ନଵ ପ୍ରାଣାନ୍ ନଵଭିଃ ସଂ ମିମୀତେ ଦୀର୍ଘାଯୁତ୍ଵାଯ ଶତଶାରଦାଯ । ହରିତେ ତ୍ରୀଣି ରଜତେ ତ୍ରୀଣ୍ଯଯସି ତ୍ରୀଣି ତପସାଵିଷ୍ଟିତାନି
ସେ ନବଟି ପ୍ରାଣକୁ ଅନ୍ୟ ନବଟି ସହିତ ମାପେ, ଦୀର୍ଘ ଆୟୁ ଓ ଶତବର୍ଷ ପାଇଁ। ତିନିଟି ହରିତ, ତିନିଟି ରୂପା, ତିନିଟି ଲୋହା, ତିନିଟି ତପସ୍ୟାରେ ନିଶ୍ଚିତ।
ଅଗ୍ନିଃ ସୂର୍ଯଶ୍ଚନ୍ଦ୍ରମା ଭୂମିରାପୋ ଦ୍ଯୌରନ୍ତରିକ୍ଷଂ ପ୍ରଦିଶୋ ଦିଶଶ୍ଚ । ଆର୍ତଵା ଋତୁଭିଃ ସଂଵିଦାନା ଅନେନ ମା ତ୍ରିଵୃତା ପାରଯନ୍ତୁ
ଅଗ୍ନି, ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଚନ୍ଦ୍ର, ପୃଥିବୀ, ଜଳ, ଆକାଶ, ମଧ୍ୟାକାଶ, ଦିଗ୍ବଳୟ ଓ ଦିଗଗୁଡ଼ିକ; ଋତୁମାନେ ତାଙ୍କର ସମୟ ସହିତ—ଏହି ତିନି ମାପରେ ମୋତେ ଉଲ୍ଲଂଘନ କରାନ୍ତୁ।
ତ୍ରଯଃ ପୋଷାସ୍ତ୍ରିଵୃତି ଶ୍ରଯନ୍ତାମନକ୍ତୁ ପୂଷା ପଯସା ଘୃତେନ । ଅନ୍ନସ୍ଯ ଭୂମା ପୁରୁଷସ୍ଯ ଭୂମା ଭୂମା ପଶୂନାଂ ତ ଇହ ଶ୍ରଯନ୍ତାମ୍
ତିନି ପ୍ରକାର ଉପଜୀବିକା, ତିନି ମାପରେ, ଏଠାରେ ଆସୁନ୍ତୁ; ପୂଷା ଦୁଧ ଓ ଘିଅ ଆଣିଦିଅନ୍ତୁ। ଖାଦ୍ୟର ଆଧିକ୍ୟ, ମଣିଷର ଆଧିକ୍ୟ, ପଶୁର ଆଧିକ୍ୟ—ଏସବୁ ଏଠାରେ ବସୁନ୍ତୁ।
ଇମମାଦିତ୍ଯା ଵସୁନା ସମୁକ୍ଷତେମମଗ୍ନେ ଵର୍ଧଯ ଵଵୃଧାନଃ । ଇମମିନ୍ଦ୍ର ସଂ ସୃଜ ଵୀର୍ଯେଣାସ୍ମିନ୍ ତ୍ରିଵୃଚ୍ଛ୍ରଯତାଂ ପୋଷଯିଷ୍ଣୁ
ଆଦିତ୍ୟମାନେ ଏହି ଜଣକୁ ଧନରେ ଅଭିଷେକ କରନ୍ତୁ; ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ବଢ଼ିବା ସହିତ, ଏହାକୁ ବଢ଼ାଅ। ଇନ୍ଦ୍ର, ଶକ୍ତି ଦେଇ ଏହାକୁ ଆଗକୁ ନେଅ। ତିନି ମାପର ପୋଷଣ ଏହାରେ ବସୁ।
ଭୂମିଷ୍ଟ୍ଵା ପାତୁ ହରିତେନ ଵିଶ୍ଵଭୃଦଗ୍ନିଃ ପିପର୍ତ୍ଵଯସା ସଜୋଷାଃ । ଵୀରୁଦ୍ଭିଷ୍ଟେ ଅର୍ଜୁନଂ ସଂଵିଦାନଂ ଦକ୍ଷଂ ଦଧାତୁ ସୁମନସ୍ଯମାନମ୍
