ସୃଷ୍ଟିର ଆଦିରୁ ଏହି ବିଶ୍ୱରେ ଦେବତାମାନେ ନିଜ ନିଜ କୃପା ଓ ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ଜଗତକୁ ଉଦ୍ଧାର କରିଛନ୍ତି। ଏହି ମହାନ ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ସବିତୃ ଓ ବାୟୁଙ୍କୁ ମୁଁ ଭକ୍ତି ସହିତ ସ୍ମରଣ କରେଁ। ସେମାନେ ତାଙ୍କର ଦୟା ଓ ବଳିଷ୍ଠ ସାହାଯ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଆମକୁ ଆନନ୍ଦ ଦିଅନ୍ତୁ, ତାଙ୍କର ଦୟାର ଧାରା ଆମ ଉପରେ ବହିବ, ଏବଂ ସେମାନେ ଆମକୁ ସବୁ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ କରନ୍ତୁ। ସବିତୃ ଓ ବାୟୁଙ୍କ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଆଶୀର୍ବାଦ ଘରେ ବ୍ୟବସ୍ଥିତ ହୋଇଅଛି, ଏହି ଦେବତାମାନଙ୍କୁ ମୁଁ ପ୍ରଶଂସା କରେଁ—ସେମାନେ ଆମକୁ ଅପରାଧରୁ ମୁକ୍ତ କରନ୍ତୁ। ପରେ, ମୁଁ ଦିବ୍ୟ ଏବଂ ମହାନ ଦୟାଳୁ ଦ୍ୟାଉସ୍ ଓ ପୃଥିବୀ ଙ୍କୁ ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ପ୍ରଣାମ କରେଁ। ସେମାନେ ଅପାର ବ୍ୟାପ୍ତିରେ ଜଗତକୁ ଆଚ୍ଛାଦିତ କରିଛନ୍ତି, ଏବଂ ସମସ୍ତ ଧନ-ଧାନ୍ୟର ମୂଳ ଆଧାର ହୋଇଅଛନ୍ତି। ଦ୍ୟାଉସ୍ ଓ ପୃଥିବୀ, ଆମ ପ୍ରତି ଦୟାଲୁ ହୁଅନ୍ତୁ, ଆମ ସମସ୍ତ ଅପରାଧ ମୁଚାଇ ଦିଅନ୍ତୁ। ସେମାନେ ଅମୃତ ଧାରଣ କରନ୍ତି, ନିୟମିତ ହୋମ ଓ ଦୁଧ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି, ଏବଂ ଏହି ପୃଥିବୀର ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ, ଗଛ-ଗଛାଳି, ଗାଈ ଓ ମଣିଷ ସବୁ ସେମାନଙ୍କ ଉପରେ ନିର୍ଭର କରି ଅଛନ୍ତି। ତେଣୁ, ଦ୍ୟାଉସ୍ ଓ ପୃଥିବୀ, ଆମ ସମସ୍ତ ଦୁଃଖ ଓ ଦୋଷରୁ ଆମକୁ ମୁକ୍ତ କରନ୍ତୁ। ତା’ପରେ, ମୁଁ ମାରୁତଗଣଙ୍କୁ ଡାକୁଛି। ସେମାନେ ଆମ ପକ୍ଷରେ କଥା କହନ୍ତୁ, ଆମକୁ ଶକ୍ତି ଓ ବିଜୟ ଦିଅନ୍ତୁ। ଯେପରି ସ୍ୱିଫ୍ଟ ଘୋଡା ଦୃତ ଚାଲି ସାହାଯ୍ୟ କରେ, ସେପରି ମାରୁତମାନେ ଆମକୁ ସମସ୍ତ ଦୁଷ୍କର୍ମରୁ ମୁକ୍ତ କରନ୍ତୁ। ସେମାନେ ଅସୀମ ଧନ ବଣ୍ଟନ କରନ୍ତି, ଉଦ୍ଭିଦରେ ରସ ପ୍ରବାହିତ କରନ୍ତି, ଏବଂ ପୃଶ୍ନି ତାଙ୍କର ମାତା। ଗାଈର ଦୁଧ, ଉଦ୍ଭିଦର ରସ, ଘୋଡାର ଦୃତତା—ଏହି ସମସ୍ତିରେ ମାରୁତମାନେ ଶକ୍ତି ଦିଅନ୍ତି। ସେମାନେ ସମୁଦ୍ରରୁ ଜଳ ଆଣି ଆକାଶକୁ ନେଇଯାନ୍ତି, ଏବଂ ଆକାଶରୁ ପୃଥିବୀ ଉପରେ ବର୍ଷା କରନ୍ତି। ଘୃତ ଓ ହୋମରେ ପ୍ରସନ୍ନ ହୁଅନ୍ତି, ପକ୍ଷୀମାନେ ତାଙ୍କ ଚରଣ ତଳେ ଅଛନ୍ତି। ସେମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଯଦି କିଛି ଅପରାଧ ହୋଇଥାଏ, ସେମାନେ ଏହାର ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ ଦେବାର ଶକ୍ତି ରଖନ୍ତି। ମୁଁ ମାରୁତମାନଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କରେଁ, ସେମାନେ ଆମକୁ ମୁକ୍ତ କରନ୍ତୁ। ଏହି ପରେ ମୁଁ ଭବ ଓ ଶର୍ବଙ୍କୁ ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ପ୍ରଣାମ କରେଁ। ସେମାନେ ସମସ୍ତ ଦ୍ୱିପଦୀ ଓ ଚତୁଷ୍ପଦୀ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ନାୟକ, ତାଙ୍କର ଧନୁ ଓ ତୀର ଅପରାଜେୟ। ନିକଟ ଅଥବା ଦୂର, ସମସ୍ତ କିଛି ସେମାନେ ଜାଣନ୍ତି। ସେମାନେ ଅନେକ ଦେବତା ଓ ମଣିଷମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ତାଙ୍କର ଶାସନ ବ୍ୟାପ୍ତ କରିଛନ୍ତି। ଯେଉଁଠି ଦୁଷ୍ଟ ମନ୍ତ୍ରିକ, ମୂଳକାଟିଆ, ଅସୁର ଅଛି, ସେଉଁଠି ତାଙ୍କର ବଜ୍ରପାତ ଦ୍ୱାରା ସେମାନେ ଦଣ୍ଡ ଦିଅନ୍ତି। ଯେଉଁଠି ଯୁଦ୍ଧ ଆସିଥାଏ, ସେଉଁଠି ଭବ ଓ ଶର୍ବ ଆମ ପକ୍ଷରେ ଥାଉନ୍ତୁ, ଆମ ସତ୍ରୁମାନେ ଉପରେ ବଜ୍ରପାତ କରନ୍ତୁ, ଏବଂ ଆମକୁ ସମସ୍ତ ଅପରାଧରୁ ମୁକ୍ତ କରନ୍ତୁ। ତା’ପରେ, ମୁଁ ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣଙ୍କୁ ଚିନ୍ତା କରେଁ, ଯେଉଁମାନେ ଋତର ରକ୍ଷା କରନ୍ତି, ଚତୁର ଓ ଧୂର୍ତ୍ତମାନେ ଦୂରେଇ ଦିଅନ୍ତି। ସେମାନେ ସତ୍ୟବାଦୀଙ୍କୁ ଯୁଦ୍ଧରେ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି, ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଦୃଷ୍ଟିରେ ସୋମରେ ଯାନ୍ତି। ପୂର୍ବକାଳରେ ଅଙ୍ଗିରାସ୍, ଅଗସ୍ତ୍ୟ, ଜମଦଗ୍ନି, ଅତ୍ରି, କଶ୍ୟପ, ବସିଷ୍ଠ, ଶ୍ୟାବଶ୍ୱ, ବଧ୍ର୍ୟଶ୍ୱ, ପୁରୁମୀଢ଼, ବିମଦ, ସପ୍ତବଧ୍ରି, ଭରଦ୍ୱାଜ, ଗବିଷ୍ଠିର, ବିଶ୍ୱାମିତ୍ର, କୁତ୍ସ, କକ୍ଷୀବାନ, କଣ୍ବ, ମେଧାତିଥି, ତ୍ରିଶୋକ, ଉଶନା କାବ୍ୟ, ଗୋତମ, ମୁଗ୍ଦଳ—ସମସ୍ତ ଋଷିମାନଙ୍କୁ ମିତ୍ର ବରୁଣ ରକ୍ଷା କରିଥିଲେ। ଯେଉଁଠି ଅନ୍ୟାୟ କରାଯାଏ, ସେଉଁଠି ସେମାନେ ପ୍ରବେଶ କରନ୍ତି ଓ ତାହାର ପଛେ ପଛେ ଯାନ୍ତି। ମୁଁ ମିତ୍ର ବରୁଣଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କରେଁ, ତାଙ୍କୁ ଡାକୁଛି—ସେମାନେ ଆମକୁ ସମସ୍ତ ଦୁଷ୍କର୍ମରୁ ମୁକ୍ତ କରନ୍ତୁ। ଏହି ସମସ୍ତ ଦେବତା ମଧ୍ୟରେ ଏକ ଦିବ୍ୟ ଶକ୍ତି