ये त्रिषप्ताः परियन्ति विश्वा रूपाणि बिभ्रतः । वाचस्पतिर्बला तेषां तन्वो अद्य दधातु मे
ଯେମାନେ ତିନି ଓ ସାତ ଦଳରେ ଘୁରୁଛନ୍ତି, ସମସ୍ତ ରୂପ ଧାରଣ କରିଛନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କର ଶକ୍ତି ଓ ଦେହ ଆଜି ମୋତେ ବାଣୀର ଦେବତା ଦିଅନ୍ତୁ।
पुनरेहि वचस्पते देवेन मनसा सह । वसोष्पते नि रमय मय्येवास्तु मयि श्रुतम्
ଓ ବାଣୀର ଦେବତା, ଦେବମନ ନେଇ ଆଉଥରେ ଆସ; ଧନର ଠାକୁର, ଏଠି ରୁହ, ଯେଉଁକିଛି ଶୁଣିଛି, ସେ ମୋ ଭିତରେ ରୁହୁ, ମୋ ପାଖରେ ରୁହୁ।
इहैवाभि वि तनूभे आर्त्नी इव ज्यया । वाचस्पतिर्नि यच्छतु मय्येवास्तु मयि श्रुतम्
ଏଠି ଦୁଇ ଦେହ ନେଇ, ଧନୁର ତାଣ ଭଳି, ବାଣୀର ଦେବତା ମୋତେ ନେଇଯାଉନ୍ତୁ; ଯେଉଁକିଛି ଶୁଣିଛି, ସେ ମୋ ଭିତରେ ରୁହୁ, ମୋ ପାଖରେ ରୁହୁ।
उपहूतो वाचस्पतिरुपास्मान् वाचस्पतिर्ह्वयताम् । सं श्रुतेन गमेमहि मा श्रुतेन वि राधिषि
ଆମେ ଡାକିଲେ ବାଣୀର ଦେବତା ଆସୁନ୍ତୁ, ସେ ଆମକୁ ଡାକୁନ୍ତୁ। ଆମେ ଶୁଣିଥିବା ସହିତ ଏକାଠି ଯିବା, ଶୁଣିଥିବା ଠାରୁ ବଞ୍ଚିତ ହେବା ନାହିଁ।
विद्मा शरस्य पितरं पर्जन्यं भूरिधायसम् । विद्मो ष्वस्य मातरं पृथिवीं भूरिवर्पसम्
ଆମେ ତୀରର ବାପାକୁ ଜାଣୁଛୁ—ଅଧିକ ଦାନ କରୁଥିବା ପର୍ଜନ୍ୟ; ଆମେ ଶବ୍ଦର ମାଆକୁ ଜାଣୁଛୁ—ସୁନ୍ଦର ଭୂମି।
ज्याके परि णो नमाश्मानं तन्वं कृधि । वीडुर्वरीयोऽरातीरप द्वेषांस्या कृधि
ଧନୁର ତାଣ, ଆମ ପାଇଁ ନମିଯା; ଆମ ଦେହକୁ ପାଥର ଭଳି କର। ସବୁଠାରୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଶତ୍ରୁମାନେ ଦୂରେ ହଟିଯାଆନ୍ତୁ, ଘୃଣା ଦୂର କର।
वृक्षं यद्गावः परिषस्वजाना अनुस्फुरं शरमर्चन्त्यृभुम् । शरुमस्मद्यावय दिद्युमिन्द्र
ଯେତେବେଳେ ଗାଈମାନେ ଗଛକୁ ଆଲିଙ୍ଗନ କରନ୍ତି, ସେମାନେ କମ୍ପି ତୀରକୁ ପୂଜନ୍ତି। ଇନ୍ଦ୍ର, ଏହି ତୀର, ଏହି ବିଜୁଳି ଆମଠାରୁ ଦୂର କର।
यथा द्यां च पृथिवीं चान्तस्तिष्ठति तेजनम् । एवा रोगं चास्रावं चान्तस्तिष्ठतु मुञ्ज इत्
