ଅତିମାତ୍ରମଵର୍ଧନ୍ତ ନୋଦିଵ ଦିଵମସ୍ପୃଶନ୍ । ଭୃଗୁଂ ହିଂସିତ୍ଵା ସୃଞ୍ଜଯା ଵୈତହଵ୍ଯାଃ ପରାଭଵନ୍
ସେମାନେ ଅତ୍ୟଧିକ ବୃଦ୍ଧି ପାଇଲେ, କିନ୍ତୁ ଆକାଶକୁ ଛୁଇଁପାରିଲେ ନାହିଁ। ଭୃଗୁଙ୍କୁ କ୍ଷତି କରିଥିବାରୁ, ସୃଞ୍ଜୟ ଓ ବୈତହବ୍ୟମାନେ ବିନଶ୍ଟ ହେଲେ।
ଯେ ବୃହତ୍ସାମାନମାଙ୍ଗିରସମାର୍ପଯନ୍ ବ୍ରାହ୍ମଣଂ ଜନାଃ । ପେତ୍ଵସ୍ତେଷାମୁଭଯାଦମଵିସ୍ତୋକାନ୍ଯାଵଯତ୍
ଯେମାନେ ବ୍ରହ୍ମଣ, ବଡ଼ ସାମଗାନ କରୁଥିବାଙ୍କୁ ଅନ୍ୟଙ୍କ ହାତକୁ ଦେଇଦେଲେ, ସେମାନେ ପତିତ ହେଲେ। ସେମାନଙ୍କର ବଡ଼ ଓ ଛୋଟ ଦୁହେଁ ନଶ୍ଟ ହେଲେ।
ଯେ ବ୍ରାହ୍ମଣଂ ପ୍ରତ୍ଯଷ୍ଠୀଵନ୍ ଯେ ଵାସ୍ମିଞ୍ଛୁଲ୍କମୀଷିରେ । ଅସ୍ନସ୍ତେ ମଧ୍ଯେ କୁଲ୍ଯାଯାଃ କେଶାନ୍ ଖାଦନ୍ତ ଆସତେ
ଯେମାନେ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ତ୍ୟାଗ କଲେ, ବା ତାଙ୍କୁ ବେଚିବା ପାଇଁ ମୂଲ୍ୟ ଚାହିଲେ, ସେମାନେ ଏବେ ଜଳ ମଧ୍ୟରେ ବସି, ନିଜ ଚୁଲି ଖାଉଛନ୍ତି।
ବ୍ରହ୍ମଗଵୀ ପଚ୍ଯମାନା ଯାଵତ୍ସାଭି ଵିଜଙ୍ଗହେ । ତେଜୋ ରାଷ୍ଟ୍ରସ୍ଯ ନିର୍ହନ୍ତି ନ ଵୀରୋ ଜାଯତେ ଵୃଷା
ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କର ଗାଈ ରନ୍ଧାଯାଉଛି, ସେଯାଏଁ ସେ ଘୁରୁଛି। ତାଙ୍କର ଶକ୍ତି ରାଜ୍ୟକୁ ନଷ୍ଟ କରେ, ସେଠି କେହି ବଳବାନ ନାୟକ ଜନ୍ମ ନେଉନାହାନ୍ତି।
କ୍ରୂରମସ୍ଯା ଆଶସନଂ ତୃଷ୍ଟଂ ପିଶିତମସ୍ଯତେ । କ୍ଷୀରଂ ଯଦସ୍ଯାଃ ପୀଯତେ ତଦ୍ଵୈ ପିତୃଷୁ କିଲ୍ବିଷମ୍
ତାଙ୍କର ଶାପ ଭୟଙ୍କର, ମାଂସ ଖାଇବା କଠିନ। ତାଙ୍କର ଦୁଧ ଯେଉଁଠି ପିଆଯାଏ, ସେଠି ପିତୃମାନେ ପାଇଁ ପାପ ହୁଏ।
ଉଗ୍ରୋ ରାଜା ମନ୍ଯମାନୋ ବ୍ରାହ୍ମଣଂ ଯୋ ଜିଘତ୍ସତି । ପରା ତତ୍ସିଚ୍ଯତେ ରାଷ୍ଟ୍ରଂ ବ୍ରାହ୍ମଣୋ ଯତ୍ର ଜୀଯତେ
ଯେ ରାଜା ନିଜକୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଭାବି ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ କ୍ଷତି କରିବାକୁ ଚାହେ, ସେଠି ବ୍ରାହ୍ମଣ ବସିଥିଲେ, ସେ ରାଜ୍ୟ ନଷ୍ଟ ହୁଏ।
ଅଷ୍ଟାପଦୀ ଚତୁରକ୍ଷୀ ଚତୁଃଶ୍ରୋତ୍ରା ଚତୁର୍ହନୁଃ । ଦ୍ଵ୍ଯାସ୍ଯା ଦ୍ଵିଜିହ୍ଵା ଭୂତ୍ଵା ସା ରାଷ୍ଟ୍ରମଵ ଧୂନୁତେ ବ୍ରହ୍ମଜ୍ଯସ୍ଯ
ଆଠଟି ପାଉଁ, ଚାରିଟି ଆଖି, ଚାରିଟି କାନ, ଚାରିଟି ମୁହଁ, ଦୁଇଟି ଟିଉଁ ଓ ଦୁଇଟି ଜିଭା ସହିତ, ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ହନ୍ତା ଏହି ରାଜ୍ୟକୁ ଉଲଟାଇ ଦେଇଥାଏ।
ତଦ୍ଵୈ ରାଷ୍ଟ୍ରମା ସ୍ରଵତି ନାଵଂ ଭିନ୍ନାମିଵୋଦକମ୍ । ବ୍ରହ୍ମାଣଂ ଯତ୍ର ହିଂସନ୍ତି ତଦ୍ରାଷ୍ଟ୍ରଂ ହନ୍ତି ଦୁଛୁନା
ଯେଉଁ ରାଜ୍ୟରେ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ କ୍ଷତି କରାଯାଏ, ସେଇ ରାଜ୍ୟ ଭାଙ୍ଗିଥିବା ନୌକାରୁ ପାଣି ପଡ଼ିଯିବା ପରି ଭାସିଯାଏ; ଦୁଷ୍ଟତା ଦ୍ୱାରା ସେଇ ରାଜ୍ୟ ନଶ୍ଟ ହୁଏ।
ତଂ ଵୃକ୍ଷା ଅପ ସେଧନ୍ତି ଛାଯାଂ ନୋ ମୋପ ଗା ଇତି । ଯୋ ବ୍ରାହ୍ମଣସ୍ଯ ସଦ୍ଧନମଭି ନାରଦ ମନ୍ଯତେ
ଯିଏ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ଧନକୁ ଲୋଭ କରେ, ଓ ନାରଦ, ଗଛମାନେ କହନ୍ତି—'ତାଙ୍କର ଛାୟା ଆମ ପାଖରେ ନ ଆସୁ'—ଏଭଳି ଲୋକଙ୍କୁ ସେମାନେ ଦୂରେଇ ଦେଇଥାନ୍ତି।
ଵିଷମେତଦ୍ଦେଵକୃତଂ ରାଜା ଵରୁଣୋଽବ୍ରଵୀତ୍। ନ ବ୍ରାହ୍ମଣସ୍ଯ ଗାଂ ଜଗ୍ଧ୍ଵା ରାସ୍ତ୍ରେ ଜାଗାର କଶ୍ଚନ