ଅଛି, ଯେଉଁଠି ରୁଦ୍ର, ଵସୁ, ଆଦିତ୍ୟ, ଏବଂ ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କ ସହିତ ଅନ୍ତର୍ଗତ ଅଛି। ସେ ମିତ୍ର, ବରୁଣ, ଅଶ୍ୱିନୀ, ଇନ୍ଦ୍ର, ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ଧାରଣ କରିଛନ୍ତି। ସେ ଏଇ ବିଶ୍ୱର ସ୍୵ାମିନୀ, ଧନର ସଂଗ୍ରାହକ, ଜ୍ଞାନବାନ, ଏବଂ ଯେଉଁଠି ଯାଜ୍ଞ ହୁଏ, ସେଠାରେ ବିଭିନ୍ନ ରୂପେ ବିଦ୍ୟମାନ। ସେ ଦେବତା ଓ ମଣିଷ ଉଭୟଙ୍କୁ ପ୍ରିୟ ଯାହା, ତାହା ଘୋଷଣା କରନ୍ତି। ଯାହାକୁ ଇଚ୍ଛା କରନ୍ତି, ସେଉଁଠି ଶକ୍ତି, ପ୍ରାଚାର୍ଯ୍ୟ, ଋଷି ଓ ପ୍ରଜ୍ଞାନ ଦିଅନ୍ତି। ସେ ଦ୍ୱାରା ଖାଦ୍ୟ ଭୋଗ କରାଯାଏ, ଶ୍ରବଣ, ଦ୍ରଷ୍ଟି, ଶ୍ୱାସ, ଏବଂ ବୁଦ୍ଧି ଚାଲିଥାଏ। ଅବୁଦ୍ଧିମାନେ ତାଙ୍କ ନିକଟରେ ରହନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ତାଙ୍କୁ ବୁଝିପାରନ୍ତି ନାହିଁ। ସେ ରୁଦ୍ର ପାଇଁ ଧନୁ ଧାରଣ କରନ୍ତି, ବ୍ରାହ୍ମଣ-ଦ୍ୱେଷୀ ନିମନ୍ତେ ତୀର ଛାଡନ୍ତି, ଯୁଦ୍ଧ ଉପସ୍ଥାପନ କରନ୍ତି, ଦ୍ୟାଉସ୍ ଓ ପୃଥିବୀରେ ବିସ୍ତୃତ। ସେ ସୋମ, ତ୍ୱଷ୍ଟା, ପୂଷଣ, ଭାଗକୁ ଧାରଣ କରନ୍ତି, ଯଜ୍ଞ କରୁଥିବାକୁ ଧନ ଦିଅନ୍ତି। ସେ ଏହି ଜଗତର ଶିଖରରେ ପିତାକୁ ସୃଷ୍ଟି କରନ୍ତି, ତାଙ୍କର ଗର୍ଭ ସମୁଦ୍ରରେ, ଜଳରେ ଅଛି, ଏଠାରୁ ସମସ୍ତ ଜୀବକୁ ବିସ୍ତାର କରନ୍ତି, ଏବଂ ଦ୍ୟାଉସ୍ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ତାଙ୍କ ମହିମା ଛୁଁଅନ୍ତି। ସେ ବାୟୁ ଭାବେ ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ଚଳାନ୍ତି, ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀକୁ ଚେତନା ଦିଅନ୍ତି, ଦ୍ୟାଉସ୍ ଓ ପୃଥିବୀ ପରେ ତାଙ୍କର ମହାନତା। ଏହାପରେ, ମୁଁ କ୍ରୋଧ ଦେବତାଙ୍କ ସହିତ ରଥ ଚଢ଼ିବାକୁ ଚାହେଁ, ମାରୁତମାନଙ୍କ ସ୍ୱାମୀ, ଆଗ୍ନିମୟ ରୂପରେ ସେ ଆସନ୍ତୁ। ତୀକ୍ଷ୍ଣ ତୀର ଧାରଣ କରିଥିବା ଯୋଦ୍ଧାମାନେ ଆସନ୍ତୁ, ଆଗ୍ନିମୟ ରୂପରେ ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କୁ ଦଳିଦିଅନ୍ତୁ। ଏହି କ୍ରୋଧ, ତୁମେ ଆଗ୍ନିର ଭଳି ଜ୍ୱଳନ୍ତୁ, ଆମର ଶକ୍ତିଶାଳୀ ସେନାପତି ହୁଅ, ଶତ୍ରୁମାନେ ଉପରେ ଆଘାତ କରି, ଆମକୁ ବିଜୟ ଓ ଧନ ଦିଅ। ଏପରି, ଦେବତାମାନଙ୍କ ଦୟା, କ୍ଷମା, ଶକ୍ତି ଓ ରକ୍ଷା ଦ୍ୱାରା ଏହି ବିଶ୍ୱ ଚାଲିଛି, ଏବଂ ମୁଁ ସେମାନଙ୍କୁ ବାରମ୍ବାର ପ୍ରାର୍ଥନା କରେଁ—ସମସ୍ତ ଅପରାଧ ଓ ପାପରୁ ଆମକୁ ମୁକ୍ତ କରନ୍ତୁ।