କୃତଵ୍ଯଧନି ଵିଧ୍ଯ ତଂ ଯଶ୍ଚକାର ତମିଜ୍ଜହି । ନ ତ୍ଵାମଚକ୍ରୁଷେ ଵଯଂ ଵଧାଯ ସଂ ଶିଶୀମହି
ହେ ମନ୍ତ୍ର ନିବାରଣ କରୁଥିବା ଶସ୍ତ୍ର, ଯିଏ ଏହି ମନ୍ତ୍ର କରିଛି, ସେଉଠି ଆଘାତ କର, ତାଙ୍କୁ ନଶ୍ଟ କର। ଆମେ ତୁମକୁ କେବଳ ରକ୍ଷା ପାଇଁ ଉଲ୍ଲେଖ କରିଛୁ, କ୍ଷତି ପାଇଁ ନୁହେଁ।
ପୁତ୍ର ଇଵ ପିତରଂ ଗଚ୍ଛ ସ୍ଵଜ ଇଵାଭିଷ୍ଠିତୋ ଦଶ । ବନ୍ଧମିଵାଵକ୍ରାମୀ ଗଚ୍ଛ କୃତ୍ଯେ କୃତ୍ଯାକୃତଂ ପୁନଃ
ପୁଅ ଯେପରି ବାପାଙ୍କ ପାଖକୁ ଯାଏ, ଦାସ ଯେପରି ମାଲିକଙ୍କ ପାଖକୁ ଯାଏ, ବନ୍ଧୀ ଯେପରି ତାଙ୍କ ବନ୍ଧନ ପାଖକୁ ଯାଏ, ସେପରି ଏହି ମନ୍ତ୍ର ପୁଣି ତାହାର କର୍ତ୍ତାଙ୍କୁ ଫେରିଯାଉ।
ଉଦେଣୀଵ ଵାରଣ୍ଯଭିସ୍କନ୍ଦଂ ମୃଗୀଵ । କୃତ୍ଯା କର୍ତାରମୃଚ୍ଛତୁ
ଏହି ମନ୍ତ୍ର ତାହାର କର୍ତ୍ତାଙ୍କୁ ଏଭଳି ଯାଉ, ଯେପରି ଜଙ୍ଗଲୀ ହାତୀ ଜଙ୍ଗଲକୁ ଫେରେ, କିମ୍ବା ମୃଗୀ ତାହାର ଦଳକୁ ଫେରେ।
ଇଷ୍ଵା ଋଜୀଯଃ ପତତୁ ଦ୍ଯାଵାପୃଥିଵୀ ତଂ ପ୍ରତି । ସା ତଂ ମୃଗମିଵ ଗୃହ୍ଣାତୁ କୃତ୍ଯା କୃତ୍ଯାକୃତଂ ପୁନଃ
ଆକାଶ ଓ ପୃଥିବୀରୁ ସବୁଠାରୁ ତୀବ୍ର ବାଣ ତାଙ୍କ ପାଖକୁ ଯାଉ। ଏହି ମନ୍ତ୍ର ତାଙ୍କୁ ଏଭଳି ଧରିନଉ, ଯେପରି ଶିକାରୀ ମୃଗକୁ ଧରେ, ଏବଂ ପୁଣି ତାହାର କର୍ତ୍ତାଙ୍କୁ ଫେରିଯାଉ।
ଅଗ୍ନିରିଵୈତୁ ପ୍ରତିକୂଲମନୁକୂଲମିଵୋଦକମ୍ । ସୁଖୋ ରଥ ଇଵ ଵର୍ତତାଂ କୃତ୍ଯା କୃତ୍ଯାକୃତଂ ପୁନଃ
ଏହି ମନ୍ତ୍ର ତାହାର କର୍ତ୍ତାଙ୍କୁ ଏଭଳି ଆଘାତ କରୁ, ଯେପରି ଅଗ୍ନି ଶତ୍ରୁ ପାଖକୁ ଯାଏ, ଯେପରି ପାଣି ଉପକୂଳକୁ ଯାଏ, ଯେପରି ଗାଡ଼ି ସମତଳ ରାସ୍ତାରେ ଚଳିଥାଏ।
ଏକା ଚ ମେ ଦଶ ଚ ମେଽପଵକ୍ତାର ଓଷଧେ । ଋତଜାତ ଋତାଵରି ମଧୁ ମେ ମଧୁଲା କରଃ
ମୋ ପାଇଁ ଏକ ଓ ଦଶ ରକ୍ଷକ ଅଛନ୍ତି, ହେ ଔଷଧି, ତୁମେ ସତ୍ୟରୁ ଜନ୍ମ ନେଇଛ, ସତ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ରକ୍ଷିତ, ମୋ ପାଇଁ ମଧୁ ଓ ମଧୁ ଧାରଣକାରୀକୁ ମିଠା କର।
ଦ୍ଵେ ଚ ମେ ଵିଂଶତିଶ୍ଚ ମେଽପଵକ୍ତାର ଓଷଧେ । ଋତଜାତ ଋତାଵରି ମଧୁ ମେ ମଧୁଲା କରଃ
