ଏକ ଦିନ, ଅଗ୍ନିର ତାପରୁ ଜନ୍ମହୀନ ଜନ୍ମ ନେଲେ। ସେ ଆରମ୍ଭରେ ନିଜ ଜନକୁ ଦେଖିଲେ। ଏହି ଅଦ୍ଭୁତ ଜନ୍ମହୀନ ସହିତ ଦେବତାମାନେ ପ୍ରଥମେ ଦିବ୍ୟତ୍ୱ ଲାଭ କଲେ, ସେମାନେ ପବିତ୍ରତାରେ ବଳବତୀ ହେଲେ। ଏହି ଶକ୍ତି ସହିତ ଅଗ୍ନି ଉଚ୍ଚ ଦିବ୍ୟ ଶିଖରକୁ ଆଗ୍ରସର ହେଲେ, ନେତାମାନେ ତାଙ୍କର ହାତରେ ରହିଲେ। ଦେବତାମାନେ ସହିତ ସେ ଉଚ୍ଚ ଦିବ୍ୟ ଶିଖରକୁ ଛୁଇଁଲେ। ପୃଥିବୀର ଉପରିଭାଗରୁ ମୁଁ ମଧ୍ୟକାଶକୁ ଉଠିଲି; ମଧ୍ୟକାଶରୁ ମୁଁ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଉଠିଲି; ସ୍ୱର୍ଗର ଶିଖରରୁ ମୁଁ ଦୀପ୍ତିମାନ ଲୋକକୁ ପହଞ୍ଚିଲି। ଯେମାନେ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଅନ୍ୱେଷଣ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ପଛକୁ ଦେଖନ୍ତି ନାହିଁ; ସେମାନେ ଦୁଇ ଲୋକକୁ ଉଠିଯାନ୍ତି; ଯେ ଜ୍ଞାନୀମାନେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଧାରଣ କରିଥିବା ବଳି ହେବାରେ ନିପୁଣ, ସେମାନେ ଉପରକୁ ଉଠିଯାନ୍ତି। ଅଗ୍ନି, ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରଥମ, ଦେବତାମାନେ ଓ ମନୁଷ୍ୟମାନେ ଙ୍କ ଚକ୍ଷୁ, ତୁମେ ଆଗକୁ ବଢ଼; ଯେମାନେ ବୃଗୁମାନେ ସହିତ ଉପାସନା କରନ୍ତି, ସେମାନେ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ପାଉନ୍ତୁ, ବଳିକାରୀମାନେ ଉନ୍ନତି କରନ୍ତୁ। ମୁଁ ଜନ୍ମହୀନକୁ ଦୁଧ, ଘିଅ ସହ ଖାଇଛି, ଦିବ୍ୟ, ବଡ଼-ପଖ-ଅଳ୍ପ, ଅଧିକ ଦୁଧ; ଏହି ଶକ୍ତି ସହିତ ଆମେ ଧର୍ମିକ ଲୋକକୁ ପହଞ୍ଚିବା, ଉଚ୍ଚ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଉଠିବା। ପଞ୍ଚ ଉଙ୍ଗୁଳି ସହିତ, କଠୁଆ ସହିତ, ପଞ୍ଚ ଧାନ ପ୍ରସ୍ତୁତ କର; ଜନ୍ମହୀନର ମୁଣ୍ଡକୁ ପୂର୍ବ ଦିଗରେ ରଖ; ଡାହାଣ ପାଖକୁ ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗରେ ରଖ। ଜନ୍ମହୀନର ଖାକୁ ପଶ୍ଚିମ ଦିଗରେ ରଖ; ବାମ ପାଖକୁ ଉତ୍ତର ଦିଗରେ ରଖ; ପିଠକୁ ଉପର ଦିଗରେ ରଖ; ଭିତିକୁ ନିଶ୍ଚିତ ଦିଗରେ ରଖ; ମଧ୍ୟକୁ ମଧ୍ୟକାଶର କେନ୍ଦ୍ରରେ ରଖ। ପାକା ଜନ୍ମହୀନକୁ ଘିଅ ସହ ପ୍ରସ୍ତୁତ କର; ଚର୍ମ ସହ ଆବୃତ କର; ସମସ୍ତ ଅଙ୍ଗ ଓ ରୂପ ସହ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କର; ସେ ଉଚ୍ଚ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଉଠିଯାନ୍ତୁ; ସମସ୍ତ ଚାରି ଦିଗରେ ପା ଦେଇ ଉଭୟ ହେଉ। ଏବେ ଆକାଶର ଦିଗଗୁଡିକ ଉଠିଯାନ୍ତୁ; ମେଘ ଧାରଣ କରୁଥିବା ପବନ ଆଗକୁ ବଢ଼; ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଗର୍ଜନା କରୁଥିବା, ମେଘର ଜଳ ପୃଥିବୀକୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରନ୍ତୁ। ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଦାନଶୀଳମାନେ ହାସିଲ ଦୃଷ୍ଟି ଦିଅନ୍ତୁ; ଜଳର ରସ ଗଛମାନେ ସହିତ ଏକତ୍ରିତ ହେଉ; ବର୍ଷାର ଝରଣା ପୃଥିବୀକୁ ବଡ଼ କରନ୍ତୁ; ବିଭିନ୍ନ ରୂପର ଉଦ୍ଭିଦ ଜନ୍ମନେଉ। ଗାୟକ, ଆକାଶକୁ ହାସିଲ ଦୃଷ୍ଟି ଦିଅ; ଜଳର ତୀବ୍ର ଧାରା ତାଲିତାଲି ଉଠିଯାନ୍ତୁ; ବର୍ଷାର ଝରଣା ପୃଥିବୀକୁ ବଡ଼ କରନ୍ତୁ; ବିଭିନ୍ନ ଉଦ୍ଭିଦ ଜନ୍ମନେଉ। ମାରୁତମାନେ ଗୀତ ଗାଉନ୍ତୁ, ବର୍ଷାର ଗର୍ଜନା ସହ ଧ୍ୱନି କରନ୍ତୁ, ପ୍ରତ୍ୟେକ ନିଜ ଏକ ରୂପରେ; ବର୍ଷାର ଧାରା ପୃଥିବୀକୁ ଝରିଯାନ୍ତୁ। ମାରୁତମାନେ ସମୁଦ୍ରରୁ ଉଠିଯାନ୍ତୁ; ବଡ଼ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଆକାଶକୁ ଉଠିଯାନ୍ତୁ; ମହା ବଳଦର ଗର୍ଜନାରେ ଜଳ ପୃଥିବୀକୁ ପୂରଣ କରନ୍ତୁ। ବର୍ଷା ଦେଇଥିବା ବିଜୁଳି, ଭୂମି ଓ ସମୁଦ୍ରକୁ କମ୍ପିତ କର; ତୁମେ ସୃଷ୍ଟି କରିଥିବା ବର୍ଷା ଉଚିତ ସମୟରେ ଦୁଃସ୍ଥ ଓ ସୁସ୍ଥ ଦୁଇ ଲୋକକୁ ଦିଅ। ଦାନଶୀଳମାନେ, ଉପକୁଳ, ଗଭୀର କୁଆଁ ଆପଣମାନେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ; ମାରୁତମାନେ ଚାଳିଥିବା ମେଘ ପୃଥିବୀକୁ ବର୍ଷା କରନ୍ତୁ। ଆଶା ଦୀପ୍ତି ଦିଅ; ପବନ ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ ବହିଯାନ୍ତୁ; ମାରୁତମାନେ ଚାଳିଥିବା ମେଘ ପୃଥିବୀକୁ ଏକତ୍ରିତ କରନ୍ତୁ। ଜଳ, ବିଜୁଳି, ମେଘ ଓ ବର୍ଷା ସମସ୍ତଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ; ଦାନଶୀଳମାନେ, କୁଆଁ, ଗଭୀର ପୁକୁର; ମାରୁତମାନେ ଚାଳିଥିବା ମେଘ ପୃଥିବୀକୁ ପୂରଣ କରନ୍ତୁ। ଅଗ୍ନି, ଯେ ଜଳ ସହ ଏକତ୍ରିତ, ଉଦ୍ଭିଦର ନାୟକ, ଜାତବେଦାସ୍ ଆମକୁ ଆକାଶରୁ ବର୍ଷା, ଶ୍ୱାସ ଓ ସନ୍ତାନ ପାଇଁ ଅମୃତତ୍ୱ ଦିଅନ୍ତୁ। ପ୍ରଜାପତି, ସମୁଦ୍ରରୁ ଜଳ ଚାଳି, ସମୁଦ୍ରକୁ ଉତ୍ତେଜିତ କରନ୍ତି; ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବଳଦର ଶୁକ୍ର ବଢ଼ିଯାନ୍ତୁ; ବିଜୁଳି ଏହା ସହ ବର୍ଷା କରନ୍ତୁ। ଆସୁର, ଆମ ପିତା, ଜଳ ଝରାଇଦିଅ; ଗଭୀର