ଯା ଶଶାପ ଶପନେନ ଯାଘଂ ମୂରମାଦଧେ । ଯା ରସସ୍ଯ ହରଣାଯ ଜାତମାରେଭେ ତୋକମତ୍ତୁ ସା
ଯିଏ ଶାପ ଦେଇଛି, ଯିଏ କ୍ଷତି କିମ୍ବା ମନୋବିକାର ଆଣିଛି, ଯିଏ ରସ ଚୁରି କରିବା ପାଇଁ ଜନ୍ମ ନେଇଛି, ସେ ନିଜ ସନ୍ତାନକୁ ଖାଉ |
ପୁତ୍ରମତ୍ତୁ ଯାତୁଧାନୀଃ ସ୍ଵସାରମୁତ ନପ୍ତ୍ଯମ୍ । ଅଧା ମିଥୋ ଵିକେଶ୍ଯୋ ଵି ଘ୍ନତାଂ ଯାତୁଧାନ୍ଯୋ ଵି ତୃହ୍ଯନ୍ତାମରାଯ୍ଯଃ
ଯାତୁଧାନୀ ନିଜ ପୁଅ, ଭଉଣୀ ଓ ଭଉଣୀର ପୁଅକୁ ଖାଉ | ପାଗଳ ଚୁଲି ଥିବାମାନେ ପରସ୍ପରେ ନଶ୍ଟ ହେଉନ୍ତୁ, ଯାତୁଧାନୀମାନେ ନଶ୍ଟ ହେଉନ୍ତୁ, ଶତ୍ରୁମାନେ ଶୋଷିଯାଉନ୍ତୁ |
ଅଭୀଵର୍ତେନ ମଣିନା ଯେନେନ୍ଦ୍ରୋ ଅଭିଵାଵୃଧେ । ତେନାସ୍ମାନ୍ ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତେଽଭି ରାଷ୍ଟ୍ରାଯ ଵର୍ଧଯ
ଯେ ଜୟମାଳା ଦ୍ୱାରା ଇନ୍ଦ୍ର ବଳବାନ୍ ହେଲେ, ସେହି ମାଳା ଦ୍ୱାରା, ହେ ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତି, ଆମକୁ ରାଜ୍ୟ ପାଇଁ ବୃଦ୍ଧି କର |
ଅଭିଵୃତ୍ଯ ସପତ୍ନାନ୍ ଅଭି ଯା ନୋ ଅରାତଯଃ । ଅଭି ପୃତନ୍ଯନ୍ତଂ ତିଷ୍ଠାଭି ଯୋ ନୋ ଦୁରସ୍ଯତି
ଶତ୍ରୁମାନେ ଓ ଆମ ଶତ୍ରୁତା କରୁଥିବାମାନେ ଉପରେ ଜୟ ପାଇ, ଯେଉଁମାନେ ଆମ ସହିତ ବିରୋଧ କରନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ବିପକ୍ଷରେ ଦୃଢ଼ ରୁହ |
ଅଭି ତ୍ଵା ଦେଵଃ ସଵିତାଭି ଷୋମୋ ଅଵୀଵୃଧତ୍। ଅଭି ତ୍ଵା ଵିଶ୍ଵା ଭୂତାନ୍ଯଭୀଵର୍ତୋ ଯଥାସସି
ଦେବତା ସବିତା ତୁମକୁ ବଳିଅଛନ୍ତି, ସୋମ ତୁମକୁ ବଳିଅଛନ୍ତି | ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ ତୁମକୁ ବଳିଅଛନ୍ତି, କାରଣ ତୁମେ ଜୟୀ |
ଅଭୀଵର୍ତୋ ଅଭିଭଵଃ ସପତ୍ନକ୍ଷଯଣୋ ମଣିଃ । ରାଷ୍ଟ୍ରାଯ ମହ୍ଯଂ ବଧ୍ଯତାଂ ସପତ୍ନେଭ୍ଯଃ ପରାଭୁଵେ
