ଏକ ସମୟର କଥା, ସମସ୍ତ ଜୀବର ମଧ୍ୟରେ ଏକ ଦିବ୍ୟ ଚେତନା ଦୁଧକୁ ବିତରଣ କଲେ, ଏହି ଦୁଧ ତାଙ୍କୁ ସମସ୍ତ ଜୀବର ନାୟକ ଭାବେ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ କଲା। ତାଙ୍କର ରାଜ୍ୟାଭିଷେକରେ ମୃତ୍ୟୁ ଚଳାଉଥିଲେ, ଏବଂ ରାଜାଙ୍କୁ ଏହାକୁ ଅନୁମୋଦନ କରିବାକୁ ଉଚିତ। ଦେବତାମାନେ ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିଥିଲେ, “ଏଗିଯାଉ, ଭୟ ନ କର, ଦୃଢ଼ ହେଉ, ବୁଦ୍ଧିମାନ ହେଉ, ତୁମ ଶତ୍ରୁକୁ ନଶ୍ଟ କର, ଦୃଢ଼ ଭାବେ ଦଢ଼ି ହେଉ, ତୁମେ ମିତ୍ରବୃଦ୍ଧିକାରୀ, ଦେବତାମାନେ ତୁମ ପାଇଁ କଥା ଉଚ୍ଚାରଣ କରିଛନ୍ତି।” ସମସ୍ତ ଜୀବ ଦୃଢ଼ ଭାବେ ଦଢ଼ି ହୋଇଛି ଏବଂ ତାଙ୍କର ଚାରିପାଖରେ ଆଲୋକ ଓ ଶ୍ରୀର ଶୋଭା ପ୍ରଦର୍ଶନ କରୁଛି। ଏହି ଦୃଢ଼ ଚେତନା ବିଭିନ୍ନ ରୂପରେ ଅମର ଅସୁର ଭାବେ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ ହୋଇଛି। ଏହି ଶକ୍ତି ଏକ ବାଘ ଭଳି ବାଘମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଚଳାଉଛି, ଚାରି ଦିଗରେ ବିଚରଣ କରୁଛି। ଦିବ୍ୟ ଜଳ, ଦୁଧିଆ ଜଳ ଏହାକୁ ଆକାଂକ୍ଷା କରୁଛି। ଏହି ଦିବ୍ୟ ଦୁଧିଆ ଜଳ ଏକ ଆନନ୍ଦ ଦେଇଥିବା ଜଳ, ଯେଉଁଠି ବି ପ୍ରକୃତିରେ ବା ପୃଥିବୀରେ ଅଛି, ସମସ୍ତ ଜଳର ଆଲୋକ ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ଶୋଭିତ ହେଉ। ଦିବ୍ୟ ଦୁଧିଆ ଜଳ ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ଶୋଭିତ ହେଉଛ, ତୁମେ ମିତ୍ରବୃଦ୍ଧିକାରୀ, ସବିତା ତୁମେ ଏଭଳି ହୋଇଯାଉ। ବାଘକୁ ଆଲିଙ୍ଗନ କରି, ସେମାନେ ସିଂହକୁ ଶୁଭ ଭାଗ୍ୟ ପାଇଁ ପ୍ରେରିତ କରିଛନ୍ତି; ସାଗର ଭଳି ଦୃଢ଼ ଏହି ଶକ୍ତି ଜଳରେ ପରିଶୁଧ୍ଧ ହେଉଛି। ଏହି ଶକ୍ତି, ଜୀବନ ଦେଇଥିବା, ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କ ରକ୍ଷା ଦେଇଥିବା ପରି ଅକ୍ଷୟ ପର୍ବତର ମୁଖରେ ପ୍ରବେଶ କରିଛି; ଏହି ରକ୍ଷା କବଚ ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଦିଆଯାଇଛି, ଏହା ଜୀବନ ପାଇଁ। ତୁମେ ମନୁଷ୍ୟଙ୍କ ରକ୍ଷକ, ଗଂଧାର ରକ୍ଷକ, ଘୋଡା ଓ ଦୁର୍ବଳଙ୍କ ରକ୍ଷା ପାଇଁ ଉପସ୍ଥିତ। ତୁମେ ଏକ ରକ୍ଷାକର୍ତ୍ତା, ମନ୍ତ୍ର, ଏକ ଉଂଜା, ଅମୃତ ଜାଣିଥିବା, ଜୀବନର ଖାଦ୍ୟ ଏବଂ ହରିତ ଔଷଧି। ଏହି ଉଂଜା ଶରୀରର ଅଂଗକୁ ଅଂଗ ଛୁଇଁ, ଖରା ଉପରେ ଖରା, ରୋଗକୁ ଦୂର କରିଥିବା ଦୃଢ଼ ଭାବରେ ମଧ୍ୟଦନ୍ତ ଭଳି ରୋଗକୁ ହଟାଉ। ଏହି ଉଂଜା ଧାରଣ କରୁଥିବା ଲୋକଙ୍କୁ ଶାପ, ମନ୍ତ୍ର, ଦୁଃଖ, ବିଷ ଅସ୍ପର୍ଶ କରିପାରେ ନାହିଁ। ଦୁଷ୍ଟ ମନ୍ତ୍ର, ଖରା ସ୍ଵପ୍ନ, ଦୁଷ୍ଟ କାର୍ଯ୍ୟ, ଅପବିତ୍ରତା, ଆଖିର ଯନ୍ତ୍ରଣାରୁ ଏହି ଉଂଜା ଆମକୁ ରକ୍ଷା କରୁ। ଏହି ଉଂଜା ଜାଣି, ମୁଁ ସତ୍ୟ କହୁଛି, ଅସତ କହୁନି: ଘୋଡା, ଗଂଧାର, ଆମେ ଏବଂ ତୁମ ଲୋକ ରକ୍ଷିତ ହେଉ। ଉଂଜାର ତିନି ଦାସ ହେଉଛନ୍ତି ଜ୍ୱର, କ୍ଷୟ ଓ ଦହନ; ପର୍ବତ ତ୍ରିକକୁଦ ତାଙ୍କର ପିତା। ଉଂଜା ତ୍ରିକକୁଦରୁ ଜନ୍ମ ନେଇ, ହିମାଳୟ ପାର୍ ହେବା ସମୟରେ ସମସ୍ତ ମନ୍ତ୍ରଦାନୀ ଓ ମନ୍ତ୍ରଦାନୀ ଚେତନାକୁ ଶାନ୍ତ କରେ। ତୁମେ ତ୍ରିକକୁଦର, କିମ୍ବା ଯମୁନାର ନାମରେ ପରିଚିତ, ତୁମର ଦୁଇ ଶୁଭ ନାମ ଦ୍ୱାରା ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର, ଉଂଜା। ପୃଥିବୀରେ, ବାୟୁ, ଆକାଶ, ତଡିତ୍, ଆଲୋକରୁ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା ଦିବ୍ୟ ସଙ୍ଖ ରତ୍ନ, ଶୁଭ୍ର ଏବଂ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଆମକୁ ଅପମୃତ୍ୟୁରୁ ରକ୍ଷା କରୁ। ଏହି ସଙ୍ଖ ଦେବତାମାନଙ୍କର ଆଗରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥିଲେ, ସାଗରରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ; ସଙ୍ଖ ଦ୍ୱାରା ଦେମନ୍ମାନଙ୍କୁ ଦଳନ କରି ଆମେ ସମସ୍ତ ବାଧାକୁ ଅତିକ୍ରମ କରୁ। ସଙ୍ଖ ଦ୍ୱାରା ରୋଗ ଓ ଦୁଷ୍ଟ ଚିନ୍ତାକୁ ଦୂର କରାଯାଉଛି; ସଙ୍ଖ ଦ୍ୱାରା ଶତ୍ରୁମାନେ ଦୂର ହେଉଛନ୍ତି; ସଙ୍ଖ ସମସ୍ତ ଦିବ୍ୟ ଔଷଧି, ଶୁଭ୍ର ରତ୍ନ, ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର। ଏହି ସଙ୍ଖ ଦିବ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଜନ୍ମ ନେଇଛି, ସାଗରରୁ ଉପସ୍ଥିତ, ନଦୀ ଦ୍ୱାରା ବହିଯାଉଛି; ଏହି ଦିବ୍ୟ ରତ୍ନ ଜୀବନର ଅତିକ୍ରମ କରୁଥିବା ରତ୍ନ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କରୁ। ସାଗରରୁ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା ଏହି ରତ୍ନ, ଭୃତ୍ର ନାଶକ ସୂର୍ଯ୍ୟରୁ ଜନ୍ମ ନେଇଛି; ସେ ଦେବତା ଓ ଦେମନ୍ମାନଙ୍କର ଅସ୍ତ୍ରରୁ ସମସ୍ତଠାରେ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର। ତୁମେ ଦିବ୍ୟ ମଣିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଏକମାତ୍ର, ସୋମାରୁ ଜନ୍ମ ନେଇଛ, ରଥରେ ଦୃଶ୍ୟମାନ, କୁଞ୍ଚରେ ଚମକୁଛ; ଦୀର୍ଘ ଜୀବନ ପାଇଁ ଆମକୁ ଉପସ୍ଥାପନ କର। ଦେବତାଙ୍କର ଶୁଭ୍ର ହାଡ଼ ଏଭଳି ହୋଇଛି; ଏହି ସଙ୍ଖ ଜଳରେ ନିଜ ତତ୍ତ୍ୱ ଅନୁଯାୟୀ ଚଳାଉଛି; ମୁଁ ତୁମକୁ ବାନ୍ଧୁଛି ଜୀବନ, ଆଲୋକ, ଶକ୍ତି, ଦୀର୍ଘ ଜୀବନ, ଶତ ବର୍ଷ ପାଇଁ; ଏହି ଶୁଭ୍ର ରତ୍ନ ତୁମକୁ ରକ୍ଷା କରୁ। ଏକ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବଳଦ ଏହି ପୃଥିବୀ, ଆକାଶ, ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରିଥିଲେ; ଏହି ବଳଦ ଛଅ ଦିଗକୁ ଧାରଣ କରିଥିଲେ; ସମସ୍ତ ଜଗତରେ ପ୍ରବେଶ କରିଥିଲେ। ଇନ୍ଦ୍ର ଏହି ବଳଦ, ଗଂଧାର ରକ୍ଷା କରେ; ତିନି ଚକ୍ର ଦାନ କରି ଗତିର ମାପ କରେ; ଏହି ବଳଦ ଭୂତ, ଭବିଷ୍ୟତ, ଜଗତକୁ ଦୁଧ ଦେଇ, ଦେବତାମାନଙ୍କର ସମସ୍ତ ବ୍ରତ ଅନୁସରଣ କରେ। ଇନ୍ଦ୍ର ମନୁଷ୍ୟ ମଧ୍ୟରେ ଜନ୍ମ ନେଇ, ଘର୍ମ ଭଳି ଜଳି ଚଳାଉଛନ୍ତି; ସେ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଗୃହରୁ ବିଚ୍ଳିତ ହେଉନି, ଦୁଃଖ ଖାଉନି, ଅନଡୁହାକୁ ଦୁଧ ଦେଇବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ଅନଡୁହା, ଯାହାକୁ ଦୁଧ ଦେଇବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, ଶୁଭ କାର୍ଯ୍ୟର ଜଗତ ଦେଇଥିଲେ; ପରିଶୁଧ୍ଧ କରୁଥିବା ଶକ୍ତି ସେକୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କରିଥିଲେ; ବର୍ଷା ତାଙ୍କର ଧାରା, ମାରୁତ ତାଙ୍କର ଅସ୍ତନ୍ତ, ଯଜ୍ଞ ତାଙ୍କର ଦୁଧ, ଦକ୍ଷିଣା ତାଙ୍କର ଦୁଧିଆ। ଯାହାର ନାୟକ ଯଜ୍ଞର ମାଲିକ୍ ନୁହେଁ, ଯାହାର ଯଜ୍ଞ ନିଜର ନୁହେଁ, ଯାହାର ଦାତା ନାହିଁ, ଗ୍ରହୀତା ନାହିଁ; ଯାହା ସମସ୍ତକୁ ଜିତିଛି, ସମସ୍ତକୁ ଧାରଣ କରୁଛି, ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଛି—ଏହି ଘର୍ମର ବିଷୟରେ ଆମକୁ କହ, ଚାରିପାଦୀ ହେଉଥିବା। ଏହି ଘର୍ମ ଦ୍ୱାରା ଦେବତାମାନେ ଶରୀର ଛାଡ଼ି ଶ୍ୱର୍ଗକୁ ଉଠିଥିଲେ, ଅମୃତତାର ନାଭିକୁ ପହଞ୍ଚିଥିଲେ; ଏହି ଘର୍ମର ବ୍ରତ ଓ ତପସ୍ୟା ଦ୍ୱାରା ଆମେ ଶୁଭ କାର୍ଯ୍ୟର ଜଗତକୁ ଅଧିଗମ କରିବାକୁ ଚାହୁଁ। ଇନ୍ଦ୍ର ରୂପରେ, ଅଗ୍ନି ଭାରବାହକ, ପ୍ରଜାପତି ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ବିରାଜ; ସମସ୍ତେ ବିଶ୍ୱ ଅଗ୍ନି, ବୈଶ୍ୱାନର, ଅନଡୁହାରେ ପ୍ରବେଶ କରିଥିଲେ; ସେ ଦୃଢ଼ କରିଥିଲେ, ଧାରଣ କରିଥିଲେ। ଏହି ଅନଡୁହାର ମଧ୍ୟଭାଗ ଯେଉଁଠି ଏହି ଭାରବାହକ ରଖାଯାଇଛି; ଯେତେ ଦୂର ପୂର୍ବରେ ରଖାଯାଇଛି, ସେତେ ଦୂର ପଶ୍ଚିମରେ ରଖାଯାଇଛି।