ଅସିତଂ ତେ ପ୍ରଲଯନମାସ୍ଥାନମସିତଂ ତଵ । ଅସିକ୍ନୀ ଅସ୍ଯୋଷଧେ ନିରିତୋ ନାଶଯା ପୃଷତ୍
ତୁମର ଆସ୍ଥାନ କଳା, ତୁମର ମୂଳ କଳା, ହେ କଳା ଔଷଧି, କୁଷ୍ଠ ଓ ଧଳା ଚିହ୍ନକୁ ନଷ୍ଟ କର।
ଅସ୍ଥିଜସ୍ଯ କିଲାସସ୍ଯ ତନୂଜସ୍ଯ ଚ ଯତ୍ତ୍ଵଚି । ଦୂଷ୍ଯା କୃତସ୍ଯ ବ୍ରହ୍ମଣା ଲକ୍ଷ୍ମ ଶ୍ଵେତମନୀନଶମ୍
ହାଡ଼, ମାଂସ ଓ ଚର୍ମରେ ଯେଉଁ କୁଷ୍ଠ ଅଛି, ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଦିଆଯାଇଥିବା ଚିହ୍ନ, ସେଇ ଧଳା ଦାଗ ଅପସାରଣ ହେଉ।
ସୁପର୍ଣୋ ଜାତଃ ପ୍ରଥମସ୍ତସ୍ଯ ତ୍ଵଂ ପିତ୍ତମାସିଥ । ତଦାସୁରୀ ଯୁଧା ଜିତା ରୂପଂ ଚକ୍ରେ ଵନସ୍ପତୀନ୍
ପ୍ରଥମେ ଗରୁଡ଼ ଜନ୍ମ ନେଲେ, ତୁମେ ତାଙ୍କର ପିତ୍ତ ହେଲ, ପରେ ଦାନବୀ ଯୁଦ୍ଧରେ ହାରି, ଗଛମାନଙ୍କର ରୂପ ତିଆରି କଲେ।
ଆସୁରୀ ଚକ୍ରେ ପ୍ରଥମେଦଂ କିଲାସଭେଷଜମିଦଂ କିଲାସନାଶନମ୍ । ଅନୀନଶତ୍କିଲାସଂ ସରୂପାମକରତ୍ତ୍ଵଚମ୍
ଦାନବୀ ପ୍ରଥମେ ଏହି କୁଷ୍ଠ ଔଷଧି ତିଆରି କଲେ, ଏହା କୁଷ୍ଠ ନାଶ କରେ, ଚର୍ମକୁ ସମାନ ଏବଂ ନିର୍ମଳ କଲେ।
ସରୂପା ନାମ ତେ ମାତା ସରୂପୋ ନାମ ତେ ପିତା । ସରୂପକୃତ୍ତ୍ଵମୋଷଧେ ସା ସରୂପମିଦଂ କୃଧି
ତୁମର ମାଆର ନାମ ସମାନ, ବାପାଙ୍କର ନାମ ସମାନ, ହେ ଔଷଧି, ତୁମେ ସମାନ କରାଯାଇଛ, ଏହି ଚର୍ମକୁ ମଧ୍ୟ ସମାନ କର।
ଶ୍ଯାମା ସରୂପଂକରଣୀ ପୃଥିଵ୍ଯା ଅଧ୍ଯୁଦ୍ଭୃତା । ଇଦମୂ ଷୁ ପ୍ର ସାଧଯ ପୁନା ରୂପାଣି କଲ୍ପଯ
କଳା ଓଷଧି, ଯିଏ ସମାନତା ଦେଇଥାଏ, ପୃଥିବୀରୁ ଉଠିଛି, ସେ ଏହି କାମ ସଫଳ କରୁ, ରୂପକୁ ପୁନିଥରେ ଉନ୍ନତ କର।
ଯଦଗ୍ନିରାପୋ ଅଦହତ୍ପ୍ରଵିଶ୍ଯ ଯତ୍ରାକୃଣ୍ଵନ୍ ଧର୍ମଧୃତୋ ନମାଂସି । ତତ୍ର ତ ଆହୁଃ ପରମଂ ଜନିତ୍ରଂ ସ ନଃ ସଂଵିଦ୍ଵାନ୍ ପରି ଵୃଙ୍ଗ୍ଧି ତକ୍ମନ୍
ଯେଉଁଠାରେ ଅଗ୍ନି ଓ ଜଳ ପ୍ରବେଶ କରି ଜଳାଇଥିଲେ, ଯେଉଁଠାରେ ଧର୍ମଧାରୀମାନେ ଶିର ନମାଇଥିଲେ, ସେଠିକୁ ସବୁଠାରୁ ଉଚ୍ଚ ଉତ୍ସ ବୋଲି କୁହାଯାଏ, ସେ ଜ୍ଞାନୀ ଆମରୁ ଜ୍ୱର ଦୂର କରନ୍ତୁ।