ପୃଥିବୀର ହରିତ ତୁମକୁ ରକ୍ଷା କରୁ; ସମସ୍ତ ଧାରଣ କରୁଥିବା ଅଗ୍ନି ଲୋହା ସହିତ ତୁମକୁ ସମର୍ଥନ କରୁ। ଔଷଧିମାନେ ରୂପା ସହିତ ଏକତ୍ର ହୋଇ, ତୁମକୁ ଦକ୍ଷତା ଓ ସୁମନ ଦିଅନ୍ତୁ।
ତ୍ରେଧା ଜାତଂ ଜନ୍ମନେଦଂ ହିରଣ୍ଯମଗ୍ନେରେକଂ ପ୍ରିଯତମଂ ବଭୂଵ ସୋମସ୍ଯୈକଂ ହିଂସିତସ୍ଯ ପରାପତତ୍। ଅପାମେକଂ ଵେଧସାଂ ରେତ ଆହୁସ୍ତତ୍ତେ ହିରଣ୍ଯଂ ତ୍ରିଵୃଦସ୍ତ୍ଵାଯୁଷେ
ଏହି ସୁନା, ତିନି ଭାବରେ ଜନ୍ମ ନେଇଛି, ଏହା ସନ୍ତାନ। ଏକ ଅଂଶ ଅଗ୍ନିଙ୍କର ସବୁଠାରୁ ପ୍ରିୟ ହେଲା, ଏକ ଅଂଶ, ଚାପିଦେଲେ, ସୋମଙ୍କୁ ଗଲା, ଏବଂ ଏକ ଅଂଶ, କୁହାଯାଏ, ଜଳର ବୀଜ। ଏହି ତିନି ଭାଗ ସୁନା ତୁମ ଆୟୁ ପାଇଁ।
ତ୍ର୍ଯାଯୁଷଂ ଜମଦଗ୍ନେଃ କଶ୍ଯପସ୍ଯ ତ୍ର୍ଯାଯୁଷମ୍ । ତ୍ରେଧାମୃତସ୍ଯ ଚକ୍ଷଣଂ ତ୍ରୀଣ୍ଯାଯୂଂଷି ତେଽକରମ୍
ଜମଦଗ୍ନିଙ୍କ ତିନି ଆୟୁ, କଶ୍ୟପଙ୍କ ତିନି ଆୟୁ; ତିନି ଭାଗର ଅମୃତ ଦୃଷ୍ଟି, ମୁଁ ତୁମ ପାଇଁ ତିନି ଆୟୁ କରିଛି।
ତ୍ରଯଃ ସୁପର୍ଣାସ୍ତ୍ରିଵୃତା ଯଦାଯନ୍ନ୍ ଏକାକ୍ଷରମଭିସଂଭୂଯ ଶକ୍ରାଃ । ପ୍ରତ୍ଯୌହନ୍ ମୃତ୍ଯୁମମୃତେନ ସାକମନ୍ତର୍ଦଧାନା ଦୁରିତାନି ଵିଶ୍ଵା
ତିନି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ପକ୍ଷୀ, ତିନି ଭାବରେ, ଯେତେବେଳେ ଏକ ଅକ୍ଷରରେ ଏକତ୍ର ହେଲେ, ସେମାନେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହେଲେ; ସେମାନେ ଅମୃତ ସହିତ ମୃତ୍ୟୁକୁ ଦୂର କଲେ, ଏବଂ ନିଜେ ଲୁଚି, ସମସ୍ତ ଅପମାନକୁ ଅପସାରଣ କଲେ।
ଦିଵସ୍ତ୍ଵା ପାତୁ ହରିତଂ ମଧ୍ଯାତ୍ତ୍ଵା ପାତ୍ଵର୍ଜୁନମ୍ । ଭୂମ୍ଯା ଅଯସ୍ମଯଂ ପାତୁ ପ୍ରାଗାଦ୍ଦେଵପୁରା ଅଯମ୍
ଆକାଶର ହରିତ ତୁମକୁ ଉପରୁ ରକ୍ଷା କରୁ, ମଧ୍ୟରୁ ରୂପା ରକ୍ଷା କରୁ, ପୃଥିବୀର ଲୋହା ତଳରୁ ରକ୍ଷା କରୁ; ଏହା ଦେବତାଙ୍କ ପୁରୁଣା ରକ୍ଷା।
ଇମାସ୍ତିସ୍ରୋ ଦେଵପୁରାସ୍ତାସ୍ତ୍ଵା ରକ୍ଷନ୍ତୁ ସର୍ଵତଃ । ତାସ୍ତ୍ଵଂ ବିଭ୍ରଦ୍ଵର୍ଚସ୍ଵ୍ଯୁତ୍ତରୋ ଦ୍ଵିଷତାଂ ଭଵ