ଦେବତାମାନେ ଏହି ବିଷ ତିଆରି କରିଛନ୍ତି, ରାଜା ବରୁଣ କହିଥିଲେ: ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ଗାଈ ଖାଇଥିବା କେହି ମଧ୍ୟ ରାଜ୍ୟରେ କେବେ ସୁଖୀ ହୁଏନାହିଁ।
ନଵୈଵ ତା ନଵତଯୋ ଯା ଭୂମିର୍ଵ୍ଯଧୂନୁତ । ପ୍ରଜାଂ ହିଂସିତ୍ଵା ବ୍ରାହ୍ମଣୀମସଂଭଵ୍ଯଂ ପରାଭଵନ୍
ନବ ନବତି ଭୂମି ଉପରେ ପୃଥିବୀ କମ୍ପିଥିଲା; ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ସନ୍ତାନକୁ କ୍ଷତି କରି, ସେମାନେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ନଶ୍ଟି ହୋଇଗଲେ।
ଯାଂ ମୃତାଯାନୁବଧ୍ନନ୍ତି କୂଦ୍ଯଂ ପଦଯୋପନୀମ୍ । ତଦ୍ଵୈ ବ୍ରହ୍ମଜ୍ଯ ତେ ଦେଵା ଉପସ୍ତରଣମବ୍ରୁଵନ୍
ମୃତ ଲୋକଙ୍କ ପାଦରେ ଯେଉଁ ମାଟି ବାନ୍ଧାଯାଏ, ଏହି ମାଟି, ବ୍ରାହ୍ମଣ ହନ୍ତା, ଦେବତାମାନେ ତୁମର ଶୟ୍ୟା ବୋଲି ଘୋଷଣା କରିଛନ୍ତି।
ଅଶ୍ରୂଣି କୃପମାନସ୍ଯ ଯାନି ଜୀତସ୍ଯ ଵାଵୃତୁଃ । ତଂ ଵୈ ବ୍ରହ୍ମଜ୍ଯ ତେ ଦେଵା ଅପାଂ ଭାଗମଧାରଯନ୍
ଦୟାଳୁ ଓ ପରାଜିତ ଲୋକଙ୍କ ଆଖିରୁ ଯେଉଁ ଅଶ୍ରୁ ବହେ, ବ୍ରାହ୍ମଣ ହନ୍ତା, ଦେବତାମାନେ ଏହି ଅଶ୍ରୁକୁ ପାଣିର ଅଂଶ ବୋଲି ତୁମକୁ ଦେଇଛନ୍ତି।
ଯେନ ମୃତଂ ସ୍ନପଯନ୍ତି ଶ୍ମଶ୍ରୂଣି ଯେନୋନ୍ଦତେ । ତଂ ଵୈ ବ୍ରହ୍ମଜ୍ଯ ତେ ଦେଵା ଅପାଂ ଭାଗମଧାରଯନ୍
ଯେଉଁ ପାଣିରେ ମୃତକୁ ସ୍ନାନ କରାଯାଏ, ଯେଉଁ ପାଣିରେ ଦାଢ଼ି ଭିଜାଯାଏ, ବ୍ରାହ୍ମଣ ହନ୍ତା, ଦେବତାମାନେ ସେହି ପାଣିକୁ ତୁମ ପାଇଁ ଅଂଶ ଭାବେ ଦେଇଛନ୍ତି।
ନ ଵର୍ଷଂ ମୈତ୍ରାଵରୁଣଂ ବ୍ରହ୍ମଜ୍ଯମଭି ଵର୍ଷତି । ନାସ୍ମୈ ସମିତିଃ କଲ୍ପତେ ନ ମିତ୍ରଂ ନଯତେ ଵଶମ୍
ମୈତ୍ରାବରୁଣ ବର୍ଷା ବ୍ରାହ୍ମଣ ହନ୍ତା ଉପରେ ପଡ଼େନାହିଁ; ସେପାଇଁ କେହି ସଭା ତିଆରି କରେନାହିଁ, କିମ୍ବା କେହି ବନ୍ଧୁ ତାଙ୍କ ଅଧୀନକୁ ଆସେନାହିଁ।