ଏହି ଜୟମାଳା, ଅପରାଜିତ, ଶତ୍ରୁନାଶକ ମାଳା ମୋ ପାଇଁ ରାଜ୍ୟ ଲାଗି ବାନ୍ଧାଯାଉ, ଶତ୍ରୁମାନେ ହାରିଯାଉନ୍ତୁ |
ଉଦସୌ ସୂର୍ଯୋ ଅଗାଦୁଦିଦଂ ମାମକଂ ଵଚଃ । ଯଥାହଂ ଶତ୍ରୁହୋଽସାନ୍ଯସପତ୍ନଃ ସପତ୍ନହା
ଏହି ସୂର୍ଯ୍ୟ ଉଦୟ ହେଲେ, ମୋର କଥା ମଧ୍ୟ ପ୍ରକାଶ ପାଇଲା। ମୁଁ ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ଦଳନ କରୁଥିବା, ପ୍ରତିଦ୍ୱନ୍ଦ୍ୱୀ ନଥିବା, ଶତ୍ରୁ ନାଶ କରୁଥିବା ହେଉ।
ସପତ୍ନକ୍ଷଯଣୋ ଵୃଷାଭିରଷ୍ଟ୍ରୋ ଵିଷାସହିଃ । ଯଥାହମେଷାଂ ଵୀରାଣାଂ ଵିରାଜାନି ଜନସ୍ଯ ଚ
ମୁଁ ପ୍ରତିଦ୍ୱନ୍ଦ୍ୱୀ ନାଶ କରୁଥିବା, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ରାଜା ଓ ବିଷ ଜୟ କରିପାରିବା ହେଉ। ଏହି ସମସ୍ତ ବୀରମାନେ ଓ ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମୁଁ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହେଉ।
ଵିଶ୍ଵେ ଦେଵା ଵସଵୋ ରକ୍ଷତେମମୁତାଦିତ୍ଯା ଜାଗୃତ ଯୂଯମସ୍ମିନ୍ । ମେମଂ ସନାଭିରୁତ ଵାନ୍ଯନାଭିର୍ମେମଂ ପ୍ରାପତ୍ପୌରୁଷେଯୋ ଵଧୋ ଯଃ
ସମସ୍ତ ଦେବତା, ବସୁମାନେ ଏହି ଜଣଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ। ଆଦିତ୍ୟମାନେ ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଜାଗ୍ରତ ରହନ୍ତୁ। ଏହି ଜଣଙ୍କୁ ତାଙ୍କର ନିଜ ପରିବାର ବା ଅନ୍ୟ କେହି ମାନବ ମୃତ୍ୟୁ ଆଣିନ ଦେଉନ୍ତୁ।
ଯେ ଵୋ ଦେଵାଃ ପିତରୋ ଯେ ଚ ପୁତ୍ରାଃ ସଚେତସୋ ମେ ଶୃଣୁତେଦମୁକ୍ତମ୍ । ସର୍ଵେଭ୍ଯୋ ଵଃ ପରି ଦଦାମ୍ଯେତଂ ସ୍ଵସ୍ତ୍ଯେନଂ ଜରସେ ଵହାଥ
