ପୁରଂ ଦେଵାନାମମୃତଂ ହିରଣ୍ଯଂ ଯ ଆବେଧେ ପ୍ରଥମୋ ଦେଵୋ ଅଗ୍ରେ । ତସ୍ମୈ ନମୋ ଦଶ ପ୍ରାଚୀଃ କୃଣୋମ୍ଯନୁ ମନ୍ଯତାଂ ତ୍ରିଵୃଦାବଧେ ମେ
ଦେବତାଙ୍କର ସୁନାର ଅମର ନଗର, ଯାହାକୁ ପ୍ରଥମ ଦେବତା ଆରମ୍ଭରେ ଭେଦିଥିଲେ—ସେଠାକୁ ମୁଁ ଦଶଟି ପୂର୍ବମୁଖୀ ନମସ୍କାର କରୁଛି; ସେ ମୋତେ ଅନୁମୋଦନ କରୁନ୍ତୁ, କାରଣ ମୁଁ ତିନି ଭାଗର ରକ୍ଷାକୁ ଭେଦିଛି।
ଆ ତ୍ଵା ଚୃତତ୍ଵର୍ଯମା ପୂଷା ବୃହସ୍ପତିଃ । ଅହର୍ଜାତସ୍ଯ ଯନ୍ ନାମ ତେନ ତ୍ଵାତି ଚୃତାମସି
ଅର୍ୟମା, ପୂଷା ଏବଂ ବୃହସ୍ପତି ଦୟା ସହିତ ତୁମ ପାଖକୁ ଆସନ୍ତୁ; ଆଜି ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା ନାମରେ, ସେମାନେ ତୁମକୁ ଅନୁଗ୍ରହ କରୁଛନ୍ତି।
ଋତୁଭିଷ୍ଟ୍ଵାର୍ତଵୈରାଯୁଷେ ଵର୍ଚସେ ତ୍ଵା । ସଂଵତ୍ସରସ୍ଯ ତେଜସା ତେନ ସଂହନୁ କୃଣ୍ମସି
ବିଭିନ୍ନ ଋତୁ ଓ ସମୟରେ, ଦୀର୍ଘ ଆୟୁ ଓ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ପାଇଁ, ବର୍ଷର ଶକ୍ତି ସହିତ ଆମେ ତୁମକୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ କରୁଛୁ।
ଘୃତାଦୁଲ୍ଲୁପ୍ତଂ ମଧୁନା ସମକ୍ତଂ ଭୂମିଦୃଂହମଚ୍ଯୁତଂ ପାରଯିଷ୍ଣୁ । ଭିନ୍ଦତ୍ସପତ୍ନାନ୍ ଅଧରାଂଶ୍ଚ କୃଣ୍ଵଦା ମା ରୋହ ମହତେ ସୌଭଗାଯ
ଘିଅ ଲଗାଇ, ମଧୁ ମିଶାଇ, ଭୂମିରେ ଦୃଢ଼ ଓ ଅଚଳ ଥିବା, ଭାର ବହିପାରିବା, ଶତ୍ରୁମାନୋ ଭାଙ୍ଗି ତଳକୁ ନେଇଯିବା—ତୁମେ ଉଠିବା ନାହିଁ, ବଡ଼ ଭାଗ୍ୟ ପାଇଁ ଏଠାରେ ରୁହ।
ପୁରସ୍ତାଦ୍ଯୁକ୍ତୋ ଵହ ଜାତଵେଦୋଽଗ୍ନେ ଵିଦ୍ଧି କ୍ରିଯମାଣଂ ଯଥେଦମ୍ । ତ୍ଵଂ ଭିଷଗ୍ଭେଷଜସ୍ଯାସି କର୍ତା ତ୍ଵଯା ଗାମଶ୍ଵଂ ପୁରୁଷଂ ସନେମ
ଆଗରେ ଯୋଜି, ଆଗେଇ ନେଇଯାଅ, ଜାତବେଦ, ଅଗ୍ନି, ଏଠାରେ କଣ କରାଯାଉଛି ଜାଣ। ତୁମେ ଚିକିତ୍ସକ, ଔଷଧ ଦେବାଳି, ତୁମ ଦ୍ୱାରା ଆମେ ଗାଈ, ଘୋଡ଼ା ଓ ଲୋକମାନେ ପାଉ।
ତଥା ତଦଗ୍ନେ କୃଣୁ ଜାତଵେଦୋ ଵିଶ୍ଵେଭିର୍ଦେଵୈଃ ସହ ସଂଵିଦାନଃ । ଯୋ ନୋ ଦିଦେଵ ଯତମୋ ଜଘାସ ଯଥା ସୋ ଅସ୍ଯ ପରିଧିଷ୍ପତାତି
ଏଭଳି କର, ଅଗ୍ନି ଜାତବେଦ, ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କ ସହ ଏକତାରେ। ଯିଏ ଆମକୁ କ୍ଷତି କରିଛି, ଆକ୍ରମଣ କିମ୍ବା ଅପକାର କରିଛି, ସେ ଆମ ଆସପାସରୁ ଦୂରେ ଘୁଞ୍ଚିଯାଉ।
ଯଥା ସୋ ଅସ୍ଯ ପରିଧିଷ୍ପତାତି ତଥା ତଦଗ୍ନେ କୃଣୁ ଜାତଵେଦଃ । ଵିଶ୍ଵେଭିର୍ଦେଵୈର୍ସହ ସଂଵିଦାନଃ
ଯେପରି ସେ ଆମ ଆସପାସରୁ ଦୂରେ ଘୁଞ୍ଚିଯାଉଛି, ସେପରି କର, ଅଗ୍ନି ଜାତବେଦ, ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କ ସହ ଏକତାରେ।
ଅକ୍ଷ୍ଯୌ ନି ଵିଧ୍ଯ ହୃଦଯଂ ନି ଵିଧ୍ଯ ଜିହ୍ଵାଂ ନି ତୃନ୍ଦ୍ଧି ପ୍ର ଦତୋ ମୃଣୀହି । ପିଶାଚୋ ଅସ୍ଯ ଯତମୋ ଜଘାସାଗ୍ନେ ଯଵିଷ୍ଠ ପ୍ରତି ତଂ ଶୃଣୀହି
ତାଙ୍କର ଆଖି ଛିଦ୍ର କର, ହୃଦୟ ଛିଦ୍ର କର, ଜିହ୍ବା ବାନ୍ଧ, ଦାନ୍ତ ଭାଙ୍ଗ। ଅଗ୍ନି, ସବୁଠୁ ଯୁବ, ଯିଏ ଆମକୁ ଆକ୍ରମଣ କରିଛି, ସେଇ ମାଂସଖାଦୀ ଦେଉତାକୁ ନଶ୍ୱ କର।
ଯଦସ୍ଯ ହୃତଂ ଵିହୃତଂ ଯତ୍ପରାଭୃତମାତ୍ମନୋ ଜଗ୍ଧଂ ଯତମତ୍ପିଶାଚୈଃ । ତଦଗ୍ନେ ଵିଦ୍ଵାନ୍ ପୁନରା ଭର ତ୍ଵଂ ଶରୀରେ ମାଂସମସୁମେରଯାମଃ
ଯେଉଁଠି ତାଙ୍କର କିଛି ନିଆଯାଇଛି, ଚୋରାଯାଇଛି, ଅପହୃତ ହୋଇଛି, କିମ୍ବା ଯେଉଁଠି ପିଶାଚମାନେ ଖାଇଛନ୍ତି, ଅଗ୍ନି, ସେସବୁ ତୁମେ ଜାଣି, ପୁଣି ଫେରାଇ ଦିଅ; ଆମେ ଶରୀରକୁ ପୁଣି ମାଂସରେ ପୂରଣ କରିବା।