5.20 ଉଚ୍ଚୈର୍ଘୋଷୋ ଦୁନ୍ଦୁଭିଃ ସତ୍ଵନାଯନ୍ ଵାନସ୍ପତ୍ଯଃ ସଂଭୃତ ଉସ୍ରିଯାଭିଃ । ଵାଚଂ କ୍ଷୁଣୁଵାନୋ ଦମଯନ୍ତ୍ସପତ୍ନାନ୍ତ୍ସିଂହ ଇଵ ଜେଷ୍ଯନ୍ନ୍ ଅଭି ତଂସ୍ତନୀହି
ଉଚ୍ଚ ସ୍ୱରରେ ବାଜୁଥିବା ଢୋଳ, କାଠରେ ବନା, ଗାଈର ଶକ୍ତିରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ଶତ୍ରୁଙ୍କର କଥାକୁ ଭାଙ୍ଗିଦେଉଛି, ପ୍ରତିଦ୍ୱନ୍ଦୀଙ୍କୁ ଶାନ୍ତ କରୁଛି—ସିଂହ ପରି, ତୁମେ ଜିତିବା ଓ ଗର୍ଜନ କର।
ସିଂହ ଇଵାସ୍ତାନୀଦ୍ଦ୍ରୁଵଯୋ ଵିବଦ୍ଧୋଽଭିକ୍ରନ୍ଦନ୍ନ୍ ଋଷଭୋ ଵାସିତାମିଵ । ଵୃଷା ତ୍ଵଂ ଵଧ୍ରଯସ୍ତେ ସପତ୍ନା ଐନ୍ଦ୍ରସ୍ତେ ଶୁଷ୍ମୋ ଅଭିମାତିଷାହଃ
ସିଂହ ପରି ଦୃଢ଼ ଭାବେ ଦାଁଡ଼ି, ବାନ୍ଧାଯାଇ, ବୃଷ ପରି ଗର୍ଜନ କର, ଗାଈର ଗନ୍ଧ ନେଉଥିବା ବୃଷ ପରି; ହେ ବୃଷ, ତୁମେ ତୁମ ପ୍ରତିଦ୍ୱନ୍ଦୀଙ୍କୁ ଦମନ କର, ଇନ୍ଦ୍ର ଦେଇଥିବା ଶକ୍ତିରେ ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ହରାଇଦିଅ।
ଵୃଷେଵ ଯୂଥେ ସହସା ଵିଦାନୋ ଗଵ୍ଯନ୍ନ୍ ଅଭି ରୁଵ ସଂଧନାଜିତ୍। ଶୁଚା ଵିଧ୍ଯ ହୃଦଯଂ ପରେଷାଂ ହିତ୍ଵା ଗ୍ରାମାନ୍ ପ୍ରଚ୍ଯୁତା ଯନ୍ତୁ ଶତ୍ରଵଃ
ପାଳିରେ ଥିବା ବୃଷ ପରି, ଶକ୍ତିରେ ଭାଙ୍ଗି ପଡ଼, ଗାଈ ଖୋଜି, ଉଚ୍ଚ ସ୍ୱରରେ ଗର୍ଜନ କର, ଜିତିଥିବା ଏକଜଣ ଭଳି; ତୁମ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତାରେ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ହୃଦୟକୁ ଛିଦ୍ର କର, ଏବଂ ଶତ୍ରୁମାନେ ଗ୍ରାମରୁ ଖେଦି ଚାଲିଯାଉ।
ସଂଜଯନ୍ ପୃତନା ଊର୍ଧ୍ଵମାଯୁର୍ଗୃହ୍ଯା ଗୃହ୍ଣାନୋ ବହୁଧା ଵି ଚକ୍ଷ୍ଵ । ଦୈଵୀଂ ଵାଚଂ ଦୁନ୍ଦୁଭ ଆ ଗୁରସ୍ଵ ଵେଧାଃ ଶତ୍ରୂଣାମୁପ ଭରସ୍ଵ ଵେଦଃ
