ଅଯଂ ଯୋ ଵିଶ୍ଵାନ୍ ହରିତାନ୍ କୃଣୋଷ୍ଯୁଚ୍ଛୋଚଯନ୍ନ୍ ଅଗ୍ନିରିଵାଭିଦୁନ୍ଵନ୍ । ଅଧା ହି ତକ୍ମନ୍ନ୍ ଅରସୋ ହି ଭୂଯା ଅଧା ନ୍ଯଙ୍ଙଧରାନ୍ ଵା ପରେହି
ଏହି ଯିଏ ସମସ୍ତ କୁଞ୍ଚିତ ଜିନିଷକୁ ହରିତ କରେ, ଅଗ୍ନି ପରି ଜଳି ଓ ଭସ୍ମ କରେ—ସେ ଜ୍ୱର ଅଶକ୍ତ ହେଉ, ତଳକୁ ଯାଉ, କିମ୍ବା ଅନ୍ୟଠାରେ ଚାଲିଯାଉ।
ଯଃ ପରୁଷଃ ପାରୁଷେଯୋଽଵଧ୍ଵଂସ ଇଵାରୁଣଃ । ତକ୍ମାନଂ ଵିଶ୍ଵଧାଵୀର୍ଯାଧରାଞ୍ଚଂ ପରା ସୁଵା
ଯିଏ କଠୋର, କଠୋର ମୂଳର, ଲାଲ ରଙ୍ଗର ଭୟଙ୍କର—ସେ ଚାରିପାଖରେ ଦୌଡ଼ୁଥିବା ଜ୍ୱର ତଳକୁ ଛାଡ଼ି ଦିଅ, ଦୂରେ ହଟା।
ଅଧରାଞ୍ଚଂ ପ୍ର ହିଣୋମି ନମଃ କୃତ୍ଵା ତକ୍ମନେ । ଶକମ୍ଭରସ୍ଯ ମୁଷ୍ଟିହା ପୁନରେତୁ ମହାଵୃଷାନ୍
ମୁଁ ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ଏହାକୁ ତଳକୁ ପଠାଉଛି, କାମ କରୁଥିବା କାରିଗରଙ୍କୁ। ଶକମ୍ଭରଙ୍କ ମୁଠି ପୁଣିଥରେ ବଡ଼ ବଳଦମାନେ ପାଖକୁ ଫେରିଆସୁ।
ଓକୋ ଅସ୍ଯ ମୂଜଵନ୍ତ ଓକୋ ଅସ୍ଯ ମହାଵୃଷାଃ । ଯାଵଜ୍ଜାତସ୍ତକ୍ମଂସ୍ତାଵାନ୍ ଅସି ବଲ୍ହିକେଷୁ ନ୍ଯୋଚରଃ
ତାଙ୍କର ଘର ମୁଜବ ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ, ତାଙ୍କର ଘର ବଡ଼ ବଳଦମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ। ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ତକ୍ମନ ଜନ୍ମ ନେଉଛି, ସେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ତୁମେ ବଲ୍ହିକ ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବସିଥାଅ।
ତକ୍ମନ୍ ଵ୍ଯାଲ ଵି ଗଦ ଵ୍ଯଙ୍ଗ ଭୂରି ଯାଵଯ । ଦାସୀଂ ନିଷ୍ଟକ୍ଵରୀମିଚ୍ଛ ତାଂ ଵଜ୍ରେଣ ସମର୍ପଯ