ହେ ଦେବତାମାନେ, ପିତୃଗଣ ଓ ପୁଅମାନେ, ତୁମେ ମୋର ଏହି କଥା ଶୁଣ। ତୁମମାନେ ସମସ୍ତଙ୍କ ପାଇଁ ମୁଁ ଏହି ଅର୍ପଣ କରୁଛି, ଏହି ଜଣଙ୍କୁ ସୁସ୍ଥ ଭାବେ ବୃଦ୍ଧାବସ୍ଥାକୁ ନେଇଯାଅ।
ଯେ ଦେଵା ଦିଵି ଷ୍ଠ ଯେ ପୃଥିଵ୍ଯାଂ ଯେ ଅନ୍ତରିକ୍ଷ ଓଷଧୀଷୁ ପଶୁଷ୍ଵପ୍ସ୍ଵନ୍ତଃ । ତେ କୃଣୁତ ଜରସମାଯୁରସ୍ମୈ ଶତମନ୍ଯାନ୍ ପରି ଵୃଣକ୍ତୁ ମୃତ୍ଯୂନ୍
ଯେଉଁ ଦେବତାମାନେ ଦିଗନ୍ତରେ, ପୃଥିବୀରେ, ଆକାଶରେ, ଉଦ୍ଭିଦ, ପଶୁ ଓ ଜଳରେ ବସୁଛନ୍ତି, ସେମାନେ ଏହି ଜଣଙ୍କୁ ଦୀର୍ଘ ଆୟୁ ଓ ଶକ୍ତି ଦିଅନ୍ତୁ, ସେ ଶତ ମୃତ୍ୟୁରୁ ରକ୍ଷିତ ହେଉ।
ଯେଷାଂ ପ୍ରଯାଜା ଉତ ଵାନୁଯାଜା ହୁତଭାଗା ଅହୁତାଦଶ୍ଚ ଦେଵାଃ । ଯେଷାଂ ଵଃ ପଞ୍ଚ ପ୍ରଦିଶୋ ଵିଭକ୍ତାସ୍ତାନ୍ ଵୋ ଅସ୍ମୈ ସତ୍ରସଦଃ କୃଣୋମି
ଯେଉଁ ଦେବତାମାନେ ପୂର୍ବ ଓ ପରେ ହୋମ, ଅର୍ପିତ ଓ ଅନର୍ପିତ ଅଂଶ ନେଇଥିବେ, ଯେଉଁମାନଙ୍କର ପାଞ୍ଚ ଦିଗ ବିଭକ୍ତ, ସେମାନଙ୍କର ସଭାସ୍ଥଳ ମୁଁ ଏହି ଜଣଙ୍କ ପାଇଁ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ କରୁଛି।
ଆଶାନାମାଶାପାଲେଭ୍ଯଶ୍ଚତୁର୍ଭ୍ଯୋ ଅମୃତେଭ୍ଯଃ । ଇଦଂ ଭୂତସ୍ଯାଧ୍ଯକ୍ଷେଭ୍ଯୋ ଵିଧେମ ହଵିଷା ଵଯମ୍
ଆଶାର ଚାରି ରକ୍ଷକ ଓ ଅମୃତ ଦେବତାମାନେ, ଭୂତମାନଙ୍କ ଅଧ୍ୟକ୍ଷମାନେ, ଆମେ ଏହି ହବି ଅର୍ପଣ କରୁଛୁ।
ଯ ଆଶାନାମାଶାପାଲାଶ୍ଚତ୍ଵାର ସ୍ଥନ ଦେଵାଃ । ତେ ନୋ ନିର୍ଋତ୍ଯାଃ ପାଶେଭ୍ଯୋ ମୁଞ୍ଚତାଂହସୋଅଂହସଃ
ହେ ଆଶାର ଚାରି ଦେବତା ରକ୍ଷକମାନେ, ତୁମେ ଆମକୁ ନିରୃତିର ଫାନ୍ଦ ଓ ଦୁଃଖରୁ ମୁକ୍ତ କର।
ଅସ୍ରାମସ୍ତ୍ଵା ହଵିଷା ଯଜାମ୍ଯଶ୍ଲୋଣସ୍ତ୍ଵା ଘୃତେନ ଜୁହୋମି । ଯ ଆଶାନାମାଶାପାଲସ୍ତୁରୀଯୋ ଦେଵଃ ସ ନଃ ସୁଭୂତମେହ ଵକ୍ଷତ୍
ମୁଁ ତୁମକୁ ହବି ଦେଇ ପୂଜା କରୁଛି, ଘିଅ ଦେଇ ଅର୍ପଣ କରୁଛି। ଚତୁର୍ଥ ଆଶା ରକ୍ଷକ ଦେବତା ଆମକୁ ଉତ୍ତମ ଜୀବନ ଦିଅନ୍ତୁ।