ଆମେ ସୁପକ୍ଵେ ଶବଲେ ଵିପକ୍ଵେ ଯୋ ମା ପିଶାଚୋ ଅଶନେ ଦଦମ୍ଭ । ତଦାତ୍ମନା ପ୍ରଜଯା ପିଶାଚା ଵି ଯାତଯନ୍ତାମଗଦୋଽଯମସ୍ତୁ
କାଚା, ଭଲରେ ସିଜା, ଦାଗ ଦିଆ, ବେସି ସିଜା, ଯେଉଁ ମାଂସଖାଦୀ ପିଶାଚ ମୋତେ ଖାଇଛି, ସେମାନେ ତାଙ୍କର ପରିବାର ସହିତ ଦୂରେ ଯାଉନ୍ତୁ; ଏଠି ଅସୁସ୍ଥତା ନ ରହୁ।
କ୍ଷୀରେ ମା ମନ୍ଥେ ଯତମୋ ଦଦମ୍ଭାକୃଷ୍ଟପଚ୍ଯେ ଅଶନେ ଧାନ୍ଯେ ଯଃ । ତଦାତ୍ମନା ପ୍ରଜଯା ପିଶାଚା ଵି ଯାତଯନ୍ତାମଗଦୋଽଯମସ୍ତୁ
ଦୁଧରେ, ଦହିରେ, ଅପକ୍ୱ ଖାଦ୍ୟରେ, ଧାନ୍ୟରେ, ଯେଉଁ ମାଂସଖାଦୀ ପିଶାଚ ମୋତେ ଖାଇଛି, ସେମାନେ ତାଙ୍କର ପରିବାର ସହିତ ଦୂରେ ଯାଉନ୍ତୁ; ଏଠି ଅସୁସ୍ଥତା ନ ରହୁ।
ଅପାଂ ମା ପାନେ ଯତମୋ ଦଦମ୍ଭ କ୍ରଵ୍ଯାଦ୍ଯାତୂନାଂ ଶଯନେ ଶଯାନମ୍ । ତଦାତ୍ମନା ପ୍ରଜଯା ପିଶାଚା ଵି ଯାତଯନ୍ତାମଗଦୋଽଯମସ୍ତୁ
ପାଣିରେ, ପାନୀୟରେ, ମାଂସଖାଦୀ ପିଶାଚଙ୍କ ଶୟନରେ ଶୁଇଥିବାବେଳେ, ଯେଉଁ ପିଶାଚ ମୋତେ ଖାଇଛି, ସେମାନେ ତାଙ୍କର ପରିବାର ସହିତ ଦୂରେ ଯାଉନ୍ତୁ; ଏଠି ଅସୁସ୍ଥତା ନ ରହୁ।
ଦିଵା ମା ନକ୍ତଂ ଯତମୋ ଦଦମ୍ଭ କ୍ରଵ୍ଯାଦ୍ଯାତୂନାଂ ଶଯନେ ଶଯାନମ୍ । ତଦାତ୍ମନା ପ୍ରଜଯା ପିଶାଚା ଵି ଯାତଯନ୍ତାମଗଦୋଽଯମସ୍ତୁ
ଦିନେ କିମ୍ବା ରାତିରେ, ମାଂସଖାଦୀ ପିଶାଚଙ୍କ ଶୟନରେ ଶୁଇଥିବାବେଳେ, ଯେଉଁ ପିଶାଚ ମୋତେ ଖାଇଛି, ସେମାନେ ତାଙ୍କର ପରିବାର ସହିତ ଦୂରେ ଯାଉନ୍ତୁ; ଏଠି ଅସୁସ୍ଥତା ନ ରହୁ।
କ୍ରଵ୍ଯାଦମଗ୍ନେ ରୁଧିରଂ ପିଶାଚଂ ମନୋହନଂ ଜହି ଜାତଵେଦଃ । ତମିନ୍ଦ୍ରୋ ଵାଜୀ ଵଜ୍ରେଣ ହନ୍ତୁ ଛିନତ୍ତୁ ସୋମଃ ଶିରୋ ଅସ୍ଯ ଧୃଷ୍ଣୁଃ
ମାଂସଖାଦୀ ଅଗ୍ନି, ରକ୍ତପାନ କରୁଥିବା, ମନ ହରିନେଉଥିବା ପିଶାଚକୁ ନଶ୍ୱ କର, ଜାତବେଦ। ଇନ୍ଦ୍ର, ବଳବାନ, ତାଙ୍କୁ ବଜ୍ର ଦ୍ୱାରା ମାଡ଼; ସୋମ, ସାହସୀ, ତାଙ୍କର ମୁଣ୍ଡ କାଟିଦିଅ।
