ବିଶାଳ ଆକାଶର ମହାନ ଋଷି ଅଥର୍ବଣ ଏହିପରି କହିଛନ୍ତି—ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ନିଜେ ନିଜ ପରିଚୟ ହେଉଛ। ମାତରିଶ୍ୱାନ ଓ ଭବରୀ ନାମକ ଦୁଇ ଭଉଣୀ ତୁମକୁ ପ୍ରେରଣା ଦେଉଛନ୍ତି ଓ ତାଙ୍କର ଶକ୍ତିରେ ତୁମେ ବିକଶିତ ହେଉଛ। ଦେବତାଙ୍କର ଏକ ଅଦ୍ଭୁତ ଚିହ୍ନ ଭାବରେ, ଏକ ଦୀପ୍ତିମାନ ଆକୃତି ସୂର୍ଯ୍ୟ ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ଉଦିତ ହୁଏ। ସେ ଦିନର ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ତାଙ୍କର ମହିମା ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଅତିକ୍ରମ କରେ, ଅନ୍ଧକାରକୁ ଦୂର କରେ, ଏବଂ ଅସୁବିଧାକୁ ହଟାଇ ଦିଏ। ଦେବତାଙ୍କର ଏହି ଅଦ୍ଭୁତ ଆକୃତି ଉଦିତ ହେଉଛି—ଏହି ସୂର୍ଯ୍ୟ ମିତ୍ର, ବରୁଣ ଓ ଅଗ୍ନିଙ୍କର ଦୃଷ୍ଟି। ସୂର୍ଯ୍ୟ ଆକାଶ, ପୃଥିବୀ ଓ ମଧ୍ୟମ ଲୋକକୁ ପୂର୍ଣ୍ଣ କରିଛି; ସେ ସମସ୍ତ ଚଳନ ଓ ଅଚଳ ପ୍ରାଣୀଙ୍କର ଆତ୍ମା। ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଜଣେ ଯୁବକ ଯେପରି ଏକ କୁମାରୀଙ୍କ ପାଖକୁ ଯାଏ, ସେପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଉଷାକୁ ଅନୁସରଣ କରେ। ଏଠାରେ, ଦେବତାଙ୍କୁ ଭକ୍ତି କରୁଥିବା ଲୋକେ ଶୁଭ କାର୍ଯ୍ୟରେ ଶୁଭ ଉତ୍ତର ଦେଇ, ଯୁଗକୁ ଅଗ୍ରସର କରନ୍ତି। ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ଆମର ଶକ୍ତି ଓ ପୁରୁଷାର୍ଥ; ଶତଶକ୍ତିମାନ, ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଅତିବୁଦ୍ଧିମାନ। ଯୁଦ୍ଧରେ ବିଜୟୀ ବୀରକୁ ଆମକୁ ଦିଅ। ହେ ଦୟାଳୁ, ତୁମେ ଆମର ପିତା; ଶତଶକ୍ତିମାନ, ତୁମେ ଆମର ମାତା; ଏହିଠାରୁ ଆମେ ତୁମ ଦୟାକୁ ଅନ୍ୱେଷଣ କରୁଛୁ। ହେ ଅନେକ ଥର ଅନୁଷ୍ଠିତ, ବଳଶାଳୀ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମ ପାଇଁ ତୁମେ ବୀରତା ଦିଅ। ଗୋମାନେ ମିଳନ ସ୍ଥଳରେ ମଧୁର ସ୍ୱାଦର ଦୁଧ ପିଉଛନ୍ତି; ସେମାନେ ବଳଶାଳୀ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ସହ ଆନନ୍ଦ କରନ୍ତି। ଏହି ଚିତ୍ରବର୍ଣ୍ଣୀ ଗୋମାନେ ସୋମ ତୟାରି କରନ୍ତି, ପ୍ରିଷ୍ଣି ଗାଁଁ, ଯେଉଁମାନେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କର ପ୍ରିୟ, ତାଙ୍କର ବଜ୍ର ଓ ବାଣକୁ ଉତ୍ସାହିତ କରନ୍ତି। ସେମାନେ ଶୁଭ ଶାସନକୁ ଅନୁସରଣ କରନ୍ତି। ଭକ୍ତି ଓ ଶକ୍ତି ସହିତ, ଏହି ଜ୍ଞାନୀମାନେ ତାଙ୍କୁ ସେବା କରନ୍ତି; ସେମାନେ ତାଙ୍କର ପ୍ରାଚୀନ ବ୍ରତ ଅନୁସରଣ କରିଛନ୍ତି। ଆମର ଗୀତ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ଗଞ୍ଜିଉ; ଯାହା ପାଇଁ ସୋମ ଚାପାଯାଇଛି, କବିମାନେ ତାଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରନ୍ତୁ। ଯେଉଁଠାରେ ସମସ୍ତ ଧନ ଅଛି, ସେଠାରେ ସପ୍ତ ସମ୍ମିଳନ ଆନନ୍ଦ କରନ୍ତି—ସୋମ ଚାପିବା ବେଳେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଆମେ ଡାକୁ। ତ୍ରିକଦ୍ରୁକ ଉତ୍ସବରେ, ଦେବତାମାନେ ଜାଗୃତ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ବଳି ଦେଇ ସମ୍ମାନ କରିଛନ୍ତି; ଆମର ଗୀତ ତାଙ୍କୁ ବଡ କରୁ। ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଯେ ସୋମ ତୁମେ ବିଷ୍ଣୁ, ତୃତ ଆପ୍ତ୍ୟ କିମ୍ବା ମାରୁତମାନେ ସହ କୁଭୋଗ କରିଛ, କିମ୍ବା ଦୂର ସାଗର କୂଳେ ଯେଉଁ ଆନନ୍ଦ ଉପଭୋଗ କରିଛ, ଏହି ସୋମ ରସ ଆମର ପାଇଁ ଉପଭୋଗ କର। ହେ ଯଜ୍ଞକର୍ତ୍ତାଙ୍କର ସମର୍ଥକ, ଯେଉଁ ବେଳେ ସୋମ ଚାପାଯାଏ କିମ୍ବା ଯେଉଁ ବେଳେ ତୁମେ ସ୍ତୁତିରେ ଆନନ୍ଦିତ, ଏହି ରସରେ ଆନନ୍ଦ କର। ହେ ଭୃତ୍ରସୁଦନ, ଆଜି ଯାହା କିଛି ଉଦିତ ହେଇଛି, ଏଠାକୁ ସୂର୍ଯ୍ୟ ସମେତ—ସମସ୍ତ ତୁମ ଅଧୀନ। ହେ ଶୁଭଙ୍କ ନାଥ, ଯଦି ତୁମେ ଭାବୁଛ, 'ମୁଁ ଅଜୟ', ସେହିଠାରେ ଏହିଠାରେ ସତ୍ୟ ଅଛି। ଦୂରେ କିମ୍ବା ନିକଟରେ ଯେଉଁ ସମସ୍ତ ସୋମ ଚାପାଯାଉଛି, ତୁମେ ସେମାନେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଉପଲବ୍ଧ କର। ଇନ୍ଦ୍ର, ଦୁଇ ପାର୍ଶ୍ୱର ଉପରେ ଶ୍ରବଣ ଦିଅ; ଏହି କଥା ପାଖକୁ ଆସ। ଦୟାଳୁ ଏବଂ ଜ୍ଞାନୀ ତୁମେ, ସୋମ ପାନ ପାଇଁ ଏଠାରେ ଆସ। ଏହି ଦୀପ୍ତିମାନ ବୃଷଭ ପାଇଁ ଦୁଇ ଦେବୀ ଶକ୍ତିର ଆସନ ତିଆରି କରିଛନ୍ତି; ତୁମେ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ମୂର୍ତ୍ତି ଭାବେ ସେଠାରେ ବସ, କାରଣ ତୁମର ମନ ସୋମକୁ ଚାହେ। ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ଆଦିଠାରୁ ଅପୂର୍ବ, ସମାନ ବା ପ୍ରତିଦ୍ୱନ୍ଦ୍ୱୀ ନାହିଁ; ଯୁଦ୍ଧରେ ବିଜୟ ପ୍ରାପ୍ତି ତୁମ ଇଚ୍ଛା। ଧନୀ ବନ୍ଧୁ ମିଳେ ନାହିଁ, କିନ୍ତୁ ତୁମର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଘୋଡା ଦୁଧ ପିଉଛି। ତୁମେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ କାର୍ଯ୍ୟ କଲେ, ସଭାରେ ପିତା ପରି ଡାକାଯାଉଛ। ମୁଁ ମୋ ବାପାଙ୍କଠାରୁ ଅମୃତ ଜ୍ଞାନ ନେଇଛି; ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଜନ୍ମ ନେଇଛି। ପ୍ରାଚୀନ ଚିନ୍ତାଧାରା ସହିତ, କାନ୍ବମାନେ ଯେପରି ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଶକ୍ତି ଦେଇଥିଲେ, ମୁଁ ମଧୁର ସ୍ତୁତି ରଚନା କରେ। ଯେଉଁ ଋଷିମାନେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରିନାହାନ୍ତି କିମ୍ବା କରିଛନ୍ତି, ତୁମେ ମୋ ପାଇଁ ବିକଶିତ ହୁଅ। ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମେ ତୁମ ଅନୁଗ୍ରହରୁ ବଞ୍ଚିତ ହେବାକୁ ଚାହୁଁ ନାହିଁ; ଶତ୍ରୁ ଦଳନକାରୀ, ଆମେ ଛାଡ଼ାଯାଇଥିବା ବନ ଭଳି ହେବାକୁ ଚାହୁଁ ନାହିଁ। ଭୃତ୍ରସୁଦନ, ଆମେ ଶକ୍ତିହୀନ ହେବାକୁ ଚାହୁଁ ନାହିଁ, ଅନ୍ୟଙ୍କ ଅଧୀନ ହେବାକୁ ଚାହୁଁ ନାହିଁ; ଶୁଭମାନେ ମଧ୍ୟରେ ତୁମ ଦାନରେ ଆନନ୍ଦିତ ହୋଇ ଆମେ ପ୍ରଶଂସା କରିବାକୁ ଚାହୁଁ। ଇନ୍ଦ୍ର, ସୋମ ପିଉ, ଏହା ତୁମକୁ ଆନନ୍ଦ ଦିଅ। ଯେଉଁ ସୋମ ପାଷାଣ ଦ୍ୱାରା ଚାପାଯାଇଛି, ଘୋଡା ପ୍ରେମୀ ଇନ୍ଦ୍ର, ଏହି ଭଲ ନିୟନ୍ତ୍ରିତ ରସ ଉପଭୋଗ କର। ତୁମର ଯେଉଁ ଉଲ୍ଲାସ, ଏହି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଅବସ୍ଥା, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ଭୃତ୍ରମାନେକୁ ହନନ କର, ଏହା ତୁମକୁ ମଦମସ୍ତ କରୁ। ଦୟାଳୁ, ଏହି ମୋର ପ୍ରାର୍ଥନା ଶୁଣ, ଯାହା ଭାସିଷ୍ଠ କହିଛନ୍ତି; ସଭାରେ ଏହି ପ୍ରାର୍ଥନା ଗ୍ରହଣ କର। ହେ ବଳଶାଳୀ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମ ସମସ୍ତ ସୁରକ୍ଷା ସହ ଏଠାରେ ଧ୍ୟାନ ଦିଅ; ଆମେ ତୁମକୁ ଅନୁସରଣ କରୁଛୁ, ଧନର ଜ୍ଞାନୀ, ଖ୍ୟାତିଶାଳୀ। ତୁମେ ଘୋଡାର ନାଥ, ବହୁ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିବା, ଗୋଧନର ମାଲିକ, ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଧନର ଦାତା; ଦାନ ରୋକିବା ଯୋଗ୍ୟ ନୁହେଁ—ମୁଁ ଯାହା ଚାହେ, ତୁମେ ଦିଅ। ଦେବତାଙ୍କ ପାଇଁ, ଯଜ୍ଞରେ ଓ ସଭାରେ, ଅରଣ୍ୟବାସୀ ମଧ୍ୟ ଧନ ପାଇଁ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଡାକନ୍ତି। ତାଙ୍କର ମହିମା ଦ୍ୱାରା, ଇନ୍ଦ୍ର ଦୁଇ ଜଗତକୁ ବିସ୍ତାର କରିଛନ୍ତି; ସୂର୍ଯ୍ୟକୁ ଉଦିତ କରିଛନ୍ତି। ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ ଇନ୍ଦ୍ର ମଧ୍ୟରେ ଅବସ୍ଥିତ; ଚାପାଯାଇଥିବା ସୋମ ଇନ୍ଦ୍ରରେ ପ୍ରବାହିତ। ମୁଁ ପୁରାତନ ସ୍ତୋତ୍ର ପଢ଼ିଛି; ଏହି ସ୍ତୁତି ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଉପହାର ହେଉ। ଧର୍ମର ଅନେକ ଉଚ୍ଚ ସତ୍ୟ ଅନୁସରିତ; କବିଙ୍କର ମେଘ ଝରିଛି। ଦ୍ରୁତ ଅନୁପ୍ରେରିତମାନେ ମଧୁର ଓ ଘୃତମୟ ଗୀତ ଗାଇଛନ୍ତି। ଆମ ପାଇଁ ଧନ, ପୁରୁଷାର୍ଥ ଓ ବଳ ବିସ୍ତାରିତ; ଆମ ପାଇଁ ଚାପାଯାଇଥିବା ସୋମ ପ୍ରବାହିତ। ଯେଉଁ ସମୟରେ, ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମକୁ ପୂର୍ବ, ପଶ୍ଚିମ, ଉତ୍ତର, ଦକ୍ଷିଣରୁ ମନୁଷ୍ୟମାନେ ଡାକନ୍ତି, ସେଠି ତୁମେ ସହାୟତା ପାଇଁ ଉପସ୍ଥିତ; ତୁମେ ଟୁର୍ବଶଙ୍କ ପ୍ରତିରକ୍ଷକ।