ସ୍ଵସ୍ତି ମାତ୍ର ଉତ ପିତ୍ରେ ନୋ ଅସ୍ତୁ ସ୍ଵସ୍ତି ଗୋଭ୍ଯୋ ଜଗତେ ପୁରୁଷେଭ୍ଯଃ । ଵିଶ୍ଵଂ ସୁଭୂତଂ ସୁଵିଦତ୍ରଂ ନୋ ଅସ୍ତୁ ଜ୍ଯୋଗେଵ ଦୃଶେମ ସୂର୍ଯମ୍
ମାଆଁ, ବାପାଁ, ଗାଈ, ଏହି ପୃଥିବୀ ଓ ଲୋକମାନେ ସମସ୍ତଙ୍କ ପାଇଁ ଭଲ ହେଉ। ସମସ୍ତ କିଛି ଆମ ପାଇଁ ଶୁଭ ଓ ମଙ୍ଗଳମୟ ହେଉ, ଆମେ ଜୀବନ ଯାଏଁ ସୂର୍ଯ୍ୟକୁ ଦେଖିପାରିବା।
ଇଦଂ ଜନାସୋ ଵିଦଥ ମହଦ୍ବ୍ରହ୍ମ ଵଦିଷ୍ଯତି । ନ ତତ୍ପୃଥିଵ୍ଯାଂ ନୋ ଦିଵି ଯେନ ପ୍ରାଣନ୍ତି ଵୀରୁଧଃ
ହେ ଲୋକମାନେ, ଏହା ଜାଣ, ମହା ବ୍ରହ୍ମା କଥା କହିବେ। ପୃଥିବୀ କିମ୍ବା ଆକାଶରେ କିଛି ନାହିଁ, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ଉଦ୍ଭିଦମାନେ ଶ୍ୱାସ ନେଉଛନ୍ତି।
ଅନ୍ତରିକ୍ଷ ଆସାଂ ସ୍ଥାମ ଶ୍ରାନ୍ତସଦାମିଵ । ଆସ୍ଥାନମସ୍ଯ ଭୂତସ୍ଯ ଵିଦୁଷ୍ଟଦ୍ଵେଧସୋ ନ ଵା
ଏହି ଉଦ୍ଭିଦମାନଙ୍କର ଆସ୍ଥାନ ହେଉଛି ଆକାଶ, ଯେପରି ଥକିଥିବା ଲୋକ ଶୟନ କରନ୍ତି। ଏହି ସୃଷ୍ଟିର ଆସନ କେତେକ ଜଣେ ଜାଣନ୍ତି, କେତେକ ଜଣେ ନାହିଁ।
ଯଦ୍ରୋଦସୀ ରେଜମାନେ ଭୂମିଶ୍ଚ ନିରତକ୍ଷତମ୍ । ଆର୍ଦ୍ରଂ ତଦଦ୍ଯ ସର୍ଵଦା ସମୁଦ୍ରସ୍ଯେଵ ଶ୍ରୋତ୍ଯାଃ
ଯେତେବେଳେ ଦୁଇ ଦିଗ, ପୃଥିବୀ ଓ ଆକାଶ ଉତ୍କଳିତ ହୁଏ, ଓ ପୃଥିବୀ ମାପାଯାଏ, ସେତେବେଳେ ଏହା ସଦା ଏବଂ ଆଜି ମଧ୍ୟ ଜଳର ନିମ୍ନ ଭାଗ ପରି ଆର୍ଦ୍ର ରହେ।
ଵିଶ୍ଵମନ୍ଯାମଭୀଵାର ତଦନ୍ଯସ୍ଯାମଧି ଶ୍ରିତମ୍ । ଦିଵେ ଚ ଵିଶ୍ଵଵେଦସେ ପୃଥିଵ୍ଯୈ ଚାକରଂ ନମଃ
ସମସ୍ତ କିଛି ଅନ୍ୟ କିଛି ଦ୍ୱାରା ଆବୃତ, ଓ ଅନ୍ୟ କିଛି ଉପରେ ଭିତ୍ତି କରିଛି। ଦିଗବିଦ୍ୟାନ୍ ଦିଗକୁ ଓ ପୃଥିବୀକୁ ମୁଁ ନମସ୍କାର କରୁଛି।
ହିରଣ୍ଯଵର୍ଣାଃ ଶୁଚଯଃ ପାଵକା ଯାସୁ ଜାତଃ ସଵିତା ଯାସ୍ଵଗ୍ନିଃ । ଯା ଅଗ୍ନିଂ ଗର୍ଭଂ ଦଧିରେ ସୁଵର୍ଣାସ୍ତା ନ ଆପଃ ଶଂ ସ୍ଯୋନା ଭଵନ୍ତୁ
ସୁନା ରଙ୍ଗର, ପବିତ୍ର ଓ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ସେହି ଜଳ, ଯେଉଁଠାରେ ସବିତା ଜନ୍ମ ନେଇଛନ୍ତି, ଯେଉଁଠାରେ ଅଗ୍ନି ଜନ୍ମ ନେଇଛନ୍ତି। ଯେଉଁ ଜଳ ଅଗ୍ନିକୁ ଗର୍ଭ ଭାବେ ଧାରଣ କରିଛି, ସେହି ଜଳ ଆମ ପାଇଁ ଶୁଭ ଓ ମୃଦୁ ହେଉ।
ଯାସାଂ ରାଜା ଵରୁଣୋ ଯାତି ମଧ୍ଯେ ସତ୍ଯାନୃତେ ଅଵପଶ୍ଯନ୍ ଜନାନାମ୍ । ଯା ଅଗ୍ନିଂ ଗର୍ଭଂ ଦଧିରେ ସୁଵର୍ଣାସ୍ତା ନ ଆପଃ ଶଂ ସ୍ଯୋନା ଭଵନ୍ତୁ
ଯେଉଁ ଜଳର ମଧ୍ୟରେ ରାଜା ବରୁଣ ଚଳାଚଳ କରନ୍ତି, ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସତ୍ୟ ଓ ମିଥ୍ୟା ଦେଖନ୍ତି, ଯେଉଁ ଜଳ ଅଗ୍ନିକୁ ଗର୍ଭ ଭାବେ ଧାରଣ କରିଛି, ସେହି ଜଳ ଆମ ପାଇଁ ଶୁଭ ଓ ମୃଦୁ ହେଉ।
ଯାସାଂ ଦେଵା ଦିଵି କୃଣ୍ଵନ୍ତି ଭକ୍ଷଂ ଯା ଅନ୍ତରିକ୍ଷେ ବହୁଧା ଭଵନ୍ତି । ଯା ଅଗ୍ନିଂ ଗର୍ଭଂ ଦଧିରେ ସୁଵର୍ଣାସ୍ତା ନ ଆପଃ ଶଂ ସ୍ଯୋନା ଭଵନ୍ତୁ
ଯେଉଁ ଜଳ ଦେବତାମାନେ ଦିଗନ୍ତରେ ଖାଦ୍ୟ ତିଆରି କରନ୍ତି, ଯେଉଁ ଜଳ ଆକାଶରେ ବିଭିନ୍ନ ରୂପରେ ଅଛି, ଯେଉଁ ଜଳ ଅଗ୍ନିକୁ ଗର୍ଭ ଭାବେ ଧାରଣ କରିଛି, ସେହି ଜଳ ଆମ ପାଇଁ ଶୁଭ ଓ ମୃଦୁ ହେଉ।
ଶିଵେନ ମା ଚକ୍ଷୁଷା ପଶ୍ଯତାପଃ ଶିଵଯା ତନ୍ଵୋପ ସ୍ପୃଶତ ତ୍ଵଚଂ ମେ । ଘୃତଶ୍ଚୁତଃ ଶୁଚଯୋ ଯାଃ ପାଵକାସ୍ତା ନ ଆପଃ ଶଂ ସ୍ଯୋନା ଭଵନ୍ତୁ
ଶୁଭ ଦୃଷ୍ଟିରେ ତୁମେ ମୋତେ ଦେଖ, ଜଳମାନେ; ଶୁଭ ସ୍ପର୍ଶରେ ମୋର ଚର୍ମକୁ ଛୁଅ। ଘିଅ ପରି ପବିତ୍ର ଓ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ସେହି ଜଳ, ସେମାନେ ଆମ ପାଇଁ ଶୁଭ ଓ ମୃଦୁ ହେଉ।
ଇଯଂ ଵୀରୁନ୍ ମଧୁଜାତା ମଧୁନା ତ୍ଵା ଖନାମସି । ମଧୋରଧି ପ୍ରଜାତାସି ସା ନୋ ମଧୁମତସ୍କୃଧି
