ଏକ ସମୟର କଥା, ଯେଉଁଠାରେ ମଣିଷମାନେ ଅପରିମିତ ଶକ୍ତି ଓ ଦୂର୍ଦ୍ଦମ ଶୌର୍ୟ ଦେବତାଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କରିଥିଲେ। ସେମାନେ କ୍ରୋଧକୁ ଆହ୍ୱାନ କରି କହିଲେ—“ଏ କ୍ରୋଧ! ତୁମେ ଆମ ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କ ଉପରେ ତୁମ ଶକ୍ତି ଦେଖାଇବା; ତୁମ ଭୟଙ୍କର ଶକ୍ତି ଆମ ପକ୍ଷରେ ଥାଉ, ଶତ୍ରୁମାନେ ଭୂଲିଯାଉ, ଚୁର୍ମାର ହେଉ, ନିଶ୍ଚିନ୍ତ ଭାବେ ଧ୍ୱଂସ ହେଉ। ତୁମେ ଏକା ଜନ୍ମିଛ, ତୁମେ ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କର।” ମଣିଷମାନେ ଆଉ କହିଲେ—“ଏ କ୍ରୋଧ! ତୁମେ ଏକା ହେଲେ ମଧ୍ୟ ଅନେକ ଲୋକଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରଶଂସିତ। ପ୍ରତ୍ୟେକ ସଭାରେ ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହୁଅ। ଆମ ସହଯୋଗୀ ଭାବେ ତୁମକୁ ନେଇ, ଆମେ ବିଜୟର ଉଲ୍ଲାସିତ ଧ୍ୱନି କରୁଛୁ। ଏ କ୍ରୋଧ! ଅଜୟ, ଇନ୍ଦ୍ର ଭଳି ବିଜୟୀ ହେଇ, ଆମ ନାୟକ ହୁଅ। ଆମେ ତୁମ ପ୍ରିୟ ନାମକୁ ସ୍ତୁତି କରୁଛୁ, ତୁମ ଉତ୍ପତ୍ତି ସ୍ଥାନକୁ ଜାଣୁଛୁ। ଶକ୍ତି ସହ ତୁମେ ଜନ୍ମିଛ, ତୁମେ ବଜ୍ରଧାରୀ, ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଅତିକ୍ରମ କରି ଶକ୍ତି ଧାରଣ କରିଛ। ତୁମ ଦୃଢ ସଙ୍କଳ୍ପରେ ଆମେ ବିଜୟ ଲାଭ କରିବାକୁ ଚାହୁଁଛୁ, ଏ ଅତି ପ୍ରାର୍ଥିତ କ୍ରୋଧ, ଆମକୁ ମହାସମୃଦ୍ଧି ଦିଅ। ବରୁଣ ଓ କ୍ରୋଧ ଦ୍ୱାରା ସଞ୍ଚିତ ଧନ ଆମକୁ ମିଳୁ, ଶତ୍ରୁମାନେ ଭୟଭୀତ ହୋଇ ପଳାଇଯାଉ।” ତାପରେ ସେମାନେ କ୍ରୋଧଙ୍କୁ ଡାକି କହିଲେ—“ଏ ବଜ୍ର ଓ ବାଣ ଧାରୀ କ୍ରୋଧ, ତୁମର ଶକ୍ତି ସମସ୍ତ ମଣିଷ ମଧ୍ୟରେ ବ୍ୟାପିଛି। ତୁମେ ଆମ ସହଯୋଗୀ ହେଉ, ଦାସ ଓ ଆର୍ୟ ଉଭୟ ଉପରେ ବିଜୟ ଲାଭ କରିବାରେ ସାହାଯ୍ୟ କର। କ୍ରୋଧ ଇନ୍ଦ୍ର, ଦେବତା, ହୋତୃ, ବରୁଣ, ଓ ଜାତବେଦାସ୍—ସମସ୍ତ ଲୋକ ତୁମକୁ ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତି, ତୁମେ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର। ଶକ୍ତିଶାଳୀ କ୍ରୋଧ! ତୁମ ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ଶତ୍ରୁମାନେ ଉପରେ ଆଘାତ ଆଣ, ତୁମ ସହଯୋଗୀ ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ଶତ୍ରୁମାନେ ଧ୍ୱଂସ କର, ବୃତ୍ର ଓ ଦାସ୍ୟୁ ହନ୍ତା, ସମସ୍ତ ଧନ ଆମକୁ ଦିଅ। ତୁମେ ଦୂର୍ଦ୍ଦମ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ସ୍ୱୟଂ ଜନ୍ମା, ଜ୍ୱଳନ୍ତ, ବିପକ୍ଷୀ ଚୁର୍ମାର କର, ସମସ୍ତ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ; ଯୁଦ୍ଧରେ ତୁମ ଶକ୍ତି ଆମ ପକ୍ଷରେ ରଖ। ମୁଁ ଅସୁଭାଗ୍ୟଶାଳୀ, ତୁମ ଇଚ୍ଛାରେ ପରିତ୍ୟକ୍ତ; ଏହିଠାରେ ମୁଁ ଦୃଢ ସଙ୍କଳ୍ପ ହୀନ, ତୁମକୁ ଆଶ୍ରୟ କରୁଛି—ଶକ୍ତି ଯେପରି ବଳହୀନଙ୍କୁ ଆସେ, ସେପରି ଆମ ପାଖକୁ ଆସ। ଏଠି ମୁଁ ତୁମ ପାଇଁ ଅଛି, ନିକଟକୁ ଆସ, ସଦା ବିଜୟୀ କ୍ରୋଧ! ବଜ୍ରଧାରୀ, ଆମ ପାଖକୁ ଦୃଷ୍ଟି ଦିଅ, ଦାସ୍ୟୁମାନେ ଉପରେ ଆଘାତ କର, ଆମ ଡାକକୁ ଶୁଣ। ଡାହାଣ ପଟୁଅଁଠାରୁ ଆଗକୁ ଆସ, ଆମ ପକ୍ଷରେ ରହ, ବିପକ୍ଷୀ ଓ ବାଧାମାନଙ୍କୁ ଧ୍ୱଂସ କର। ମୁଁ ତୁମକୁ ମଧୁର ପାନର ପ୍ରଥମ ଅଂଶ ଦେଉଛି—ଆମେ ଦୁଇଁଜଣ ଗୁପ୍ତ ଭାବେ ପ୍ରଥମ ଆଘ୍ରାୟଣ କରିବା। ଏହିପରେ ସେମାନେ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ପ୍ରାର୍ଥନା କରି କହିଲେ—“ଏ ଅଗ୍ନି! ଆମୁକୁ ଦଗ୍ଧ କରୁଥିବା ପାପକୁ ଦୂର କର, ଆମକୁ ଧନ ଦିଅ, ଆମୁକୁ ଦଗ୍ଧ କରୁଥିବା ପାପକୁ ଦୂର କର। ଭଲ ଖେତ, ଭଲ ପଥ, ଓ ଧନ ପାଇଁ ଆମେ ତୁମକୁ ପୂଜା କରୁଛୁ, ଦଗ୍ଧକାରୀ ପାପକୁ ଦୂର କର। ଏହି ଆଶୀର୍ବାଦ ଓ ଆମ ନାୟକମାନଙ୍କ ଦୟା ଆମ ଉପରେ ପ୍ରକଟ ହେଉ, ଦଗ୍ଧକାରୀ ପାପ ଦୂର ହେଉ। ଅଗ୍ନି! ତୁମ ଆଶୀର୍ବାଦରେ ଆମେ ନବଜନ୍ମ ହେଉ, ତୁମ ସହ ଆମେ ପାପକୁ ଦୂର କରିବାକୁ ସକ୍ଷମ ହେଉ। ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଅଗ୍ନିଙ୍କ ରେଉଁ ରେଉଁ କିରଣ ଦିଗ୍ଦିଗନ୍ତରେ ପ୍ରସାରିତ, ଏଭଳି ପାପ ଆମୁକୁ ଛାଡ଼ି ଯାଉ। ତୁମେ ସମସ୍ତ ଦିଗକୁ ଦେଖ, ସମସ୍ତକୁ ବ୍ୟାପିଛ, ଦଗ୍ଧକାରୀ ପାପ ଆମୁକୁ ଛାଡ଼ି ଯାଉ। ଏହି ଦିଗଦର୍ଶୀ, ଆମକୁ ଘୃଣାକାରୀମାନଙ୍କୁ ଉପେକ୍ଷା କରି, ନୌକାରେ ବଉଳି ନେଉ, ଦଗ୍ଧକାରୀ ପାପ ଆମୁକୁ ଛାଡ଼ି ଯାଉ। ଆମ ମଙ୍ଗଳ ପାଇଁ ଆମକୁ ନୌକାରେ ପାର କର, ଦଗ୍ଧକାରୀ ପାପ ଦୂର ହେଉ।” ଏହାପରେ ଏକ ଅଦ୍ଭୁତ ଯଜ୍ଞ ଆରମ୍ଭ ହେଲା, ଯାହାର ମୁଣ୍ଡ ହେଉଛି ବ୍ରହ୍ମା, ପୃଷ୍ଠ ହେଉଛି ବୃହତ୍, ଉଦର ହେଉଛି ବାମଦେଵ, ପାର୍ଶ୍ୱ ହେଉଛି ଓଦନ, ଛାତି ହେଉଛି ଛନ୍ଦ, ମୁଁହ ହେଉଛି ସତ୍ୟ, ଏବଂ ତପସ୍ଯାରୁ ଜନ୍ମିଥିବା ମହାପ୍ରସ୍ଥର ଓଦନ ଏହାର ଉପରେ ପ୍ରସାରିତ। ଏହି ଯଜ୍ଞରେ ଅସ୍ଥି ବିହୀନ, ପବିତ୍ର ଆତ୍ମାମାନେ ବାୟୁ ଦ୍ୱାରା ଶୁଦ୍ଧ ହୋଇ, ଶୁଦ୍ଧ ଲୋକକୁ ଯାଆନ୍ତି, ତାଙ୍କୁ ଅଗ୍ନି ଅଙ୍ଗ ଦଗ୍ଧ କରେନାହିଁ, ସ୍୵ର୍ଗ ଲୋକରେ ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଅପରିମିତ ସୌନ୍ଦର୍ୟ ଅଛି। ଯେମାନେ ଏହି ପ୍ରସ୍ଥର ଓଦନ ପାକାନ୍ତି, ସେମାନେ ପୁନଃ ଜନ୍ମରେ ବନ୍ଧିତ ହୁଅନ୍ତି ନାହିଁ; ସେମାନେ ଯମଙ୍କ ସହ ବସନ୍ତି, ଦେବତାଙ୍କୁ ଯାନ୍ତି, ଗନ୍ଧର୍ବ ଓ ସୋମପାନୀମାନଙ୍କ ସହ ଆନନ୍ଦ କରନ୍ତି। ଯମ ତାଙ୍କର ବୀଜ ନେଇ ନଥାନ୍ତି; ସେମାନେ ରଥି ହୋଇ ରଥରେ ଯାନ୍ତି, ପକ୍ଷୀ ହୋଇ ଆକାଶକୁ ଚାଲିଯାନ୍ତି। ଏହି ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ ଯଜ୍ଞ ପ୍ରସ୍ଥର ଓଦନ ପକାଇ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ପ୍ରବେଶ କରିଛି; ଏଠାରେ ପଦ୍ମ, କମଳ, ତଣ୍ଡି, ମୂଳ, ଓ ଶିରା ପ୍ରସାରିତ, ଏହି ସମସ୍ତ ଧାରା ସ୍ୱର୍ଗ ଲୋକରେ ମଧୁରେ ଭରି ତୁମକୁ ଆସୁ, ପଦ୍ମସରସ୍ ଚାରିପାଖରେ ରହୁ। ଘୃତ ସରୋବର, ମଧୁ ତଟ, ଦୁଧ, ଜଳ, ଦହିରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ସମସ୍ତ ଧାରା ସ୍ୱର୍ଗ ଲୋକରେ ମଧୁରେ ଭରି ତୁମକୁ ଆସୁ, ପଦ୍ମସରସ୍ ଚାରିପାଖରେ ରହୁ। ଚାରି ଘଡ଼ା ଦୁଧ, ଜଳ, ଦହିରେ ଭରି ଚାରିଭାଗ କରି ଦାନ କରୁଛି; ଏହି ସମସ୍ତ ଧାରା ସ୍ୱର୍ଗ ଲୋକରେ ତୁମ ପାଖକୁ ଆସୁ। ଏହି ପ୍ରସ୍ଥର ଓଦନକୁ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ମଧ୍ୟରେ ରଖୁଛି, ଏହି ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଜଗତ୍ବିଜୟୀ ଓଦନ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ନେଉଥିବା; ଏହା ମୋ ପାଇଁ କ୍ଷୟ ହେଉ ନାହିଁ, ସ୍ୱରୂପରେ ପ୍ରସ୍ଥିତ ହେଉ, ସମସ୍ତ ରୂପର କାମଧେନୁ ମୋତେ ମିଳୁ। ଏହି ଓଦନ, ଯମଙ୍କ, ସତ୍ୟର ପ୍ରଥମ ଜନ୍ମା, ପ୍ରଜାପତି ତପସ୍ୟା ଦ୍ୱାରା ବ୍ରହ୍ମା ପାଇଁ ପକାଇଥିଲେ; ଏହି ଓଦନ ଯଗତର ଆଧାର ଓ ନାଭି, ଏହା ଦ୍ୱାରା ମୃତ୍ୟୁକୁ ଅତିକ୍ରମ କରାଯାଏ। ଯେଉଁ ଓଦନ ଦ୍ୱାରା ଭୂତକର୍ତ୍ତାମାନେ ମୃତ୍ୟୁକୁ ଅତିକ୍ରମ କରିଥିଲେ, ଯମ ତପସ୍ୟା ଓ ଉଦ୍ୟମ ଦ୍ୱାରା ଯାହାକୁ ଖୋଜିଥିଲେ, ବ୍ରହ୍ମା ପ୍ରଥମେ ବ୍ରହ୍ମା ପାଇଁ ପକାଇଥିଲେ, ସେଉଁ ଓଦନ ଦ୍ୱାରା ମୃତ୍ୟୁକୁ ଅତିକ୍ରମ କରାଯାଏ। ଯିଏ ପୃଥିବୀକୁ ଧାରଣ କରିଛନ୍ତି, ସମସ୍ତ ଉପଜୀବିକା ଦେଉଛନ୍ତି, ମଧ୍ୟାକାଶକୁ ରସରେ ପୂରିଛନ୍ତି, ବୃହତ୍ତ୍ୱ ଦ୍ୱାରା ଆକାଶକୁ ଉପରେ ଉଠାଇଛନ୍ତି—ସେଉଁ ଓଦନ ଦ୍ୱାରା ମୃତ୍ୟୁକୁ ଅତିକ୍ରମ କରାଯାଏ।