ଏହି ତିନି ପୁରୁଣା ଦେବତାଙ୍କର ରକ୍ଷା ତୁମକୁ ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ ରକ୍ଷା କରୁ; ଏହାକୁ ଧାରଣ କରି, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହୋଇ, ତୁମେ ଶତ୍ରୁମାନେଠାରୁ ଉତ୍ତମ ହେଉ।
ପୁରଂ ଦେଵାନାମମୃତଂ ହିରଣ୍ଯଂ ଯ ଆବେଧେ ପ୍ରଥମୋ ଦେଵୋ ଅଗ୍ରେ । ତସ୍ମୈ ନମୋ ଦଶ ପ୍ରାଚୀଃ କୃଣୋମ୍ଯନୁ ମନ୍ଯତାଂ ତ୍ରିଵୃଦାବଧେ ମେ
ଦେବତାଙ୍କର ସୁନାର ଅମର ନଗର, ଯାହାକୁ ପ୍ରଥମ ଦେବତା ଆରମ୍ଭରେ ଭେଦିଥିଲେ—ସେଠାକୁ ମୁଁ ଦଶଟି ପୂର୍ବମୁଖୀ ନମସ୍କାର କରୁଛି; ସେ ମୋତେ ଅନୁମୋଦନ କରୁନ୍ତୁ, କାରଣ ମୁଁ ତିନି ଭାଗର ରକ୍ଷାକୁ ଭେଦିଛି।
ଆ ତ୍ଵା ଚୃତତ୍ଵର୍ଯମା ପୂଷା ବୃହସ୍ପତିଃ । ଅହର୍ଜାତସ୍ଯ ଯନ୍ ନାମ ତେନ ତ୍ଵାତି ଚୃତାମସି
ଅର୍ୟମା, ପୂଷା ଏବଂ ବୃହସ୍ପତି ଦୟା ସହିତ ତୁମ ପାଖକୁ ଆସନ୍ତୁ; ଆଜି ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା ନାମରେ, ସେମାନେ ତୁମକୁ ଅନୁଗ୍ରହ କରୁଛନ୍ତି।
ଋତୁଭିଷ୍ଟ୍ଵାର୍ତଵୈରାଯୁଷେ ଵର୍ଚସେ ତ୍ଵା । ସଂଵତ୍ସରସ୍ଯ ତେଜସା ତେନ ସଂହନୁ କୃଣ୍ମସି
ବିଭିନ୍ନ ଋତୁ ଓ ସମୟରେ, ଦୀର୍ଘ ଆୟୁ ଓ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ପାଇଁ, ବର୍ଷର ଶକ୍ତି ସହିତ ଆମେ ତୁମକୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ କରୁଛୁ।
ଘୃତାଦୁଲ୍ଲୁପ୍ତଂ ମଧୁନା ସମକ୍ତଂ ଭୂମିଦୃଂହମଚ୍ଯୁତଂ ପାରଯିଷ୍ଣୁ । ଭିନ୍ଦତ୍ସପତ୍ନାନ୍ ଅଧରାଂଶ୍ଚ କୃଣ୍ଵଦା ମା ରୋହ ମହତେ ସୌଭଗାଯ
ଘିଅ ଲଗାଇ, ମଧୁ ମିଶାଇ, ଭୂମିରେ ଦୃଢ଼ ଓ ଅଚଳ ଥିବା, ଭାର ବହିପାରିବା, ଶତ୍ରୁମାନୋ ଭାଙ୍ଗି ତଳକୁ ନେଇଯିବା—ତୁମେ ଉଠିବା ନାହିଁ, ବଡ଼ ଭାଗ୍ୟ ପାଇଁ ଏଠାରେ ରୁହ।
