ଏହି ପବିତ୍ର କଥାରେ ବର୍ଣ୍ନିତ ହେଉଛି ଏକ ଦିବ୍ୟ ସତ୍ତା, ଯିଏ ଭୂମିକୁ ଧରି ରଖିଛନ୍ତି, ସମସ୍ତ ପୋଷଣ ଦେଇଥିବା ଏହି ପୃଥିବୀକୁ ତାଙ୍କର ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ଅନ୍ତରିକ୍ଷକୁ ରସରେ ଭରିଛନ୍ତି, ଆକାଶକୁ ତାଙ୍କର ବିଶାଳତାରେ ଉପରେ ଉଠାଇଛନ୍ତି। ଏହି ଦିବ୍ୟ ଓଦନା (ପକା ଚାଉଳ) ଦ୍ୱାରା ମୃତ୍ୟୁକୁ ଅତିକ୍ରମ କରାଯାଏ। ତାଙ୍କୁ ଦେଖି ମାସଗୁଡିକୁ ବିଶ୍ରାମ କରାଯାଇଛି—ତିରିଶ ଅଂଶରେ ଏହି ମାସଗୁଡିକୁ ଗଠିତ କରାଯାଇଛି, ବର୍ଷକୁ ଦ୍ୱାଦଶ ଚକ୍ରରେ ଗଠିତ କରାଯାଇଛି। ଦିନ ଓ ରାତି ଅନନ୍ତ ଭାବେ ତାଙ୍କୁ ଉପରେ ଘେରି ରହିଛି। ଏହି ଓଦନା ଦ୍ୱାରା ମୃତ୍ୟୁ ଅତିକ୍ରମ କରାଯାଏ। ତାଙ୍କୁ ଦେଖି ଶ୍ୱାସ ଦେଇଥିବା, ଶ୍ୱାସ ଦାତା ଭାବେ ପରିଣତ ହୋଇଥିବା, ଯାହାକୁ ଦେଖି ସମସ୍ତ ଲୋକ ଘୃତରେ ବହି ଯାଉଛି, ଯାହାର ଅନ୍ତର୍ଗତ ସମସ୍ତ ଦିପ୍ତିମାନ୍ ଭୂମିକାଗୁଡିକ—ଏହି ଓଦନା ଦ୍ୱାରା ମୃତ୍ୟୁ ଅତିକ୍ରମ କରାଯାଏ। ଯାହାରୁ ପକା ନେକ୍ତର ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଛି, ଗାୟତ୍ରୀର ନାଥ ଭାବେ ପରିଣତ ହୋଇଛି, ଯାହାର ଅନ୍ତର୍ଗତ ସମସ୍ତ ବେଦ ଅବସ୍ଥିତ—ଏହି ଓଦନା ଦ୍ୱାରା ମୃତ୍ୟୁ ଅତିକ୍ରମ କରାଯାଏ। ଏଠାରେ, ବିଦ୍ୱେଷୀ, ଦେବତାଙ୍କୁ ବିରୋଧ କରୁଥିବା, ମୋର ଶତ୍ରୁମାନେ ଯେଉଁମାନେ ଅଛନ୍ତି, ସେମାନେ ଦୂରେ ଯାଉ। ମୁଁ ସମସ୍ତ ଜୟୀ ହୋଇଥିବା ଓଦନା ପକାଉଛି; ଦେବତାମାନେ, ଯେଉଁମାନେ ଭକ୍ତିକୁ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ମୋର କଥା ଶୁଣନ୍ତୁ। ପରେ ଏହି କଥାରେ ଆସେ, ଅଗ୍ନି ବୈଶ୍ୱାନର, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବୃଷ, ସତ୍ୟ ଶକ୍ତିରେ ମୋତେ କ୍ଷତି କରିବାକୁ ଚାହୁଁଥିବା ଶତ୍ରୁମାନେ, ଆକ୍ରମଣ କରିବାକୁ ଚାହୁଁଥିବା ଲୋକମାନେ, ସେମାନେ ଜଳିଯାଉ। ଯେଉଁମାନେ ଆମକୁ କ୍ଷତି କରିବାକୁ ଚାହୁଁଥିବା, ଚେଷ୍ଟା କରୁଥିବା, ଆକ୍ରମଣ କରୁଥିବା, ସେମାନେ ଅଗ୍ନି ବୈଶ୍ୱାନରଙ୍କ ଜବା ମଧ୍ୟରେ ପଡ଼ନ୍ତି। ଘରେ ଆମକୁ ଶିକାର କରୁଥିବା, ଅମାବାସ୍ୟାରେ ବିରୋଧରେ ଚିତ୍କାର କରୁଥିବା, ଅନ୍ୟମାନେ ଉପରେ ଆକ୍ରମଣ କରୁଥିବା ମାନସିକ ଭୋଜନ ହୋଇଥିବା ଲୋକମାନେ—ମୁଁ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଶକ୍ତିରେ ଅଟକାଇ ଦେଉଛି। ମୁଁ ଦୈତ୍ୟମାନେ ଉପରେ ବିଜୟୀ, ସେମାନେ ଉପରେ ଅନ୍ୟାୟ କରି ଧନ ଦେଉଛି; ଯେଉଁମାନେ ମୋତେ କ୍ଷତି କରିବାକୁ ଚାହୁଁଥିବା, ସେମାନେ ଉପରେ ମୁଁ ଆଘାତ କରି ଆମ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ ହେଉ। ଦେବତାମାନେ ଚୋର ଉପରେ ହସନ୍ତି, ସୂର୍ଯ୍ୟ ସହ ସ୍ପର୍ଦ୍ଧା କରନ୍ତି, ନଦୀ ଓ ପାହାଡ଼ ମଧ୍ୟରେ ଅଛନ୍ତି—ମୁଁ ସେମାନେ ସହ ଏକତ୍ରିତ। ମୁଁ ଦୈତ୍ୟମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଦହିବା, ଗୋମାନେ ମଧ୍ୟରେ ବାଘ ଭଳି; ସିଂହ ସମ୍ମୁଖରେ କୁକୁର ଭଳି, ମୁଁ ଦେଖିଲେ ସେମାନେ ଶରଣ ନପାଆନ୍ତି। ମୁଁ ଦୈତ୍ୟ, ଚୋର, ଓ ଜଙ୍ଗଳବାସୀ ଦ୍ୱାରା ଅପରାଜିତ; ଏହିପରି, ମୁଁ ଯେଉଁ ଗାଁକୁ ପ୍ରବେଶ କରେ, ସେଠାରୁ ଦୈତ୍ୟମାନେ ନଷ୍ଟ ହୋଇଯାନ୍ତି। ମୁଁ ଯେଉଁ ଗାଁକୁ ପ୍ରବେଶ କରେ, ଏହି ଭୟଙ୍କର ଶକ୍ତି ମୋର; ସେଠାରୁ ଦୈତ୍ୟମାନେ ନଷ୍ଟ ହୋଇଯାନ୍ତି ଓ କୌଣସି ଅପମାନ ଆସି ନପାରେ। ଯେଉଁମାନେ ମୋତେ ବାକ୍ୟରେ ଉତ୍ତେଜିତ କରନ୍ତି, ହାତୀକୁ ମାଛି ଭଳି, ସେମାନେ ମୁଁ ମାନବମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଅପରାଧୀ ଭାବେ ଗଣନା କରେ, ସେମାନେ ଅଳ୍ପାୟୁ ହୋଇଥିବା। ଯେଉଁମାନେ ମୋତେ ବିରୋଧ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ହସ୍ତୀରେ ହସ୍ତୀଧାରୀ ଭଳି ନଷ୍ଟ ହେଉ; ଯେଉଁମାନେ ମୋତେ କ୍ରୋଧିତ, ସେମାନେ ଫାନ୍ଦରୁ ମୁକ୍ତି ନପାରନ୍ତି। ଏହିପରି, ଏକ ଔଷଧ ଦ୍ୱାରା, ପୁରାତନ ଅଥର୍ବନମାନେ ଦୈତ୍ୟମାନେ ନଷ୍ଟ କରିଥିଲେ; କଶ୍ୟପ, କଣ୍ବ ଓ ଅଗସ୍ତ୍ୟ ମଧ୍ୟ ଏହି ଔଷଧ ଦ୍ୱାରା ଦୈତ୍ୟମାନେ ନଷ୍ଟ କରିଥିଲେ। ଏହି ଔଷଧ ଦ୍ୱାରା ଅପ୍ସରା ଓ ଗନ୍ଧର୍ବମାନେ ଦୂର କରାଯାଏ; ମେଉଁ ବକ୍ରଶିଙ୍ଗା ଓଷଧ, ତୁମ ଗନ୍ଧରେ ସମସ୍ତ ଦୈତ୍ୟ ନଷ୍ଟ ହେଉ। ଅପ୍ସରାମାନେ ନଦୀ, ଜଳ ଧାରା, ଅନିଶ୍ଚିତ ତୀରକୁ ଯାଉ; ଗୁଲ୍ଗୁଲୁ, ପୀଳା, ନଳଦ୍ୟୁ, ଦୁଧିଆ ଗନ୍ଧରେ ଏବଂ ପ୍ରମନ୍ଦନୀ—ଏହି ଅପ୍ସରାମାନେ ଯାଇଥିବା, ଏବେ ଜାଗିଉ। ଯେଉଁଠାରେ ଅଶ୍ୱତ୍ଥ ଓ ବଟବୃକ୍ଷ, ବଡ଼ ଗଛ ମୁଣ୍ଡ ଉଠାଇ ରହିଛି—ସେଠି ଯାଇଥିବା ଅପ୍ସରାମାନେ ଏବେ ଜାଗିଉ। ଅର୍ଜୁନ ଗଛର ହରିତ ଝୁଲା, ଘାଟି ପୋଷ୍ଟ ଅଟକାଇ ରହିଛି—ସେଠି ଯାଇଥିବା ଅପ୍ସରାମାନେ ଏବେ ଜାଗିଉ। ଏହି ଔଷଧ, ଗଛ ଓ ତୁଳସୀମାନେ ମଧ୍ୟରେ ସବୁଠୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଶିଙ୍ଗା ଥିବା, ରାଜା, ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଶିଙ୍ଗା, ଏହି ଦୁଷ୍ଟତାକୁ ଦୂର କରିଉ। ଚୁଡ଼ା ନାଚିବାମାନେ, ଗନ୍ଧର୍ବ ଏବଂ ଅପ୍ସରାମାନେ ମଧ୍ୟରେ ମୁଁ ସେମାନଙ୍କର ଶକ୍ତି ଭଙ୍ଗ କରି ନିଉଛି। ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଅସ୍ତ୍ର ଭୟଙ୍କର, ଶତାଂଶୀ, ଲୋହାରେ ତିଆରି; ଏହି ଅସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଉପହାର ଚୁରି କରୁଥିବା ଗନ୍ଧର୍ବମାନେ ଓ ତଳେ ଲୁଚିଥିବାମାନେ ଦୂର କରିଉ। ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଅସ୍ତ୍ର ଭୟଙ୍କର, ଶତାଂଶୀ, ସୁବର୍ଣ୍ଣରେ ତିଆରି; ଏହି ଅସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଉପହାର ଚୁରି କରୁଥିବା ଗନ୍ଧର୍ବମାନେ ଓ ତଳେ ଲୁଚିଥିବାମାନେ ଦୂର କରିଉ। ତଳେ ଲୁଚିଥିବା, ଦୁଃଖ ଆଣିଥିବା, ଜଳରେ ଥିବା ଭୂତମାନେ—ଏହି ଔଷଧ ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ ଦୈତ୍ୟ ନଷ୍ଟ ହେଉ ଓ ବିଜୟ ହୋଇଉ। କୁକୁର, ମକାଡ଼, ଚୁଡ଼ାପିଲା ଭଳି, ମନୋହର ଦେଖାଯାଉଥିବା, ଗନ୍ଧର୍ବ ନାରୀମାନେ ସହ ଲଗି ଯାଉଛି; ସେମାନେ ଏଠାରେ, ଶ୍ରୁତି ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ନଷ୍ଟ ହେଉ। ଗନ୍ଧର୍ବମାନେ ଅପ୍ସରାମାନେଙ୍କର ପତି, ଅପ୍ସରାମାନେ ଗନ୍ଧର୍ବମାନେଙ୍କର ସ୍ତ୍ରୀ; ଅମୃତମାନେ ମର୍ତ୍ୟମାନେ ଠାରୁ ଦୂର ହୋଇଉ—ସାଥି ନକରନ୍ତୁ। ଏଠାରେ ଏକ ଦିବ୍ୟ ଅପ୍ସରାକୁ ଆହ୍ୱାନ କରାଯାଉଛି, ଯିଏ ଦକ୍ଷ ଓ ଦେବୀ, ଯିଏ ଫୁଟି ଯାଉଛି ଓ ଏକତ୍ର କରିଥିବା, ଯିଏ ଦାୟ ଖେଳରେ ଦାୟ ଚାଲି ଯାଉଛି। ଏହି ଅପ୍ସରା, ଦକ୍ଷ ଓ ଦେବୀ, ଯିଏ ଖୋଜି ଓ ବିକ୍ରମ କରିଥିବା, ଯିଏ ଦାୟକୁ ଏକତ୍ର କରିଥିବା, ତାଙ୍କୁ ଆହ୍ୱାନ କରାଯାଉଛି। ଯେଉଁ ନାଚିବା, ଦାୟକୁ ଦାୟ ଖେଳରୁ ନେଇଯାଉଛି, ସେମାନେ ଦକ୍ଷତାରେ ଆମ ପାଇଁ ବଡ଼ ପୁରସ୍କାର ଜିତନ୍ତୁ; ସମୃଦ୍ଧିରେ ଭରିଥିବା, ଆମକୁ ଆସନ୍ତୁ—ଏହି ସମ୍ପଦ ଆମଠାରୁ ଚାଲିଯାଉ ନାହିଁ। ଏଠାରେ ଆହ୍ୱାନ କରାଯାଉଛି ଆନନ୍ଦ ଓ ଉଲ୍ଲାସିତ ଅପ୍ସରା, ଯିଏ ଦାୟରେ ଆନନ୍ଦ ନେଇଥିବା, ଦୀପ୍ତି ଓ କ୍ରୋଧ ଭରିଥିବା।