ତକ୍ମନ, ସାପ, ବିଷ, ଲଙ୍ଗଡା, ଏହି ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଦୂରେ ହଟା। ଯିଏ ଦାସୀ ଦୁଃଖିତ, ସେଉଠାକୁ ଖୋଜିବା, ତାକୁ ବଜ୍ର ଦ୍ୱାରା ମୁକ୍ତ କର।
ତକ୍ମନ୍ ମୂଜଵତୋ ଗଚ୍ଛ ବଲ୍ହିକାନ୍ ଵା ପରସ୍ତରାମ୍ । ଶୂଦ୍ରାମିଚ୍ଛ ପ୍ରଫର୍ଵ୍ଯଂ ତାଂ ତକ୍ମନ୍ ଵୀଵ ଧୂନୁହି
ତକ୍ମନ, ମୁଜବ ଲୋକଙ୍କ ପାଖକୁ ଯାଅ, କିମ୍ବା ବଲ୍ହିକ ଲୋକମାନେ ଯେଉଁଠାରେ ଅଛନ୍ତି ସେଠାକୁ ଯାଅ। ଯିଏ ଶୂଦ୍ରା ଜଣେ ଫୁଲିଯାଇଛନ୍ତି, ସେଉଠାକୁ ଖୋଜି, ତାଙ୍କୁ ତକ୍ମନ ଠାରୁ ମୁକ୍ତ କର।
ମହାଵୃଷାନ୍ ମୂଜଵତୋ ବନ୍ଧ୍ଵଦ୍ଧି ପରେତ୍ଯ । ପ୍ରୈତାନି ତକ୍ମନେ ବ୍ରୂମୋ ଅନ୍ଯକ୍ଷେତ୍ରାଣି ଵା ଇମା
ମୁଜବ ଲୋକଙ୍କ ବଡ଼ ବଳଦମାନେ ବନ୍ଧୁ, ସେମାନେ ଦୂରକୁ ଚାଲିଗଲେ। ଆମେ ଏହି କଥା ତକ୍ମନକୁ କହୁଛୁ, କିମ୍ବା ଅନ୍ୟ କ୍ଷେତ୍ରକୁ।
ଅନ୍ଯକ୍ଷେତ୍ରେ ନ ରମସେ ଵଶୀ ସନ୍ ମୃଡଯାସି ନଃ । ଅଭୂଦୁ ପ୍ରାର୍ଥସ୍ତକ୍ମା ସ ଗମିଷ୍ଯତି ବଲ୍ହିକାନ୍
ତୁମେ ଅନ୍ୟ କ୍ଷେତ୍ରରେ ଆନନ୍ଦ ପାଉନାହାଁ, ଆଜ୍ଞାକାରୀ ହୋଇ, ଆମକୁ ଦୟା କରୁନାହାଁ। ତକ୍ମନ ଆକାଂକ୍ଷିତ ହୋଇଛି, ସେ ବଲ୍ହିକ ଲୋକମାନଙ୍କ ପାଖକୁ ଯିବ।
ଯତ୍ତ୍ଵଂ ଶୀତୋଽଥୋ ରୂରଃ ସହ କାସାଵେପଯଃ । ଭୀମାସ୍ତେ ତକ୍ମନ୍ ହେତଯସ୍ତାଭିଃ ସ୍ମ ପରି ଵୃଙ୍ଗ୍ଧି ନଃ
ଯଦି ତୁମେ ଶୀତ, କିମ୍ବା କମ୍ପନ, କାଶ ଏବଂ ଗାତ କମ୍ପାଣ ସହିତ ଅଛ, ତୁମର ଭୟଙ୍କର କାରଣଗୁଡ଼ିକ, ତକ୍ମନ, ସେଗୁଡ଼ିକ ସହିତ ଆମକୁ ଘେରି ନିଅ।
ମା ସ୍ମୈତାନ୍ତ୍ସଖୀନ୍ କୁରୁଥା ବଲାସଂ କାସମୁଦ୍ଯୁଗମ୍ । ମା ସ୍ମାତୋଽର୍ଵାଙୈଃ ପୁନସ୍ତତ୍ତ୍ଵା ତକ୍ମନ୍ନ୍ ଉପ ବ୍ରୁଵେ
ଏହି ସଙ୍ଗୀମାନେ, ଜ୍ୱର, କାଶ, ଉତ୍ତେଜନା, ଏମିତି କାହାକୁ ତୁମେ ସାଥୀ କରନିଅ। ତୁମର ଶକ୍ତି ସହିତ ପୁଣି ସେଇ ତକ୍ମନକୁ ଆମ ପାଖକୁ ନେଉନାହାଁ।
