ଏକ ଦିନ, ଦେବତାମାନେ ଓ ଋଷିମାନେ ମିଶି ଏହି ପୃଥିବୀରେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଔଷଧ ଏବଂ ଉଦ୍ଭିଦମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ସବୁଠାରୁ ପ୍ରଭାବଶାଳୀ ଜଡି ବିଷୟରେ କଥା ହେଉଥିଲେ। ଏହି ଔଷଧଟି ଛାଗର ଶିଙ୍ଗ ଭଳି ଦ୍ରଢ଼, ରାଜସିକ ଏବଂ ତୀବ୍ର ଶିଙ୍ଗ ଥିବା, ଏହା ସମସ୍ତ ଅଶୁଭ ବଳକୁ ଦୂର କରିବାକୁ ସମର୍ଥ। ଏହି ସମୟରେ ଗନ୍ଧର୍ବ ଓ ଅପ୍ସରାମାନେ, ଯେଉଁମାନେ ନୃତ୍ୟ କରନ୍ତି, ତାଙ୍କର ଶକ୍ତିକୁ ଭାଙ୍ଗିବା ଦ୍ୱାରା ତାଙ୍କର ପୁରୁଷ ଶକ୍ତିକୁ ନିଷ୍କ୍ରିୟ କରାଯାଏ। ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କର ଶସ୍ତ୍ରଗୁଡ଼ିକ ତୀବ୍ର ଏବଂ ଶତଧାରା, କେବଳ ଲୋହାରୁ ନୁହେଁ, ସ୍ୱର୍ଣ୍ଣରୁ ମଧ୍ୟ ତିଆରି, ଯେଉଁଠାରେ ଏହି ଶସ୍ତ୍ରଗୁଡ଼ିକ ଦ୍ୱାରା ଓଫରିଂ ଚୁରି କରୁଥିବା ଗନ୍ଧର୍ବମାନେ ଓ ତଳେ ଲୁଚିଥିବା ଦୁଷ୍ଟ ଶକ୍ତିମାନେ ଦୂର କରାଯାନ୍ତି। ଏହି ଶସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ତଳେ ଲୁଚିଥିବା, ଦୁଃଖ ଆଣିଥିବା ଓ ଜଳରେ ବିଚରଣ କରୁଥିବା ଭୂତପ୍ରେତମାନଙ୍କୁ ଦୂର କରାଯାଏ, ଔଷଧ ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ ଦାନବ ନଶ୍ଟ ହେଉ। ଗନ୍ଧର୍ବମାନେ କେବଳ କୁକୁର, ବାନର କିମ୍ବା ଚୁଲ ଭରିଥିବା ଶିଶୁ ପରି ରୂପ ଧାରଣ କରି, ନାରୀମାନଙ୍କୁ ଆକର୍ଷିତ କରି ତାଙ୍କୁ ଆଶ୍ରୟ କରନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ଏଠି ଏହି ସଂସ୍କୃତ ଜ୍ଞାନର ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ତାଙ୍କୁ ନଶ୍ଟ କରାଯାଏ। ଗନ୍ଧର୍ବମାନେ ଅପ୍ସରାମାନଙ୍କ ସ୍ୱାମୀ, ଅପ୍ସରାମାନେ ତାଙ୍କର ପତ୍ନୀ; ଏହି ଅମରମାନେ ମରଣଶୀଳ ଲୋକଙ୍କୁ ଛାଡ଼ି ଦୂରେ ଯାଆନ୍ତୁ, ସେମାନେ ମଣିଷ ମଧ୍ୟରେ ଅନ୍ତର୍ଗତ ହେଉ ନାହିଁ। ଏହି ପରେ, ଏକ ଦିବ୍ୟ ଅପ୍ସରାଙ୍କୁ ଆହ୍ୱାନ କରାଯାଏ, ଯିଏ ଦୂତୀ ଭଳି ଦୈବୀ ଶିଳ୍ପରେ ପାରଙ୍ଗତ, ଯିଏ ଖେଳରେ ଗୁଟିକୁ ଚଳାଇ ଦିଏ, ଏବଂ ଏହି ଗୁଟି ଖେଳରେ ସଫଳତା ଆଣିଥାଏ। ସେ ଗୁଟିକୁ ଖୋଜି ଏବଂ ଆଣି, ଆମ ପାଇଁ ବଡ଼ ପୁରସ୍କାର ଜିତି ଦେଉ, ସେ ଆମ ସମୃଦ୍ଧି ଆଣିଦିଅ, ଅନ୍ୟେ ଏହି ଧନ ଜିତିପାରିବେ ନାହିଁ। ଏହି ଖେଳରେ ଆନନ୍ଦ ଓ କ୍ରୋଧର ମିଶ୍ରଣ ଥିବା ଅପ୍ସରାକୁ ଆହ୍ୱାନ କରାଯାଏ। ଏହି ସମୟରେ, ସୂର୍ଯ୍ୟର କିରଣ ଉପରେ ଚଳାଇଥିବା, ବା