ପୁକୁର ଶ୍ୱାସ ନିଅ; ବରୁଣ ଓ ଜଳ ଧାରା ମୁକ୍ତ କରନ୍ତୁ; ଶୁଷ୍କ ଭୂମିରେ ବେଙ୍ଗ ଚିତ୍କାର କରନ୍ତୁ। ଏକ ବର୍ଷ ଧରି ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ବ୍ରତ ରଖି ନିରବ ରହିଥିଲେ; ବର୍ଷା ପାଇଁ ବେଙ୍ଗ ଉତ୍ସାହିତ ହେଇ ଚିତ୍କାର କରିବା ଆରମ୍ଭ କଲେ। ବେଙ୍ଗ, ଚିତ୍କାର କର, ବର୍ଷା ଚାହିଁ; ତାଦୁରୀ, ପୁକୁରର ମଧ୍ୟରେ ଚାପି ଚାରି ପା ଫିଲାଇ ତୁମେ ଚିତ୍କାର କର। ଖଣ୍ଵଖା, ଖଇମଖା, ମଧ୍ୟରେ ତାଦୁରୀ; ବର୍ଷା ଚାହିଁ, ପିତାମାନେ, ମାରୁତମାନେ ଙ୍କ ଦୟା ଚାହିଁ। ବଡ଼ ପାତ୍ର ଝରାଇଦିଅ; ବିଜୁଳି ସହ ପବନ ବହିଯାନ୍ତୁ; ବିଭିନ୍ନ ଉପାୟରେ ଅର୍ପଣ କରନ୍ତୁ; ଉଦ୍ଭିଦ ଜଳ ସହ ଉଲ୍ଲାସିତ ହେଉ। ଏଉଁ ମହା ନିରୀକ୍ଷକ ନିକଟରୁ ଦେଖିଥିବା ପରି ଦେଖନ୍ତି; ଯେ କି ଚିନ୍ତା କରେ ଯେ ସେ ଲୁଚିଛି, ଚାଲିବା ସମୟରେ, ସମସ୍ତ ଦେବତା ତାଙ୍କୁ ଜାଣନ୍ତି। ଯେ କି ଦଢ଼ି, ଚାଲି, ଭୁଲ କରେ, ନିଜ ଘରକୁ ଯାଏ, ବିଦେଶ ଯାଏ—ଯେ ଦୁଇ ଜଣେ ବସି ଯୋଜନା କରନ୍ତି, ବରୁଣ ତୃତୀୟ ଜଣେ ଜାଣନ୍ତି। ଏହି ପୃଥିବୀ ବରୁଣଙ୍କର, ଏହି ଦୂର ଆକାଶ ମଧ୍ୟ ବରୁଣଙ୍କର; ସମୁଦ୍ର ବରୁଣଙ୍କର ଗର୍ଭ, ଏକ ଛୋଟ ପୁକୁରରେ ଲୁଚିଥିବା ମଧ୍ୟ ସେ ମଧ୍ୟ ବରୁଣଙ୍କ ଭିତରେ। ଏକ ଯେ ଆକାଶ ପାର୍ ହେବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରେ, ସେ ବରୁଣଙ୍କୁ ଉଲ୍ଲଙ୍ଘନ କରିପାରିବେ ନାହିଁ; ସେଙ୍କର ହଜାର ଚକ୍ଷୁ ତାଙ୍କର ଦୂତମାନେ ପୃଥିବୀରେ ଚାଲିଯାନ୍ତି। ବରୁଣ ସ୍ୱର୍ଗ ଓ ପୃଥିବୀ ମଧ୍ୟରେ ଓ ତାହାର ପାର୍ ଥିବା ସମସ୍ତ ଦେଖନ୍ତି; ସେ ଲୋକମାନେ ଙ୍କ ଚକୁ ଝିପି ଗଣନ୍ତି, ଜଣେ ଜୁଆରି ନିଜର ଦାଉ ଗଣିଥିବା ପରି। ବରୁଣ, ତୁମ ଫାନ୍ଦ, ସାତ ସାତ, ତିନି ଭାଗରେ ବିନ୍ୟାସିତ, ଭୟଙ୍କର ଭାବେ—ଏହା ସମସ୍ତ ତୁମେ ଅସତ୍ୟ କଥା କହିଥିବା ଉପରେ ପ୍ରୟୋଗ କର; କିନ୍ତୁ ସତ୍ୟ କଥା କହିଥିବାକୁ ମୁକ୍ତ କର। ବରୁଣ, ଏହି ଲୋକକୁ ଶତ ଫାନ୍ଦରେ ବାନ୍ଧ; ଅସତ୍ୟ କଥା କହିଥିବା, ଅପରାଧୀ, ତୁମେ ଙ୍କୁ ମୁକ୍ତ କରିବେ ନାହିଁ; ଦୁଃଖୀ, ତାଙ୍କର ଉଦର ଖାଲି, ଫୁଟି ଯାଇଥିବା ବାଗ ପରି ରହିଯାନ୍ତୁ। ବରୁଣ, ଆମ ମଧ୍ୟରୁ, ଅନ୍ୟମାନେ ମଧ୍ୟରୁ, ଯେ ଯିବାକୁ, ରହିବାକୁ, ଦିବ୍ୟ କିମ୍ବା ମାନବ— ସମସ୍ତ ଫାନ୍ଦ ଦେଇ ମୁଁ ଏହି ଏକ, ଏହି ଦୁଇ, ଏହି ଦୁଇର ପୁଅକୁ ବାନ୍ଧିବି; ସମସ୍ତ କୁ ଏବେ ତୁମକୁ ଦେଇଁ। ଏବେ ଆମେ ଆପଣଙ୍କୁ ଧରୁଛୁ, ଔଷଧର ନାୟକ, ମୁକ୍ତି ପାଇଁ।