ସେନାକୁ ଉତ୍ସାହିତ କର, ଦୀର୍ଘ ଆୟୁଷ୍ୟ ଧର, ଅନେକ ଦିଗରେ ଦେଖ; ହେ ଢୋଳ, ଦେବତାଙ୍କର କଥା ଉଚ୍ଚାରଣ କର, ହେ ବୁଦ୍ଧିମାନ, ଶତ୍ରୁଙ୍କର ଗୁପ୍ତ ଖବର ଆଣ।
ଦୁନ୍ଦୁଭେର୍ଵାଚଂ ପ୍ରଯତାଂ ଵଦନ୍ତୀମାଶୃଣ୍ଵତୀ ନାଥିତା ଘୋଷବୁଦ୍ଧା । ନାରୀ ପୁତ୍ରଂ ଧାଵତୁ ହସ୍ତଗୃହ୍ଯାମିତ୍ରୀ ଭୀତା ସମରେ ଵଧାନାମ୍
ଢୋଳର ଉଚ୍ଚାରିତ କଥା, ଧ୍ୟାନପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବରେ, ଶୁଣାଯାଏ, ରକ୍ଷା କରାଯାଏ, ତାହାର ଧ୍ୱନି ଚିହ୍ନଟ ହୁଏ; ଯୁଦ୍ଧରେ ଶତ୍ରୁଙ୍କ ଜଣେ ଭୟଭୀତ ଜନାନୀ ତାଙ୍କ ପୁଅଙ୍କୁ ହାତରେ ଧରି ଦୌଡ଼ିଯାଉ।
ପୂର୍ଵୋ ଦୁନ୍ଦୁଭେ ପ୍ର ଵଦାସି ଵାଚଂ ଭୂମ୍ଯାଃ ପୃଷ୍ଠେ ଵଦ ରୋଚମାନଃ । ଅମିତ୍ରସେନାମଭିଜଞ୍ଜଭାନୋ ଦ୍ଯୁମଦ୍ଵଦ ଦୁନ୍ଦୁଭେ ସୂନୃତାଵତ୍
ପ୍ରଥମେ, ହେ ଢୋଳ, ତୁମେ ପୃଥିବୀର ଉପରେ ଆଲୋକମୟ ହୋଇ କଥା କହ; ଶତ୍ରୁ ସେନାକୁ ଘୋଷଣା କର, ହେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ସତ୍ୟ କଥାରେ ମହିମା କର।
ଅନ୍ତରେମେ ନଭସୀ ଘୋଷୋ ଅସ୍ତୁ ପୃଥକ୍ତେ ଧ୍ଵନଯୋ ଯନ୍ତୁ ଶୀଭମ୍ । ଅଭି କ୍ରନ୍ଦ ସ୍ତନଯୋତ୍ପିପାନଃ ଶ୍ଲୋକକୃନ୍ ମିତ୍ରତୂର୍ଯାଯ ସ୍ଵର୍ଧୀ
ଏହି ଦୁଇଟି ମଧ୍ୟରେ ଆକାଶରେ ଧ୍ୱନି ହେଉ, ପୃଥକ୍ ପୃଥକ୍ ଧ୍ୱନି ଜୟ ପାଇଁ ଯାଉ; ହେ ଗର୍ଜନକାରୀ, ଉଚ୍ଚ ସ୍ୱରରେ ଗର୍ଜନ କର, ଖ୍ୟାତି ତିଆରି କର, ବାଁଶୀର ମିତ୍ରତା ଓ ସ୍ୱର୍ଗର ମହିମା ପାଇଁ।
ଧୀଭିଃ କୃତଃ ପ୍ର ଵଦାତି ଵାଚମୁଦ୍ଧର୍ଷଯ ସତ୍ଵନାମାଯୁଧାନି । ଇନ୍ଦ୍ରମେଦୀ ସତ୍ଵନୋ ନି ହ୍ଵଯସ୍ଵ ମିତ୍ରୈରମିତ୍ରାଁ ଅଵ ଜଙ୍ଘନୀହି