ଏହି ହେଉଛି ମଧୁରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା ବୀରୁ। ଆମେ ମଧୁ ସହିତ ତୁମକୁ ଖୋଦୁଛୁ। ତୁମେ ମଧୁରୁ ଜନ୍ମିଛ। ଆମ ପାଇଁ ମଧୁର ମାଧୁର୍ୟ ଦେଉ।
ଜିହ୍ଵାଯା ଅଗ୍ରେ ମଧୁ ମେ ଜିହ୍ଵାମୂଲେ ମଧୂଲକମ୍ । ମମେଦହ କ୍ରତାଵସୋ ମମ ଚିତ୍ତମୁପାଯସି
ମୋ ଜିଭର ଆଗରେ ମଧୁ ଅଛି, ମୋ ଜିଭର ମୂଳରେ ମଧୁର ରସ ଅଛି। ମୋର କଥା ମଧୁର ହେଉ, ତୁମେ ମୋର ମନକୁ ଆପଣଙ୍କ ଦିଗରେ ଆକର୍ଷିତ କର।
ମଧୁମନ୍ ମେ ନିକ୍ରମଣଂ ମଧୁମନ୍ ମେ ପରାଯଣମ୍ । ଵାଚା ଵଦାମି ମଧୁମଦ୍ଭୂଯାସଂ ମଧୁସଂଦୃଶଃ
ମୋର ଆସିବା ମଧୁର ହେଉ, ମୋର ଯିବା ମଧୁର ହେଉ। ମୁଁ କଥା କହୁଛି; ମୁଁ ମଧୁର ହେଉ, ଲୋକେ ମୋତେ ମଧୁର ଭାବେ ଦେଖୁନ୍।
ମଧୋରସ୍ମି ମଧୁତରୋ ମଦୁଘାନ୍ ମଧୁମତ୍ତରଃ । ମାମିତ୍କିଲ ତ୍ଵଂ ଵନାଃ ଶାଖାଂ ମଧୁମତୀମିଵ
ମୁଁ ମଧୁର, ମଧୁଠାରୁ ଅଧିକ ମଧୁର, ସମସ୍ତ ମଧୁର ମଧ୍ୟରେ ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ମଧୁର। ହେ ଜଙ୍ଗଲ, ମଧୁରେ ଭରିଥିବା ଏକ ଡାଳ ଭଳି ମୋତେ ଭାଙ୍ଗି ଦେଉନାହିଁ।
ପରି ତ୍ଵା ପରିତତ୍ନୁନେକ୍ଷୁଣାଗାମଵିଦ୍ଵିଷେ । ଯଥା ମାଂ କମିନ୍ଯସୋ ଯଥା ମନ୍ ନାପଗା ଅସଃ
ତୁମ ପାଖରେ ମୁଁ ମିଠା ଇଖ କୁ ଘେରିଦେଉଛି, ଯେଉଁଠି ଦ୍ୱେଷ ନଥିବା ଲୋକ ଆସନ୍ତି। ଯେପରି ଜଣେ ନାରୀ ମୋତେ ଆକଂକ୍ଷା କରନ୍ତି, ଏବଂ ପୁରୁଷମାନେ ମୋଠାରୁ ଦୂରେ ଯିବେ ନାହିଁ।
ଯଦାବଧ୍ନନ୍ ଦାକ୍ଷାଯଣା ହିରଣ୍ଯଂ ଶତାନୀକାଯ ସୁମନସ୍ଯମାନାଃ । ତତ୍ତେ ବଧ୍ନାମ୍ଯାଯୁଷେ ଵର୍ଚସେ ବଲାଯ ଦୀର୍ଘାଯୁତ୍ଵାଯ ଶତଶାରଦାଯ
ଯେବେ ଦାକ୍ଷର ସନ୍ତାନମାନେ ଖୁସି ମନେ ଶତଧ୍ୱଜୀ ପାଇଁ ସୁନା ବାନ୍ଧିଥିଲେ, ସେହିପରି ମୁଁ ଏହି ସୁନା ତୁମ ପାଇଁ ବାନ୍ଧୁଛି—ଆୟୁଷ୍ୟ, ତେଜ, ଶକ୍ତି, ଦୀର୍ଘ ଜୀବନ ଏବଂ ଶତ ବର୍ଷ ପାଇଁ।