ତକ୍ମନ୍ ଭ୍ରାତ୍ରା ବଲାସେନ ସ୍ଵସ୍ରା କାସିକଯା ସହ । ପାପ୍ମା ଭ୍ରାତୃଵ୍ଯେଣ ସହ ଗଛାମୁମରଣଂ ଜନମ୍
ତକ୍ମନ, ତୁମର ଭାଇ ଜ୍ୱର, ଭଉଣୀ କାଶ ସହିତ, ଦୁଷ୍ଟତା, ଭଉଣୀପୁଆ ସହିତ, ସେଇ ମରଣଶୀଳ ଲୋକ ପାଖକୁ ଯାଅ।
ତୃତୀଯକଂ ଵିତୃତୀଯଂ ସଦନ୍ଦିମୁତ ଶାରଦମ୍ । ତକ୍ମାନଂ ଶୀତଂ ରୂରଂ ଗ୍ରୈଷ୍ମଂ ନାଶଯ ଵାର୍ଷିକମ୍
ତୃତୀୟ, ଚତୁର୍ଥ, ସଦା ରହୁଥିବା, ଶରଦ୍ ଋତୁର, ଏହି ସମସ୍ତ ତକ୍ମନ, ଶୀତ, କମ୍ପନ, ଗ୍ରୀଷ୍ମ ଓ ବର୍ଷାକୁ ନଶ୍ଟ କର।
ଗନ୍ଧାରିଭ୍ଯୋ ମୂଜଵଦ୍ଭ୍ଯୋଽଙ୍ଗେଭ୍ଯୋ ମଗଧେଭ୍ଯଃ । ପ୍ରୈଷ୍ଯନ୍ ଜନମିଵ ଶେଵଧିଂ ତକ୍ମାନଂ ପରି ଦଦ୍ମସି
ଗାନ୍ଧାରୀ, ମୁଜବ, ଅଙ୍ଗ, ମଗଧ ଲୋକମାନଙ୍କୁ, ଯେପରି ଜଣେ ଲୋକକୁ ଭଣ୍ଡାରକୁ ପଠାଯାଏ, ସେପରି ଆମେ ତକ୍ମନକୁ ଦେଉଛୁ।
ଓତେ ମେ ଦ୍ଯାଵାପୃଥିଵୀ ଓତା ଦେଵୀ ସରସ୍ଵତୀ । ଓତୌ ମ ଇନ୍ଦ୍ରଶ୍ଚାଗ୍ନିଶ୍ଚ କ୍ରିମିଂ ଜମ୍ଭଯତାମିତି
ଦିବା-ପୃଥିବୀ ମୋତେ ଧାରଣ କରୁନ୍ତୁ, ଦେବୀ ସରସ୍ୱତୀ ମୋତେ ଧାରଣ କରୁନ୍ତୁ। ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନି ମୋତେ ଧାରଣ କରୁନ୍ତୁ, ଯେପରି କୀଟକୁ ଦମନ କରିପାରିବି।
ଅସ୍ଯେନ୍ଦ୍ର କୁମାରସ୍ଯ କ୍ରିମୀନ୍ ଧନପତେ ଜହି । ହତା ଵିଶ୍ଵା ଅରାତଯ ଉଗ୍ରେଣ ଵଚସା ମମ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ମୋ ପୁଅ, ଧନର ମାଲିକ, କୀଟମାନେକୁ ନଶ୍ଟ କର। ମୋର ଶକ୍ତିଶାଳୀ କଥାରେ ସମସ୍ତ ଶତ୍ରୁ ନଶ୍ଟ ହେଉଛନ୍ତି।
ଯୋ ଅକ୍ଷ୍ଯୌ ପରିସର୍ପତି ଯୋ ନାସେ ପରିସର୍ପତି । ଦତାଂ ଯୋ ମଧ୍ଯଂ ଗଚ୍ଛତି ତଂ କ୍ରିମିଂ ଜମ୍ଭଯାମସି
ଯେ କୀଟ ଆଖି ଚାରିପାଖରେ ଘୁରୁଛି, ଯେ ନାକ ଚାରିପାଖରେ ଘୁରୁଛି, ଯେ ମଧ୍ୟଭାଗକୁ ଯାଉଛି, ସେଇ କୀଟକୁ ଆମେ ଦମନ କରୁଛୁ।
ସରୂପୌ ଦ୍ଵୌ ଵିରୂପୌ ଦ୍ଵୌ କୃଷ୍ଣୌ ଦ୍ଵୌ ରୋହିତୌ ଦ୍ଵୌ । ବଭ୍ରୁଶ୍ଚ ବଭ୍ରୁକର୍ଣଶ୍ଚ ଗୃଧ୍ରଃ କୋକଶ୍ଚ ତେ ହତାଃ
ଦୁଇଜଣ ସମାନ ଆକୃତିର, ଦୁଇଜଣ ଭିନ୍ନ ଆକୃତିର, ଦୁଇଜଣ କଳା, ଦୁଇଜଣ ଲାଲ, ହଳଦିଆ ଏବଂ ହଳଦିଆ କାନ ଥିବା, ଗୃଧ୍ର ଓ କୋକ, ଏମାନେ ସମସ୍ତେ ନଶ୍ଟ।
ଯେ କ୍ରିମଯଃ ଶିତିକକ୍ଷା ଯେ କୃଷ୍ଣାଃ ଶିତିବାହଵଃ । ଯେ କେ ଚ ଵିଶ୍ଵରୂପାସ୍ତାନ୍ କ୍ରିମୀନ୍ ଜମ୍ଭଯାମସି
ଯେ କୀଟ ଧଳା ଶରୀର ଥିବା, ଯେ କଳା, ଧଳା ହାତ ଥିବା, ଏବଂ ଯେମାନେ ନାନା ଆକୃତିର, ସେମାନେ ସମସ୍ତ କୀଟକୁ ଆମେ ଦମନ କରୁଛୁ।
ଉତ୍ପୁରସ୍ତାତ୍ସୂର୍ଯ ଏତି ଵିଶ୍ଵଦୃଷ୍ଟୋ ଅଦୃଷ୍ଟହା । ଦୃଷ୍ଟାଂଶ୍ଚ ଘ୍ନନ୍ନ୍ ଅଦୃଷ୍ଟାଂଶ୍ଚ ସର୍ଵାଂଶ୍ଚ ପ୍ରମୃଣନ୍ କ୍ରିମୀନ୍
ସୂର୍ଯ୍ୟ ସମ୍ମୁଖରେ ଯାଉଛି, ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଦେଖୁଛି, ଅଦୃଶ୍ୟକୁ ନଶ୍ଟ କରୁଛି। ଦୃଶ୍ୟ ଓ ଅଦୃଶ୍ୟ, ସମସ୍ତ କୀଟକୁ ନଶ୍ଟ କରୁଛି।
ଯେଵାଷାସଃ କଷ୍କଷାସ ଏଜତ୍କାଃ ଶିପଵିତ୍ନୁକାଃ । ଦୃଷ୍ଟଶ୍ଚ ହନ୍ଯତାଂ କ୍ରିମିରୁତାଦୃଷ୍ଟଶ୍ଚ ହନ୍ଯତାମ୍
ଯେମାନେ ଧଳା, କଠିନ, ଚଳନଶୀଳ, ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଦାନ୍ତ ଥିବା, ଦୃଶ୍ୟ କୀଟ ନଶ୍ଟ ହେଉ, ଅଦୃଶ୍ୟ କୀଟ ମଧ୍ୟ ନଶ୍ଟ ହେଉ।
ହତୋ ଯେଵାଷଃ କ୍ରିମୀଣାଂ ହତୋ ନଦନିମୋତ । ସର୍ଵାନ୍ ନି ମଷ୍ମଷାକରଂ ଦୃଷଦା ଖଲ୍ଵାମିଵ
କୀଟମାନଙ୍କର ମେଷଟି ମୁଁ ମାରିଦେଲି, ନଦୀରେ ବସୁଥିବା କୀଟଟିକୁ ମଧ୍ୟ ମୁଁ ମାରିଦେଲି। ମୁଁ ସମସ୍ତ କୀଟମାନଙ୍କୁ ପଥରରେ ଧାନ ଚେରିବା ପରି ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ଚେରିଦେଲି।