କୌଶଳରେ ତିଆରି ହୋଇଥିବା ଏହା କଥା କହେ; ଶକ୍ତିଶାଳୀମାନଙ୍କ ଅସ୍ତ୍ରକୁ ଉତ୍ସାହିତ କର; ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଡାକ, ବନ୍ଧୁମାନେ ଆଣ, ଶତ୍ରୁମାନେ ଦୂରେଇଦିଅ।
ସଂକ୍ରନ୍ଦନଃ ପ୍ରଵଦୋ ଧୃଷ୍ଣୁଷେଣଃ ପ୍ରଵେଦକୃଦ୍ ବହୁଧା ଗ୍ରାମଘୋଷୀ । ଶ୍ରେଯୋ ଵନ୍ଵାନୋ ଵଯୁନାନି ଵିଦ୍ଵାନ୍ କୀର୍ତିଂ ବହୁଭ୍ଯୋ ଵି ହର ଦ୍ଵିରାଜେ
ଏକାସାଥିରେ ଗର୍ଜନ କର, ଘୋଷଣା କର, ଦୃଢ଼ ସେନା ସହିତ, ବିଭିନ୍ନ ଭାବରେ ଖବର ଦେଉଛି, ଗ୍ରାମର ଦୂତ ଭାବରେ; ଉତ୍ତମ କଥା ଖୋଜ, ପଥ ଜାଣି, ଅନେକଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଖ୍ୟାତି ଆଣ, ହେ ଦୁଇ ରାଜା।
ଶ୍ରେଯଃକେତୋ ଵସୁଜିତ୍ସହୀଯାନ୍ତ୍ସଂଗ୍ରାମଜିତ୍ସଂଶିତୋ ବ୍ରହ୍ମଣାସି । ଅଂଶୂନ୍ ଇଵ ଗ୍ରାଵାଧିଷଵଣେ ଅଦ୍ରିର୍ଗଵ୍ଯନ୍ ଦୁନ୍ଦୁଭେଽଧି ନୃତ୍ଯ ଵେଦଃ
ତୁମେ ଶୁଭ ବୁଦ୍ଧିର ଧାରକ, ଧନରେ ବିଜୟୀ, ଶକ୍ତିରେ ପ୍ରବଳ, ଯୁଦ୍ଧରେ ଜିତିଥିବା, ଧର୍ମ ଜ୍ଞାନରେ ଦୃଢ଼। ଯେପରି ଗିରି ଦ୍ୱାରା ପାଥର ଦେଇ ସୋମର ରସ ଚିପି ନେଇଯାଏ, ସେପରି, ହେ ଢୋଳ, ଯୁଦ୍ଧ କ୍ଷେତ୍ରରେ ଜ୍ଞାନର ଧ୍ୱନି କର।
ଶତ୍ରୂଷାଣ୍ନୀଷାଦଭିମାତିଷାହୋ ଗଵେଷଣଃ ସହମାନ ଉଦ୍ଭିତ୍। ଵାଗ୍ଵୀଵ ମନ୍ତ୍ରଂ ପ୍ର ଭରସ୍ଵ ଵାଚଂ ସାଂଗ୍ରାମଜିତ୍ଯାଯେଷମୁଦ୍ଵଦେହ
ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ନଶ୍ଟ କରୁଥିବା, ଶତ୍ରୁ ଶକ୍ତିକୁ ଭାଙ୍ଗିଦେଉଥିବା, ଗୋଧନ ଖୋଜୁଥିବା, ସହନଶୀଳ, ଉଦ୍ଭିତ ହେଉଥିବା—ଯେପରି କଥା ମନ୍ତ୍ରକୁ ଉତ୍ପନ୍ନ କରେ, ସେପରି ତୁମେ ଶବ୍ଦ ଦିଅ; ଯୁଦ୍ଧରେ ବିଜୟ ପାଇଁ ଉଚ୍ଚରଣ କର।
