ଯେ ତ୍ରିଷପ୍ତାଃ ପରିଯନ୍ତି ଵିଶ୍ଵା ରୂପାଣି ବିଭ୍ରତଃ । ଵାଚସ୍ପତିର୍ବଲା ତେଷାଂ ତନ୍ଵୋ ଅଦ୍ଯ ଦଧାତୁ ମେ
ଯେମାନେ ତିନି ଓ ସାତ ଦଳରେ ଘୁରୁଛନ୍ତି, ସମସ୍ତ ରୂପ ଧାରଣ କରିଛନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କର ଶକ୍ତି ଓ ଦେହ ଆଜି ମୋତେ ବାଣୀର ଦେବତା ଦିଅନ୍ତୁ।
ପୁନରେହି ଵଚସ୍ପତେ ଦେଵେନ ମନସା ସହ । ଵସୋଷ୍ପତେ ନି ରମଯ ମଯ୍ଯେଵାସ୍ତୁ ମଯି ଶ୍ରୁତମ୍
ଓ ବାଣୀର ଦେବତା, ଦେବମନ ନେଇ ଆଉଥରେ ଆସ; ଧନର ଠାକୁର, ଏଠି ରୁହ, ଯେଉଁକିଛି ଶୁଣିଛି, ସେ ମୋ ଭିତରେ ରୁହୁ, ମୋ ପାଖରେ ରୁହୁ।
ଇହୈଵାଭି ଵି ତନୂଭେ ଆର୍ତ୍ନୀ ଇଵ ଜ୍ଯଯା । ଵାଚସ୍ପତିର୍ନି ଯଚ୍ଛତୁ ମଯ୍ଯେଵାସ୍ତୁ ମଯି ଶ୍ରୁତମ୍
ଏଠି ଦୁଇ ଦେହ ନେଇ, ଧନୁର ତାଣ ଭଳି, ବାଣୀର ଦେବତା ମୋତେ ନେଇଯାଉନ୍ତୁ; ଯେଉଁକିଛି ଶୁଣିଛି, ସେ ମୋ ଭିତରେ ରୁହୁ, ମୋ ପାଖରେ ରୁହୁ।
ଉପହୂତୋ ଵାଚସ୍ପତିରୁପାସ୍ମାନ୍ ଵାଚସ୍ପତିର୍ହ୍ଵଯତାମ୍ । ସଂ ଶ୍ରୁତେନ ଗମେମହି ମା ଶ୍ରୁତେନ ଵି ରାଧିଷି
ଆମେ ଡାକିଲେ ବାଣୀର ଦେବତା ଆସୁନ୍ତୁ, ସେ ଆମକୁ ଡାକୁନ୍ତୁ। ଆମେ ଶୁଣିଥିବା ସହିତ ଏକାଠି ଯିବା, ଶୁଣିଥିବା ଠାରୁ ବଞ୍ଚିତ ହେବା ନାହିଁ।
ଵିଦ୍ମା ଶରସ୍ଯ ପିତରଂ ପର୍ଜନ୍ଯଂ ଭୂରିଧାଯସମ୍ । ଵିଦ୍ମୋ ଷ୍ଵସ୍ଯ ମାତରଂ ପୃଥିଵୀଂ ଭୂରିଵର୍ପସମ୍
ଆମେ ତୀରର ବାପାକୁ ଜାଣୁଛୁ—ଅଧିକ ଦାନ କରୁଥିବା ପର୍ଜନ୍ୟ; ଆମେ ଶବ୍ଦର ମାଆକୁ ଜାଣୁଛୁ—ସୁନ୍ଦର ଭୂମି।
ଜ୍ଯାକେ ପରି ଣୋ ନମାଶ୍ମାନଂ ତନ୍ଵଂ କୃଧି । ଵୀଡୁର୍ଵରୀଯୋଽରାତୀରପ ଦ୍ଵେଷାଂସ୍ଯା କୃଧି
ଧନୁର ତାଣ, ଆମ ପାଇଁ ନମିଯା; ଆମ ଦେହକୁ ପାଥର ଭଳି କର। ସବୁଠାରୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଶତ୍ରୁମାନେ ଦୂରେ ହଟିଯାଆନ୍ତୁ, ଘୃଣା ଦୂର କର।
ଵୃକ୍ଷଂ ଯଦ୍ଗାଵଃ ପରିଷସ୍ଵଜାନା ଅନୁସ୍ଫୁରଂ ଶରମର୍ଚନ୍ତ୍ଯୃଭୁମ୍ । ଶରୁମସ୍ମଦ୍ଯାଵଯ ଦିଦ୍ଯୁମିନ୍ଦ୍ର
ଯେତେବେଳେ ଗାଈମାନେ ଗଛକୁ ଆଲିଙ୍ଗନ କରନ୍ତି, ସେମାନେ କମ୍ପି ତୀରକୁ ପୂଜନ୍ତି। ଇନ୍ଦ୍ର, ଏହି ତୀର, ଏହି ବିଜୁଳି ଆମଠାରୁ ଦୂର କର।
ଯଥା ଦ୍ଯାଂ ଚ ପୃଥିଵୀଂ ଚାନ୍ତସ୍ତିଷ୍ଠତି ତେଜନମ୍ । ଏଵା ରୋଗଂ ଚାସ୍ରାଵଂ ଚାନ୍ତସ୍ତିଷ୍ଠତୁ ମୁଞ୍ଜ ଇତ୍
ଯେପରି ଆକାଶ ଓ ଭୂମି ଭିତରେ ସନ୍ତାନ ରହେ, ସେପରି ରୋଗ ଓ ରସ ଭିତରେ ରୁହୁ, ପରେ ବାହାରିଯାଉ।
ଵିଦ୍ମା ଶରସ୍ଯ ପିତରଂ ପର୍ଜନ୍ଯଂ ଶତଵୃଷ୍ଣ୍ଯମ୍ । ତେନା ତେ ତନ୍ଵେ ଶଂ କରଂ ପୃଥିଵ୍ଯାଂ ତେ ନିଷେଚନଂ ବହିଷ୍ଟେ ଅସ୍ତୁ ବାଲିତି
ଆମେ ତୀରର ବାପାକୁ ଜାଣୁଛୁ—ଶତ ଶକ୍ତିର ପର୍ଜନ୍ୟ। ସେଠାରୁ ତୋର ଦେହର ଭଲ ହେଉ, ଭୂମିରେ ତୋର ବସିବା ବାହାରେ, ଶିଶୁଭଳି ହେଉ।
ଵିଦ୍ମା ଶରସ୍ଯ ପିତରଂ ମିତ୍ରଂ ଶତଵୃଷ୍ଣ୍ଯମ୍ । ତେନା ତେ ତନ୍ଵେ ଶଂ କରଂ ପୃଥିଵ୍ଯାଂ ତେ ନିଷେଚନଂ ବହିଷ୍ଟେ ଅସ୍ତୁ ବାଲିତି
ଆମେ ତୀରର ବାପାକୁ ଜାଣୁଛୁ—ଶତ ଶକ୍ତିର ମିତ୍ର। ସେଠାରୁ ତୋର ଦେହର ଭଲ ହେଉ, ଭୂମିରେ ତୋର ବସିବା ବାହାରେ, ଶିଶୁଭଳି ହେଉ।
ଵିଦ୍ମା ଶରସ୍ଯ ପିତରଂ ଵରୁଣଂ ଶତଵୃଷ୍ଣ୍ଯମ୍ । ତେନା ତେ ତନ୍ଵେ ଶଂ କରଂ ପୃଥିଵ୍ଯାଂ ତେ ନିଷେଚନଂ ବହିଷ୍ଟେ ଅସ୍ତୁ ବାଲିତି
ଆମେ ତୀରର ବାପାକୁ ଜାଣୁଛୁ—ଶତ ଶକ୍ତିର ବରୁଣ। ସେଠାରୁ ତୋର ଦେହର ଭଲ ହେଉ, ଭୂମିରେ ତୋର ବସିବା ବାହାରେ, ଶିଶୁଭଳି ହେଉ।
ଵିଦ୍ମା ଶରସ୍ଯ ପିତରଂ ଚନ୍ଦ୍ରଂ ଶତଵୃଷ୍ଣ୍ଯମ୍ । ତେନା ତେ ତନ୍ଵେ ଶଂ କରଂ ପୃଥିଵ୍ଯାଂ ତେ ନିଷେଚନଂ ବହିଷ୍ଟେ ଅସ୍ତୁ ବାଲିତି
ଆମେ ତୀରର ବାପାକୁ ଜାଣୁଛୁ—ଶତ ଶକ୍ତିର ଚନ୍ଦ୍ର। ସେଠାରୁ ତୋର ଦେହର ଭଲ ହେଉ, ଭୂମିରେ ତୋର ବସିବା ବାହାରେ, ଶିଶୁଭଳି ହେଉ।
