଗ୍ନୌ ସଂକସୁକେ ଚ ଯାମ୍ । ମ୍ରୋକଂ ନିର୍ଦାହଂ କ୍ରଵ୍ଯାଦଂ ପୁନଃ ପ୍ରତି ହରାମି ତାମ୍
ଦ୍ୱାର ଉପରେ, ଅଗ୍ନିରେ କିମ୍ବା ଗହୀର ଗଡ଼ିକୁଏଁ ଯେଉଁ ଅପକାର ଲୋକେ ତୁମ ପ୍ରତି କରିଥିଲେ, ଯେଉଁ ଜଳାଇବା, ଧ୍ୱଂସ କିମ୍ବା ଭକ୍ଷଣ କରିବା ମାନେ ଅପକାର ହୋଇଥିଲା, ସେ ସମସ୍ତକୁ ମୁଁ ପୁନି ଫେରାଇ ନେଉଛି।
ଅପଥେନା ଜଭାରୈନାଂ ତାଂ ପଥେତଃ ପ୍ର ହିଣ୍ମସି । ଅଧୀରୋ ମର୍ଯାଧୀରେଭ୍ଯଃ ସଂ ଜଭାରାଚିତ୍ତ୍ଯା
ଅନ୍ୟାୟ ଉପାୟରେ ତୁମଠାରୁ ଯାହା ନିଆଯାଇଥିଲା, ସେଥିରୁ ମୁଁ ତାହାକୁ ନେଇ ଦେଉଛି। ଦୁର୍ବଳ ଓ ସୀମା ଉଲ୍ଲଙ୍ଘନ କରିଥିବା ଲୋକମାନଙ୍କଠାରୁ ମୁଁ ସେ ଅପରାଧ ସହିତ ସବୁକିଛି ଫେରାଇ ନେଉଛି।
ଯଶ୍ଚକାର ନ ଶଶାକ କର୍ତୁଂ ଶଶ୍ରେ ପାଦମଙ୍ଗୁରିମ୍ । ଚକାର ଭଦ୍ରମସ୍ମଭ୍ଯମଭଗୋ ଭଗଵଦ୍ଭ୍ଯଃ
ଯିଏ କିଛି କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କଲେ, କିନ୍ତୁ ସେ ସେହି କାମ ସଫଳ କରିପାରିଲେ ନାହିଁ, ଯିଏ ପାଉଁ କିମ୍ବା ଆଙ୍ଗୁଠିକୁ ଆହତ କଲେ, ସେ ଆମ ପାଇଁ ଭଲ କରିଛନ୍ତି, ଏବଂ ଯିଏ ପାଇଁ କିଛି ଅଂଶ ନାହିଁ, ସେ ଭାଗ୍ୟଶାଳୀମାନେ ପାଇଁ ଭଲ କରିଛନ୍ତି।
କୃତ୍ଯାକୃତଂ ଵଲଗିନଂ ମୂଲିନଂ ଶପଥେଯ୍ଯମ୍ । ଇନ୍ଦ୍ରସ୍ତଂ ହନ୍ତୁ ମହତା ଵଧେନାଗ୍ନିର୍ଵିଧ୍ଯତ୍ଵସ୍ତଯା
ଯିଏ ଦୁଷ୍ଟ କାମ କରିଛି, ଯିଏ ବାନ୍ଧିତ, ମୂଳରେ ଅଟକିଛି, ଏବଂ ଶପଥ ଦେଇଛି, ସେଠିକୁ ଇନ୍ଦ୍ର ଭୟଙ୍କର ଭାବେ ନଶ୍ଟ କରନ୍ତୁ, ଅଗ୍ନି ତାଙ୍କୁ ତାଙ୍କର ଅସ୍ତ୍ରରେ ଘାତ କରନ୍ତୁ।
ଦୋଷୋ ଗାଯ ବୃହଦ୍ଗାଯ ଦ୍ଯୁମଦ୍ଧେହି । ଆଥର୍ଵଣ ସ୍ତୁହି ଦେଵଂ ସଵିତାରମ୍
ସଂଧ୍ୟାର ଗୀତ ଗାଅ, ବଡ଼ ଗୀତ ଗାଅ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ଆଣ, ଆଥର୍ବଣ, ଦେବତା ସବିତାକୁ ପ୍ରଶଂସା କର।
ତମୁ ଷ୍ଟୁହି ଯୋ ଅନ୍ତଃ ସିନ୍ଧୌ ସୂନୁଃ । ସତ୍ଯସ୍ଯ ଯୁଵାନମଦ୍ରୋଘଵାଚଂ ସୁଶେଵମ୍
ସେଉଁଠି ଥିବା ନଦୀର ପୁଅ, ସତ୍ୟର ଯୁବକ, ଯାହାର କଥା କଦାଚିତ୍ ମିଥ୍ୟା ହୁଏ ନାହିଁ, ସେଉଁଠି ଅତି ଦୟାଳୁ, ତାଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କର।