ଯଦ୍ଯର୍ଚିର୍ଯଦି ଵାସି ଶୋଚିଃ ଶକଲ୍ଯେଷି ଯଦି ଵା ତେ ଜନିତ୍ରମ୍ । ହ୍ରୂଡୁର୍ନାମାସି ହରିତସ୍ଯ ଦେଵ ସ ନଃ ସଂଵିଦ୍ଵାନ୍ ପରି ଵୃଙ୍ଗ୍ଧି ତକ୍ମନ୍
ତୁମେ ଅଗ୍ନିଶିଖା କିମ୍ବା ଜ୍ୱାଳା, ତୁମେ ଚିଙ୍ଗାରି କିମ୍ବା ତୁମର ଉତ୍ସ, ତୁମେ ହରିତ ଦେବତାଙ୍କ ହୃଡୁ ନାମରେ ପରିଚିତ, ସେ ଜ୍ଞାନୀ ଆମରୁ ଜ୍ୱର ଦୂର କରନ୍ତୁ।
ଯଦି ଶୋକୋ ଯଦି ଵାଭିଶୋକୋ ଯଦି ଵା ରାଜ୍ଞୋ ଵରୁଣସ୍ଯାସି ପୁତ୍ରଃ । ହ୍ରୂଡୁର୍ନାମାସି ହରିତସ୍ଯ ଦେଵ ସ ନଃ ସଂଵିଦ୍ଵାନ୍ ପରି ଵୃଙ୍ଗ୍ଧି ତକ୍ମନ୍
ତୁମେ ଯଦି ଦୁଃଖ, କିମ୍ବା ଦୁଃଖର ଅଭାବ, କିମ୍ବା ରାଜା ବରୁଣଙ୍କର ପୁଅ, ତୁମେ ହରିତ ଦେବତାଙ୍କ ହୃଡୁ ନାମରେ ପରିଚିତ | ଆମକୁ ଚିହ୍ନି, ଆମ ଉପରୁ ଜ୍ୱର ଦୂର କର |
ନମଃ ଶୀତାଯ ତକ୍ମନେ ନମୋ ରୂରାଯ ଶୋଚିଷେ କୃଣୋମି । ଯୋ ଅନ୍ଯେଦ୍ଯୁରୁଭଯଦ୍ଯୁରଭ୍ଯେତି ତୃତୀଯକାଯ ନମୋ ଅସ୍ତୁ ତକ୍ମନେ
ଶୀତ ଜ୍ୱରକୁ ନମସ୍କାର, ତୀବ୍ର ଜ୍ୱରକୁ ନମସ୍କାର, ମୁଁ ଆଦର ଦେଉଛି | ଯେଉଁ ଜ୍ୱର ପ୍ରତିଦିନ, ବିକଳ୍ପ ଦିନ, କିମ୍ବା ତୃତୀୟ ଦିନ ଆସେ, ସେହି ଜ୍ୱରକୁ ମଧ୍ୟ ନମସ୍କାର |
ଆରେଽସାଵସ୍ମଦସ୍ତୁ ହେତିର୍ଦେଵାସୋ ଅସତ୍। ଆରେ ଅଶ୍ମା ଯମସ୍ଯଥ
ହେ ଦେବତାମାନେ, ସେହି ଅସ୍ତ୍ର ଆମଠାରୁ ଦୂରରେ ରହୁ, ସେ ଅସ୍ତ୍ର ଅସ୍ତିତ୍ୱ ନ ରଖୁ | ଯମଙ୍କର ପାଥର ଆମଠାରୁ ଦୂରେ ରହୁ |
ସଖାସାଵସ୍ମଭ୍ଯମସ୍ତୁ ରାତିଃ ସଖେନ୍ଦ୍ରୋ ଭଗଃ । ସଵିତା ଚିତ୍ରରାଧାଃ
ଉଦାରତା ଆମର ସଂଗୀ ହେଉ, ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଭଗ ଆମ ସହଯାତ୍ରୀ ହେଉନ୍ତୁ | ଚମତ୍କାର ଦାନଦାତା ସବିତା ମଧ୍ୟ ଆମ ସହଯାତ୍ରୀ ହେଉନ୍ତୁ |
ଯୂଯଂ ନଃ ପ୍ରଵତୋ ନପାନ୍ ମରୁତଃ ସୂର୍ଯତ୍ଵଚସଃ । ଶର୍ମ ଯଚ୍ଛଥ ସପ୍ରଥାଃ
ହେ ମରୁତମାନେ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଉଜ୍ୱଳ, ଆପଣମାନେ ଆଗକୁ ବଢ଼ିବାବେଳେ, ଆମକୁ ବିଶାଳ ରକ୍ଷା ଦିଅନ୍ତୁ |
