ଏକ ସମୟର କଥା, ଦେବତାମାନେ ଏବଂ ମନୁଷ୍ୟମାନେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଗୁରୁତ୍ୱ ଏବଂ ପ୍ରଶଂସା ସହିତ ଡାକୁଥିଲେ। ତାଙ୍କର ରଥ ଦୃଢ଼ ଏବଂ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଘୋଡ଼ାମାନେ ସୁନିୟୋଜିତ; ତାଙ୍କର ହାତରେ ଚିରଞ୍ଜୀବ ବଜ୍ର ଧରିଛନ୍ତି। ଏଇ ରାଜା, ସୁମାର୍ଗରେ ଚଳନ କରନ୍ତୁ, ଆମ ପାଇଁ ତୁମ ଶୌର୍ୟ ବୃଦ୍ଧି ପାଉ। ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଧାରଣ କରୁଥିବା ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଦେବତାମାନେ, ଯିଏ ସତ୍ୟ ଶକ୍ତିର ସୂର୍ଯ୍ୟ, ସେମାନେ ତାଙ୍କୁ ଆମ ସଭାକୁ ଆଣନ୍ତୁ। ଏଇପରି, ଏଇ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଏବଂ ଜ୍ଞାନୀ ଭଗବାନ, ତୁମେ ପାତ୍ରରେ ବିରାଜିତ; ତୁମ ଶକ୍ତି ଧାରଣ କର, ଯେପରି କେନିପାନମାନେ ସଦା ବୃଦ୍ଧି ଲାଭ କରନ୍ତି। ଆମ ପାଖକୁ ଧନ-ସମୃଦ୍ଧି ଆସୁ, ମୁଁ ତୁମକୁ ସ୍ତୁତି କଲି। ଆମ ପାଇଁ ତୁମ ଅନୁଗ୍ରହ ଓ ସୋମ ଯଜ୍ଞର ଆଶୀର୍ବାଦ ଆଣ। ଏଇ ପବିତ୍ର କୁଶରେ ବସ, ଅଜୟ, ତୁମର ପାତ୍ରଗୁଡ଼ିକ ଧର୍ମରେ ସ୍ଥିତ। ପୃଥକ୍ ଭାବରେ, ପ୍ରଥମ ଦେବୀୟ ଉଚ୍ଚାରଣ ଅତି ଦୁର୍ଜୟ ବସ୍ତୁକୁ ଖ୍ୟାତି ଦେଇଛି। ଯେଉଁମାନେ ବଳି ନୌକାରେ ଚଢ଼ିପାରିଲେ ନାହିଁ, ସେମାନେ କେନିପମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବସିପାରିଲେ ନାହିଁ। ଦୂରରେ ଥିବା, ଅନ୍ୟ ପାରରେ ଥିବା ଲୋକମାନେ ଦୂରେ ରୁହନ୍ତୁ—ଯାହାଙ୍କର ଘୋଡ଼ା ଭଲ ଭାବେ ଯୋଗ ହୋଇନାହିଁ। ଏହିପରି, ଆଗରେ କିମ୍ବା ପଛରେ ଥିବାମାନେ ବି ଅନେକ ମାର୍ଗ ଓ ଖାଦ୍ୟ ଥିବା ଜାଗାରେ ଅଗ୍ନିରେ ଉପସ୍ଥିତ ହୁଅନ୍ତି। ଯେତେବେଳେ କମ୍ପିଥିବା ପର୍ବତକୁ ଧାରଣ କରାଗଲା, ଆକାଶ ଗଜଗଜାଇଲା ଓ ମଧ୍ୟଲୋକ ଉତ୍ପାତ ହେଲା; ପ୍ରଜ୍ଞାବାନ ଦେବତା ନିକଟକୁ ଆସି, ଦୁଇଟିକୁ ସ୍ଥିର କଲେ, ଏବଂ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଭଗବାନ ସୋମ ପିଇ ଷ୍ଟୁତି କଲେ। ମୁଁ ତୁମ ପାଇଁ ଏହି ଭଲ ତାଡ଼ ଧରିଛି, ଯାହାଦ୍ୱାରା ତୁମେ ମଘବାନକୁ ଆଘାତ କର, ତାଙ୍କର ଖୁର ଭାଙ୍ଗ; ଏହି ବଳିରେ ଚିପି ଦିଆଯାଇଥିବା ସୋମ ତୁମର ଅଂଶ ହେଉ, ମଘବାନ, ଏହି ଅଂଶ ପାଇଁ ସଚେତନ ରୁହ। ଏହି ବଳି ଓ ସମସ୍ତ ଖାଦ୍ୟ, ଗାଈ ଓ ଯବ ସହିତ, ହେ ବହୁ ପ୍ରାର୍ଥିତ, ଭୁଖ ଓ ସମସ୍ତ କ୍ଷତିକୁ ଦୂର କର; ଆମେ ଆମ ନେତାମାନେ ସହିତ ନିଜ ଶକ୍ତିରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଧନ ଜିତିବା। ବୃହସ୍ପତି ଆମକୁ ପଛ, ଉପର, ତଳ ଓ ସମସ୍ତ କ୍ଷତିରୁ ରକ୍ଷା କରୁନ୍ତୁ; ଇନ୍ଦ୍ର ଆଗ ଓ ମଧ୍ୟରେ ଆମକୁ ମିତ୍ର ସ୍ୱରୂପ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ। ତିନି କାଠର ଚାପରେ, ଯବ ମୁଣ୍ଡରେ ଧରିଥିବା ମହାବଳୀ ମହିଷ, ବହୁତ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ନିଜ ଇଚ୍ଛାରେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଚିପି ଦିଆଯାଇଥିବା ସୋମ ପିଇଥିଲେ; ସେ ଏହି ମହତ କାର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ ଆନନ୍ଦିତ ହେଲେ, ଦେବତା ଦେବତାଙ୍କ ସହିତ, ସତ୍ୟ ଇନ୍ଦ୍ର ଏବଂ ସତ୍ୟ ସୋମ ସହିତ। ଇନ୍ଦ୍ର ପାଇଁ ଶକ୍ତିର ଗୀତ ଗାଅ, ରଥଚାଳକଙ୍କୁ ଆଗରେ ପ୍ରଶଂସା କର; ସଭା ଓ ସଂଗ୍ରାମରେ, ହେ ବୃତ୍ର ନାଶକ, ଆମ ପ୍ରେରଣା ହେଉ; ଅନ୍ୟମାନଙ୍କର ଧନୁର ତାର ମାଟିରେ ଭାଙ୍ଗିଯାଉ। ତୁମେ ନଦୀମାନେକୁ ମୁକ୍ତ କଲ, ତଳେ ଅସୁର ସର୍ପକୁ ମାରିଦେଲ; ତୁମେ ଅଜୟ ଭାବରେ ଜନ୍ମ ନେଲ, ଇନ୍ଦ୍ର, ସମସ୍ତ ଧନର ଅଧିକାରୀ; ଆମେ ତୁମକୁ ଆଲିଙ୍ଗନ କରୁ, ଅନ୍ୟମାନଙ୍କର ଧନୁର ତାର ମାଟିରେ ଭାଙ୍ଗିଯାଉ। ସମସ୍ତ ଶତ୍ରୁମାନେକୁ ଚିତ୍ତିକର, ଶତ୍ରୁମାନେ ନଶ୍ଟ ହେଉ, ଆମର ଚିନ୍ତା ହରାଇଯାଉ ନାହିଁ; ଯେ ଶତ୍ରୁ ଆମକୁ କ୍ଷତି କରିବାକୁ ଚାହେଁ, ତାଙ୍କ ପାଇଁ ନଶ୍ଟ ନିର୍ଦ୍ଧାରଣ କର, ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମର ଯାହା ଦାନ, ଧନ ଦାତା; ଅନ୍ୟମାନଙ୍କର ଧନୁର ତାର ଭାଙ୍ଗିଯାଉ। ଏହି ତୀକ୍ଷ୍ଣ, ଅପରାଜିତ ଆକ୍ରମଣରୁ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର; ସମସ୍ତ କ୍ଷତି ଦୂର କର, ଏଠାରେ ଆମକୁ ମୁକ୍ତ କର; ଇନ୍ଦ୍ର, ଅନ୍ୟ ଉପାସକମାନେ ତୁମକୁ ବାଧା ଦେଉ ନାହିଁ, ଏହି ଚିପି ଦିଆଯାଇଥିବା ନିବେଦନ ତୁମ ପାଇଁ। ତୁମ ପାଇଁ ଏହି ନିବେଦନ, ତୁମ ପାଇଁ ଆଘ୍ରାନ୍ତି; ତୁମକୁ ଉଦ୍ଧତ କଣ୍ଠରେ ସ୍ତୁତି କରାଯାଉଛି; ଏହି ବଳିରେ ଆଜି ଆନନ୍ଦିତ ହୁଅ, ସମସ୍ତ ଜାଣି, ଏଠାରେ ସୋମ ପିଉ। ଯିଏ ଉତ୍ସୁକ ମନ ଓ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୃଦୟରେ ଦେବତା ପାଇଁ ସୋମ ଚିପିଥାଏ, ଇନ୍ଦ୍ର ତାଙ୍କର ଗାଈ ନେଇନଥାନ୍ତି; ବରଂ, ତାଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସିତ ଓ ସୁନ୍ଦର ଦେଇଥାନ୍ତି। କିନ୍ତୁ ଯିଏ ଇନ୍ଦ୍ର ପାଇଁ ସୋମ ଚିପିନଥାଏ, ଯଦିଓ ସମ୍ପନ୍ନ, ସେ ଅବମାନିତ ହୁଏ; ମଘବାନ ତାକୁ ଦରିଦ୍ର କରିଦିଅନ୍ତି, ବ୍ରାହ୍ମଣ-ଦ୍ୱେଷୀ, ଯିଏ ନିୟମିତ ଉଚ୍ଚାରଣ କରେନାହିଁ, ତାକୁ ଦଣ୍ଡ କରନ୍ତି। ଯେଉଁମାନେ ଘୋଡ଼ା, ଗାଈ, ପୁରସ୍କାର ଚାହାନ୍ତି, ଆମେ ତୁମକୁ ଡାକୁଛୁ, ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ଆସ; ନୂତନ ଅନୁଗ୍ରହରେ ଆମେ ତୁମକୁ ଶୋଭା ଦେବାକୁ ଚାହୁଁଛୁ, ଆଶୀର୍ବାଦ ପାଇଁ ଡାକୁଛୁ। ମୁଁ ତୁମକୁ ଆହୁତି ସହିତ ଜୀବନ ପାଇଁ ମୁକ୍ତ କରୁଛି, ଚିହ୍ନିତ ଏବଂ ରାଜରୋଗରୁ; ଯଦି ଏହି ଜନକୁ ଆକ୍ରମଣ କରିଛି, ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନି, ତାହାରୁ ମୁକ୍ତ କର। ତାଙ୍କର ଆୟୁଷ୍ୟ କମିଯାଇଥିଲେ କିମ୍ବା ସେ ପ୍ରାୟ ମୃତ୍ୟୁକୁ ନିକଟ ହୋଇଥିଲେ, ମୁଁ ତାକୁ ବିନା କ୍ଷତି ଏକ ଶତ ବସନ୍ତ ପାଇଁ ବିପଦରୁ ଦୂରେ ନେଉଛି। ହଜାର ଚକ୍ଷୁ, ଶତଗୁଣ ଶକ୍ତି, ଶତବର୍ଷ ଆୟୁଷ୍ୟ ସହିତ, ମୁଁ ତାକୁ ଆହୁତି ସହିତ ନେଇଛି; ଇନ୍ଦ୍ର ତାଙ୍କୁ ବସନ୍ତ ଦ୍ୱାରା ନେଇଯିବେ, ସମସ୍ତ ବିପଦ ଉତ୍ତୀର୍ଣ୍ଣ କରିବେ। ଶତ ବସନ୍ତ ଜୀବନ କର, ବୃଦ୍ଧି ହ; ଶତ ଶୀତ, ଶତ ବସନ୍ତ, ଶତ ବସନ୍ତ; ଇନ୍ଦ୍ର, ଅଗ୍ନି, ସବିତୃ, ବୃହସ୍ପତି ତୁମକୁ ଶତ ବର୍ଷ ଆୟୁଷ୍ୟ ଦିଅନ୍ତୁ, ମୁଁ ତାକୁ ଆହୁତି ସହିତ ନେଇଛି। ମୁଁ ତୁମକୁ ନେଇଛି, ମୁଁ ତୁମକୁ ମିଳିଛି; ତୁମେ ପୁନଃ ନୂତନ ହୋଇ ଫେରିଛ; ତୁମ ସମସ୍ତ ଅଙ୍ଗ, ଦୃଷ୍ଟି, ଜୀବନ ମୁଁ ତୁମ ପାଇଁ ପୁନଃ ମିଳିଛି। ଅଗ୍ନି, ବ୍ରହ୍ମା ସହିତ ଏକତ୍ରିତ ହୋଇ, ଦେମନ୍ତ୍ର ନାଶକ ଏଠାରୁ ତୁମ ଗର୍ଭକୁ ଆକ୍ରମଣ କରିଥିବା ରୋଗ, ଗର୍ଭରେ ଥିବା ଦୁଷ୍ଟ ଦୁଃଖକୁ ଦୂର କରନ୍ତୁ। ଯେ ରୋଗ ତୁମ ଗର୍ଭକୁ ଧରିଛି, ଗର୍ଭରେ ଥିବା ଦୁଷ୍ଟ ଦୁଃଖ—ଅଗ୍ନି ବ୍ରହ୍ମା ସହିତ ଏହାକୁ ଦୂର କରନ୍ତୁ, ମାଂସ ଭକ୍ଷକୁ ଉଖିଁ ଦେଉନ୍ତୁ। ଯାହା କି ତୁମକୁ ଆକ୍ରମଣ କରେ, ଉଡ଼ୁଥିବା, ବସିଥିବା କିମ୍ବା ଗଡ଼ିଥିବା, ଯେଉଁଠାରୁ ଜନ୍ମ ନେଇ ତୁମକୁ କ୍ଷତି କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରେ, ଏହାକୁ ଏଠାରୁ ନଶ୍ଟ କରୁଛୁ। ଯାହା କି ଦମ୍ପତି ଏକାଠି ଶୋଇଥିବାବେଳେ ତୁମ ଉରୁ ମଧ୍ୟରେ ଚଳାଏ, ଯାହା ଗର୍ଭରେ ଯାଏ—ଏହାକୁ ଏଠାରୁ ନଶ୍ଟ କରୁଛୁ।