ଏକ ପବିତ୍ର ନଦୀପଥର କୁଳରେ, ତାହାର ରକ୍ଷାକାରୀମାନେ ଚେତନ୍ନ ଭାବେ ପାଳି ଦେଉଛନ୍ତି, ସେମାନେ ଶଙ୍ଖ ଫୁଙ୍କି ଆପଣା ଉପସ୍ଥିତିର ଘୋଷଣା କରୁଛନ୍ତି। ଏହି ସମୟରେ ଏକ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଘୋଡ଼ାର ଆଗମନ ଘଟିଛି—ଏହା ତାଙ୍କର ମହାନ ଯାତ୍ରା। ସେ ତାଙ୍କ ସଙ୍ଗୀ ସହିତ ମିଶି ଉଦ୍ୟମ କରୁଛି। ଘରର ମଧ୍ୟରେ ଏକ ନାରୀ ଅଛନ୍ତି, ଯିଏ ଗୋଧନରେ ସମୃଦ୍ଧ, ଗାଈମାନେ ଯେଉଁଠିଯାଆନ୍ତି ସେଉଁଠି ଯାଆନ୍ତି। ପୁରୁଷ ଏଠି କୁଷ୍ଠ ଘାସ ଉପରେ ଶୟନ କରିଛନ୍ତି। ଏଠି ଏକ ନବଯୁବକ ପକ୍ଷୀ ବାନ୍ଧାଯାଇଛି, ଏହିପରି କୁହାଯାଏ। ତାଙ୍କର ପାପଗୁଡ଼ିକୁ ବନ୍ଧି ଦିଆଯାଇଛି, ଏହିପରି କୁହାଯାଏ। ଏଠି କେବିକା ଜାଗ୍ରତ ହୋଇଛି। ଘୋଡ଼ାର ପାଳି ଗାଈର ଖୁର ଚିହ୍ନ ପାଖରେ ଆସିଛି। ସେ ଗରୁଡ଼ର ମାଲିକା। ଏଠି ଜିହ୍ୱା ନିରୋଗ ଓ ସ୍ୱସ୍ଥ। ଏବେ ପ୍ରଶ୍ନ ହେଉଛି—ହେ ମହାନ, କିଏ ଅନେକ ବାଣ ଧାରଣ କରିଛନ୍ତି? କିଏ କଳା ଗାଈର ଦୁଧ ଧାରଣ କରିଛନ୍ତି? କିଏ ଧଳା ଗାଈର ଦୁଧ ଧାରଣ କରିଛନ୍ତି? କିଏ ଅନ୍ଧକାର ଗାଈର ଦୁଧ ଧାରଣ କରିଛନ୍ତି? ଏହି ପ୍ରଶ୍ନ ପଚାର, କେଉଁଠି ଅଛି ତାହା ଜାଣ। ରନ୍ଧା ଓ ପକା ନେଇ ପଚାର। ଯେଉଁଠି ଯୋଗୀମାନେ ଅଛନ୍ତି, ସେଉଁଠି ଯବ ଚାଷୀ କୁଭି ପାତ୍ର ନେଇ ଚାଲିଯାନ୍ତି। ଯେଉଁମାନେ ନିଶ୍ଚଳ ଅଛନ୍ତି, ସେମାନେ କୂଆଁ ଖୋଦନ୍ତି। ଆମଣକା ହେଉଛି ମଣତ୍ସକା। ହେ ଦେବ, ତୁମେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ସମ ଅପରିମିତ। ଏହି ନିବେଦନ ପଞ୍ଚ ଭାଗରେ ପ୍ରସ୍ତୁତ। ସେ ପୁରସ୍କାର ଲାଗି ଦୌଡ଼ିଯାଉଛନ୍ତି। ଏକ ଶଙ୍ଖ ଉଦିତ ହୋଇଛି। ସଙ୍ଗୀ ତୁମକୁ କ୍ଷତି ନଦିଅନ୍ତୁ, ତାହା ଜାଣି ନପାରନ୍ତୁ। ସେମାନେ ଗାଈର ବଛଡ଼ା ପାଖକୁ ଯାଆନ୍ତି। ଯିଏ ଖାଦ୍ୟ ଓ ପାନୀୟ ଜାଣନ୍ତି, ସେଉଁଠି ଦିଅ। ଏବେ ସବୁଠି ଚଳନ ଚଳିଛି, ଏହିପରି ଚଳିଛି। କୁକୁର ଆମ ପାଇଁ ଦୃଢ଼ ହେଉ, ସ୍ଥିର ହେଉ। ମାପ ଦଣ୍ଡ ସ୍ଲିମ୍, କିମ୍ବା ଏହି ସ୍ଲିମ୍ ମାପ ଦଣ୍ଡ। ‘ଆମିନୋନିତି’ କୁହିଲେ ଶୁଭ ହୁଏ। ତାହାର ପୁନରାବୃତ୍ତି ଭଙ୍ଗ ଆଣେ। ଭାଗ୍ୟ ନେଇ ବରୁଣ ଯାଆନ୍ତି। ଶତ ଭାରତୀ ଶକ୍ତି ଅଛି। ଶତ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଘୋଡ଼ା, ଶତ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ରଥ, ଶତ ସୁବର୍ଣ୍ଣ କୁହାଡ଼ି, ଅହୁଳ, କୁସ, ବର୍ତ୍ତକା। ଏହା ଖୁର ଦ୍ୱାରା ମିଶାଯାଏ। ଏଠି ଜଙ୍ଗଲ ସହିତ ଜନାନୀ ଆସନ୍ତି। ନୃଗଣ ମାନେ ତାଙ୍କ ନୌକାକୁ ଧରିନେଇଛନ୍ତି।