ସୁଷୂଦତ ମୃଡତ ମୃଡଯା ନସ୍ତନୂଭ୍ଯୋ । ମଯସ୍ତୋକେଭ୍ଯସ୍କୃଧି
ଦୟାଶୀଳ ହୁଅନ୍ତୁ, ଆମ ପ୍ରତି କୃପା କରନ୍ତୁ, ଆମ ଦେହକୁ ମଧ୍ୟ କୃପା କରନ୍ତୁ | ଆମ ପିଲାମାନେ ମଧ୍ୟ ଆନନ୍ଦ ପାଉନ୍ତୁ |
ଅମୂଃ ପାରେ ପୃଦାକ୍ଵସ୍ତ୍ରିଷପ୍ତା ନିର୍ଜରାଯଵଃ । ତାସାଂ ଜରାଯୁଭିର୍ଵଯମକ୍ଷ୍ଯାଵପି ଵ୍ଯଯାମସ୍ଯଘାଯୋଃ ପରିପନ୍ଥିନଃ
ଏହି ପାରପାରିକ ସତ୍ତାମାନେ, ତିନି ସାତ ଦଳରେ, ବୃଦ୍ଧାବସ୍ଥା ନାହିଁ | ସେମାନଙ୍କର ଶକ୍ତିରେ, ଆମେ ବିନାଶକାରୀ ଓ ବିଘ୍ନକୁ ଅଟଳ ଭାବେ ଅତିକ୍ରମ କରିପାରିବା |
ଵିଷୂଚ୍ଯେତୁ କୃନ୍ତତୀ ପିନାକମିଵ ବିଭ୍ରତୀ । ଵିଷ୍ଵକ୍ପୁନର୍ଭୁଵା ମନୋଽସମୃଦ୍ଧା ଅଘାଯଵଃ
ଝାଡ଼ିକୁ ଧରି, ଚାରିପାଖରେ ଘୁରୁଛି, ଯେଉଁମାନେ ବିଫଳ ଓ ବିନାଶକାରୀ, ସେମାନେ ପୁଣି ପୁଣି ଫେରିଆସନ୍ତି |
ନ ବହଵଃ ସମଶକନ୍ ନାର୍ଭକା ଅଭି ଦାଧୃଷୁଃ । ଵେଣୋରଦ୍ଗା ଇଵାଭିତୋଽସମୃଦ୍ଧା ଅଘାଯଵଃ
ଅନେକେ ସହିପାରିଲେ ନାହିଁ, ପିଲାମାନେ ମଧ୍ୟ ଧରିପାରିଲେ ନାହିଁ | ଗାଛ ଶଳକ ପରି ଚାରିପାଖରେ ଛିଟିଯାଇଛନ୍ତି, ବିଫଳ ଓ ବିନାଶକାରୀମାନେ |
ପ୍ରେତଂ ପାଦୌ ପ୍ର ସ୍ଫୁରତଂ ଵହତଂ ପୃଣତୋ ଗୃହାନ୍ । ଇନ୍ଦ୍ରାନ୍ଯେତୁ ପ୍ରଥମାଜୀତାମୁଷିତା ପୁରଃ
ଯାଅ, ପାଦ ଚଳାଅ, ବହନ କର, ଘରକୁ ପୂରଣ କର | ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ପ୍ରଥମ ଜିତା, ସେହି ସହରବାସୀମାନେ ଆସନ୍ତୁ |
ଉପ ପ୍ରାଗାଦ୍ଦେଵୋ ଅଗ୍ନୀ ରକ୍ଷୋହାମୀଵଚାତନଃ । ଦହନ୍ନ୍ ଅପ ଦ୍ଵଯାଵିନୋ ଯାତୁଧାନାନ୍ କିମୀଦିନଃ
ଅଗ୍ନି ଦେବତା ଆଗକୁ ଆସିଛନ୍ତି, ଦୁଷ୍ଟ ଓ ଅସୁରକୁ ଦୂର କରିଛନ୍ତି | ଦୁଇ ମୁହଁ ଥିବା, ମାୟାବୀ ଓ କୁଦୃଷ୍ଟମାନେ ଜଳିଯାଉଛନ୍ତି |
ପ୍ରତି ଦହ ଯାତୁଧାନାନ୍ ପ୍ରତି ଦେଵ କିମୀଦିନଃ । ପ୍ରତୀଚୀଃ କୃଷ୍ଣଵର୍ତନେ ସଂ ଦହ ଯାତୁଧାନ୍ଯଃ