ପୁରସ୍ତାଦ୍ଯୁକ୍ତୋ ଵହ ଜାତଵେଦୋଽଗ୍ନେ ଵିଦ୍ଧି କ୍ରିଯମାଣଂ ଯଥେଦମ୍ । ତ୍ଵଂ ଭିଷଗ୍ଭେଷଜସ୍ଯାସି କର୍ତା ତ୍ଵଯା ଗାମଶ୍ଵଂ ପୁରୁଷଂ ସନେମ
ଆଗରେ ଯୋଜି, ଆଗେଇ ନେଇଯାଅ, ଜାତବେଦ, ଅଗ୍ନି, ଏଠାରେ କଣ କରାଯାଉଛି ଜାଣ। ତୁମେ ଚିକିତ୍ସକ, ଔଷଧ ଦେବାଳି, ତୁମ ଦ୍ୱାରା ଆମେ ଗାଈ, ଘୋଡ଼ା ଓ ଲୋକମାନେ ପାଉ।
ତଥା ତଦଗ୍ନେ କୃଣୁ ଜାତଵେଦୋ ଵିଶ୍ଵେଭିର୍ଦେଵୈଃ ସହ ସଂଵିଦାନଃ । ଯୋ ନୋ ଦିଦେଵ ଯତମୋ ଜଘାସ ଯଥା ସୋ ଅସ୍ଯ ପରିଧିଷ୍ପତାତି
ଏଭଳି କର, ଅଗ୍ନି ଜାତବେଦ, ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କ ସହ ଏକତାରେ। ଯିଏ ଆମକୁ କ୍ଷତି କରିଛି, ଆକ୍ରମଣ କିମ୍ବା ଅପକାର କରିଛି, ସେ ଆମ ଆସପାସରୁ ଦୂରେ ଘୁଞ୍ଚିଯାଉ।
ଯଥା ସୋ ଅସ୍ଯ ପରିଧିଷ୍ପତାତି ତଥା ତଦଗ୍ନେ କୃଣୁ ଜାତଵେଦଃ । ଵିଶ୍ଵେଭିର୍ଦେଵୈର୍ସହ ସଂଵିଦାନଃ
ଯେପରି ସେ ଆମ ଆସପାସରୁ ଦୂରେ ଘୁଞ୍ଚିଯାଉଛି, ସେପରି କର, ଅଗ୍ନି ଜାତବେଦ, ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କ ସହ ଏକତାରେ।
ଅକ୍ଷ୍ଯୌ ନି ଵିଧ୍ଯ ହୃଦଯଂ ନି ଵିଧ୍ଯ ଜିହ୍ଵାଂ ନି ତୃନ୍ଦ୍ଧି ପ୍ର ଦତୋ ମୃଣୀହି । ପିଶାଚୋ ଅସ୍ଯ ଯତମୋ ଜଘାସାଗ୍ନେ ଯଵିଷ୍ଠ ପ୍ରତି ତଂ ଶୃଣୀହି
ତାଙ୍କର ଆଖି ଛିଦ୍ର କର, ହୃଦୟ ଛିଦ୍ର କର, ଜିହ୍ବା ବାନ୍ଧ, ଦାନ୍ତ ଭାଙ୍ଗ। ଅଗ୍ନି, ସବୁଠୁ ଯୁବ, ଯିଏ ଆମକୁ ଆକ୍ରମଣ କରିଛି, ସେଇ ମାଂସଖାଦୀ ଦେଉତାକୁ ନଶ୍ୱ କର।
ଯଦସ୍ଯ ହୃତଂ ଵିହୃତଂ ଯତ୍ପରାଭୃତମାତ୍ମନୋ ଜଗ୍ଧଂ ଯତମତ୍ପିଶାଚୈଃ । ତଦଗ୍ନେ ଵିଦ୍ଵାନ୍ ପୁନରା ଭର ତ୍ଵଂ ଶରୀରେ ମାଂସମସୁମେରଯାମଃ
ଯେଉଁଠି ତାଙ୍କର କିଛି ନିଆଯାଇଛି, ଚୋରାଯାଇଛି, ଅପହୃତ ହୋଇଛି, କିମ୍ବା ଯେଉଁଠି ପିଶାଚମାନେ ଖାଇଛନ୍ତି, ଅଗ୍ନି, ସେସବୁ ତୁମେ ଜାଣି, ପୁଣି ଫେରାଇ ଦିଅ; ଆମେ ଶରୀରକୁ ପୁଣି ମାଂସରେ ପୂରଣ କରିବା।