ମୋ ପାଇଁ ଦୁଇ ଓ ବିଶି ରକ୍ଷକ ଅଛନ୍ତି, ହେ ଔଷଧି, ତୁମେ ସତ୍ୟରୁ ଜନ୍ମ ନେଇଛ, ସତ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ରକ୍ଷିତ, ମୋ ପାଇଁ ମଧୁ ଓ ମଧୁ ଧାରଣକାରୀକୁ ମିଠା କର।
ତିସ୍ରଶ୍ଚ ମେ ତ୍ରିଂଶଚ୍ଚ ମେଽପଵକ୍ତାର ଓଷଧେ । ଋତଜାତ ଋତାଵରି ମଧୁ ମେ ମଧୁଲା କରଃ
ମୋ ପାଇଁ ତିନି ଓ ତିରିଶି ରକ୍ଷକ ଅଛନ୍ତି, ହେ ଔଷଧି, ତୁମେ ସତ୍ୟରୁ ଜନ୍ମ ନେଇଛ, ସତ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ରକ୍ଷିତ, ମୋ ପାଇଁ ମଧୁ ଓ ମଧୁ ଧାରଣକାରୀକୁ ମିଠା କର।
ଚତସ୍ରଶ୍ଚ ମେ ଚତ୍ଵାରିଂଶଚ୍ଚ ମେଽପଵକ୍ତାର ଓଷଧେ । ଋତଜାତ ଋତାଵରି ମଧୁ ମେ ମଧୁଲା କରଃ
ମୋ ପାଇଁ ଚାରି ଓ ଚାଳିଶି ରକ୍ଷକ ଅଛନ୍ତି, ହେ ଔଷଧି, ତୁମେ ସତ୍ୟରୁ ଜନ୍ମ ନେଇଛ, ସତ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ରକ୍ଷିତ, ମୋ ପାଇଁ ମଧୁ ଓ ମଧୁ ଧାରଣକାରୀକୁ ମିଠା କର।
ପଞ୍ଚ ଚ ମେ ପଞ୍ଚାଶଚ୍ଚ ମେଽପଵକ୍ତାର ଓଷଧେ । ଋତଜାତ ଋତାଵରି ମଧୁ ମେ ମଧୁଲା କରଃ
ମୋ ପାଇଁ ପାଞ୍ଚ ଓ ପଞ୍ଚାଶି ରକ୍ଷକ ଅଛନ୍ତି, ହେ ଔଷଧି, ତୁମେ ସତ୍ୟରୁ ଜନ୍ମ ନେଇଛ, ସତ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ରକ୍ଷିତ, ମୋ ପାଇଁ ମଧୁ ଓ ମଧୁ ଧାରଣକାରୀକୁ ମିଠା କର।
ଷଟ୍ଚ ମେ ଷଷ୍ଟିଶ୍ଚ ମେଽପଵକ୍ତାର ଓଷଧେ । ଋତଜାତ ଋତାଵରି ମଧୁ ମେ ମଧୁଲା କରଃ
ମୋ ପାଇଁ ଛଅ ଓ ଷଷ୍ଠି ରକ୍ଷକ ଅଛନ୍ତି, ହେ ଔଷଧି, ତୁମେ ସତ୍ୟରୁ ଜନ୍ମ ନେଇଛ, ସତ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ରକ୍ଷିତ, ମୋ ପାଇଁ ମଧୁ ଓ ମଧୁ ଧାରଣକାରୀକୁ ମିଠା କର।
ସପ୍ତ ଚ ମେ ସପ୍ତତିଶ୍ଚ ମେଽପଵକ୍ତାର ଓଷଧେ । ଋତଜାତ ଋତାଵରି ମଧୁ ମେ ମଧୁଲା କରଃ
ମୋ ପାଇଁ ସାତ ଓ ସପ୍ତତି ରକ୍ଷକ ଅଛନ୍ତି, ହେ ଔଷଧି, ତୁମେ ସତ୍ୟରୁ ଜନ୍ମ ନେଇଛ, ସତ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ରକ୍ଷିତ, ମୋ ପାଇଁ ମଧୁ ଓ ମଧୁ ଧାରଣକାରୀକୁ ମିଠା କର।
ଅଷ୍ଟ ଚ ମେଽଶୀତିଶ୍ଚ ମେଽପଵକ୍ତାର ଓଷଧେ । ଋତଜାତ ଋତାଵରି ମଧୁ ମେ ମଧୁଲା କରଃ
