ଏକ ଦିନ, ଏହି ବିଶ୍ୱରେ ଯେଉଁଠି ଭଲ ହୃଦୟ ଓ ଭଲ କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଥିବା ମିତ୍ରମାନେ ଆନନ୍ଦ କରୁଥିଲେ, ସେଉଁଠି ରୋଗକୁ ଦୂର କରିବା ପରେ ସେମାନେ ନିଜ ଶରୀରରେ ଶାନ୍ତି ଅନୁଭବ କରିଲେ। ଏହି ଶୁଭ ଜଗତକୁ ରାତି ପହଞ୍ଚିବାକୁ ଦିଅ, ରାତି ଆମ ପୁରୁଷମାନେ ଓ ଗୋମାନେଙ୍କୁ କ୍ଷତି ଦେଉ ନାହିଁ। ଯେଉଁଠି ଭଲ ହୃଦୟ ଓ ଭଲ କାର୍ଯ୍ୟ ଅଛି, ଯେଉଁଠି ଅଗ୍ନିକୁ ଉତ୍ସର୍ଗ ଦିଆଯାଏ, ଏହି ଶୁଭ ଜଗତକୁ ରାତି ପହଞ୍ଚିବାକୁ ଦିଅ, ତାହା ଆମ ପୁରୁଷ ଓ ଗୋମାନେଙ୍କୁ କ୍ଷତି ଦେଉ ନାହିଁ। ଏହି ଜଗତରେ ରାଜାମାନେ ଯେତେବେଳେ ଯଜ୍ଞ ଓ ଦାନର ଶୋଳଉଁ ଅଂଶ ବାଣ୍ଟିଦିଅନ୍ତି, ତେବେ ଏହି ବିଚାରକମାନେ ଯମର ସଭାରେ ବସନ୍ତି। ଏଠାରେ ଧଳା ପାଦ ଥିବା ବସ୍ତୁ ଦାନ ହେଉଥିବା ବେଳେ, ସେ ଦାନୀକୁ ସେହି ଦାୟିତ୍ୱରୁ ମୁକ୍ତ କରେ। ଏହି ବସ୍ତୁ ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରେ, ସମୃଦ୍ଧି ଦେଇଥାଏ, ଏହି ବସ୍ତୁ ଖୋଲା ଭାବରେ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ସହିତ ଦିଆଯାଏ, ଦାନକାରୀକୁ କ୍ଷତି ଦେଉ ନାହିଁ। ଯିଏ ଏହି ବସ୍ତୁକୁ ଅଂଶ ନ କାଟି ଦିଅନ୍ତି, ସେ ଏହି ଜଗତରେ ଉପରେ ଓ ତଳେ ନିଜ ସ୍ଥିତି ରଖିଛନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ସେ ଏହି ସ୍ୱର୍ଗକୁ ନେଇ ନାହିଁ, ଯେଉଁଠି ଦୁର୍ବଳମାନେ ଶକ୍ତିଶାଳୀଙ୍କୁ କର ଦେଉ ନାହିଁ। ଯିଏ ପଞ୍ଚ ରୁଟି ଓ ଧଳା ପାଦ ଥିବା ବସ୍ତୁକୁ ଦିଅନ୍ତି, ସେ ନିଜ ପିତୃମାନଙ୍କର ଅକ୍ଷୟ ଜଗତରେ ଦାନ କରି ବଞ୍ଚନ୍ତି। ଏହି ପଞ୍ଚ ରୁଟି ଓ ଧଳା ପାଦ ଥିବା ବସ୍ତୁକୁ ଦିଅନ୍ତି, ସେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଓ ଚନ୍ଦ୍ରମାଙ୍କର ଅକ୍ଷୟ ଜଗତରେ ଦାନ କରି ବଞ୍ଚନ୍ତି। ଏହି ବସ୍ତୁ ଦାନ କରିଥିଲେ, ସେ ବିଫଳ ହେଉ ନାହିଁ, ଯେପରି ମହାସାଗର କେବେ ଜଳରେ ବିଫଳ ହେଉ ନାହିଁ। ଦୁଇ ଦେବତା ଏକାଠି ବସିଥିବା ପରି, ଧଳା ପାଦ ଥିବା ବସ୍ତୁ ଦାନୀକୁ କେବେ ବିଫଳ କରେ ନାହିଁ। ଏହି ବସ୍ତୁ କିଏ ଦିଅନ୍ତି, ଏହା କିଏକୁ ଦିଆଯାଇଛି? ଇଚ୍ଛା ଇଚ୍ଛା ପାଇଁ ଏହି ବସ୍ତୁ ଦିଆଯାଇଛି। ଦାନକାରୀ ଇଚ୍ଛା, ଗ୍ରହୀତା ଇଚ୍ଛା, ଏହି ଇଚ୍ଛା ସାଗରକୁ ପ୍ରବେଶ କରିଛି। ମୁଁ ଏହି ବସ୍ତୁକୁ ଇଚ୍ଛା ସହିତ ଗ୍ରହଣ କରୁଛି; ଏହି ତୁମର ଇଚ୍ଛା। ପୃଥିବୀ ତୁମକୁ ଗ୍ରହଣ କରୁ, ଏହି ବିଶାଳ ଆକାଶ ତୁମକୁ ଗ୍ରହଣ କରୁ। ମୁଁ ନିଜ ଶ୍ୱାସ, ନିଜ ଆତ୍ମା, ନିଜ ସନ୍ତାନ ସହିତ ଗ୍ରହଣ କରି ନିଜେ ବଞ୍ଚିବାରୁ ବଞ୍ଚିତ ହେଉ ନାହିଁ। ମୁଁ ତୁମକୁ ଏକ ହୃଦୟ ଓ ଏକ ମନ କରି ଦେଉଛି, ବିରୋଧ ଦୂର କରି, ପ୍ରତ୍ୟେକ ଜଣେ ଅନ୍ୟକୁ ଗାଈ ନବଜାତ ମଝିଆକୁ ଭଲପାଇଥିବା ପରି ଭଲପାଇବେ। ପୁଅ ପିତାଙ୍କୁ ଭକ୍ତି କରିବେ, ମାତା ସହିତ ଏକ ମନ ରଖିବେ; ଜନା ଜନାକୁ ଶାନ୍ତି ଦେଇ ମୃଦୁ ଶବ୍ଦ କହିବେ। ଭାଇ ଭାଇକୁ ଘୃଣା କରିବେ ନାହିଁ, ଭଉଣୀ ଭଉଣୀକୁ ଘୃଣା କରିବେ ନାହିଁ; ଏକ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ଓ ଏକ ନିଶ୍ଚୟରେ ଏକାଠି ହୋଇ ମୃଦୁ ଶବ୍ଦ କହିବେ। ଦେବତାମାନେ ଯେପରି ଭିନ୍ନ ହେଉ ନାହିଁ, ଘୃଣା କରିବେ ନାହିଁ, ସେହି ପବିତ୍ର ଶକ୍ତି ତୁମର ଘରେ ଆଣିବାକୁ ଚାହୁଁଛି, ମାନବମାନେ ମଧ୍ୟ ଏହି ବୁଝିବାକୁ ପାରିବେ। ପ୍ରବୁଦ୍ଧ ବୃଦ୍ଧମାନେ ଏକାଠି ଏକ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ଚାଲିବେ, ଏକାଠି ମୃଦୁ ଶବ୍ଦ କହିବେ; ଏପରି ମୁଁ ତୁମକୁ ଏକ ମନ କରି ଦେଉଛି। ତୁମର ପାନିଅ ଏକ, ଖାଇବା ଏକ; ମୁଁ ତୁମକୁ ଏକ ଜୁଆରେ ଚୋଉଛି। ଏକାଠି ମନରେ ଅଗ୍ନିକୁ ପୂଜନ କର, ଚକ୍ରର ମଧ୍ୟରେ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ତୀର ଯେପରି ଏକାଠି ହୋଇଥାଏ। ମୁଁ ତୁମମାନେ ଏକ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ଓ ଏକ ମନ କରି ଦେଉଛି, ସମସ୍ତେ ଏକାଠି ହୋଇ ସମ୍ମତିରେ ରୁହ, ଅମରତ୍ୱକୁ ରକ୍ଷା କରୁଥିବା ଦେବତାମାନେ ପରି; ସନ୍ଧ୍ୟା ଓ ପ୍ରଭାତରେ ଭଲ ମନ ରଖ। ହେ ଦେବତାମାନେ, ବୃଦ୍ଧାବସ୍ଥା ଦୂର କର; ହେ ଅଗ୍ନି, ଶତ୍ରୁତା ଦୂର କର; ସମସ୍ତ ପାପ ଦୂର କର, ଶରୀର ଶୋଷଣ ଓ ଅପୂର୍ଣ୍ଣ ଜୀବନ ଦୂର କର। ପବିତ୍ର ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଅଗ୍ନି ଶତ୍ରୁତା ଦୂର କରେ, ପାପ କାର୍ଯ୍ୟ ଦୂର କରେ; ସମସ୍ତ ପାପ ଦୂର କର, ଶରୀର ଶୋଷଣ ଓ ଅପୂର୍ଣ୍ଣ ଜୀବନ ଦୂର କର। ଗୃହପାଳିତ ପଶୁମାନେ ଜଙ୍ଗଲି ପଶୁମାନଙ୍କୁ ଦୂର କର, ତିବ୍ର ତୃଷ୍ଣା ଦୂର କର; ସମସ୍ତ ପାପ ଦୂର କର, ଶରୀର ଶୋଷଣ ଓ ଅପୂର୍ଣ୍ଣ ଜୀବନ ଦୂର କର। ଏଠାରେ ଦିବା ଓ ପୃଥିବୀ ମୋତେ ଦୂର ରହୁ, ମାର୍ଗଗୁଡିକ ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ଯାଉ; ସମସ୍ତ ପାପ ଦୂର କର, ଶରୀର ଶୋଷଣ ଓ ଅପୂର୍ଣ୍ଣ ଜୀବନ ଦୂର କର। ତ୍ୱଷ୍ଟ୍ରୁ ଝିଅକୁ ପତିଙ୍କ ସହିତ ଯୋଡିଦେଇଛି, ଏହିପରି ସମସ୍ତ ଜଗତ ଆଗକୁ ଚାଲିଛି; ସମସ୍ତ ପାପ ଦୂର କର, ଶରୀର ଶୋଷଣ ଓ ଅପୂର୍ଣ୍ଣ ଜୀବନ ଦୂର କର। ଅଗ୍ନି ଶ୍ୱାସକୁ ଏକାଠି ରଖିଛି, ଚନ୍ଦ୍ରମା ଶ୍ୱାସ ସହିତ ଯୋଡିଅଛି; ସମସ୍ତ ପାପ ଦୂର କର, ଶରୀର ଶୋଷଣ ଓ ଅପୂର୍ଣ୍ଣ ଜୀବନ ଦୂର କର। ଦେବତାମାନେ ଶ୍ୱାସ ସହିତ ସମସ୍ତ ଶକ୍ତି, ସୂର୍ଯ୍ୟକୁ ଚାଲିଅଛନ୍ତି; ସମସ୍ତ ପାପ ଦୂର କର, ଶରୀର ଶୋଷଣ ଓ ଅପୂର୍ଣ୍ଣ ଜୀବନ ଦୂର କର। ଶ୍ୱାସ ସହିତ, ଯେଉଁମାନେ ଜୀବନ ଦେଉଛନ୍ତି, ସେମାନେ ଜୀବନ କର, ମୃତ୍ୟୁ ହେଉ ନାହିଁ; ସମସ୍ତ ପାପ ଦୂର କର, ଶରୀର ଶୋଷଣ ଓ ଅପୂର୍ଣ୍ଣ ଜୀବନ ଦୂର କର। ଜୀବନ ସହିତ ଏଠାରେ ରୁହ, ଶ୍ୱାସ ରୁହ, ମୃତ୍ୟୁ ହେଉ ନାହିଁ; ସମସ୍ତ ପାପ ଦୂର କର, ଶରୀର ଶୋଷଣ ଓ ଅପୂର୍ଣ୍ଣ ଜୀବନ ଦୂର କର। ଉଦ୍ଭିଦର ରସ ସହିତ, ଦୀର୍ଘ ଓ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଜୀବନ ସହିତ; ସମସ୍ତ ପାପ ଦୂର କର, ଶରୀର ଶୋଷଣ ଓ ଅପୂର୍ଣ୍ଣ ଜୀବନ ଦୂର କର। ପର୍ଜନ୍ୟର ବୃଷ୍ଟି ତଳେ ଅମର ହୋଇ ରୁହ; ସମସ୍ତ ପାପ ଦୂର କର, ଶରୀର ଶୋଷଣ ଓ ଅପୂର୍ଣ୍ଣ ଜୀବନ ଦୂର କର। ଆରମ୍ଭରେ, ବ୍ରହ୍ମା ସବୁଠୁ ପ୍ରଥମେ ଜନ୍ମ ନେଲେ; ତାଙ୍କୁ ଦେଖି ଶୁଭ୍ର ଓ ଚମକୁଥିବା ହ୍ରସ୍ତ୍ର ଶ୍ଲୋକ ବିଶ୍ୱରେ ବିସ୍ତାର ହେଲା। ତାଙ୍କର ଗଭୀର ନିମ୍ନ ଭିତି ଏହି ବିଶ୍ୱର ଆଦର୍ଶ, ଏହା ଅସ୍ତିତ୍ୱ ଓ ଅନସ୍ତିତ୍ୱର ଗର୍ଭ। ଏହି ପୂର୍ବଜ ଅଞ୍ଚଳ ପ୍ରଥମେ ବିସ୍ତାର ହେଲା, ଏହି ଜଗତର ପ୍ରଥମ ଜନ୍ମିତା ପାଇଁ ଏହି ଅଞ୍ଚଳ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ ହେଲା; ତେଣୁ ସେମାନେ ଏହି ଚମକୁଥିବା, ଆମନ୍ତ୍ରଣ ଓ ଶ୍ରୀମୟ ଉଷ୍ଣତାକୁ ପ୍ରଥମ ଧାରଣ କରି ବିସ୍ତାର କରନ୍ତି। ଯିଏ ଜନ୍ମ ନେଲେ, ସେ ଜ୍ଞାନୀ, ଏହି ବିଶ୍ୱର ନିକଟତମ; ସେ ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କର ଜନ୍ମକୁ ବିଭେଦ କରେ; ବ୍ରହ୍ମା ନିଜ ନିୟମରେ ଉପରେ ଓ ତଳେ ଥିବା ବ୍ରହ୍ମାକୁ ଉତ୍ଥାନ କରିଲେ।