ଆମେ ସୁପକ୍ଵେ ଶବଲେ ଵିପକ୍ଵେ ଯୋ ମା ପିଶାଚୋ ଅଶନେ ଦଦମ୍ଭ । ତଦାତ୍ମନା ପ୍ରଜଯା ପିଶାଚା ଵି ଯାତଯନ୍ତାମଗଦୋଽଯମସ୍ତୁ
କାଚା, ଭଲରେ ସିଜା, ଦାଗ ଦିଆ, ବେସି ସିଜା, ଯେଉଁ ମାଂସଖାଦୀ ପିଶାଚ ମୋତେ ଖାଇଛି, ସେମାନେ ତାଙ୍କର ପରିବାର ସହିତ ଦୂରେ ଯାଉନ୍ତୁ; ଏଠି ଅସୁସ୍ଥତା ନ ରହୁ।
କ୍ଷୀରେ ମା ମନ୍ଥେ ଯତମୋ ଦଦମ୍ଭାକୃଷ୍ଟପଚ୍ଯେ ଅଶନେ ଧାନ୍ଯେ ଯଃ । ତଦାତ୍ମନା ପ୍ରଜଯା ପିଶାଚା ଵି ଯାତଯନ୍ତାମଗଦୋଽଯମସ୍ତୁ
ଦୁଧରେ, ଦହିରେ, ଅପକ୍ୱ ଖାଦ୍ୟରେ, ଧାନ୍ୟରେ, ଯେଉଁ ମାଂସଖାଦୀ ପିଶାଚ ମୋତେ ଖାଇଛି, ସେମାନେ ତାଙ୍କର ପରିବାର ସହିତ ଦୂରେ ଯାଉନ୍ତୁ; ଏଠି ଅସୁସ୍ଥତା ନ ରହୁ।
ଅପାଂ ମା ପାନେ ଯତମୋ ଦଦମ୍ଭ କ୍ରଵ୍ଯାଦ୍ଯାତୂନାଂ ଶଯନେ ଶଯାନମ୍ । ତଦାତ୍ମନା ପ୍ରଜଯା ପିଶାଚା ଵି ଯାତଯନ୍ତାମଗଦୋଽଯମସ୍ତୁ
ପାଣିରେ, ପାନୀୟରେ, ମାଂସଖାଦୀ ପିଶାଚଙ୍କ ଶୟନରେ ଶୁଇଥିବାବେଳେ, ଯେଉଁ ପିଶାଚ ମୋତେ ଖାଇଛି, ସେମାନେ ତାଙ୍କର ପରିବାର ସହିତ ଦୂରେ ଯାଉନ୍ତୁ; ଏଠି ଅସୁସ୍ଥତା ନ ରହୁ।
ଦିଵା ମା ନକ୍ତଂ ଯତମୋ ଦଦମ୍ଭ କ୍ରଵ୍ଯାଦ୍ଯାତୂନାଂ ଶଯନେ ଶଯାନମ୍ । ତଦାତ୍ମନା ପ୍ରଜଯା ପିଶାଚା ଵି ଯାତଯନ୍ତାମଗଦୋଽଯମସ୍ତୁ
ଦିନେ କିମ୍ବା ରାତିରେ, ମାଂସଖାଦୀ ପିଶାଚଙ୍କ ଶୟନରେ ଶୁଇଥିବାବେଳେ, ଯେଉଁ ପିଶାଚ ମୋତେ ଖାଇଛି, ସେମାନେ ତାଙ୍କର ପରିବାର ସହିତ ଦୂରେ ଯାଉନ୍ତୁ; ଏଠି ଅସୁସ୍ଥତା ନ ରହୁ।
କ୍ରଵ୍ଯାଦମଗ୍ନେ ରୁଧିରଂ ପିଶାଚଂ ମନୋହନଂ ଜହି ଜାତଵେଦଃ । ତମିନ୍ଦ୍ରୋ ଵାଜୀ ଵଜ୍ରେଣ ହନ୍ତୁ ଛିନତ୍ତୁ ସୋମଃ ଶିରୋ ଅସ୍ଯ ଧୃଷ୍ଣୁଃ
ମାଂସଖାଦୀ ଅଗ୍ନି, ରକ୍ତପାନ କରୁଥିବା, ମନ ହରିନେଉଥିବା ପିଶାଚକୁ ନଶ୍ୱ କର, ଜାତବେଦ। ଇନ୍ଦ୍ର, ବଳବାନ, ତାଙ୍କୁ ବଜ୍ର ଦ୍ୱାରା ମାଡ଼; ସୋମ, ସାହସୀ, ତାଙ୍କର ମୁଣ୍ଡ କାଟିଦିଅ।
