ନଵୈଵ ତା ନଵତଯୋ ଯା ଭୂମିର୍ଵ୍ଯଧୂନୁତ । ପ୍ରଜାଂ ହିଂସିତ୍ଵା ବ୍ରାହ୍ମଣୀମସଂଭଵ୍ଯଂ ପରାଭଵନ୍
ନବ ନବତି ଭୂମି ଉପରେ ପୃଥିବୀ କମ୍ପିଥିଲା; ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ସନ୍ତାନକୁ କ୍ଷତି କରି, ସେମାନେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ନଶ୍ଟି ହୋଇଗଲେ।
ଯାଂ ମୃତାଯାନୁବଧ୍ନନ୍ତି କୂଦ୍ଯଂ ପଦଯୋପନୀମ୍ । ତଦ୍ଵୈ ବ୍ରହ୍ମଜ୍ଯ ତେ ଦେଵା ଉପସ୍ତରଣମବ୍ରୁଵନ୍
ମୃତ ଲୋକଙ୍କ ପାଦରେ ଯେଉଁ ମାଟି ବାନ୍ଧାଯାଏ, ଏହି ମାଟି, ବ୍ରାହ୍ମଣ ହନ୍ତା, ଦେବତାମାନେ ତୁମର ଶୟ୍ୟା ବୋଲି ଘୋଷଣା କରିଛନ୍ତି।
ଅଶ୍ରୂଣି କୃପମାନସ୍ଯ ଯାନି ଜୀତସ୍ଯ ଵାଵୃତୁଃ । ତଂ ଵୈ ବ୍ରହ୍ମଜ୍ଯ ତେ ଦେଵା ଅପାଂ ଭାଗମଧାରଯନ୍
ଦୟାଳୁ ଓ ପରାଜିତ ଲୋକଙ୍କ ଆଖିରୁ ଯେଉଁ ଅଶ୍ରୁ ବହେ, ବ୍ରାହ୍ମଣ ହନ୍ତା, ଦେବତାମାନେ ଏହି ଅଶ୍ରୁକୁ ପାଣିର ଅଂଶ ବୋଲି ତୁମକୁ ଦେଇଛନ୍ତି।
ଯେନ ମୃତଂ ସ୍ନପଯନ୍ତି ଶ୍ମଶ୍ରୂଣି ଯେନୋନ୍ଦତେ । ତଂ ଵୈ ବ୍ରହ୍ମଜ୍ଯ ତେ ଦେଵା ଅପାଂ ଭାଗମଧାରଯନ୍
ଯେଉଁ ପାଣିରେ ମୃତକୁ ସ୍ନାନ କରାଯାଏ, ଯେଉଁ ପାଣିରେ ଦାଢ଼ି ଭିଜାଯାଏ, ବ୍ରାହ୍ମଣ ହନ୍ତା, ଦେବତାମାନେ ସେହି ପାଣିକୁ ତୁମ ପାଇଁ ଅଂଶ ଭାବେ ଦେଇଛନ୍ତି।
ନ ଵର୍ଷଂ ମୈତ୍ରାଵରୁଣଂ ବ୍ରହ୍ମଜ୍ଯମଭି ଵର୍ଷତି । ନାସ୍ମୈ ସମିତିଃ କଲ୍ପତେ ନ ମିତ୍ରଂ ନଯତେ ଵଶମ୍
ମୈତ୍ରାବରୁଣ ବର୍ଷା ବ୍ରାହ୍ମଣ ହନ୍ତା ଉପରେ ପଡ଼େନାହିଁ; ସେପାଇଁ କେହି ସଭା ତିଆରି କରେନାହିଁ, କିମ୍ବା କେହି ବନ୍ଧୁ ତାଙ୍କ ଅଧୀନକୁ ଆସେନାହିଁ।
5.20 ଉଚ୍ଚୈର୍ଘୋଷୋ ଦୁନ୍ଦୁଭିଃ ସତ୍ଵନାଯନ୍ ଵାନସ୍ପତ୍ଯଃ ସଂଭୃତ ଉସ୍ରିଯାଭିଃ । ଵାଚଂ କ୍ଷୁଣୁଵାନୋ ଦମଯନ୍ତ୍ସପତ୍ନାନ୍ତ୍ସିଂହ ଇଵ ଜେଷ୍ଯନ୍ନ୍ ଅଭି ତଂସ୍ତନୀହି