ଵିଦ୍ମା ଶରସ୍ଯ ପିତରଂ ସୂର୍ଯଂ ଶତଵୃଷ୍ଣ୍ଯମ୍ । ତେନା ତେ ତନ୍ଵେ ଶଂ କରଂ ପୃଥିଵ୍ଯାଂ ତେ ନିଷେଚନଂ ବହିଷ୍ଟେ ଅସ୍ତୁ ବାଲିତି
ଆମେ ତୀରର ବାପାକୁ ଜାଣୁଛୁ—ଶତ ଶକ୍ତିର ସୂର୍ଯ୍ୟ। ସେଠାରୁ ତୋର ଦେହର ଭଲ ହେଉ, ଭୂମିରେ ତୋର ବସିବା ବାହାରେ, ଶିଶୁଭଳି ହେଉ।
ଯଦାନ୍ତ୍ରେଷୁ ଗଵୀନ୍ଯୋର୍ଯଦ୍ଵସ୍ତାଵଧି ସଂଶ୍ରିତମ୍ । ଏଵା ତେ ମୂତ୍ରଂ ମୁଚ୍ଯତାଂ ବହିର୍ବାଲିତି ସର୍ଵକମ୍
ଗାଈମାନଙ୍କ ଗଭିର ଭିତରେ ଯେଉଁଠି ଯାହା ଅଛି, ମୁତ୍ର ଯେଉଁଠି ରହିଛି, ସେପରି ତୋର ମୁତ୍ର ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ବାହାରେ, ଶିଶୁଭଳି ଚାଲିଯାଉ।
ପ୍ର ତେ ଭିନଦ୍ମି ମେହନଂ ଵର୍ତ୍ରଂ ଵେଶନ୍ତ୍ଯା ଇଵ । ଏଵା ତେ ମୂତ୍ରଂ ମୁଚ୍ଯତାଂ ବହିର୍ବାଲିତି ସର୍ଵକମ୍
ମୁଁ ତୋର ମୁତ୍ର ପଥକୁ ଭାଙ୍ଗି ଦେଉଛି, ଘରର ଦେଉଳ ଭାଙ୍ଗିବା ଭଳି। ଏହିପରି ତୋର ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ମୁତ୍ର ବାହାରେ, ଶିଶୁଭଳି ଚାଲିଯାଉ।
ଵିଷିତଂ ତେ ଵସ୍ତିବିଲଂ ସମୁଦ୍ରସ୍ଯୋଦଧେରିଵ । ଏଵା ତେ ମୂତ୍ରଂ ମୁଚ୍ଯତାଂ ବହିର୍ବାଲିତି ସର୍ଵକମ୍
ତୋର ମୁତ୍ର ଥଳ ଛିଦ୍ର ହୋଇଯାଇଛି, ସମୁଦ୍ରର ଗଭୀର ଭଳି। ଏହିପରି ତୋର ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ମୁତ୍ର ବାହାରେ, ଶିଶୁଭଳି ଚାଲିଯାଉ।
ଯଥେଷୁକା ପରାପତଦଵସୃଷ୍ଟାଧି ଧନ୍ଵନଃ । ଏଵା ତେ ମୂତ୍ରଂ ମୁଚ୍ଯତାଂ ବହିର୍ବାଲିତି ସର୍ଵକମ୍
ଧନୁରୁ ଛାଡ଼ି ତୀର ଯେପରି ମାଟି ଉପରେ ପଡ଼ିଯାଏ, ସେପରି ତୋର ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ମୁତ୍ର ବାହାରେ, ଶିଶୁଭଳି ଚାଲିଯାଉ।
ଅମ୍ବଯୋ ଯନ୍ତ୍ଯଧ୍ଵଭିର୍ଜାମଯୋ ଅଧ୍ଵରୀଯତାମ୍ । ପୃଞ୍ଚତୀର୍ମଧୁନା ପଯଃ