ତ୍ରିଶୀର୍ଷାଣଂ ତ୍ରିକକୁଦଂ କ୍ରିମିଂ ସାରଙ୍ଗମର୍ଜୁନମ୍ । ଶୃଣାମ୍ଯସ୍ଯ ପୃଷ୍ଟୀରପି ଵୃଶ୍ଚାମି ଯଚ୍ଛିରଃ
ତିନିଟି ମୁଣ୍ଡ ଓ ତିନିଟି କୁହୁଡ଼ ଥିବା, ଚିହ୍ନିତ ଓ ଧଳା ରଙ୍ଗର କୀଟଟିକୁ ମୁଁ ତାହାର ପିଠି ଭାଙ୍ଗିଦେଉଛି, ମୁଁ ତାହାର ମୁଣ୍ଡ ଛେଦିଦେଉଛି।
ଅତ୍ରିଵଦ୍ଵଃ କ୍ରିମଯୋ ହନ୍ମି କଣ୍ଵଵଜ୍ଜମଦଗ୍ନିଵତ୍। ଅଗସ୍ତ୍ଯସ୍ଯ ବ୍ରହ୍ମଣା ସଂ ପିନଷ୍ମ୍ଯହଂ କ୍ରିମୀନ୍
ଏଠି, କଣ୍ବ ଓ ମଦଗ୍ନ ଭଳି, ମୁଁ କୀଟମାନଙ୍କୁ ମାରୁଛି। ଅଗସ୍ତ୍ୟଙ୍କର ପାଠର ଶକ୍ତିରେ, ମୁଁ କୀଟମାନଙ୍କୁ ଚେରିଦେଉଛି।
ହତୋ ରାଜା କ୍ରିମୀଣାମୁତୈଷାଂ ସ୍ଥପତିର୍ହତଃ । ହତୋ ହତମାତା କ୍ରିମିର୍ହତଭ୍ରାତା ହତସ୍ଵସା
କୀଟମାନଙ୍କର ରାଜା ମାରାଗଲେ, ସେମାନଙ୍କର ମୁଖ୍ୟ ମଧ୍ୟ ମାରାଗଲେ। କୀଟମାନଙ୍କର ମାଆ, ଭାଇ ଓ ଭଉଣୀ ସମସ୍ତେ ମାରାଗଲେ।
ହତାସୋ ଅସ୍ଯ ଵେଶସୋ ହତାସଃ ପରିଵେଶସଃ । ଅଥୋ ଯେ କ୍ଷୁଲ୍ଲକା ଇଵ ସର୍ଵେ ତେ କ୍ରିମଯୋ ହତାଃ
ସେମାନଙ୍କର ଘରବାଡ଼ି ଧ୍ୱଂସ ହୋଇଗଲା, ଘରକୁ ଘେରିଥିବା ସମସ୍ତ ଅଞ୍ଚଳ ଧ୍ୱଂସ ହେଲା। ଏବଂ ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ସବୁଠୁ ଛୋଟ କୀଟମାନେ ମଧ୍ୟ ମାରାଗଲେ।
ସର୍ଵେଷାଂ ଚ କ୍ରିମୀଣାଂ ସର୍ଵାସାଂ ଚ କ୍ରିମୀନାମ୍ । ଭିନଦ୍ମ୍ଯଶ୍ମନା ଶିରୋ ଦହାମ୍ଯଗ୍ନିନା ମୁଖମ୍
ସମସ୍ତ ପ୍ରକାରର କୀଟମାନଙ୍କର ମୁଣ୍ଡ ମୁଁ ପଥରରେ ଭାଙ୍ଗିଦେଉଛି, ତାଙ୍କର ମୁଁହକୁ ଅଗ୍ନିରେ ପୁଡ଼ିଦେଉଛି।
ସଵିତା ପ୍ରସଵାନାମଧିପତିଃ ସ ମାଵତୁ । ଅସ୍ମିନ୍ ବ୍ରହ୍ମଣ୍ଯସ୍ମିନ୍ କର୍ମଣ୍ଯସ୍ଯାଂ ପୁରୋଧାଯାମସ୍ଯାଂ ପ୍ରତିଷ୍ଠାଯାମସ୍ଯାମ୍ ଚିତ୍ତ୍ଯାମସ୍ଯାମାକୂତ୍ଯାମସ୍ଯାମାଶିଷ୍ଯସ୍ଯାଂ ଦେଵହୂତ୍ଯାଂ ସ୍ଵାହା