ଯାତୁଧାନମାନେ ଓ କୁଦୃଷ୍ଟମାନେ, ଦେବତା, ତୁମେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ଜଳାଇଦିଅ | କଳା ଚିହ୍ନ ଥିବା ସମସ୍ତ ଯାତୁଧାନୀମାନେ ମଧ୍ୟ ଜଳିଯାଉନ୍ତୁ |
ଯା ଶଶାପ ଶପନେନ ଯାଘଂ ମୂରମାଦଧେ । ଯା ରସସ୍ଯ ହରଣାଯ ଜାତମାରେଭେ ତୋକମତ୍ତୁ ସା
ଯିଏ ଶାପ ଦେଇଛି, ଯିଏ କ୍ଷତି କିମ୍ବା ମନୋବିକାର ଆଣିଛି, ଯିଏ ରସ ଚୁରି କରିବା ପାଇଁ ଜନ୍ମ ନେଇଛି, ସେ ନିଜ ସନ୍ତାନକୁ ଖାଉ |
ପୁତ୍ରମତ୍ତୁ ଯାତୁଧାନୀଃ ସ୍ଵସାରମୁତ ନପ୍ତ୍ଯମ୍ । ଅଧା ମିଥୋ ଵିକେଶ୍ଯୋ ଵି ଘ୍ନତାଂ ଯାତୁଧାନ୍ଯୋ ଵି ତୃହ୍ଯନ୍ତାମରାଯ୍ଯଃ
ଯାତୁଧାନୀ ନିଜ ପୁଅ, ଭଉଣୀ ଓ ଭଉଣୀର ପୁଅକୁ ଖାଉ | ପାଗଳ ଚୁଲି ଥିବାମାନେ ପରସ୍ପରେ ନଶ୍ଟ ହେଉନ୍ତୁ, ଯାତୁଧାନୀମାନେ ନଶ୍ଟ ହେଉନ୍ତୁ, ଶତ୍ରୁମାନେ ଶୋଷିଯାଉନ୍ତୁ |
ଅଭୀଵର୍ତେନ ମଣିନା ଯେନେନ୍ଦ୍ରୋ ଅଭିଵାଵୃଧେ । ତେନାସ୍ମାନ୍ ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତେଽଭି ରାଷ୍ଟ୍ରାଯ ଵର୍ଧଯ
ଯେ ଜୟମାଳା ଦ୍ୱାରା ଇନ୍ଦ୍ର ବଳବାନ୍ ହେଲେ, ସେହି ମାଳା ଦ୍ୱାରା, ହେ ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତି, ଆମକୁ ରାଜ୍ୟ ପାଇଁ ବୃଦ୍ଧି କର |
ଅଭିଵୃତ୍ଯ ସପତ୍ନାନ୍ ଅଭି ଯା ନୋ ଅରାତଯଃ । ଅଭି ପୃତନ୍ଯନ୍ତଂ ତିଷ୍ଠାଭି ଯୋ ନୋ ଦୁରସ୍ଯତି
ଶତ୍ରୁମାନେ ଓ ଆମ ଶତ୍ରୁତା କରୁଥିବାମାନେ ଉପରେ ଜୟ ପାଇ, ଯେଉଁମାନେ ଆମ ସହିତ ବିରୋଧ କରନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ବିପକ୍ଷରେ ଦୃଢ଼ ରୁହ |
ଅଭି ତ୍ଵା ଦେଵଃ ସଵିତାଭି ଷୋମୋ ଅଵୀଵୃଧତ୍। ଅଭି ତ୍ଵା ଵିଶ୍ଵା ଭୂତାନ୍ଯଭୀଵର୍ତୋ ଯଥାସସି
ଦେବତା ସବିତା ତୁମକୁ ବଳିଅଛନ୍ତି, ସୋମ ତୁମକୁ ବଳିଅଛନ୍ତି | ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ ତୁମକୁ ବଳିଅଛନ୍ତି, କାରଣ ତୁମେ ଜୟୀ |