ପଥରେ ଯାଉଥିବା ଭଉଣୀମାନେ, ଯଜ୍ଞର ଭଉଣୀମାନେ, ସେମାନେ ମଧ ମିଶା ଦୁଧ ଛାଣୁଛନ୍ତି।
ଅମୂର୍ଯା ଉପ ସୂର୍ଯେ ଯାଭିର୍ଵା ସୂର୍ଯଃ ସହ । ତା ନୋ ହିନ୍ଵନ୍ତ୍ଵଧ୍ଵରମ୍
ଯେଉଁ ଶକ୍ତିମାନ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ସୂର୍ଯ୍ୟ ଆକାଶ ସହିତ ଯୁକ୍ତ ଅଛନ୍ତି, କିମ୍ବା ଯେଉଁ ଶକ୍ତିରେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ବସିଛନ୍ତି, ସେମାନେ ଆମର ଯଜ୍ଞକୁ କେବେ ଅପକାର ନ କରନ୍ତୁ।
ଅପୋ ଦେଵୀରୁପ ହ୍ଵଯେ ଯତ୍ର ଗାଵଃ ପିବନ୍ତି ନଃ । ସିନ୍ଧୁଭ୍ଯଃ କର୍ତ୍ଵଂ ହଵିଃ
ଯେଉଁ ଜଳଦେବୀମାନେ ଅଛନ୍ତି, ଯେଉଁଠାରେ ଆମର ଗାଈମାନେ ପାନୀୟ ପିଉଛନ୍ତି, ସେଉଁଠାରେ ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ଡାକୁଛି; ଏହି ହବି ନଦୀମାନଙ୍କୁ ଦିଆଯାଉ।
ଅପ୍ସ୍ଵନ୍ତରମୃତମପ୍ସୁ ଭେଷଜମ୍ । ଅପାମୁତ ପ୍ରଶସ୍ତିଭିରଶ୍ଵା ଭଵଥ ଵାଜିନୋ ଗାଵୋ ଭଵଥ ଵାଜିନୀଃ
ପାଣିରେ ଅମୃତ ଅଛି, ପାଣିରେ ଔଷଧ ଅଛି; ପାଣିର ଗୁଣଗାନରେ ତୁମେ ଦୃତ ଘୋଡ଼ା ହେଉ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଗାଈ ହେଉ।
ଆପୋ ହି ଷ୍ଠା ମଯୋଭୁଵସ୍ତା ନ ଊର୍ଜେ ଦଧାତନ । ମହେ ରଣାଯ ଚକ୍ଷସେ
ହେ ଜଳଦେବୀମାନେ, ତୁମେ ଆନନ୍ଦ ଦେବାଳି; ଆମକୁ ଶକ୍ତି ଓ ପୋଷଣ ଦିଅ, ଯେଉଁଥିରେ ଆମେ ବଡ଼ କାମରେ ଦୃଢ଼ ହେବା।
ଯୋ ଵଃ ଶିଵତମୋ ରସସ୍ତସ୍ଯ ଭାଜଯତେହ ନଃ । ଉଶତୀରିଵ ମାତରଃ
ହେ ଜଳମାନେ, ତୁମର ସବୁଠାରୁ ଶୁଭ ରସ ଆମେ ଏଠାରେ ଭାଗ କରିପାରିବା; ଯେପରି ମାଆମାନେ ନିଜ ସନ୍ତାନଙ୍କୁ ସ୍ନେହରେ ଭାଗ ଦେଇଥାନ୍ତି।
ତସ୍ମା ଅରଂ ଗମାମ ଵୋ ଯସ୍ଯ କ୍ଷଯାଯ ଜିନ୍ଵଥ । ଆପୋ ଜନଯଥା ଚ ନଃ