ଯେପରି ଆକାଶ ଓ ଭୂମି ଭିତରେ ସନ୍ତାନ ରହେ, ସେପରି ରୋଗ ଓ ରସ ଭିତରେ ରୁହୁ, ପରେ ବାହାରିଯାଉ।
विद्मा शरस्य पितरं पर्जन्यं शतवृष्ण्यम् । तेना ते तन्वे शं करं पृथिव्यां ते निषेचनं बहिष्टे अस्तु बालिति
ଆମେ ତୀରର ବାପାକୁ ଜାଣୁଛୁ—ଶତ ଶକ୍ତିର ପର୍ଜନ୍ୟ। ସେଠାରୁ ତୋର ଦେହର ଭଲ ହେଉ, ଭୂମିରେ ତୋର ବସିବା ବାହାରେ, ଶିଶୁଭଳି ହେଉ।
विद्मा शरस्य पितरं मित्रं शतवृष्ण्यम् । तेना ते तन्वे शं करं पृथिव्यां ते निषेचनं बहिष्टे अस्तु बालिति
ଆମେ ତୀରର ବାପାକୁ ଜାଣୁଛୁ—ଶତ ଶକ୍ତିର ମିତ୍ର। ସେଠାରୁ ତୋର ଦେହର ଭଲ ହେଉ, ଭୂମିରେ ତୋର ବସିବା ବାହାରେ, ଶିଶୁଭଳି ହେଉ।
विद्मा शरस्य पितरं वरुणं शतवृष्ण्यम् । तेना ते तन्वे शं करं पृथिव्यां ते निषेचनं बहिष्टे अस्तु बालिति
ଆମେ ତୀରର ବାପାକୁ ଜାଣୁଛୁ—ଶତ ଶକ୍ତିର ବରୁଣ। ସେଠାରୁ ତୋର ଦେହର ଭଲ ହେଉ, ଭୂମିରେ ତୋର ବସିବା ବାହାରେ, ଶିଶୁଭଳି ହେଉ।
विद्मा शरस्य पितरं चन्द्रं शतवृष्ण्यम् । तेना ते तन्वे शं करं पृथिव्यां ते निषेचनं बहिष्टे अस्तु बालिति
ଆମେ ତୀରର ବାପାକୁ ଜାଣୁଛୁ—ଶତ ଶକ୍ତିର ଚନ୍ଦ୍ର। ସେଠାରୁ ତୋର ଦେହର ଭଲ ହେଉ, ଭୂମିରେ ତୋର ବସିବା ବାହାରେ, ଶିଶୁଭଳି ହେଉ।
विद्मा शरस्य पितरं सूर्यं शतवृष्ण्यम् । तेना ते तन्वे शं करं पृथिव्यां ते निषेचनं बहिष्टे अस्तु बालिति
ଆମେ ତୀରର ବାପାକୁ ଜାଣୁଛୁ—ଶତ ଶକ୍ତିର ସୂର୍ଯ୍ୟ। ସେଠାରୁ ତୋର ଦେହର ଭଲ ହେଉ, ଭୂମିରେ ତୋର ବସିବା ବାହାରେ, ଶିଶୁଭଳି ହେଉ।
यदान्त्रेषु गवीन्योर्यद्वस्तावधि संश्रितम् । एवा ते मूत्रं मुच्यतां बहिर्बालिति सर्वकम्
ଗାଈମାନଙ୍କ ଗଭିର ଭିତରେ ଯେଉଁଠି ଯାହା ଅଛି, ମୁତ୍ର ଯେଉଁଠି ରହିଛି, ସେପରି ତୋର ମୁତ୍ର ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ବାହାରେ, ଶିଶୁଭଳି ଚାଲିଯାଉ।
प्र ते भिनद्मि मेहनं वर्त्रं वेशन्त्या इव । एवा ते मूत्रं मुच्यतां बहिर्बालिति सर्वकम्