ସନାଦଗ୍ନେ ମୃଣସି ଯାତୁଧାନାନ୍ ନ ତ୍ଵା ରକ୍ଷାଂସି ପୃତନାସୁ ଜିଗ୍ଯୁଃ । ସହମୂରାନ୍ ଅନୁ ଦହ କ୍ରଵ୍ଯାଦୋ ମା ତେ ହେତ୍ଯା ମୁକ୍ଷତ ଦୈଵ୍ଯାଯାଃ
ପୁରୁଣା ଦିନରୁ ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ଯାତୁଧାନମାନୋ ନଶ୍ୱ କର, ଯୁଦ୍ଧରେ ରାକ୍ଷସମାନେ ତୁମକୁ ଜିତିପାରିବେ ନାହିଁ। ମାଂସଖାଦୀମାନୋ ସହିତ ତାଙ୍କର ମୂଳକୁ ଜଳାଇଦିଅ; ଦେବତାଙ୍କ ଅସ୍ତ୍ର ତୁମକୁ ଛାଡ଼ି ନ ଯାଉ।
ସମାହର ଜାତଵେଦୋ ଯଦ୍ଧୃତଂ ଯତ୍ପରାଭୃତମ୍ । ଗାତ୍ରାଣ୍ଯସ୍ଯ ଵର୍ଧନ୍ତାମଂଶୁରିଵା ପ୍ଯାଯତାମଯମ୍
ଜାତବେଦ, ଯେଉଁଠି କିଛି ନିଆଯାଇଛି କିମ୍ବା ଚୋରାଯାଇଛି, ସେସବୁ ଏକଠା କର; ତାଙ୍କର ଅଂଗ ଦଳ ଉନ୍ନତ ହେଉ, ସୋମ ଲତାର ଅଙ୍କୁର ପରି ପୁଷ୍ଟ ହେଉ।
ସୋମସ୍ଯେଵ ଜାତଵେଦୋ ଅଂଶୁରା ପ୍ଯାଯତାମଯମ୍ । ଅଗ୍ନେ ଵିରପ୍ଶିନଂ ମେଧ୍ଯମଯକ୍ଷ୍ମଂ କୃଣୁ ଜୀଵତୁ
ସୋମ ଲତାର ଅଙ୍କୁର ପରି, ଜାତବେଦ, ସେ ପୁଷ୍ଟ ହେଉ; ଅଗ୍ନି, ତାଙ୍କୁ ରୋଗମୁକ୍ତ, ପବିତ୍ର କର, ଜୀବନ ଦିଅ।
ଏତାସ୍ତେ ଅଗ୍ନେ ସମିଧଃ ପିଶାଚଜମ୍ଭନୀଃ । ତାସ୍ତ୍ଵଂ ଜୁଷସ୍ଵ ପ୍ରତି ଚୈନା ଗୃହାଣ ଜାତଵେଦଃ
ଏହି ସମିଧା ତୁମର, ଅଗ୍ନି, ପିଶାଚ ନିବାରଣ ପାଇଁ; ଏମାନେ ଗ୍ରହଣ କର, ଜାତବେଦ, ଗ୍ରହଣ କର।
ତାର୍ଷ୍ଟାଘୀରଗ୍ନେ ସମିଧଃ ପ୍ରତି ଗୃହ୍ଣାହ୍ଯର୍ଚିଷା । ଜହାତୁ କ୍ରଵ୍ଯାଦ୍ରୂପଂ ଯୋ ଅସ୍ଯ ମାଂସଂ ଜିହୀର୍ଷତି
ତୁମ ଆଲୋକରେ, ଅଗ୍ନି, ଏହି ସମିଧା ଗ୍ରହଣ କର; ଯିଏ ଏହି ମାଂସ ନେବାକୁ ଚାହେଁ, ସେ ତାଙ୍କର ମାଂସଖାଦୀ ରୂପ ଛାଡ଼ିଦିଅ।
ଆଵତସ୍ତ ଆଵତଃ ପରାଵତସ୍ତ ଆଵତଃ । ଇହୈଵ ଭଵ ମା ନୁ ଗା ମା ପୂର୍ଵାନ୍ ଅନୁ ଗାଃ ପିତୄନ୍ ଅସୁଂ ବଧ୍ନାମି ତେ ଦୃଢମ୍
