ଏକ ପବିତ୍ର କଥା ଆରମ୍ଭ ହୁଏ, ଯେଉଁଠି ମହାଶକ୍ତିଶାଳୀ ଦେବତା ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଆହ୍ୱାନ କରାଯାଏ। ସମ୍ପଦ ଦାନ କରିବାରେ, ଜନମାନେଙ୍କ ପ୍ରଭୁ, ବିପଦ ନାଶ କରିବାରେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଇନ୍ଦ୍ର, ସୋମ ପାନ କରି ନିର୍ଭୟତା ଦେଇଥିବା, ସେ ଆମ ସହରକୁ ଆସୁନ୍। ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ବିପଦଗୁଡିକୁ ଭଙ୍ଗ କର, ଶତ୍ରୁମାନେଙ୍କୁ ଦଳି ତଳେ ଫିଙ୍ଗି ଦେ, ଯେଉଁମାନେ ଆମକୁ ଆକ୍ରମଣ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଅନ୍ଧକାରରେ ପଡନ୍ତୁ। ଏହି ଶତ୍ରୁ, ବିପଦ, ଦାନବମାନେ ଭାଗିଯାଉ, ଶତ୍ରୁମାନେଙ୍କ ଜିହ୍ୱା ଭଙ୍ଗିଯାଉ; ହେ ବୃତ୍ର ନାଶକ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମକୁ ଆକ୍ରମଣ କରୁଥିବା ଶତ୍ରୁମାନେଙ୍କ ରୋଷ ଦୂର କର। ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଶତ୍ରୁମାନେଙ୍କ ଚିନ୍ତା ଦୂର କର, ଇର୍ଷ୍ୟା ଭାବ ଦୂର କର, ଭାରି ଆବରଣ ଦୂର କର, ଆମକୁ ବଡ଼ ପଥ ଦିଅ, ଅପକାର ଦୂର କର। ପରେ, ଦେବତାଙ୍କ ହୃଦୟର ଚମକ ଉଦୟ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଚାଲିଯାଉ; ତାଙ୍କ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ରଙ୍ଗ, ଲାଲ ଗାଈର ରଙ୍ଗରେ ଆମେ ତାଙ୍କୁ ବେଢ଼ି ଦେଉ। ଲାଲ ରଙ୍ଗରେ ବେଢ଼ି ଦେଉଛୁ, ଦୀର୍ଘାୟୁ ହେବା ପାଇଁ, ସେ ଅବିନଶୀ ହେଉ, କେବେ ଫିକା ହେବେ ନାହିଁ। ଦେବୀ ଲାଲ ଗାଈମାନେ, ତାଙ୍କ ନିଜ ରୂପ ଓ ବୟସରେ, ସେମାନେ ସହିତ ଆମେ ବେଢ଼ି ଦେଉ। ତୁମର ସୁବର୍ଣ୍ଣ ରଙ୍ଗକୁ ଧଳାମାନେ ମଧ୍ୟରେ ରଖୁଛୁ, ହଳଦି ଗଛମାନେ ମଧ୍ୟରେ ମଧ୍ୟ ରଖୁଛୁ। ଏଉଁଠି ଏକ ଔଷଧୀ ରାତିରେ ଜନ୍ମ ନେଇଛି, ଶ୍ରୀମୟ, କଳା, ଏହା ରାତି ପାଇଁ ରଙ୍ଗ, କୁଷ୍ଠ ଓ ଧଳା ରଙ୍ଗ ପାଇଁ। ହେ କଳା ଔଷଧୀ, କୁଷ୍ଠ ଓ ଧଳା ରଙ୍ଗ ଦୂର କର, ତୁମ ନିଜ ରଙ୍ଗ ଆପଣକୁ ଦିଅ, ଧଳା ଦୂର କର। କଳା ତୁମ ନିବାସ, କଳା ତୁମ ଆଧାର; କୁଷ୍ଠ ଓ ଧଳା ରଙ୍ଗ ଦୂର କର। ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ଚିହ୍ନ ଦ୍ୱାରା ଅସ୍ଥି, ମାଂସ, ଚମ୍ରର ଯେଉଁ କୁଷ୍ଠ ଅଛି, ସେ ଧଳା ଚିହ୍ନ ଦୂର କର। ଏହା ପରେ କଥା ଆସେ: ଚିଲିକା ଆଗରେ ଜନ୍ମ ନେଲା, ତୁମେ ତାହାର ତିତ୍ତ; ତାପରେ ରାକ୍ଷସୀ ଯୁଦ୍ଧରେ ଜିତି ଗଛମାନଙ୍କ ରୂପ ଗଢ଼ିଲେ। ରାକ୍ଷସୀ ପ୍ରଥମେ କୁଷ୍ଠ ପାଇଁ ଏହି ଔଷଧୀ ତିଆରି କଲେ, କୁଷ୍ଠ ନାଶକ; ଚମ୍ରକୁ ସମତା କଲେ, କୁଷ୍ଠ ମୁକ୍ତ। ତୁମର ମାତା ସମତା, ପିତା ସମତା; ହେ ଔଷଧୀ, ତୁମେ ସମତା ତିଆରି, ଏହି ସମତା କର। ଏହି କଳା ଔଷଧୀ, ସମତା ତିଆରି, ଭୂମିରୁ ଉଠିଛି; ତାଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟ ସଫଳ ହେଉ, ନୂତନ ରୂପ ପୁନଃ ସ୍ଥାପିତ କର। ଅଗ୍ନି ଓ ଜଳ ଯେଉଁଠି ପ୍ରବେଶ କରି ଦହିଛି, ଯେଉଁଠି ଧର୍ମବାହକମାନେ ନମସ୍କାର କରିଛନ୍ତି, ସେଉଁଠି ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଉତ୍ପତ୍ତି; ବୁଦ୍ଧିମାନ ତାପ ଦୂର କରନ୍ତୁ। ତୁମେ ଅଗ୍ନି, ଦହନ, ଚିଙ୍ଗା, ଉତ୍ପତ୍ତି; ତୁମେ ହ୍ରୁଡୁ, ଶ୍ୟାମ ଦେବତା; ବୁଦ୍ଧିମାନ ତାପ ଦୂର କରନ୍ତୁ। ଦୁଃଖ, ଦୁଃଖ ନାହିଁ, କିମ୍ବା ରାଜା ବରୁଣଙ୍କ ପୁତ୍ର— ହ୍ରୁଡୁ ଶ୍ୟାମ ଦେବତା— ଆମକୁ ଜାଣି, ତାପ ଦୂର କର। ଢିଲା ତାପ, ତିବ୍ର ତାପ, ପ୍ରତିଦିନ, ଦ୍ୱିତୀୟ, ତୃତୀୟ ଦିନର ତାପ— ସେ ତାପକୁ ନମସ୍କାର। ଏହି ବିପଦର ଅସ୍ତ୍ର ଦୂର ରହୁ, ଦେବମାନେ, ଏହା ଅନ୍ତର୍ଗତ ନ ହେଉ; ଯମର ପାଥର ଦୂର ରହୁ। ଉଦାରତା ଆମ ପ୍ରେମିକ ହେଉ, ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଭଗ ଆମ ପ୍ରେମିକ ହେଉ; ଦାତା ସବିତା ଆମ ପ୍ରେମିକ ହେଉ। ମାରୁତମାନେ, ଦୀପ୍ତିମାନଙ୍କ ପୁତ୍ର, ବିସ୍ତୃତ ସୁରକ୍ଷା ଦିଅ। କୃପା କର, ଶରୀରରେ ଦୟା ଦିଅ, ଆମ ପିଲାମାନେ ଖୁସି ହେଉ। ସେ ତିନି ଥର ସାତ, ଦୂର ପାରେ, ଅବିନଶୀ; ତାଙ୍କ ଶକ୍ତିରେ, ଆମେ ବିନାଶକ ଓ କ୍ଷୟକର ବିପଦ ଅତିକ୍ରମ କରିବା। ବାଣ ଦ୍ୱାରା ଚିରି, ବାଣର ତାଣି ପରି ଧାରି, ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ଘୁଞ୍ଚି, ଅସଫଳ, ବିନାଶକମାନେ ପୁନଃ ଫେରିଯାନ୍ତି। ଅନେକ ଜଣେ ସହିପାରିବେ ନାହିଁ, ପିଲାମାନେ ମଧ୍ୟ ସହିପାରିବେ ନାହିଁ; କୋଶରେ ଛିଣ୍ଡା ଗାଛ ପରି, ଅସଫଳ ବିନାଶକମାନେ। ଚାଲିଯାଉ, ପାଦ ଚଲା, ଘର ପୂରିବା, ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ପ୍ରଥମ ଜିତା, ସହରବାସୀ ଆସୁନ୍। ଅଗ୍ନି ଦେବତା ଆଗକୁ ଚଲିଛନ୍ତି, ଦାନବ ଓ ଦୁଷ୍ଟକୁ ଦୂର କରି, ଦୁଇ ଜିହ୍ୱା ଦୁଷ୍ଟ, ମନ୍ତ୍ରଚାରୀ ଓ ଦୁଷ୍ଟ ଜନକୁ ଦହିଦେଉ। ମନ୍ତ୍ରଚାରୀ, ଦୁଷ୍ଟ ଜନ, ଦହିଦେଉ, ଶ୍ୟାମ ଚିହ୍ନ ଥିବା ଦୁଷ୍ଟାମାନେ ଦହିଦେଉ। ଯେଉଁ ଅପବାଦ କଲେ, ଅପକାର କଲେ, ମନସିକ ଅସୁସ୍ଥତା ଦେଲେ, ରସ ଚୋରି କଲେ— ସେ ନିଜ ସନ୍ତାନକୁ ଖାଉ। ମନ୍ତ୍ରଚାରୀ ନିଜ ପୁଅ, ଭଉଣୀ, ଭଉଣୀପୁଅକୁ ଖାଉ; ଜଙ୍ଗଳୀ କେଶମାନେ ଏକାଉଁକୁ ନାଶ କରନ୍ତୁ, ମନ୍ତ୍ରଚାରୀମାନେ ନାଶ ହେଉ, ଶତ୍ରୁମାନେ କ୍ଷୟ ହେଉ। ବିଜୟୀ ତାଲିସ୍ମାନ୍ ଯାହା ଦ୍ୱାରା ଇନ୍ଦ୍ର ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହେଲେ, ଏହା ଦ୍ୱାରା, ହେ ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତି, ଆମେ ସ୍ଵାମୀତ୍ୱ ପାଇଁ ବୃଦ୍ଧି ହେଉ। ଆମ ନିକଟର ଶତ୍ରୁମାନେ ଉପରେ ଜିତି, ଆମକୁ କ୍ଷତି କରୁଥିବା ଏବଂ ପ୍ରତିସ୍ପର୍ଦ୍ଧୀ ଉପରେ ଦୃଢ଼ ହେଉ। ସବିତା ଦେବତା ଶକ୍ତି ଦେଲେ, ସୋମ ଶକ୍ତି ଦେଲେ; ସମସ୍ତ ଜୀବ ଶକ୍ତି ଦେଲେ, ବିଜୟୀ ତୁମେ। ବିଜୟୀ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ପ୍ରତିସ୍ପର୍ଦ୍ଧୀ ନାଶକ ତାଲିସ୍ମାନ୍ ସ୍ଵାମୀତ୍ୱ ପାଇଁ ମୋପାଇଁ ବାନ୍ଧା, ଆମ ପ୍ରତିସ୍ପର୍ଦ୍ଧୀ ହାରିଯାଉ। ସୂର୍ଯ୍ୟ ଉଦୟ ହେଲା, ମୋର ଉଚ୍ଚାରଣ ଆସିଲା; ମୁଁ ଶତ୍ରୁନାଶକ, ଏକା, ପ୍ରତିଦ୍ୱନ୍ଦୀ ନାଶକ ହେଉ। ମୁଁ ବଳି, ଶାସକ, ବିଷ ନାଶକ, ପ୍ରତିସ୍ପର୍ଦ୍ଧୀ ନାଶକ, ଏହି ନାୟକମାନେ ଓ ଲୋକମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଚମକିଯାଉ। ସମସ୍ତ ଦେବମାନେ, ଵସୁମାନେ, ଏହିଜଣକୁ ସୁରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ; ଆଦିତ୍ୟମାନେ ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଜାଗିଉନ୍। ଏହିଜଣଙ୍କୁ ମନୁଷ୍ୟ ମୃତ୍ୟୁ ଆଣିନାହିଁ, ନିଜ ଗୋତ୍ର ଓ ଅନ୍ୟ ଗୋତ୍ର ମଧ୍ୟରୁ କେହି ନାହିଁ। ଦେବମାନେ, ପୂର୍ବଜମାନେ, ପୁତ୍ରମାନେ, ଆପଣମାନେ ଜାଣିଥିବା, ମୋର କଥା ଶୁଣନ୍ତୁ। ଆପଣମାନେ ପାଇଁ ମୁଁ ମଙ୍ଗଳ ଅର୍ପଣ କରିଛି; ଏହିଜଣକୁ ନିରାପଦ ଭାବେ ବୃଦ୍ଧାବସ୍ଥାକୁ ନେଇଯାଉ।