ଏକ ଶାନ୍ତିମୟ ରାତିରେ, ବିଶ୍ୱ ଶୟନରେ ବିନ୍ଦୁବାଇ ବିନ୍ଦୁବାଇ ଶାନ୍ତ ହେଉଛି। ମହିଳାମାନେ ଯେଉଁମାନେ ଭୂମିରେ, ଶୟନାଗାରରେ, କିମ୍ବା ଯାଉଥିବାରେ ଅଛନ୍ତି, ଏବଂ ଶୁଭ ସୁଗନ୍ଧରେ ଆବୃତ ଅଛନ୍ତି, ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ନିଦ୍ରାରେ ବିନ୍ଦୁବାଇ ଲୁହାଯାଉଛନ୍ତି। ଚଳନଶୀଳ, ଅଚଳ, ଦୃଷ୍ଟି ଏବଂ ଶ୍ୱାସର ଗ୍ରାସ, ଦେହର ସମସ୍ତ ଅଙ୍ଗ—ସମସ୍ତ ରାତିକୁ ଅତିକ୍ରମ କରି, ଏହି ଗଭୀର ଅନ୍ଧାରରେ ଏକ ଶକ୍ତି ଉପସ୍ଥିତ ଅଛି। ଯେଉଁମାନେ ବସିଛନ୍ତି, ଚଳିଛନ୍ତି, ଦଣ୍ଡ ହୋଇ ଦେଖୁଛନ୍ତି—ସେମାନଙ୍କର ଚକ୍ଷୁ ଅନ୍ଧାରରେ ବନ୍ଦ ହେଉଛି, ଏହି ଘର ଯେପରି ମୁଡ଼ି ଦିଅଯାଉଛି। ମା, ବାପା, କୁକୁର, ଘରର ମାଲିକ, ଏହି ଘରର ଲୋକମାନେ, ନାତ-ବନ୍ଧୁମାନେ—ସମସ୍ତେ ନିଦ୍ରାରେ ଲୁହାଯାଉଛନ୍ତି। ନିଦ୍ରାଦେବୀ, ତୁମର ନିଦ୍ରା ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କୁ ଶାନ୍ତ କର; ଅନ୍ୟମାନେ ସୂର୍ଯ୍ୟକୁ ଲୁହାଯାଉ, କିନ୍ତୁ ମୁଁ ଏକା ଜାଗି ରହିବି, ଅକ୍ଷତ ଏବଂ ଅକ୍ଲାନ୍ତ, ଇନ୍ଦ୍ର ପରି। ଏହି ଶକ୍ତିର ଆଦିରେ ବ୍ରହ୍ମାନ୍ ଜନ୍ମ ନେଲେ, ଦଶ ମୁଣ୍ଡ ଦଶ ମୁହାଁ ସହିତ। ସେ ପ୍ରଥମେ ସୋମ ପାନ କଲେ, ଅସ୍ୱାଦ ଵିଷ ତିଆରି କଲେ। ଯେପରି ଦିନ ଏବଂ ଜମି ଦୂର ଚାଲିଛି, ସପ୍ତ ନଦୀ ଯେପରି ଦୂର ଯାଉଛି—ଏହି ବାଣୀ, ବିଷ ନିଃସ୍ତାରକ, ଏଠାରୁ ଉଚ୍ଚାରିତ ହେଉଛି। ଗରୁଡ ଏହି ବିଷକୁ ପ୍ରଥମେ ଉଠାଇ ନେଲେ; ବିଷ ମୁଁଠ, ଅଙ୍ଗ, କିମ୍ବା ପିତାର ଅଂଶକୁ ପହଞ୍ଚିଲା ନାହିଁ। ଯେଉଁ ଜଣେ ପଞ୍ଚ ଆଙ୍ଗୁଠିରେ ବସିଛନ୍ତି, ବା ଧନୁରୁ ବାକ ହୋଇଛନ୍ତି—ଏହି ଖଣ୍ଡରୁ ବିଷକୁ ଉଚ୍ଚାରିଲି। ଖଣ୍ଡ, କଣ୍ଡ, ପତ୍ର, ହାଡ଼, ଶୂଙ୍ଗ, ଗଠା—ସମସ୍ତରୁ ବିଷକୁ ଉଚ୍ଚାରିଲି। ବାଣ, ତୀର, ତୁମର ବିଷ—ସମସ୍ତ ରସଶୂନ୍ୟ; ରସଶୂନ୍ୟ ଗଛର ଧନୁ ମଧ୍ୟ ରସଶୂନ୍ୟ। ଯେଉଁମାନେ ଅସ୍ତ୍ର ଛାଡ଼ିଛନ୍ତି, ଘାଁ ଦେଇଛନ୍ତି, ବସିଛନ୍ତି, ଛାଡ଼ି ଦେଇଛନ୍ତି—ସମସ୍ତେ ଅଶକ୍ତ ହେଉଛନ୍ତି; ବିଷପର୍ବତ ମଧ୍ୟ ଅଶକ୍ତ ହେଉଛି। ବିଷ ଉତ୍ତୋଳନ କରୁଥିବାମାନେ, ଔଷଧୀ, ପର୍ବତ, ପ୍ରାନ୍ତ—ସମସ୍ତ ଅଶକ୍ତ। ଏହି ବିଷକୁ ମୁଁ ଭାରଣ ଗଛର ଜଳଧାରଣ ଶକ୍ତି ସହିତ ଦମନ କରିଛି; ସେଠାରେ ଅମୃତ ଛିଟିଯାଇଛି—ତାହା ଦ୍ୱାରା ବିଷକୁ ଶାନ୍ତ କରିଛି। ପୂର୍ବର ବିଷ ରସଶୂନ୍ୟ, ଉତ୍ତରର ବିଷ ମଧ୍ୟ ରସଶୂନ୍ୟ; ଏହି ଦକ୍ଷିଣ ବିଷକୁ ମୁଁ ଖିର ସହିତ ନିଃପ୍ରଭ କରିଛି। ଖିର ପ୍ରସ୍ତୁତ କର, ତାକୁ ତିର୍ଯ୍ୟକ ଭାବେ ଉତ୍ତପ୍ତ ଏବଂ ପ୍ରଚୁର ପାନ କର; ଭୋକ ତୁମକୁ କ୍ଷତି କରିଛି, ଖାଅ, ତୁମେ କ୍ଷତି ହେବେ ନାହିଁ। ମୁଁ ତୁମର ମଦ୍ୟତାକୁ ମଦ୍ୟପାନୀମାନଙ୍କୁ ତୀର ପରି ଫେଲି ଦେଉଛି; ଉତ୍ତେଜିତ ତୁମକୁ ମନ୍ତ୍ର ସହିତ ଶାନ୍ତ କରିଛି। ଏଉଁ ଶବ୍ଦ ସହିତ ଏକ ଗ୍ରାମକୁ ଦମନ କରିବା ପରି, ତୁମକୁ ଦମନ କରିଛି; ଗଛ ପରି ଅଚଳ ହୁଅ, ତୁମେ କ୍ଷତି ହେବେ ନାହିଁ। ଶୁଦ୍ଧିକର୍ତ୍ତାମାନେ ତୁମକୁ ଘେରିଛନ୍ତି, ଦୂର ଏବଂ ନିର୍ମଳମାନେ; ତୁମେ ବିକିରଣ ହୋଇ ଅଚଳ ଅଛ, ତୁମେ କ୍ଷତି ହେବେ ନାହିଁ। ପ୍ରଥମ ଯେଉଁ ତୁମେ କାର୍ଯ୍ୟ କଲା, କିନ୍ତୁ ପହଞ୍ଚିଲା ନାହିଁ, ସେମାନେ ଆମ ନାୟକମାନେ କୁ କ୍ଷତି ଦେଉ ନାହିଁ; ଏହି ଆମ ପାଖରେ ରଖ। ଏକ ଶକ୍ତି ଦେହମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଦୁଧ ରଖିଛି; ସେ ଦେହମାନଙ୍କର ନାଥ ହେଲେ। ମୃତ୍ୟୁ ତାଙ୍କର ରାଜାବିଶେଷରେ ଚଳିଛି; ରାଜା ଏହାକୁ ଅନୁମୋଦନ କରନ୍ତୁ। ତୁମେ ଆଗକୁ ବଢ଼, ଅଟୁଟ ରହ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହୁଅ, ବୁଦ୍ଧିମାନ ହୁଅ, ଶତ୍ରୁକୁ ନିହତ କର; ଦେବତାମାନେ ତୁମ ପକ୍ଷରେ କଥା କହିଛନ୍ତି, ତୁମେ ଦୃଢ଼ ରହ। ସମସ୍ତ ଦେହମାନେ ଦୃଢ଼ ତାଳିରେ ରୂପରେ ଶୋଭିତ ହୋଇ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଚଳନରେ ଶୋଭା ପାଇଛନ୍ତି। ଏହି ଅସୁରର ମହାନ ନାମ; ଅମୃତ, ବହୁରୂପୀ, ଦୃଢ଼ ଭାବେ ଉଭା ଅଛି। ବାଘ ପରି ବାଘମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଚାଲ, ମହା ଦିଗ ଅତିକ୍ରମ କର; ସମସ୍ତ ଜଳ, ଦିବ୍ୟ, ଦୁଧିଆ, ତୁମକୁ ଚାହନ୍ତୁ। ଦିବ୍ୟ ଜଳମାନେ ଦୁଧ ସହିତ ଆନନ୍ଦ କରନ୍ତି, ଆକାଶ କିମ୍ବା ଭୂମିରେ—ମୁଁ ତୁମକୁ ସେମାନଙ୍କର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ସହିତ ଛିଟି ଦେଉଛି। ମୁଁ ଦିବ୍ୟ ଦୁଧିଆ ଜଳର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ସହିତ ତୁମକୁ ଛିଟିଛି; ତୁମେ ମିତ୍ରବୃଦ୍ଧିକର୍ତ୍ତା, ସବିତା ତୁମକୁ ଏହିପରି କରନ୍ତୁ। ଏହି ଶକ୍ତି ସହିତ ବାଘକୁ ଆଲିଂଗନ କରି, ସେମାନେ ସିଂହକୁ ମହା ଶୁଭ ଲାଗି ଉତ୍ସାହିତ କରନ୍ତି; ସାଗର ପରି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଦୃଢ଼ ଭାବେ ଉଭା ଅଛି, ତିଆଳା ପାଣିରେ ବାଘ ପରି ଶୁଦ୍ଧ ହେଉଛି। ଏହି ଶକ୍ତି, ସମସ୍ତ ଦେବମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଦିଆଯାଇଥିବା ପର୍ବତର ଅକ୍ଷୟ ମୁଁଠକୁ ଆସ, ସେ ଆଶ୍ରୟ ଜୀବନର ଲାଗି। ତୁମେ ମନୁଷ୍ୟଙ୍କର ରକ୍ଷକ, ଗାଁର ରକ୍ଷକ; ଘୋଡ଼ା ଏବଂ ଅଶକ୍ତମାନଙ୍କ ରକ୍ଷା ପାଇଁ ଉଭା ଅଛ। ତୁମେ ରକ୍ଷକ, ମନ୍ତ୍ର ବିରୋଧୀ, ଉଞ୍ଜା; ତୁମେ ଅମୃତ ଜାଣ, ଜୀବନର ଖାଦ୍ୟ, ହରିତ ଔଷଧ। ଯାହାର ଉଞ୍ଜା, ଦେହର ଅଙ୍ଗକୁ ଅଙ୍ଗ ଚୁଇଁ, ଦୃଢ଼ ଭାବେ ପ୍ରସାରିତ—ସେଠାରୁ ରୋଗକୁ ଦୂର କର, ଦୃଢ଼ ଏକ ମଧ୍ୟ ଦାନ୍ତ ପରି। ଅପଶପ, ମନ୍ତ୍ର, ଶୋକ, ବିଷ ପ୍ରସାରଣ—ଏହି ଉଞ୍ଜା ଧାରଣ କରୁଥିବାକୁ କ୍ଷତି କରିପାରେ ନାହିଁ। ଦୁଷ୍ଟ ମନ୍ତ୍ର, ଖରାପ ସ୍ୱପ୍ନ, ଦୁଷ୍ଟ କାର୍ଯ୍ୟ, ଅପବିତ୍ରତା, ଚକ୍ଷୁର ତୀବ୍ର ବେଦନାରୁ ରକ୍ଷା କର, ଉଞ୍ଜା। ଏହି ଉଞ୍ଜା ଜାଣି, ମୁଁ ସତ୍ୟ କହୁଛି, ଅସତ୍ୟ ନୁହେଁ: ଘୋଡ଼ା, ଗାଁ, ମୁଁ ଏବଂ ତୁମର ଲୋକକୁ ରଖିବି। ଉଞ୍ଜାର ତିନି ଦାସ—ଜ୍ୱର, କ୍ଷୟ, ଦହନ; ପର୍ବତମାନଙ୍କର ପ୍ରଥମ, ତ୍ରିକକୁଡ, ତୁମର ପିତା। ତ୍ରିକକୁଡର ଉଞ୍ଜା ହିମାଳୟ ପରେ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲା, ସମସ୍ତ ମନ୍ତ୍ରଦାତା ଏବଂ ମନ୍ତ୍ରଦେହମାନେକୁ ଦମନ କରିଥାଏ। ତୁମେ ତ୍ରିକକୁଡର, କିମ୍ବା ଯମୁନାର, ଦୁଇ ଶୁଭ ନାମ ଦ୍ୱାରା ଆମକୁ ରଖ, ଉଞ୍ଜା। ବାୟୁ, ଆକାଶ, ବିଜୁଳି, ଆଲୋକରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଉଥିବା ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଜନ୍ମା ଶଂଖ, ଶିଳ୍ପିକା, ଆମକୁ କ୍ଷତିରୁ ରଖ। ଦେବମାନେ ପୂର୍ବରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଥିଲେ, ସମୁଦ୍ରରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ; ଶଂଖ ଦ୍ୱାରା ଦେମନମାନେକୁ ବିନାଶ କରି, ସମସ୍ତ ବାଧାକୁ ଅତିକ୍ରମ କରିବାକୁ ଶକ୍ତି ମିଳିଛି। ଶଂଖ ଦ୍ୱାରା ରୋଗ ଏବଂ ଦ୍ୱେଷକୁ ଦୂର କରିବା, ଶଂଖ ଦ୍ୱାରା ଶତ୍ରୁମାନେକୁ ଦୂର କରିବା; ଶଂଖ, ସାର୍ବଜନୀନ ଔଷଧ, ଶିଳ୍ପିକା, ଆମକୁ କ୍ଷତିରୁ ରଖ।