ସୃଷ୍ଟିର ଅଧିପତି ସବିତା ମୋତେ ରକ୍ଷା କରୁନ୍ତୁ— ଏହି ପାଠରେ, ଏହି କାର୍ଯ୍ୟରେ, ଏହି ପୂରୋହିତ ଦାୟିତ୍ୱରେ, ଏହି ଭିତିରେ, ଏହି ଚିନ୍ତାରେ, ଏହି ଇଚ୍ଛାରେ, ଏହି ଆଶୀର୍ବାଦରେ, ଏହି ଦେବତାଙ୍କୁ ନିବେଦନରେ— ସ୍ୱାହା।
ଅଗ୍ନିର୍ଵନସ୍ପତୀନାମଧିପତିଃ ସ ମାଵତୁ । ଅସ୍ମିନ୍ ବ୍ରହ୍ମଣ୍ଯସ୍ମିନ୍ କର୍ମଣ୍ଯସ୍ଯାଂ ପୁରୋଧାଯାମସ୍ଯାଂ ପ୍ରତିଷ୍ଠାଯାମସ୍ଯାମ୍ ଚିତ୍ତ୍ଯାମସ୍ଯାମାକୂତ୍ଯାମସ୍ଯାମାଶିଷ୍ଯସ୍ଯାଂ ଦେଵହୂତ୍ଯାଂ ସ୍ଵାହା
ବନସ୍ପତିମାନଙ୍କର ଅଧିପତି ଅଗ୍ନି ମୋତେ ରକ୍ଷା କରୁନ୍ତୁ— ଏହି ପାଠରେ, ଏହି କାର୍ଯ୍ୟରେ, ଏହି ପୂରୋହିତ ଦାୟିତ୍ୱରେ, ଏହି ଭିତିରେ, ଏହି ଚିନ୍ତାରେ, ଏହି ଇଚ୍ଛାରେ, ଏହି ଆଶୀର୍ବାଦରେ, ଏହି ଦେବତାଙ୍କୁ ନିବେଦନରେ— ସ୍ୱାହା।
ଦ୍ଯାଵାପୃଥିଵୀ ଦାତୄଣାମଧିପତିଃ ସ ମାଵତୁ । ଅସ୍ମିନ୍ ବ୍ରହ୍ମଣ୍ଯସ୍ମିନ୍ କର୍ମଣ୍ଯସ୍ଯାଂ ପୁରୋଧାଯାମସ୍ଯାଂ ପ୍ରତିଷ୍ଠାଯାମସ୍ଯାମ୍ ଚିତ୍ତ୍ଯାମସ୍ଯାମାକୂତ୍ଯାମସ୍ଯାମାଶିଷ୍ଯସ୍ଯାଂ ଦେଵହୂତ୍ଯାଂ ସ୍ଵାହା
ଦାତାମାନଙ୍କର ଅଧିପତି ଦିନ୍ଦିଆ ଓ ପୃଥିବୀ ମୋତେ ରକ୍ଷା କରୁନ୍ତୁ— ଏହି ପାଠରେ, ଏହି କାର୍ଯ୍ୟରେ, ଏହି ପୂରୋହିତ ଦାୟିତ୍ୱରେ, ଏହି ଭିତିରେ, ଏହି ଚିନ୍ତାରେ, ଏହି ଇଚ୍ଛାରେ, ଏହି ଆଶୀର୍ବାଦରେ, ଏହି ଦେବତାଙ୍କୁ ନିବେଦନରେ— ସ୍ୱାହା।
ଵରୁଣୋଽପାମଧିପତିଃ ସ ମାଵତୁ । ଅସ୍ମିନ୍ ବ୍ରହ୍ମଣ୍ଯସ୍ମିନ୍ କର୍ମଣ୍ଯସ୍ଯାଂ ପୁରୋଧାଯାମସ୍ଯାଂ ପ୍ରତିଷ୍ଠାଯାମସ୍ଯାମ୍ ଚିତ୍ତ୍ଯାମସ୍ଯାମାକୂତ୍ଯାମସ୍ଯାମାଶିଷ୍ଯସ୍ଯାଂ ଦେଵହୂତ୍ଯାଂ ସ୍ଵାହା
ଜଳର ଅଧିପତି ବରୁଣ ମୋତେ ରକ୍ଷା କରୁନ୍ତୁ— ଏହି ପାଠରେ, ଏହି କାର୍ଯ୍ୟରେ, ଏହି ପୂରୋହିତ ଦାୟିତ୍ୱରେ, ଏହି ଭିତିରେ, ଏହି ଚିନ୍ତାରେ, ଏହି ଇଚ୍ଛାରେ, ଏହି ଆଶୀର୍ବାଦରେ, ଏହି ଦେବତାଙ୍କୁ ନିବେଦନରେ— ସ୍ୱାହା।