ମୁଁ ତୋର ମୁତ୍ର ପଥକୁ ଭାଙ୍ଗି ଦେଉଛି, ଘରର ଦେଉଳ ଭାଙ୍ଗିବା ଭଳି। ଏହିପରି ତୋର ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ମୁତ୍ର ବାହାରେ, ଶିଶୁଭଳି ଚାଲିଯାଉ।
विषितं ते वस्तिबिलं समुद्रस्योदधेरिव । एवा ते मूत्रं मुच्यतां बहिर्बालिति सर्वकम्
ତୋର ମୁତ୍ର ଥଳ ଛିଦ୍ର ହୋଇଯାଇଛି, ସମୁଦ୍ରର ଗଭୀର ଭଳି। ଏହିପରି ତୋର ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ମୁତ୍ର ବାହାରେ, ଶିଶୁଭଳି ଚାଲିଯାଉ।
यथेषुका परापतदवसृष्टाधि धन्वनः । एवा ते मूत्रं मुच्यतां बहिर्बालिति सर्वकम्
ଧନୁରୁ ଛାଡ଼ି ତୀର ଯେପରି ମାଟି ଉପରେ ପଡ଼ିଯାଏ, ସେପରି ତୋର ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ମୁତ୍ର ବାହାରେ, ଶିଶୁଭଳି ଚାଲିଯାଉ।
अम्बयो यन्त्यध्वभिर्जामयो अध्वरीयताम् । पृञ्चतीर्मधुना पयः
ପଥରେ ଯାଉଥିବା ଭଉଣୀମାନେ, ଯଜ୍ଞର ଭଉଣୀମାନେ, ସେମାନେ ମଧ ମିଶା ଦୁଧ ଛାଣୁଛନ୍ତି।
अमूर्या उप सूर्ये याभिर्वा सूर्यः सह । ता नो हिन्वन्त्वध्वरम्
ଯେଉଁ ଶକ୍ତିମାନ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ସୂର୍ଯ୍ୟ ଆକାଶ ସହିତ ଯୁକ୍ତ ଅଛନ୍ତି, କିମ୍ବା ଯେଉଁ ଶକ୍ତିରେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ବସିଛନ୍ତି, ସେମାନେ ଆମର ଯଜ୍ଞକୁ କେବେ ଅପକାର ନ କରନ୍ତୁ।
अपो देवीरुप ह्वये यत्र गावः पिबन्ति नः । सिन्धुभ्यः कर्त्वं हविः
ଯେଉଁ ଜଳଦେବୀମାନେ ଅଛନ୍ତି, ଯେଉଁଠାରେ ଆମର ଗାଈମାନେ ପାନୀୟ ପିଉଛନ୍ତି, ସେଉଁଠାରେ ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ଡାକୁଛି; ଏହି ହବି ନଦୀମାନଙ୍କୁ ଦିଆଯାଉ।
अप्स्वन्तरमृतमप्सु भेषजम् । अपामुत प्रशस्तिभिरश्वा भवथ वाजिनो गावो भवथ वाजिनीः
ପାଣିରେ ଅମୃତ ଅଛି, ପାଣିରେ ଔଷଧ ଅଛି; ପାଣିର ଗୁଣଗାନରେ ତୁମେ ଦୃତ ଘୋଡ଼ା ହେଉ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଗାଈ ହେଉ।
आपो हि ष्ठा मयोभुवस्ता न ऊर्जे दधातन । महे रणाय चक्षसे