ଫେରିଆ, ଦୂରରୁ ଫେରିଆ, ଆଉ ଦୂରରୁ ମଧ୍ୟ ଫେରିଆ; ଏଠାରେ ରୁହ, ଯାଅ ନାହିଁ, ପୂର୍ବଜମାନେଙ୍କ ପଛରେ ଯାଅ ନାହିଁ; ତୁମର ଶ୍ୱାସକୁ ମୁଁ ଦୃଢ଼ କରି ବାନ୍ଧି ରଖୁଛି।
ଯତ୍ତ୍ଵାଭିଚେରୁଃ ପୁରୁଷଃ ସ୍ଵୋ ଯଦରଣୋ ଜନଃ । ଉନ୍ମୋଚନପ୍ରମୋଚନେ ଉଭେ ଵାଚା ଵଦାମି ତେ
ତୁମ ଉପରେ ଯେଉଁ ମନୁଷ୍ୟ, ସେ ନିଜ ହେଉ କି ଅଜଣା, କୌଣସି ମନ୍ତ୍ର କିମ୍ବା ଯାନ୍ତ୍ରିକ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିବେ, ସେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ମୁକ୍ତି ଓ ମୋଚନର ଶବ୍ଦରେ ମୁଁ ତୁମକୁ କୁହୁଛି।
ଯଦ୍ଦୁଦ୍ରୋହିଥ ଶେପିଷେ ସ୍ତ୍ରିଯୈ ପୁଂସେ ଅଚିତ୍ତ୍ଯା । ଉନ୍ମୋଚନପ୍ରମୋଚନେ ଉଭେ ଵାଚା ଵଦାମି ତେ
ତୁମେ ଜାଣି କି ଅଜାଣି, ଜଣେ ଜଣେ ନାରୀ କି ପୁରୁଷଙ୍କୁ ଯେଉଁ ଅନ୍ୟାୟ କରିଥିଲ, ସେ ସମସ୍ତ ଦୁଷ୍କର୍ମକୁ ମୁକ୍ତି ଓ ମୋଚନର ଶବ୍ଦରେ ମୁଁ ତୁମକୁ କୁହୁଛି।
ଯତେନସୋ ମାତୃକୃତାଚ୍ଛେଷେ ପିତୃକୃତାଚ୍ଚ ଯତ୍। ଉନ୍ମୋଚନପ୍ରମୋଚନେ ଉଭେ ଵାଚା ଵଦାମି ତେ
ତୁମ ଉପରେ ମା କି ବାପା ଯେଉଁ ଅନିଷ୍ଟ କରିଥିଲେ, ସେ ସମସ୍ତ ଦୁଃଖକୁ ମୁକ୍ତି ଓ ମୋଚନର ଶବ୍ଦରେ ମୁଁ ତୁମକୁ କୁହୁଛି।
ଯତ୍ତେ ମାତା ଯତ୍ତେ ପିତା ଜମିର୍ଭ୍ରାତା ଚ ସର୍ଜତଃ । ପ୍ରତ୍ଯକ୍ସେଵସ୍ଵ ଭେଷଜଂ ଜରଦଷ୍ଟିଂ କୃଣୋମି ତ୍ଵା
ତୁମ ମା, ବାପା, ନିକଟାତ୍ମୀୟ କି ଭାଇ ଯେଉଁ ଅପରାଧ କରିଥିଲେ, ଏହି ଔଷଧକୁ ତୁମେ ଦୃଷ୍ଟିଗତ କର; ମୁଁ ତୁମକୁ ବୃଦ୍ଧାବସ୍ଥାରୁ ମୁକ୍ତ କରୁଛି।
ଇହୈଧି ପୁରୁଷ ସର୍ଵେଣ ମନସା ସହ । ଦୂତୌ ଯମସ୍ଯ ମାନୁ ଗା ଅଧି ଜୀଵପୁରା ଇହି