ଉଚ୍ଚ ସ୍ୱରରେ ବାଜୁଥିବା ଢୋଳ, କାଠରେ ବନା, ଗାଈର ଶକ୍ତିରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ଶତ୍ରୁଙ୍କର କଥାକୁ ଭାଙ୍ଗିଦେଉଛି, ପ୍ରତିଦ୍ୱନ୍ଦୀଙ୍କୁ ଶାନ୍ତ କରୁଛି—ସିଂହ ପରି, ତୁମେ ଜିତିବା ଓ ଗର୍ଜନ କର।
ସିଂହ ଇଵାସ୍ତାନୀଦ୍ଦ୍ରୁଵଯୋ ଵିବଦ୍ଧୋଽଭିକ୍ରନ୍ଦନ୍ନ୍ ଋଷଭୋ ଵାସିତାମିଵ । ଵୃଷା ତ୍ଵଂ ଵଧ୍ରଯସ୍ତେ ସପତ୍ନା ଐନ୍ଦ୍ରସ୍ତେ ଶୁଷ୍ମୋ ଅଭିମାତିଷାହଃ
ସିଂହ ପରି ଦୃଢ଼ ଭାବେ ଦାଁଡ଼ି, ବାନ୍ଧାଯାଇ, ବୃଷ ପରି ଗର୍ଜନ କର, ଗାଈର ଗନ୍ଧ ନେଉଥିବା ବୃଷ ପରି; ହେ ବୃଷ, ତୁମେ ତୁମ ପ୍ରତିଦ୍ୱନ୍ଦୀଙ୍କୁ ଦମନ କର, ଇନ୍ଦ୍ର ଦେଇଥିବା ଶକ୍ତିରେ ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ହରାଇଦିଅ।
ଵୃଷେଵ ଯୂଥେ ସହସା ଵିଦାନୋ ଗଵ୍ଯନ୍ନ୍ ଅଭି ରୁଵ ସଂଧନାଜିତ୍। ଶୁଚା ଵିଧ୍ଯ ହୃଦଯଂ ପରେଷାଂ ହିତ୍ଵା ଗ୍ରାମାନ୍ ପ୍ରଚ୍ଯୁତା ଯନ୍ତୁ ଶତ୍ରଵଃ
ପାଳିରେ ଥିବା ବୃଷ ପରି, ଶକ୍ତିରେ ଭାଙ୍ଗି ପଡ଼, ଗାଈ ଖୋଜି, ଉଚ୍ଚ ସ୍ୱରରେ ଗର୍ଜନ କର, ଜିତିଥିବା ଏକଜଣ ଭଳି; ତୁମ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତାରେ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ହୃଦୟକୁ ଛିଦ୍ର କର, ଏବଂ ଶତ୍ରୁମାନେ ଗ୍ରାମରୁ ଖେଦି ଚାଲିଯାଉ।
ସଂଜଯନ୍ ପୃତନା ଊର୍ଧ୍ଵମାଯୁର୍ଗୃହ୍ଯା ଗୃହ୍ଣାନୋ ବହୁଧା ଵି ଚକ୍ଷ୍ଵ । ଦୈଵୀଂ ଵାଚଂ ଦୁନ୍ଦୁଭ ଆ ଗୁରସ୍ଵ ଵେଧାଃ ଶତ୍ରୂଣାମୁପ ଭରସ୍ଵ ଵେଦଃ
ସେନାକୁ ଉତ୍ସାହିତ କର, ଦୀର୍ଘ ଆୟୁଷ୍ୟ ଧର, ଅନେକ ଦିଗରେ ଦେଖ; ହେ ଢୋଳ, ଦେବତାଙ୍କର କଥା ଉଚ୍ଚାରଣ କର, ହେ ବୁଦ୍ଧିମାନ, ଶତ୍ରୁଙ୍କର ଗୁପ୍ତ ଖବର ଆଣ।
ଦୁନ୍ଦୁଭେର୍ଵାଚଂ ପ୍ରଯତାଂ ଵଦନ୍ତୀମାଶୃଣ୍ଵତୀ ନାଥିତା ଘୋଷବୁଦ୍ଧା । ନାରୀ ପୁତ୍ରଂ ଧାଵତୁ ହସ୍ତଗୃହ୍ଯାମିତ୍ରୀ ଭୀତା ସମରେ ଵଧାନାମ୍
ଢୋଳର ଉଚ୍ଚାରିତ କଥା, ଧ୍ୟାନପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବରେ, ଶୁଣାଯାଏ, ରକ୍ଷା କରାଯାଏ, ତାହାର ଧ୍ୱନି ଚିହ୍ନଟ ହୁଏ; ଯୁଦ୍ଧରେ ଶତ୍ରୁଙ୍କ ଜଣେ ଭୟଭୀତ ଜନାନୀ ତାଙ୍କ ପୁଅଙ୍କୁ ହାତରେ ଧରି ଦୌଡ଼ିଯାଉ।
ପୂର୍ଵୋ ଦୁନ୍ଦୁଭେ ପ୍ର ଵଦାସି ଵାଚଂ ଭୂମ୍ଯାଃ ପୃଷ୍ଠେ ଵଦ ରୋଚମାନଃ । ଅମିତ୍ରସେନାମଭିଜଞ୍ଜଭାନୋ ଦ୍ଯୁମଦ୍ଵଦ ଦୁନ୍ଦୁଭେ ସୂନୃତାଵତ୍
ପ୍ରଥମେ, ହେ ଢୋଳ, ତୁମେ ପୃଥିବୀର ଉପରେ ଆଲୋକମୟ ହୋଇ କଥା କହ; ଶତ୍ରୁ ସେନାକୁ ଘୋଷଣା କର, ହେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ସତ୍ୟ କଥାରେ ମହିମା କର।
ଅନ୍ତରେମେ ନଭସୀ ଘୋଷୋ ଅସ୍ତୁ ପୃଥକ୍ତେ ଧ୍ଵନଯୋ ଯନ୍ତୁ ଶୀଭମ୍ । ଅଭି କ୍ରନ୍ଦ ସ୍ତନଯୋତ୍ପିପାନଃ ଶ୍ଲୋକକୃନ୍ ମିତ୍ରତୂର୍ଯାଯ ସ୍ଵର୍ଧୀ
ଏହି ଦୁଇଟି ମଧ୍ୟରେ ଆକାଶରେ ଧ୍ୱନି ହେଉ, ପୃଥକ୍ ପୃଥକ୍ ଧ୍ୱନି ଜୟ ପାଇଁ ଯାଉ; ହେ ଗର୍ଜନକାରୀ, ଉଚ୍ଚ ସ୍ୱରରେ ଗର୍ଜନ କର, ଖ୍ୟାତି ତିଆରି କର, ବାଁଶୀର ମିତ୍ରତା ଓ ସ୍ୱର୍ଗର ମହିମା ପାଇଁ।
ଧୀଭିଃ କୃତଃ ପ୍ର ଵଦାତି ଵାଚମୁଦ୍ଧର୍ଷଯ ସତ୍ଵନାମାଯୁଧାନି । ଇନ୍ଦ୍ରମେଦୀ ସତ୍ଵନୋ ନି ହ୍ଵଯସ୍ଵ ମିତ୍ରୈରମିତ୍ରାଁ ଅଵ ଜଙ୍ଘନୀହି
କୌଶଳରେ ତିଆରି ହୋଇଥିବା ଏହା କଥା କହେ; ଶକ୍ତିଶାଳୀମାନଙ୍କ ଅସ୍ତ୍ରକୁ ଉତ୍ସାହିତ କର; ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଡାକ, ବନ୍ଧୁମାନେ ଆଣ, ଶତ୍ରୁମାନେ ଦୂରେଇଦିଅ।
ସଂକ୍ରନ୍ଦନଃ ପ୍ରଵଦୋ ଧୃଷ୍ଣୁଷେଣଃ ପ୍ରଵେଦକୃଦ୍ ବହୁଧା ଗ୍ରାମଘୋଷୀ । ଶ୍ରେଯୋ ଵନ୍ଵାନୋ ଵଯୁନାନି ଵିଦ୍ଵାନ୍ କୀର୍ତିଂ ବହୁଭ୍ଯୋ ଵି ହର ଦ୍ଵିରାଜେ