ହେ ଜଳଦେବୀମାନେ, ତୁମେ ଆନନ୍ଦ ଦେବାଳି; ଆମକୁ ଶକ୍ତି ଓ ପୋଷଣ ଦିଅ, ଯେଉଁଥିରେ ଆମେ ବଡ଼ କାମରେ ଦୃଢ଼ ହେବା।
यो वः शिवतमो रसस्तस्य भाजयतेह नः । उशतीरिव मातरः
ହେ ଜଳମାନେ, ତୁମର ସବୁଠାରୁ ଶୁଭ ରସ ଆମେ ଏଠାରେ ଭାଗ କରିପାରିବା; ଯେପରି ମାଆମାନେ ନିଜ ସନ୍ତାନଙ୍କୁ ସ୍ନେହରେ ଭାଗ ଦେଇଥାନ୍ତି।
तस्मा अरं गमाम वो यस्य क्षयाय जिन्वथ । आपो जनयथा च नः
ଏହିଯୋଗୁଁ, ଯାହାଠାରୁ ତୁମେ ବୃଦ୍ଧି ଦିଅଛ, ସେଇ ତୁମ୍ଭାକୁ ଆମେ ନିକଟରେ ଆସିବା; ହେ ଜଳମାନେ, ଆମକୁ ପୁନି ଜନ୍ମ ଦିଅ।
ईशाना वार्याणां क्षयन्तीश्चर्षणीनाम् । अपो याचामि भेषजम्
ଧନର ମାଲିକିନୀ, ଲୋକମାନଙ୍କୁ ପୋଷଣ କରୁଥିବା ଜଳମାନେ, ମୁଁ ତୁମଠାରୁ ଔଷଧ ଅନୁରୋଧ କରେ।
शं नो देवीरभिष्टय आपो भवन्तु पीतये । शं योरभि स्रवन्तु नः
ଦେବୀ ଜଳମାନେ ଆମ ପାଇଁ ଆନନ୍ଦ ଓ ଶୁଭ ଆଣନ୍ତୁ, ଆମେ ପାନ କରିପାରିବା; ତାଙ୍କର ଧାରା ଆମ ପାଇଁ ମଙ୍ଗଳ ହେଉ।
अप्सु मे सोमो अब्रवीदन्तर्विश्वानि भेषजा । अग्निं च विश्वशंभुवम्
ପାଣିରେ ସୋମ ମୋତେ କହିଲେ: 'ସମସ୍ତ ଔଷଧ ଆମ ଭିତରେ ଅଛି, ଏବଂ ଅଗ୍ନି, ସମସ୍ତ ମଙ୍ଗଳ ଦେଇଥିବା।'
आपः पृणीत भेषजं वरूथं तन्वे मम । ज्योक्च सूर्यं दृशे
ହେ ଜଳମାନେ, ଆମେ ଶରୀର ପାଇଁ ଔଷଧ ଓ ରକ୍ଷା ଦିଅ, ଯେଉଁଠାରେ ଆମେ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ସୂର୍ଯ୍ୟକୁ ଦେଖିପାରିବା।
शं न आपो धन्वन्याः शमु सन्त्वनूप्याः । शं नः खनित्रिमा आपः शमु याः कुम्भ आभृताः । शिवा नः सन्तु वार्षिकीः
ନଦୀର ଜଳ ଆମକୁ ଶୁଭ ଦିଅନ୍ତୁ, ନାଲାର ଜଳ ଆମକୁ ଶୁଭ ଦିଅନ୍ତୁ; ଖୋଦି ଆଣାଯାଇଥିବା ଓ କୁଂଭରେ ଆଣାଯାଇଥିବା ଜଳ ଆମକୁ ଶୁଭ ଦିଅନ୍ତୁ; ବର୍ଷା ଆମ ପାଇଁ ମଙ୍ଗଳମୟ ହେଉ।
स्तुवानमग्न आ वह यातुधानं किमीदिनम् । त्वं हि देव वन्दितो हन्ता दस्योर्बभूविथ
ହେ ଅଗ୍ନି, ଆମେ ତୁମକୁ ସ୍ତୁତି କରୁଛୁ, ଏହିଠାରେ ଆମ ଶତ୍ରୁ ଓ ଦୁଷ୍ଟମନ୍ୟଙ୍କୁ ଆଣ; କାରଣ ତୁମେ ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରଶଂସିତ ଓ ଶତ୍ରୁ ନାଶ କରିଥିବା।