ହେ ପୁରୁଷ, ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ମନ ସହିତ ଏଠାକୁ ଆସ; ଯମଙ୍କର ଦୂତଙ୍କ ପାଖକୁ ଯାଅନାହିଁ, ବଞ୍ଚିଥିବାମାନେ ଯେଉଁଠାରେ ରହନ୍ତି, ସେଠାକୁ ଆସ।
ଅନୁହୂତଃ ପୁନରେହି ଵିଦ୍ଵାନ୍ ଉଦଯନଂ ପଥଃ । ଆରୋହଣମାକ୍ରମଣଂ ଜୀଵତୋଜୀଵତୋଽଯନମ୍
ଆହ୍ୱାନ ନ ହେଲେ ମଧ୍ୟ, ଜ୍ଞାନୀ, ତୁମେ ପୁଣି ଫେରିଆସ; ଉଦୟ ପଥରେ ଚାଲ, ଉପରକୁ ଚଢ଼, ବଞ୍ଚିଥିବାମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଯାତ୍ରା କର।
ମା ବିଭେର୍ନ ମରିଷ୍ଯସି ଜରଦଷ୍ଟିଂ କୃଣୋମି ତ୍ଵା । ନିରଵୋଚମହଂ ଯକ୍ଷ୍ମମଙ୍ଗେଭ୍ଯୋ ଅଙ୍ଗଜ୍ଵରଂ ତଵ
ଭୟ କରନାହିଁ, ତୁମେ ମରିବେ ନାହିଁ; ମୁଁ ତୁମକୁ ବୃଦ୍ଧାବସ୍ଥାରୁ ମୁକ୍ତ କରୁଛି। ତୁମ ଶରୀରରୁ ମୁଁ ରୋଗ ଓ ଅଙ୍ଗ ଜ୍ୱରକୁ ଦୂର କରିଦେଲି।
ଅଙ୍ଗଭେଦୋ ଅଙ୍ଗଜ୍ଵରୋ ଯଶ୍ଚ ତେ ହୃଦଯାମଯଃ । ଯକ୍ଷ୍ମଃ ଶ୍ଯେନ ଇଵ ପ୍ରାପପ୍ତଦ୍ଵଚା ସାଢଃ ପରସ୍ତରାମ୍
ତୁମ ଅଙ୍ଗର ଦୁଃଖ, ଅଙ୍ଗ ଜ୍ୱର ଓ ହୃଦୟ ରୋଗ—ମୋ ଶବ୍ଦରେ ସେଇ ରୋଗ ଗରୁଡ଼ ପରି ଦୂରକୁ ଉଡ଼ିଯାଉ।
ଋଷୀ ବୋଧପ୍ରତୀବୋଧାଵସ୍ଵପ୍ନୋ ଯଶ୍ଚ ଜାଗୃଵିଃ । ତୌ ତେ ପ୍ରାଣସ୍ଯ ଗୋପ୍ତାରୌ ଦିଵା ନକ୍ତଂ ଚ ଜାଗୃତାମ୍
ଯେ ସୃଷ୍ଟିଦ୍ରଷ୍ଟାମାନେ ସ୍ୱପ୍ନରେ କି ଜାଗ୍ରତରେ ଜାଗ୍ରତ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ଜାଗାଇଥାନ୍ତି, ସେ ଦୁଇଏ ଦିନ ଓ ରାତି ତୁମ ପ୍ରାଣର ରକ୍ଷା କରନ୍ତି।
ଅଯମଗ୍ନିରୁପସଦ୍ଯ ଇହ ସୂର୍ଯ ଉଦେତୁ ତେ । ଉଦେହି ମୃତ୍ଯୋର୍ଗମ୍ଭୀରାତ୍କୃଷ୍ଣାଚ୍ଚିତ୍ତମସସ୍ପରି
ଏହି ଅଗ୍ନି ପାଖରେ ବସି, ଏଠାରେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ତୁମ ପାଇଁ ଉଦୟ ହେଉ; ମୃତ୍ୟୁର ଗଭୀର ଅନ୍ଧକାର ଓ ଭ୍ରମର କଳିମାରୁ ତୁମେ ଉଠିପଡ଼।