ଏକାସାଥିରେ ଗର୍ଜନ କର, ଘୋଷଣା କର, ଦୃଢ଼ ସେନା ସହିତ, ବିଭିନ୍ନ ଭାବରେ ଖବର ଦେଉଛି, ଗ୍ରାମର ଦୂତ ଭାବରେ; ଉତ୍ତମ କଥା ଖୋଜ, ପଥ ଜାଣି, ଅନେକଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଖ୍ୟାତି ଆଣ, ହେ ଦୁଇ ରାଜା।
ଶ୍ରେଯଃକେତୋ ଵସୁଜିତ୍ସହୀଯାନ୍ତ୍ସଂଗ୍ରାମଜିତ୍ସଂଶିତୋ ବ୍ରହ୍ମଣାସି । ଅଂଶୂନ୍ ଇଵ ଗ୍ରାଵାଧିଷଵଣେ ଅଦ୍ରିର୍ଗଵ୍ଯନ୍ ଦୁନ୍ଦୁଭେଽଧି ନୃତ୍ଯ ଵେଦଃ
ତୁମେ ଶୁଭ ବୁଦ୍ଧିର ଧାରକ, ଧନରେ ବିଜୟୀ, ଶକ୍ତିରେ ପ୍ରବଳ, ଯୁଦ୍ଧରେ ଜିତିଥିବା, ଧର୍ମ ଜ୍ଞାନରେ ଦୃଢ଼। ଯେପରି ଗିରି ଦ୍ୱାରା ପାଥର ଦେଇ ସୋମର ରସ ଚିପି ନେଇଯାଏ, ସେପରି, ହେ ଢୋଳ, ଯୁଦ୍ଧ କ୍ଷେତ୍ରରେ ଜ୍ଞାନର ଧ୍ୱନି କର।
ଶତ୍ରୂଷାଣ୍ନୀଷାଦଭିମାତିଷାହୋ ଗଵେଷଣଃ ସହମାନ ଉଦ୍ଭିତ୍। ଵାଗ୍ଵୀଵ ମନ୍ତ୍ରଂ ପ୍ର ଭରସ୍ଵ ଵାଚଂ ସାଂଗ୍ରାମଜିତ୍ଯାଯେଷମୁଦ୍ଵଦେହ
ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ନଶ୍ଟ କରୁଥିବା, ଶତ୍ରୁ ଶକ୍ତିକୁ ଭାଙ୍ଗିଦେଉଥିବା, ଗୋଧନ ଖୋଜୁଥିବା, ସହନଶୀଳ, ଉଦ୍ଭିତ ହେଉଥିବା—ଯେପରି କଥା ମନ୍ତ୍ରକୁ ଉତ୍ପନ୍ନ କରେ, ସେପରି ତୁମେ ଶବ୍ଦ ଦିଅ; ଯୁଦ୍ଧରେ ବିଜୟ ପାଇଁ ଉଚ୍ଚରଣ କର।
ଅଚ୍ଯୁତଚ୍ଯୁତ୍ସମଦୋ ଗମିଷ୍ଠୋ ମୃଧୋ ଜେତା ପୁରଏତାଯୋଧ୍ଯଃ । ଇନ୍ଦ୍ରେଣ ଗୁପ୍ତୋ ଵିଦଥା ନିଚିକ୍ଯଦ୍ଧୃଦ୍ଦ୍ଯୋତନୋ ଦ୍ଵିଷତାଂ ଯାହି ଶୀଭମ୍
ଅଚଳ, ଅଚଳ ରହୁଥିବା, ଶକ୍ତିରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ଦ୍ରୁତଗତି, ଶତ୍ରୁ ଜିତିଥିବା, ଯୁଦ୍ଧରେ ନେତୃତ୍ୱ କରୁଥିବା, ସଦା ପ୍ରସ୍ତୁତ—ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ରକ୍ଷାରେ, ସଭାରେ ପାରଦର୍ଶୀ, ହୃଦୟରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ଶତ୍ରୁଙ୍କ ନାଶ ପାଇଁ, ବିଜୟ ପାଇଁ ଆଗେ ବଢ଼।