ଅଷ୍ଟ ଓ ଅଠାସି ଜଣେ ମୋର କଥା କହୁଛନ୍ତି, ଔଷଧି, ତୁମେ ସତ୍ୟରେ ଜନ୍ମ ନେଇଛ, ସତ୍ୟକୁ ବହନ କରୁଛ, ମୋ ପାଖରେ ମଧୁ ଓ ମଧୁ ଦେଇବା ହାତ ରହୁ।
ନଵ ଚ ମେ ନଵତିଶ୍ଚ ମେଽପଵକ୍ତାର ଓଷଧେ । ଋତଜାତ ଋତାଵରି ମଧୁ ମେ ମଧୁଲା କରଃ
ନଅ ଓ ନବେ ଜଣେ ମୋର କଥା କହୁଛନ୍ତି, ଔଷଧି, ତୁମେ ସତ୍ୟରେ ଜନ୍ମ ନେଇଛ, ସତ୍ୟକୁ ବହନ କରୁଛ, ମୋ ପାଖରେ ମଧୁ ଓ ମଧୁ ଦେଇବା ହାତ ରହୁ।
ଦଶ ଚ ମେ ଶତଂ ଚ ମେଽପଵକ୍ତାର ଓଷଧେ । ଋତଜାତ ଋତାଵରି ମଧୁ ମେ ମଧୁଲା କରଃ
ଦଶ ଓ ଶତ ଜଣେ ମୋର କଥା କହୁଛନ୍ତି, ଔଷଧି, ତୁମେ ସତ୍ୟରେ ଜନ୍ମ ନେଇଛ, ସତ୍ୟକୁ ବହନ କରୁଛ, ମୋ ପାଖରେ ମଧୁ ଓ ମଧୁ ଦେଇବା ହାତ ରହୁ।
ଶତଂ ଚ ମେ ସହସ୍ରଂ ଚାପଵକ୍ତାର ଓଷଧେ । ଋତଜାତ ଋତାଵରି ମଧୁ ମେ ମଧୁଲା କରଃ
ଶତ ଓ ହଜାର ଜଣେ ମୋର କଥା କହୁଛନ୍ତି, ଔଷଧି, ତୁମେ ସତ୍ୟରେ ଜନ୍ମ ନେଇଛ, ସତ୍ୟକୁ ବହନ କରୁଛ, ମୋ ପାଖରେ ମଧୁ ଓ ମଧୁ ଦେଇବା ହାତ ରହୁ।
ଯଦ୍ଯେକଵୃଷୋଽସି ସୃଜାରସୋଽସି
ଯଦି ତୁମେ ଏକ ବର୍ଷର, ତେବେ ତୁମେ ରସରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ।
ଯଦି ଦ୍ଵିଵୃଷୋଽସି ସୃଜାରସୋଽସି
ଯଦି ତୁମେ ଦୁଇ ବର୍ଷର, ତେବେ ତୁମେ ରସରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ।
ଯଦି ତ୍ରିଵୃସୋଽସି ସୃଜାରସୋଽସି
ଯଦି ତୁମେ ତିନି ବର୍ଷର, ତେବେ ତୁମେ ରସରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ।
ଯଦି ଚତୁର୍ଵୃଷୋଽସି ସୃଜାରସୋଽସି
ଯଦି ତୁମେ ଚାରି ବର୍ଷର, ତେବେ ତୁମେ ରସରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ।
ଯଦି ପଞ୍ଚଵୃଷୋଽସି ସୃଜାରସୋଽସି
ଯଦି ତୁମେ ପାଞ୍ଚ ବର୍ଷର, ତେବେ ତୁମେ ରସରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ।
ଯଦି ଷଡ୍ଵୃଷୋଽସି ସୃଜାରସୋଽସି
ଯଦି ତୁମେ ଛଅ ବର୍ଷର, ତେବେ ତୁମେ ରସରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ।
ଯଦି ସପ୍ତଵୃଷୋଽସି ସୃଜାରସୋଽସି