ସନାଦଗ୍ନେ ମୃଣସି ଯାତୁଧାନାନ୍ ନ ତ୍ଵା ରକ୍ଷାଂସି ପୃତନାସୁ ଜିଗ୍ଯୁଃ । ସହମୂରାନ୍ ଅନୁ ଦହ କ୍ରଵ୍ଯାଦୋ ମା ତେ ହେତ୍ଯା ମୁକ୍ଷତ ଦୈଵ୍ଯାଯାଃ
ପୁରୁଣା ଦିନରୁ ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ଯାତୁଧାନମାନୋ ନଶ୍ୱ କର, ଯୁଦ୍ଧରେ ରାକ୍ଷସମାନେ ତୁମକୁ ଜିତିପାରିବେ ନାହିଁ। ମାଂସଖାଦୀମାନୋ ସହିତ ତାଙ୍କର ମୂଳକୁ ଜଳାଇଦିଅ; ଦେବତାଙ୍କ ଅସ୍ତ୍ର ତୁମକୁ ଛାଡ଼ି ନ ଯାଉ।
ସମାହର ଜାତଵେଦୋ ଯଦ୍ଧୃତଂ ଯତ୍ପରାଭୃତମ୍ । ଗାତ୍ରାଣ୍ଯସ୍ଯ ଵର୍ଧନ୍ତାମଂଶୁରିଵା ପ୍ଯାଯତାମଯମ୍
ଜାତବେଦ, ଯେଉଁଠି କିଛି ନିଆଯାଇଛି କିମ୍ବା ଚୋରାଯାଇଛି, ସେସବୁ ଏକଠା କର; ତାଙ୍କର ଅଂଗ ଦଳ ଉନ୍ନତ ହେଉ, ସୋମ ଲତାର ଅଙ୍କୁର ପରି ପୁଷ୍ଟ ହେଉ।
ସୋମସ୍ଯେଵ ଜାତଵେଦୋ ଅଂଶୁରା ପ୍ଯାଯତାମଯମ୍ । ଅଗ୍ନେ ଵିରପ୍ଶିନଂ ମେଧ୍ଯମଯକ୍ଷ୍ମଂ କୃଣୁ ଜୀଵତୁ
ସୋମ ଲତାର ଅଙ୍କୁର ପରି, ଜାତବେଦ, ସେ ପୁଷ୍ଟ ହେଉ; ଅଗ୍ନି, ତାଙ୍କୁ ରୋଗମୁକ୍ତ, ପବିତ୍ର କର, ଜୀବନ ଦିଅ।
ଏତାସ୍ତେ ଅଗ୍ନେ ସମିଧଃ ପିଶାଚଜମ୍ଭନୀଃ । ତାସ୍ତ୍ଵଂ ଜୁଷସ୍ଵ ପ୍ରତି ଚୈନା ଗୃହାଣ ଜାତଵେଦଃ
ଏହି ସମିଧା ତୁମର, ଅଗ୍ନି, ପିଶାଚ ନିବାରଣ ପାଇଁ; ଏମାନେ ଗ୍ରହଣ କର, ଜାତବେଦ, ଗ୍ରହଣ କର।
ତାର୍ଷ୍ଟାଘୀରଗ୍ନେ ସମିଧଃ ପ୍ରତି ଗୃହ୍ଣାହ୍ଯର୍ଚିଷା । ଜହାତୁ କ୍ରଵ୍ଯାଦ୍ରୂପଂ ଯୋ ଅସ୍ଯ ମାଂସଂ ଜିହୀର୍ଷତି
ତୁମ ଆଲୋକରେ, ଅଗ୍ନି, ଏହି ସମିଧା ଗ୍ରହଣ କର; ଯିଏ ଏହି ମାଂସ ନେବାକୁ ଚାହେଁ, ସେ ତାଙ୍କର ମାଂସଖାଦୀ ରୂପ ଛାଡ଼ିଦିଅ।
ଆଵତସ୍ତ ଆଵତଃ ପରାଵତସ୍ତ ଆଵତଃ । ଇହୈଵ ଭଵ ମା ନୁ ଗା ମା ପୂର୍ଵାନ୍ ଅନୁ ଗାଃ ପିତୄନ୍ ଅସୁଂ ବଧ୍ନାମି ତେ ଦୃଢମ୍
ଫେରିଆ, ଦୂରରୁ ଫେରିଆ, ଆଉ ଦୂରରୁ ମଧ୍ୟ ଫେରିଆ; ଏଠାରେ ରୁହ, ଯାଅ ନାହିଁ, ପୂର୍ବଜମାନେଙ୍କ ପଛରେ ଯାଅ ନାହିଁ; ତୁମର ଶ୍ୱାସକୁ ମୁଁ ଦୃଢ଼ କରି ବାନ୍ଧି ରଖୁଛି।