ଏହିଯୋଗୁଁ, ଯାହାଠାରୁ ତୁମେ ବୃଦ୍ଧି ଦିଅଛ, ସେଇ ତୁମ୍ଭାକୁ ଆମେ ନିକଟରେ ଆସିବା; ହେ ଜଳମାନେ, ଆମକୁ ପୁନି ଜନ୍ମ ଦିଅ।
ଈଶାନା ଵାର୍ଯାଣାଂ କ୍ଷଯନ୍ତୀଶ୍ଚର୍ଷଣୀନାମ୍ । ଅପୋ ଯାଚାମି ଭେଷଜମ୍
ଧନର ମାଲିକିନୀ, ଲୋକମାନଙ୍କୁ ପୋଷଣ କରୁଥିବା ଜଳମାନେ, ମୁଁ ତୁମଠାରୁ ଔଷଧ ଅନୁରୋଧ କରେ।
ଶଂ ନୋ ଦେଵୀରଭିଷ୍ଟଯ ଆପୋ ଭଵନ୍ତୁ ପୀତଯେ । ଶଂ ଯୋରଭି ସ୍ରଵନ୍ତୁ ନଃ
ଦେବୀ ଜଳମାନେ ଆମ ପାଇଁ ଆନନ୍ଦ ଓ ଶୁଭ ଆଣନ୍ତୁ, ଆମେ ପାନ କରିପାରିବା; ତାଙ୍କର ଧାରା ଆମ ପାଇଁ ମଙ୍ଗଳ ହେଉ।
ଅପ୍ସୁ ମେ ସୋମୋ ଅବ୍ରଵୀଦନ୍ତର୍ଵିଶ୍ଵାନି ଭେଷଜା । ଅଗ୍ନିଂ ଚ ଵିଶ୍ଵଶଂଭୁଵମ୍
ପାଣିରେ ସୋମ ମୋତେ କହିଲେ: 'ସମସ୍ତ ଔଷଧ ଆମ ଭିତରେ ଅଛି, ଏବଂ ଅଗ୍ନି, ସମସ୍ତ ମଙ୍ଗଳ ଦେଇଥିବା।'
ଆପଃ ପୃଣୀତ ଭେଷଜଂ ଵରୂଥଂ ତନ୍ଵେ ମମ । ଜ୍ଯୋକ୍ଚ ସୂର୍ଯଂ ଦୃଶେ
ହେ ଜଳମାନେ, ଆମେ ଶରୀର ପାଇଁ ଔଷଧ ଓ ରକ୍ଷା ଦିଅ, ଯେଉଁଠାରେ ଆମେ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ସୂର୍ଯ୍ୟକୁ ଦେଖିପାରିବା।
ଶଂ ନ ଆପୋ ଧନ୍ଵନ୍ଯାଃ ଶମୁ ସନ୍ତ୍ଵନୂପ୍ଯାଃ । ଶଂ ନଃ ଖନିତ୍ରିମା ଆପଃ ଶମୁ ଯାଃ କୁମ୍ଭ ଆଭୃତାଃ । ଶିଵା ନଃ ସନ୍ତୁ ଵାର୍ଷିକୀଃ
ନଦୀର ଜଳ ଆମକୁ ଶୁଭ ଦିଅନ୍ତୁ, ନାଲାର ଜଳ ଆମକୁ ଶୁଭ ଦିଅନ୍ତୁ; ଖୋଦି ଆଣାଯାଇଥିବା ଓ କୁଂଭରେ ଆଣାଯାଇଥିବା ଜଳ ଆମକୁ ଶୁଭ ଦିଅନ୍ତୁ; ବର୍ଷା ଆମ ପାଇଁ ମଙ୍ଗଳମୟ ହେଉ।
ସ୍ତୁଵାନମଗ୍ନ ଆ ଵହ ଯାତୁଧାନଂ କିମୀଦିନମ୍ । ତ୍ଵଂ ହି ଦେଵ ଵନ୍ଦିତୋ ହନ୍ତା ଦସ୍ଯୋର୍ବଭୂଵିଥ
ହେ ଅଗ୍ନି, ଆମେ ତୁମକୁ ସ୍ତୁତି କରୁଛୁ, ଏହିଠାରେ ଆମ ଶତ୍ରୁ ଓ ଦୁଷ୍ଟମନ୍ୟଙ୍କୁ ଆଣ; କାରଣ ତୁମେ ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରଶଂସିତ ଓ ଶତ୍ରୁ ନାଶ କରିଥିବା।