ଵିହୃଦଯଂ ଵୈମନସ୍ଯଂ ଵଦାମିତ୍ରେଷୁ ଦୁନ୍ଦୁଭେ । ଵିଦ୍ଵେଷଂ କଶ୍ମଶଂ ଭଯମମିତ୍ରେଷୁ ନି ଦଧ୍ମସ୍ଯଵ ଏନାନ୍ ଦୁନ୍ଦୁଭେ ଜହି
ହେ ଢୋଳ, ଆମେ ଶତ୍ରୁଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ହୃଦୟ ଯନ୍ତ୍ରଣା, ମନର ଅସ୍ଥିରତା ଓ ଦ୍ୱେଷକୁ ଦୂର କରୁଛୁ। ଶତ୍ରୁଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଦ୍ୱେଷ, ଭୟ ଓ କ୍ପମ୍ପନକୁ ଛାଡ଼ି ଦେଉଛୁ—ତୁମେ ସେମାନେକୁ ଦଳନ କର।
ଉଦ୍ଵେପମାନା ମନସା ଚକ୍ଷୁଷା ହୃଦଯେନ ଚ । ଧାଵନ୍ତୁ ବିଭ୍ଯତୋଽମିତ୍ରାଃ ପ୍ରତ୍ରାସେନାଜ୍ଯେ ହୁତେ
ମନରେ, ଦୃଷ୍ଟିରେ ଓ ହୃଦୟରେ କ୍ପମ୍ପିତ ହେଉଥିବା ଶତ୍ରୁମାନେ ଭୟରେ ପଳାଇଯାଉ। ଘୃତ ଆହୁତି ଦେଲେ ସେମାନେ ଦୌଡ଼ିଯାଉ।
ଵାନସ୍ପତ୍ଯଃ ସଂଭୃତ ଉସ୍ରିଯାଭିର୍ଵିଶ୍ଵଗୋତ୍ର୍ଯଃ । ପ୍ରତ୍ରାସମମିତ୍ରେଭ୍ଯୋ ଵଦାଜ୍ଯେନାଭିଘାରିତଃ
ବନରୁ ଆଣାଯାଇଥିବା, ଲାଲ ଗାଈ ସହିତ, ସମସ୍ତ କୁଳର ହୋଇଥିବା—ଘୃତ ଦେଇ ପିଟାଯାଇଥିବା ଏହି ଢୋଳ ଶତ୍ରୁଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଭୟ ଭରିଦିଅ।
ଯଥା ମୃଗାଃ ସଂଵିଜନ୍ତ ଆରଣ୍ଯାଃ ପୁରୁଷାଦଧି । ଏଵ ତ୍ଵଂ ଦୁନ୍ଦୁଭେଽମିତ୍ରାନ୍ ଅଭି କ୍ରନ୍ଦ ପ୍ର ତ୍ରାସଯାଥୋ ଚିତ୍ତାନି ମୋହଯ
ଯେପରି ଜଙ୍ଗଲରେ ପଶୁମାନେ ମଣିଷକୁ ଦେଖି ଚିତ୍ତି ହୋଇଯାନ୍ତି, ସେପରି ହେ ଢୋଳ, ଶତ୍ରୁଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଉଚ୍ଚ ଧ୍ୱନି କର, ସେମାନେକୁ ଭୟ ଦେଉ, ତାଙ୍କର ମନ ଭ୍ରମିତ କର।