ଅଚ୍ଯୁତଚ୍ଯୁତ୍ସମଦୋ ଗମିଷ୍ଠୋ ମୃଧୋ ଜେତା ପୁରଏତାଯୋଧ୍ଯଃ । ଇନ୍ଦ୍ରେଣ ଗୁପ୍ତୋ ଵିଦଥା ନିଚିକ୍ଯଦ୍ଧୃଦ୍ଦ୍ଯୋତନୋ ଦ୍ଵିଷତାଂ ଯାହି ଶୀଭମ୍
ଅଚଳ, ଅଚଳ ରହୁଥିବା, ଶକ୍ତିରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ଦ୍ରୁତଗତି, ଶତ୍ରୁ ଜିତିଥିବା, ଯୁଦ୍ଧରେ ନେତୃତ୍ୱ କରୁଥିବା, ସଦା ପ୍ରସ୍ତୁତ—ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ରକ୍ଷାରେ, ସଭାରେ ପାରଦର୍ଶୀ, ହୃଦୟରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ଶତ୍ରୁଙ୍କ ନାଶ ପାଇଁ, ବିଜୟ ପାଇଁ ଆଗେ ବଢ଼।
ଵିହୃଦଯଂ ଵୈମନସ୍ଯଂ ଵଦାମିତ୍ରେଷୁ ଦୁନ୍ଦୁଭେ । ଵିଦ୍ଵେଷଂ କଶ୍ମଶଂ ଭଯମମିତ୍ରେଷୁ ନି ଦଧ୍ମସ୍ଯଵ ଏନାନ୍ ଦୁନ୍ଦୁଭେ ଜହି
ହେ ଢୋଳ, ଆମେ ଶତ୍ରୁଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ହୃଦୟ ଯନ୍ତ୍ରଣା, ମନର ଅସ୍ଥିରତା ଓ ଦ୍ୱେଷକୁ ଦୂର କରୁଛୁ। ଶତ୍ରୁଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଦ୍ୱେଷ, ଭୟ ଓ କ୍ପମ୍ପନକୁ ଛାଡ଼ି ଦେଉଛୁ—ତୁମେ ସେମାନେକୁ ଦଳନ କର।
ଉଦ୍ଵେପମାନା ମନସା ଚକ୍ଷୁଷା ହୃଦଯେନ ଚ । ଧାଵନ୍ତୁ ବିଭ୍ଯତୋଽମିତ୍ରାଃ ପ୍ରତ୍ରାସେନାଜ୍ଯେ ହୁତେ
ମନରେ, ଦୃଷ୍ଟିରେ ଓ ହୃଦୟରେ କ୍ପମ୍ପିତ ହେଉଥିବା ଶତ୍ରୁମାନେ ଭୟରେ ପଳାଇଯାଉ। ଘୃତ ଆହୁତି ଦେଲେ ସେମାନେ ଦୌଡ଼ିଯାଉ।
ଵାନସ୍ପତ୍ଯଃ ସଂଭୃତ ଉସ୍ରିଯାଭିର୍ଵିଶ୍ଵଗୋତ୍ର୍ଯଃ । ପ୍ରତ୍ରାସମମିତ୍ରେଭ୍ଯୋ ଵଦାଜ୍ଯେନାଭିଘାରିତଃ
ବନରୁ ଆଣାଯାଇଥିବା, ଲାଲ ଗାଈ ସହିତ, ସମସ୍ତ କୁଳର ହୋଇଥିବା—ଘୃତ ଦେଇ ପିଟାଯାଇଥିବା ଏହି ଢୋଳ ଶତ୍ରୁଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଭୟ ଭରିଦିଅ।