ଅଭୀଵର୍ତୋ ଅଭିଭଵଃ ସପତ୍ନକ୍ଷଯଣୋ ମଣିଃ । ରାଷ୍ଟ୍ରାଯ ମହ୍ଯଂ ବଧ୍ଯତାଂ ସପତ୍ନେଭ୍ଯଃ ପରାଭୁଵେ
ଏହି ଜୟମାଳା, ଅପରାଜିତ, ଶତ୍ରୁନାଶକ ମାଳା ମୋ ପାଇଁ ରାଜ୍ୟ ଲାଗି ବାନ୍ଧାଯାଉ, ଶତ୍ରୁମାନେ ହାରିଯାଉନ୍ତୁ |
ଉଦସୌ ସୂର୍ଯୋ ଅଗାଦୁଦିଦଂ ମାମକଂ ଵଚଃ । ଯଥାହଂ ଶତ୍ରୁହୋଽସାନ୍ଯସପତ୍ନଃ ସପତ୍ନହା
ଏହି ସୂର୍ଯ୍ୟ ଉଦୟ ହେଲେ, ମୋର କଥା ମଧ୍ୟ ପ୍ରକାଶ ପାଇଲା। ମୁଁ ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ଦଳନ କରୁଥିବା, ପ୍ରତିଦ୍ୱନ୍ଦ୍ୱୀ ନଥିବା, ଶତ୍ରୁ ନାଶ କରୁଥିବା ହେଉ।
ସପତ୍ନକ୍ଷଯଣୋ ଵୃଷାଭିରଷ୍ଟ୍ରୋ ଵିଷାସହିଃ । ଯଥାହମେଷାଂ ଵୀରାଣାଂ ଵିରାଜାନି ଜନସ୍ଯ ଚ
ମୁଁ ପ୍ରତିଦ୍ୱନ୍ଦ୍ୱୀ ନାଶ କରୁଥିବା, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ରାଜା ଓ ବିଷ ଜୟ କରିପାରିବା ହେଉ। ଏହି ସମସ୍ତ ବୀରମାନେ ଓ ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମୁଁ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହେଉ।
ଵିଶ୍ଵେ ଦେଵା ଵସଵୋ ରକ୍ଷତେମମୁତାଦିତ୍ଯା ଜାଗୃତ ଯୂଯମସ୍ମିନ୍ । ମେମଂ ସନାଭିରୁତ ଵାନ୍ଯନାଭିର୍ମେମଂ ପ୍ରାପତ୍ପୌରୁଷେଯୋ ଵଧୋ ଯଃ
ସମସ୍ତ ଦେବତା, ବସୁମାନେ ଏହି ଜଣଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ। ଆଦିତ୍ୟମାନେ ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଜାଗ୍ରତ ରହନ୍ତୁ। ଏହି ଜଣଙ୍କୁ ତାଙ୍କର ନିଜ ପରିବାର ବା ଅନ୍ୟ କେହି ମାନବ ମୃତ୍ୟୁ ଆଣିନ ଦେଉନ୍ତୁ।
ଯେ ଵୋ ଦେଵାଃ ପିତରୋ ଯେ ଚ ପୁତ୍ରାଃ ସଚେତସୋ ମେ ଶୃଣୁତେଦମୁକ୍ତମ୍ । ସର୍ଵେଭ୍ଯୋ ଵଃ ପରି ଦଦାମ୍ଯେତଂ ସ୍ଵସ୍ତ୍ଯେନଂ ଜରସେ ଵହାଥ
ହେ ଦେବତାମାନେ, ପିତୃଗଣ ଓ ପୁଅମାନେ, ତୁମେ ମୋର ଏହି କଥା ଶୁଣ। ତୁମମାନେ ସମସ୍ତଙ୍କ ପାଇଁ ମୁଁ ଏହି ଅର୍ପଣ କରୁଛି, ଏହି ଜଣଙ୍କୁ ସୁସ୍ଥ ଭାବେ ବୃଦ୍ଧାବସ୍ଥାକୁ ନେଇଯାଅ।