ଯଥା ଵୃକାଦଜାଵଯୋ ଧାଵନ୍ତି ବହୁ ବିଭ୍ଯତୀଃ । ଏଵ ତ୍ଵଂ ଦୁନ୍ଦୁଭେଽମିତ୍ରାନ୍ ଅଭି କ୍ରନ୍ଦ ପ୍ର ତ୍ରାସଯାଥୋ ଚିତ୍ତାନି ମୋହଯ
ଯେପରି ଛାଗମାନେ ବଘୁଆଁଠାରୁ ବହୁତ ଭୟରେ ପଳାଇଯାନ୍ତି, ସେପରି ହେ ଢୋଳ, ଶତ୍ରୁଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଉଚ୍ଚ ଧ୍ୱନି କର, ସେମାନେକୁ ଭୟ ଦେଉ, ତାଙ୍କର ମନ ଭ୍ରମିତ କର।
ଯଥା ଶ୍ଯେନାତ୍ପତତ୍ରିଣଃ ସଂଵିଜନ୍ତେ ଅହର୍ଦିଵି ସିଂହସ୍ଯ ସ୍ତନଥୋର୍ଯଥା । ଏଵ ତ୍ଵଂ ଦୁନ୍ଦୁଭେଽମିତ୍ରାନ୍ ଅଭି କ୍ରନ୍ଦ ପ୍ର ତ୍ରାସଯାଥୋ ଚିତ୍ତାନି ମୋହଯ
ଯେପରି ପକ୍ଷୀମାନେ ଚିଲିକୁ ଦେଖି ବିକିରିତ ହୋଇଯାନ୍ତି, କିମ୍ବା ଦିନେ ସିଂହର ଗର୍ଜନ ଶୁଣି ଭୟରେ ଚିତ୍ତି ହୋଇଯାନ୍ତି, ସେପରି ହେ ଢୋଳ, ଶତ୍ରୁଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଉଚ୍ଚ ଧ୍ୱନି କର, ସେମାନେକୁ ଭୟ ଦେଉ, ତାଙ୍କର ମନ ଭ୍ରମିତ କର।
ପରାମିତ୍ରାନ୍ ଦୁନ୍ଦୁଭିନା ହରିଣସ୍ଯାଜିନେନ ଚ । ସର୍ଵେ ଦେଵା ଅତିତ୍ରସନ୍ ଯେ ସଂଗ୍ରାମସ୍ଯେଷତେ
ଢୋଳ ଓ ହରିଣ ଚର୍ମ ଦ୍ୱାରା ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ଦୂରେ ହଟାଅ। ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ ଯେଉଁମାନେ ଯୁଦ୍ଧ ପକ୍ଷରେ ଅଛନ୍ତି, ସେମାନେ ଭୟଭିତ।
ଯୈରିନ୍ଦ୍ରଃ ପ୍ରକ୍ରୀଡତେ ପଦ୍ଘୋଷୈଶ୍ଛାଯଯା ସହ । ତୈରମିତ୍ରାସ୍ତ୍ରସନ୍ତୁ ନୋଽମୀ ଯେ ଯନ୍ତ୍ଯନୀକଶଃ
ଯେଉଁ ପାଦ ଧ୍ୱନି ଓ ଛାୟାରେ ଇନ୍ଦ୍ର ଆନନ୍ଦ ଅନୁଭବ କରନ୍ତି, ସେଇ ଧ୍ୱନି ଦ୍ୱାରା ଆମର ଶତ୍ରୁମାନେ—ଯେଉଁମାନେ ଶତ୍ରୁ ଦଳରେ ଆସନ୍ତି—ଭୟଭିତ ହେଉନ୍ତୁ।
ଜ୍ଯାଘୋଷା ଦୁନ୍ଦୁଭଯୋଽଭି କ୍ରୋଶନ୍ତୁ ଯା ଦିଶଃ । ସେନାଃ ପରାଜିତା ଯତୀରମିତ୍ରାଣାମନୀକଶଃ
ଧନୁର ତାରର ଧ୍ୱନି ଓ ଢୋଳର ଶବ୍ଦ ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ପ୍ରଚାରିତ ହେଉ। ଶତ୍ରୁ ସେନା ଓ ତାଙ୍କର ଦଳ ହାରି ଛିତିଖଣ୍ଡ ହେଉନ୍ତୁ।
ଆଦିତ୍ଯ ଚକ୍ଷୁରା ଦତ୍ସ୍ଵ ମରୀଚଯୋଽନୁ ଧାଵତ । ପତ୍ସଙ୍ଗିନୀରା ସଜନ୍ତୁ ଵିଗତେ ବାହୁଵୀର୍ଯେ
ହେ ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଦୃଷ୍ଟି ଦିଅ। ତୁମର କିରଣମାନେ ସେମାନେକୁ ଅନୁସରଣ କରୁନ୍ତୁ। ତାଙ୍କର ସାଥୀମାନେ ତାଙ୍କର ବାହୁବଳ ଶେଷ ହେଲେ ବିକିରିତ ହେଉନ୍ତୁ।
ଯୂଯମୁଗ୍ରା ମରୁତଃ ପୃଶ୍ନିମାତର ଇନ୍ଦ୍ରେଣ ଯୁଜା ପ୍ର ମୃନୀତ ଶତ୍ରୂନ୍ । ସୋମୋ ରାଜା ଵରୁଣୋ ରାଜା ମହାଦେଵ ଉତ ମୃତ୍ଯୁରିନ୍ଦ୍ରଃ
ତୁମେ ଉଗ୍ର ମରୁତମାନେ, ପୃଶ୍ନିର ସନ୍ତାନ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ସହିତ ଏକତ୍ରେ ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ନଶ୍ଟ କର। ସୋମ ରାଜା, ବରୁଣ ରାଜା, ମହାଦେବ ଓ ମୃତ୍ୟୁ—ଏମାନେ ମଧ୍ୟ ଇନ୍ଦ୍ର।
ଏତା ଦେଵସେନାଃ ସୂର୍ଯକେତଵଃ ସଚେତସଃ । ଅମିତ୍ରାନ୍ ନୋ ଜଯନ୍ତୁ ସ୍ଵାହା
ଏହି ଦେବସେନାମାନେ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଧ୍ୱଜ ଭାବରେ, ସଚେତନ ଓ ସଚେତସ୍କ, ଆମର ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ଜିତନ୍ତୁ। ସ୍ୱାହା!
ଅଗ୍ନିସ୍ତକ୍ମାନମପ ବାଧତାମିତଃ ସୋମୋ ଗ୍ରାଵା ଵରୁଣଃ ପୂତଦକ୍ଷାଃ । ଵେଦିର୍ବର୍ହିଃ ସମିଧଃ ଶୋଶୁଚାନା ଅପ ଦ୍ଵେଷାଂସ୍ଯମୁଯା ଭଵନ୍ତୁ
ଅଗ୍ନି ଏଠାରୁ ଜ୍ୱରକୁ ଦୂର କରନ୍ତୁ, ସୋମ, ପାଥର ଓ ପବିତ୍ର କୌଶଳ ଥିବା ବରୁଣ ମଧ୍ୟ। ବେଦି, କୁଶ ଓ ଦୀପ୍ତିମାନ ସମିଧା ସମସ୍ତ ଦ୍ୱେଷକୁ ଦୂରେ ହଟାନ୍ତୁ।