ଯଦି ତୁମେ ସାତ ବର୍ଷର, ତେବେ ତୁମେ ରସରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ।
ଯଦ୍ଯଷ୍ଟଵୃଷୋଽସି ସୃଜାରସୋଽସି
ଯଦି ତୁମେ ଅଠ ବର୍ଷର, ତେବେ ତୁମେ ରସରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ।
ଯଦି ନଵଵୃଷୋଽସି ସୃଜାରସୋଽସି
ଯଦି ତୁମେ ନଅ ବର୍ଷର, ତେବେ ତୁମେ ରସରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ।
ଯଦି ଦଶଵୃଷୋଽସି ସୃଜାରସୋଽସି
ଯଦି ତୁମେ ଦଶ ବର୍ଷର, ତେବେ ତୁମେ ରସରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ।
ଯଦ୍ଯେକାଦଶୋଽସି ସୋଽପୋଦକୋଽସି
ଯଦି ତୁମେ ଏଗାର ବର୍ଷର, ତେବେ ତୁମେ ପାଣି ବିନା।
ତେଽଵଦନ୍ ପ୍ରଥମା ବ୍ରହ୍ମକିଲ୍ବିଷେଽକୂପାରଃ ସଲିଲୋ ମାତରିଶ୍ଵା । ଵୀଡୁହରାସ୍ତପ ଉଗ୍ରଂ ମଯୋଭୂରାପୋ ଦେଵୀଃ ପ୍ରଥମଜା ଋତସ୍ଯ
ସେମାନେ କହିଲେ: ପ୍ରଥମେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଅପରାଧରେ, କୂଆ ବିନା, ପାଣି, ମାତରିଶ୍ୱାନ୍; ଯେଉଁମାନେ ବନ୍ଧନ ନେଇଯାନ୍ତି, ତାପ, ଭୟଙ୍କର, ଆନନ୍ଦ ଦେଇଥିବା, ଦେବୀ ପାଣି, ସତ୍ୟର ପ୍ରଥମଜା।
ସୋମୋ ରାଜା ପ୍ରଥମୋ ବ୍ରହ୍ମଜାଯାଂ ପୁନଃ ପ୍ରାଯଚ୍ଛଦହୃଣୀଯମାନଃ । ଅନ୍ଵର୍ତିତା ଵରୁଣୋ ମିତ୍ର ଆସୀଦଗ୍ନିର୍ହୋତା ହସ୍ତଗୃହ୍ଯା ନିନାଯ
ସୋମ ରାଜା ପ୍ରଥମେ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ଜନୀରେ ଥିଲେ, ପୁଣି ସେ ତାକୁ ଦେଲେ, ନିଆଯାଉଥିବାବେଳେ; ବରୁଣ ଓ ମିତ୍ର ପଛରେ ଥିଲେ, ଅଗ୍ନି ପୂଜାରି ହାତ ଧରି ତାକୁ ନେଇଗଲେ।
ହସ୍ତେନୈଵ ଗ୍ରାହ୍ଯ ଆଧିରସ୍ଯା ବ୍ରହ୍ମଜାଯେତି ଚେଦଵୋଚତ୍। ନ ଦୂତାଯ ପ୍ରହେଯା ତସ୍ଥ ଏଷା ତଥା ରାଷ୍ଟ୍ରଂ ଗୁପିତଂ କ୍ଷତ୍ରିଯସ୍ଯ
ତାଙ୍କୁ କେବଳ ହାତରେ ଧରିବାକୁ ହେବ, ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ଜନୀର ଆସନ ଭାବେ, ଏହିପରି କୁହାଯାଇଛି; ତାକୁ ଦୂତକୁ ଦେଇ ପଠାଯିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, ସେ ଏଭଳି ଦଢ଼ିଆ ରହିଛି, ଏହିପରି ରାଜ୍ୟ ରକ୍ଷିତ ହୁଏ ଶାସକ ପାଇଁ।