ଏକ ପବିତ୍ର କଥା ଆମେ ଶୁଣୁଛୁ, ଯେଉଁଥିରେ ଓଡନା ପିଠାର ମହିମା ବର୍ଣ୍ଣିତ ହେଉଛି। ଏହି ଓଡନା ପିଠାର ଶିର ହେଉଛି ବ୍ରହ୍ମା, ପିଠିକୁ ବୃହତ୍, ଉଦରକୁ ବାମଦେବ, ଦୁଇ ପାର୍ଶ୍ୱକୁ ଓଡନା ନିଜେ, ଛାତା ହେଉଛି ଛନ୍ଦ, ମୁହଁ ହେଉଛି ସତ୍ୟ, ଏବଂ ତପସ୍ୟାରୁ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା ଏହି ହବିଷ୍ୟାନ୍ନ ସମସ୍ତ ଉପରେ ପ୍ରସ୍ତୁତ। ଏହି ଓଡନା ପିଠା ଯେଉଁମାନେ ପାକାନ୍ତି, ସେମାନେ ଶୁଦ୍ଧ, ହଡ଼ ନଥିବା, ପବନରେ ଧୋଇ ପରିସ୍କୃତ ହୋଇ, ପବିତ୍ର ଲୋକକୁ ଯାନ୍ତି। ସେମାନେ ଯେଉଁଠାରେ ଯାଆନ୍ତି, ତାଙ୍କୁ ଅଗ୍ନି ଦାହ କରେନାହିଁ, ଏବଂ ସ୍ୱର୍ଗ ଲୋକରେ ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଅଧିକ ସ୍ତ୍ରୀସମୂହ ଅଛନ୍ତି। ଏହି ଓଡନା ପିଠା ପାକାଇଥିବା ଲୋକମାନେ ପୁନର୍ଜନ୍ମର ବନ୍ଧନରେ ଆସନ୍ତିନାହିଁ, ସେମାନେ ଯମଙ୍କ ସହ ବସନ୍ତି, ଦେବତାଙ୍କୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି, ଗନ୍ଧର୍ବ ଓ ସୋମପାନୀ ମାନେ ସହ ଆନନ୍ଦ କରନ୍ତି। ଏହି ପିଠା ପାକାଇଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ, ଯମ ତାଙ୍କର ବୀଜ ନେଇନାହାନ୍ତି; ସେମାନେ ରଥିକ ହୋଇ ରଥରେ ଯାଆନ୍ତି, ପକ୍ଷୀ ହୋଇ ଆକାଶକୁ ପହଞ୍ଚନ୍ତି। ଏହି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଯଜ୍ଞ ଓଡନା ପିଠା ପ୍ରସ୍ତୁତ ହେଉଛି; ଏହା ପାକାଇ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ପ୍ରବେଶ କରାଯାଏ। ସେ ଲୋଟସ୍, କମଳ, ଡଣ୍ଡା, କନ୍ଦ, ମୂଳ ଏହି ସବୁକୁ ବିସ୍ତାର କରେ; ସ୍ୱର୍ଗ ଲୋକରେ ମଧୁରେ ପ୍ରବାହିତ ହେଉଥିବା ସମସ୍ତ ଝରଣା ତୁମ ପାଖକୁ ଆସୁନ୍ତୁ, ଚାରିପାଖରେ କମଳ ପୋଖରୀ ରହୁନ୍ତୁ। ଘୀର ଝିଲି, ମଧୁର କୂଳ, ଦୁଧ, ପାଣି, ଦହିରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଏହି ସମସ୍ତ ଝରଣା ତୁମ ପାଖକୁ ଆସୁନ୍ତୁ, ସ୍ୱର୍ଗ ଲୋକରେ ମଧୁରେ ପ୍ରବାହିତ ହେଉନ୍ତୁ, ଚାରିପାଖରେ କମଳ ପୋଖରୀ ରହୁନ୍ତୁ। ମୁଁ ଚାରିଟି ଘଡ଼ା, ଦୁଧ, ପାଣି, ଦହିରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ଚାରିଭାଗରେ ବିଭକ୍ତ, ଅର୍ପଣ କରୁଛି; ଏହି ସମସ୍ତ ଝରଣା ତୁମ ପାଖକୁ ଆସୁନ୍ତୁ, ସ୍ୱର୍ଗ ଲୋକରେ ମଧୁରେ ପ୍ରବାହିତ ହେଉନ୍ତୁ, ଚାରିପାଖରେ କମଳ ପୋଖରୀ ରହୁନ୍ତୁ। ଏହି ଓଡନା ପିଠାକୁ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ମଧ୍ୟରେ ରଖୁଛି, ଏହା ବିଶ୍ୱଜୟୀ, ସ୍ୱର୍ଗକୁ ନେଇଯିବା ଶକ୍ତିଶାଳୀ; ଏହା ମୋ ପାଇଁ କ୍ଷୟ ହେଉନାହିଁ, ନିଜ ରସରେ ବଢ଼ିଯାଉ, ସମସ୍ତ ରୂପର କାମଧେନୁ ମୋତେ ମିଳୁ। ଏହି ଓଡନା ପିଠା ହେଉଛି ଯମଙ୍କର, ସତ୍ୟର ପ୍ରଥମ ଜନ୍ମ, ପ୍ରଜାପତି ତପସ୍ୟା ଦ୍ୱାରା ବ୍ରହ୍ମା ପାଇଁ ଏହା ପାକାଇଥିଲେ; ଏହି ଓଡନା ଯାହା ବିଶ୍ୱର ଆଧାର ଓ ନାଭି, ଏହା ଦ୍ୱାରା ମୃତ୍ୟୁକୁ ଅତିକ୍ରମ କରାଯାଏ। ଯେଉଁ ଓଡନା ଦ୍ୱାରା ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତାମାନେ ମୃତ୍ୟୁକୁ ଅତିକ୍ରମ କଲେ, ଯମ ତପସ୍ୟା ଓ ପ୍ରୟାସରେ ଏହା ଉଦ୍ଧାର କଲେ; ଯାହା ବ୍ରହ୍ମା ପ୍ରଥମେ ବ୍ରହ୍ମା ପାଇଁ ନିଜେ ପାକାଇଥିଲେ, ସେହି ଓଡନା ଦ୍ୱାରା ମୃତ୍ୟୁକୁ ଅତିକ୍ରମ କରାଯାଏ। ଯିଏ ପୃଥିବୀକୁ ଧାରଣ କଲେ, ସମସ୍ତଙ୍କୁ ପୋଷଣ କଲେ, ମଧ୍ୟଲୋକକୁ ରସରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ କଲେ, ଆକାଶକୁ ମହତ୍ତ୍ୱରେ ଉପରେ ଧରିଲେ—ସେହି ଓଡନା ଦ୍ୱାରା ମୃତ୍ୟୁକୁ ଅତିକ୍ରମ କରାଯାଏ। ଯାହାଠାରୁ ତିରିଶି ଖଣ୍ଡ ଥିବା ମାସ, ଦ୍ୱାଦଶ ଆରା ଥିବା ବର୍ଷ ତିଆରି ହେଲା, ଯାହାକୁ ଦିନ ଓ ରାତି ଅନନ୍ତ ଭାବେ ଆବୃତ କରେ—ସେହି ଓଡନା ଦ୍ୱାରା ମୃତ୍ୟୁକୁ ଅତିକ୍ରମ କରାଯାଏ। ଯିଏ ପ୍ରାଣ ଦାତା, ପ୍ରାଣ ହୋଇ ଉପସ୍ଥିତ, ଯାହାପାଇଁ ବିଶ୍ୱ ଘୀରେ ପ୍ରବାହିତ, ସମସ୍ତ ଦୀପ୍ତିମାନ ଦିଗ ତାଙ୍କର—ସେହି ଓଡନା ଦ୍ୱାରା ମୃତ୍ୟୁକୁ ଅତିକ୍ରମ କରାଯାଏ। ଯାହାଠାରୁ ପାକା ଅମୃତ ଉଦ୍ଭବ ହେଲା, ଯିଏ ଗାୟତ୍ରୀର ନାଥ ହେଲେ, ଯାହାରେ ସମସ୍ତ ରୂପର ବେଦ ନିହିତ—ସେହି ଓଡନା ଦ୍ୱାରା ମୃତ୍ୟୁକୁ ଅତିକ୍ରମ କରାଯାଏ। ମୁଁ ଯେଉଁମାନେ ଦେବତାଙ୍କୁ ଦ୍ୱେଷ କରନ୍ତି, ମୋର ଶତ୍ରୁ, ତାଙ୍କୁ ଦୂରେ ହଟାଉଛି। ମୁଁ ସମସ୍ତ ବିଜୟୀ ଓଡନା ପାକାଉଛି; ଦେବତାମାନେ ଯେଉଁମାନେ ଭକ୍ତିକୁ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ମୋର କଥା ଶୁଣନ୍ତୁ। ଏବେ ମୁଁ ଅଗ୍ନି ବୈଶ୍ୱାନର, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବୃଷ୍ଠି, ସତ୍ୟ ଶକ୍ତିରେ ଯେଉଁମାନେ ଆମକୁ କ୍ଷତି କରିବାକୁ ଚାହାନ୍ତି, ଆମକୁ ଆକ୍ରମଣ କରିବାକୁ ଚାହାନ୍ତି, ସେମାନେ ଦହିଯାଆନ୍ତୁ। ଯେଉଁମାନେ ଆମକୁ କ୍ଷତି କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରନ୍ତି, ଚିନ୍ତା କରନ୍ତି, ଆକ୍ରମଣ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଅଗ୍ନି ବୈଶ୍ୱାନରଙ୍କ ଜଉ ମଧ୍ୟରେ ପଡ଼ନ୍ତୁ। ଘରେ ଲୁକାଇଥିବା, ଅମାବାସ୍ୟାରେ ବିରୋଧ କରୁଥିବା, ଅନ୍ୟମାନଙ୍କୁ ଆକ୍ରମଣ କରୁଥିବା ମାଂସଖାଦୀମାନେ—ମୁଁ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଶକ୍ତିରେ ପ୍ରତିରୋଧ କରେ। ମୁଁ ଦୈତ୍ୟମାନେକୁ ପ୍ରତିରୋଧ କରେ, ସେମାନେକୁ ଅଧିନ କରେ, ଧନ ଦେଇଥାଏ। ଯେଉଁମାନେ କ୍ଷତି କରିବାକୁ ଚାହାନ୍ତି, ସେମାନେକୁ ହତ କରେ; ମୋ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ ହେଉ। ଦେବତାମାନେ ଯେଉଁମାନେ ଚୋରକୁ ହସନ୍ତି, ସୂର୍ଯ୍ୟ ସହ ତୀବ୍ରତା ମାପନ୍ତି, ନଦୀ ଓ ପାହାଡ଼ରେ ଅଛନ୍ତି—ମୁଁ ସମସ୍ତଙ୍କ ସହ ଏକତାରେ ଅଛି। ମୁଁ ଦୈତ୍ୟମାନେ ମଧ୍ୟରେ ତାପକାରୀ, ଗାଈ ମଧ୍ୟରେ ବାଘ, ସିଂହ ପାଖରେ କୁକୁର ପରି; ମୋତେ ଦେଖି ସେମାନେ ଅଶ୍ରୟ ପାଉନାହାନ୍ତି। ମୋତେ ଦୈତ୍ୟ, ଚୋର, ଅରଣ୍ୟବାସୀ କେହି ଜୟ କରିପାରିବେ ନାହିଁ; ଯେଉଁ ଗ୍ରାମକୁ ମୁଁ ପ୍ରବେଶ କରେ, ସେଠାରୁ ଦୈତ୍ୟମାନେ ନଶ୍ୱର ହୋଇଯାନ୍ତି। ମୁଁ ଯେଉଁ ଗ୍ରାମକୁ ପ୍ରବେଶ କରେ, ସେଠାରେ ମୋର ଦାରୁଣ ଶକ୍ତି ଅଛି; ସେଠାରୁ ଦୈତ୍ୟମାନେ ନଶ୍ୱର ହୋଇଯାନ୍ତି, କୌଣସି ଅପମଙ୍ଗଳ ଆସିପାରେନାହିଁ। ଯେଉଁମାନେ ମୋତେ ଶବ୍ଦରେ ଉତ୍ତେଜିତ କରନ୍ତି, ହାତୀକୁ ମାଛି ପରି, ସେମାନେ ମନୁଷ୍ୟମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଅପକର୍ମୀ, ସଙ୍କ୍ଷିପ୍ତ ଆୟୁ ଥିବା। ଯିଏ ମୋତେ ଶତ୍ରୁତା କରେ, ସେଉଁଠି ନଶ୍ୱରତା ଧରିବ, ଘୋଡ଼ାକୁ ଧରିବା ମାନେ ଯେପରି; ଯିଏ ମୋତେ ରୂଷ୍ଟ, ସେ ମୁକ୍ତି ପାଉନାହିଁ। ଏହି ଔଷଧ ଦ୍ୱାରା ପୂର୍ବତନ ଅଥର୍ବଣମାନେ ଦୈତ୍ୟମାନେକୁ ବିନାଶ କରିଥିଲେ; ଏହାଦ୍ୱାରା କଶ୍ୟପ, କଣ୍ୱ, ଅଗସ୍ତ୍ୟ ମଧ୍ୟ ବିନାଶ କରିଥିଲେ। ଏହାଦ୍ୱାରା ଆମେ ଅପ୍ସରା, ଗନ୍ଧର୍ବମାନେକୁ ଦୂରେ ହଟାଉଛୁ; ମେଖ କୋଣ ଥିବା ଏହି ଔଷଧ, ତୁମର ସୁଗନ୍ଧରେ ସମସ୍ତ ଦୈତ୍ୟ ସମାପ୍ତ ହେଉ। ଅପ୍ସରାମାନେ ନଦୀ, ଝରଣା, ଅସ୍ଥିର ତୀରକୁ ଯାଆନ୍ତୁ; ଗୁଲ୍ଗୁଲୁ, ପୀଳା, ନଳଦ୍ୟୁ, ଓକ୍ସବାଲ୍ମ ସୁଗନ୍ଧିତ, ପ୍ରମନ୍ଦନୀ—ଏହି ଅପ୍ସରାମାନେ ଏଠାରୁ ବିଦାୟ ନେଉନ୍ତୁ।