ତାହାର ରଶ୍ମି ଉପରେ ଚଳାଇଥିବା, ଏବଂ ବୃଷ ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ ଜଗତ ଚକ୍ରବାତ କରାଯାଏ, ଏଉଁଠି ତାଙ୍କୁ ଓ ମଧ୍ୟାକାଶର ଅଶ୍ୱ ସହିତ ଆହ୍ୱାନ କରାଯାଏ। ଏହି ଅଶ୍ୱ, ଏଠି ଥିବା ବଛାକୁ ରକ୍ଷା କର, ଏଠି ଘାସ ଓ ଖୋଅଳ ଅଛି, ଏଠି ବଛାକୁ ଆମେ ବାନ୍ଧିଛୁ; ତୁମର ଯଥାଯୋଗ୍ୟ ମୂଲ୍ୟ ଆମ ପାଇଁ ଆସୁ, ଆମେ ସମୃଦ୍ଧି ଲାଭ କରିବାକୁ ପାରୁ। ପୃଥିବୀରେ ଅଗ୍ନି ପାଇଁ ସମାନ ଓ ପ୍ରଚୁର ଖାଦ୍ୟ ଦିଅ, ଯେପରି ଅଗ୍ନି ପାଇଁ ଖାଦ୍ୟ ସମାନ, ସେପରି ଆମ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ସମାନ ସମୃଦ୍ଧି ଦିଅ, ସମସ୍ତେ ଆମକୁ ସମ୍ମାନ କରନ୍ତୁ। ପୃଥିବୀ ଗାଈ, ଅଗ୍ନି ତାହାର ବଛା; ଏହି ଗାଈ ଅଗ୍ନି ବଛା ସହିତ ଆମକୁ ଇଚ୍ଛିତ ଖାଦ୍ୟ, ଶକ୍ତି, ଦୀର୍ଘ ଆୟୁ, ପ୍ରଥମ ସନ୍ତାନ, ପୋଷଣ ଓ ଧନ ଦିଅ। ମଧ୍ୟାକାଶରେ ବାୟୁ ପାଇଁ, ଏବଂ ସ୍ୱର୍ଗରେ ଆଦିତ୍ୟ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ଏହିପରି ଅର୍ପଣ, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ଆମ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ସମାନ ସମୃଦ୍ଧି ଆସୁ, ସମସ୍ତେ ଆମକୁ ନମସ୍କାର କରନ୍ତୁ। ଦିଗ୍ଗୁଡ଼ିକୁ ଚନ୍ଦ୍ରମା ପାଇଁ ଅର୍ପଣ କରାଯାଏ, ଦିଗ୍ଗୁଡ଼ିକ ଗାଈ, ତାଙ୍କର ବଛା ହେଉଛନ୍ତି ଚନ୍ଦ୍ରମା। ଏହି ଚନ୍ଦ୍ରମା ବଛା ସହିତ ଆମେ ଇଚ୍ଛିତ ଶକ୍ତି, ପୋଷଣ, ଦୀର୍ଘ ଆୟୁ, ପ୍ରଥମ ସନ୍ତାନ ଓ ଧନ ଆହ୍ୱାନ କରୁ। ଅଗ୍ନି ମଧ୍ୟରେ ଅଗ୍ନି ବିଚରଣ କରନ୍ତି, ସେ ଋଷିପୁତ୍ର, ଅପମୃଷ୍ଟିରୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି। ଆମେ ଭକ୍ତି ସହିତ ତାଙ୍କୁ ଅର୍ପଣ କରି, ଦେବତାଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟର ଭାଗୀ ହେବାକୁ ଚାହୁଁ ନାହିଁ। ଜାତବେଦାସ, ତୁମେ ହୃଦୟ ଓ ମନରେ ପବିତ୍ର, ସବୁ ଦିବ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟ ଜାଣିଛ, ତୁମର ସାତଟି ମୁଖକୁ ମୁଁ ଅର୍ପଣ କରୁଛି, ଏହି ହୋମ ଗ୍ରହଣ କର। ପୂର୍ବ, ଦକ୍ଷିଣ, ପଶ୍ଚିମ, ଉତ୍ତର, ତଳ, ମଧ୍ୟାକାଶ, ଉପର ଓ ଦିଗ୍ବିଭାଗରୁ ଯେଉଁମାନେ ଜାତବେଦାସ୍କୁ ଅର୍ପଣ କରି ଆମକୁ ଆକ୍ରମଣ କରନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କୁ ଅଗ୍ନି, ଯମ, ବରୁଣ, ସୋମ, ପୃଥିବୀ, ବାୟୁ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଓ ବ୍ରହ୍ମା ପ୍ରାୟୋଜକ ଭାବେ ଦୂର କରନ୍ତୁ, ମୁଁ ପ୍ରତିଶାପ ଦେଇ ସେମାନଙ୍କୁ ପଛୁଆଁଇ ଦିଏ। ଏଠାରେ ଏକ ଦିବ୍ୟ ଶକ୍ତି, ଯାହା ମନ୍ତ୍ରରେ ପ୍ରଭାବଶାଳୀ, ଗର୍ଭରୁ ଉଦ୍ଭବ, ଅମର, ବଳବାନ୍, ଉନ୍ନତ ଜନ୍ମ, ଅଜୟ, ଉଜ୍ୱଳ, ଅହି ପରି; ଟ୍ରିତା ନାମକ ଏହି ଧାରକ ତିନିଟିକୁ ଧାରଣ କରିଛନ୍ତି। ସେ ପ୍ରଥମେ ନିୟମ ସ୍ଥାପନ କଲେ, ତାହାଠାରୁ ଅନେକ ରୂପ ନିର୍ମାଣ କଲେ, ଧାରକ ପ୍ରଥମେ ଗର୍ଭରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ, ଅକଥିତ ବାଣୀକୁ ବୁଝିଲେ। ସେ ତାଙ୍କର ରୂପ ତ୍ୟାଗ କରି ଜ୍ବାଳା ହେଲେ, ସ୍ୱର୍ଣ୍ଣ ଭଳି ପ୍ରବାହିତ, ପବିତ୍ରମାନେ ନିଜ ଧର୍ମ ଅନୁସରିଲେ, ଏଠାରେ ଅମର ନାମ ନିର୍ମିତ, ଏହି ପୋଷାକ ଆମ ସମ୍ପ୍ରଦାୟରେ ପ୍ରବେଶ କରୁ। ଯେତେବେଳେ ଏହି ଦୁଇଜଣ ଆଗକୁ ବଢ଼ି ପୁରାତନ ସଙ୍ଗମକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ, ସତ୍ ଓ ଅସତ୍ରେ ଦୃଢ଼ ରହିଲେ, ଅଜର, କବି, ଶୁଷ୍କତାର ମାତୃମାନେ ଯୋଗ ଆଶା କରି, ସନ୍ତାନ ପାଇଁ ପତି ନିଯୁକ୍ତ କରନ୍ତୁ। ଏହିପରି, ବିଶାଳ ଶକ୍ତି ଥିବା ତୁମକୁ ମୁଁ ନମସ୍କାର କରି, କବି ଭାବେ କବିତା ଅର୍ପଣ କରେ। ଯେତେବେଳେ ଦୁଇଜଣ ଏଠିକୁ ଆସନ୍ତି, ପୃଥିବୀ ଓ ଗଗନ ଏଠି ଏକାଠି ହୋଇ ଅନ୍ତରାଳକୁ ବିସ୍ତାର କରନ୍ତି। ସପ୍ତ ସୀମା ଋଷିମାନେ ନିର୍ମାଣ କରିଛନ୍ତି, ତାଙ୍କୁ ମୁଁ ଏଠିକୁ ଆହ୍ୱାନ କରୁଛି। ଲୋହର ଖୁଟି ଉପମାର ଘୋସାଳାରେ, ପଥର ମଧ୍ୟରେ, ଆଧାରରେ ଦଢ଼ ଅଟୁଟ ଅଛି। ମୁଁ ଅମର ଓ ବଳବାନ୍ମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଚଳାଯାଏ, ଅସୁର ନିୟମ ଅନୁଷ୍ଠାନ କରେ, ଅସୁର ଆତ୍ମା ମୋ ଶରୀରରେ, ଏହି ଜ୍ଞାନମୟ ଲୋକଙ୍କ ଆନନ୍ଦ। ଶକ୍ର ଧନ ଦେଉ, ବା ଅର୍ପଣକାରୀ ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ଆବଶ୍ୟକତା ପୂରଣ କରନ୍ତୁ। ପୁଅ ତାଙ୍କର ବଡ଼ ବାପାଙ୍କୁ, କ୍ଷତ୍ରିୟଙ୍କୁ ମଙ୍ଗଳ ଓ ନୀତି ପାଇଁ ଡାକେ। ହେ ବରୁଣ, ତୁମର ସେଠିଅଛିଥିବା ସ୍ଥାନ ଦେଖିବାକୁ ଦିଅ; ତୁମର ନିୟମ ଅନୁସାରେ ମୁଁ ଆକୃତି ତିଆରି କରିଛି। ଏଭଳି ଦେବତା, ଋଷି, ଔଷଧ, ଗନ୍ଧର୍ବ, ଅପ୍ସରା, ଅଶ୍ୱ, ପୃଥିବୀ, ଅଗ୍ନି, ବାୟୁ, ଆଦିତ୍ୟ, ଚନ୍ଦ୍ରମା ଓ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଦିବ୍ୟ ଶକ୍ତି ଏବଂ ଅନୁଗ୍ରହର ଏକ ମହା ଏକତା, ଏହି ଶାସ୍ତ୍ରରେ ଅନୁଭୂତି ହୁଏ।