ଏହି ପବିତ୍ର କଥାରେ, ମହାଶକ୍ତିଶାଳୀ ଦେବତା ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କରାଯାଉଛି, ଯିଏ ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ଦୂରେ ଧକିଦେଇ, ନିଜ ଭକ୍ତଙ୍କୁ ଉପକୃତ କରନ୍ତି। ଏହି ଭକ୍ତିମୟ ଆହ୍ୱାନରେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଅନୁରୋଧ କରାଯାଉଛି—ତାଙ୍କର ଦୟାରେ ଆମେ ଯେଉଁଠି ବାଲି ଓ ଗୋଧନ ଲାଭ କରିପାରିବା, ଗାୟକଙ୍କୁ ଜ୍ଞାନ ଓ ବିଜୟଶୀଳ ଶକ୍ତି ଦାନ କରନ୍ତୁ। ଯେଉଁମାନେ ଅନ୍ତର୍ନିହିତ ଶକ୍ତିରେ ଉତ୍ସାହିତ ହୋଇ ସୋମ ରସର ଅର୍ପଣ କରି ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଅନେକ ଧନ-ସମ୍ପଦ ଲାଭ କରନ୍ତି। ଯିଏ ଦେବତାଙ୍କୁ ଅନୁରାଗ କରି ସଠିକ୍ ସମୟରେ ଧନ ବଣ୍ଟନ କରେ, ସେ ଦିନରେ ବିଜୟୀ ହୁଏ ଓ ନିଜ ଉଦ୍ୟମରେ ଅନେକ ଧନ ଉତ୍ପାଦନ କରେ। ପରମ ଆହ୍ୱାନିତ ଇନ୍ଦ୍ର, ଗୋଧନ, ବାଲି ଓ ଅନ୍ନରେ ଆମର ଅଭାବ ଓ ଦୁର୍ଭାବନା ଦୂର କରନ୍ତୁ। ଆମେ ଅକ୍ଷତ ଓ ଧନରେ ପ୍ରଧାନ ରହିବା, ଆମ ଦଳ ସହିତ ବିଜୟୀ ହେବା। ବୃହସ୍ପତି ଆମକୁ ପଛ, ଉପର ଓ ତଳରୁ ସୁରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ, ଏବଂ ମିଧ୍ୟରେ ଓ ସାମ୍ନାରୁ ଇନ୍ଦ୍ର ଆମ ସାଙ୍ଗ ହେଇ, ଆମକୁ ସମସ୍ତଙ୍କ ଉପରେ ବଡ଼ କରନ୍ତୁ। ବୃହସ୍ପତି, ଅଙ୍ଗିରସଙ୍କ ପୁତ୍ର, ପ୍ରଥମ ଜନ୍ମା, ନ୍ୟାୟର ସ୍ଥାପକ, ଦୁଇଟି ଆଶ୍ରୟରେ ବସି, ପିତାର ଭଳି ଗୃହାଗ୍ନି ପାଖରେ ଅସୀନ ହୁଅନ୍ତି। ସେ ସୂର୍ୟ ଓ ଚନ୍ଦ୍ରମା ମଧ୍ୟରେ ବୃଷଭ ଭଳି ଗର୍ଜନ କରନ୍ତି। ଯେଉଁମାନେ ତାଙ୍କୁ ଡାକନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ବୃହସ୍ପତି ଦେବତାମାନଙ୍କ ଆହ୍ୱାନରେ ନୂତନ ପଥ ଉଦ୍ଘାଟନ କରନ୍ତି, ଶତ୍ରୁମାନେ ଓ ଦୁର୍ଗମାନେ ତାଙ୍କ ଶକ୍ତିରେ ଭାଙ୍ଗିଯାଆନ୍ତି। ବୃହସ୍ପତି ସମ୍ପଦ ଲାଭ କରିଛନ୍ତି—ସେ ଧନଧାନ୍ୟର ଦେବତା, ଗୋଧନର ଅଧିପତି। ସୂର୍ୟର ଅନୁପ୍ରେରଣାରେ ପାନୀୟ ଲାଗି ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ତାଙ୍କ ଶବ୍ଦରେ ବିଧ୍ୱଂସ କରନ୍ତି। ଏଠାରେ, ପିତା ଏକ ଉଚ୍ଚ ଚିନ୍ତା ଦେଖିଲେ, ଯାହା ସତ୍ୟରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ, ସାତମୁଣ୍ଡିଆ; ସେ ଏକ ଚତୁର୍ଥ ସାଧାରଣ ସନ୍ତାନ ଉତ୍ପାଦନ କଲେ, ଯାହାରୁ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପ୍ରଶଂସାରେ ଷ୍ଟୁତି ରଚିତ ହେଲା। ଅଙ୍ଗିରସମାନେ, ସ୍ୱର୍ଗର ପୁତ୍ରମାନେ, ସତ୍ୟ ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ବୁଦ୍ଧିମାନଙ୍କ ଅସନରେ ବସି, ପୂଜାର ପ୍ରଥମ ଆଶ୍ରୟକୁ ଧ୍ୟାନ କରନ୍ତି। ହଂସମାନେ ପରସ୍ପର ସଙ୍ଗରେ କଥାହୁଏ, ପାଷାଣ ଦ୍ୱାର ଭଙ୍ଗି ଗର୍ଜନ କରୁଥିବା ବୃହସ୍ପତି ଗୋମାନେ ପାଖକୁ ଆସନ୍ତି, ଉଚ୍ଚ ଷ୍ଟୁତି ଗାନ କରନ୍ତି। ଦୁଇ ଦୁଇ ଓ ଗୋଟିଏ ଅଲଗା ହୋଇ, ଗୋମାନେ ଅସତ୍ୟର ସୀମାରେ ଲୁଚିଥିଲେ; ଅନ୍ଧକାରରେ ଆଲୋକ ଖୋଜି, ବୃହସ୍ପତି ତାଙ୍କୁ ବାହାର କରିଲେ। ପଶ୍ଚିମରେ ଥିବା ଦୁର୍ଗ ଭଙ୍ଗି, ସମୁଦ୍ର ସହ ତିନିଟି ଛେଦି, ବୃହସ୍ପତି ବିଜୁଳି ଭଳି ଗର୍ଜନ କରି ଉଷା, ସୂର୍ୟ, ଗୋଧନ ଓ ଆଲୋକ ଉଦ୍ଘାଟନ କଲେ। ଇନ୍ଦ୍ର ତାଙ୍କର ଗର୍ଜନରେ ଭଲାଙ୍କୁ ଭାଙ୍ଗି, ମଖନ ଲପେଟା ଧନ ଲାଗି ପଣିମାନେ କାନ୍ଦାଇ, ଗୋମାନେ ମୁକ୍ତ କରିଦେଲେ। ସତ୍ୟସ୍ନେହୀ ସଙ୍ଗୀମାନେ ତାଙ୍କ ସମ୍ପଦରେ ଲୋହା ଦୁର୍ଗ ଭଙ୍ଗିଦେଲେ, ବୃହସ୍ପତି ବଳଶାଳୀ ବୃଷଭମାନେ ସହିତ ଧନ ବଣ୍ଟନ କଲେ। ସତ୍ୟ ଚିତ୍ତରେ ଗୋଧନ ନାୟକଙ୍କୁ ଖୋଜି, ପରସ୍ପର ପ୍ରଶଂସାରେ ବୃହସ୍ପତି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳମାନେ ମୁକ୍ତ କଲେ। ଉତ୍ସବରେ ସିଂହ ଭଳି ଗର୍ଜନ କରୁଥିବା ବୃହସ୍ପତିଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦରେ ସ୍ତୁତି କରିବା ଅଭିଲାଷା କରାଯାଉଛି। ସମସ୍ତ ଦିଗ ଉପରେ ଆଲୋକ ରଖି, ବୃହସ୍ପତିଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କରାଯାଉଛି। ଦୀର୍ଘାୟୁ ଲାଗି ସତ୍ୟ ଆଶୀର୍ବାଦ ମାଗାଯାଉଛି, ଏବଂ ସମସ୍ତ ଦ୍ୱେଷ ଦୂର ହେଉ, ଦ୍ୱିତୀୟ ଦିଗ ଶୁଣିବା ନିମନ୍ତେ ଆହ୍ୱାନ। ଇନ୍ଦ୍ର ତାଙ୍କର ଶକ୍ତିରେ ମହା ସର୍ପ ଶିର ଉପରେ ଗର୍ଜନ କଲେ, ସର୍ପକୁ ବିଧ୍ୱଂସ କରି ସାତ ନଦୀ ମୁକ୍ତ କଲେ, ଦେବତା, ସ୍ୱର୍ଗ ଓ ପୃଥିବୀ ଆମକୁ ସୁରକ୍ଷା କଲେ। ଗୋଧନର ରାଜା, ପର୍ବତପତି, ସତ୍ୟପୁତ୍ରଙ୍କୁ ଯଥାଯଥ ଭାବେ ସ୍ତୁତି କରାଯାଉଛି। ପିତାମାତାଙ୍କ ସମ୍ମିଳନରେ ପିତା ଜଣେ ଅନୁଗ୍ରହ କରି, ଧନ ବଣ୍ଟନ କରିଥିଲେ। ଏଠିରେ ଗାଈମାନେ ପବିତ୍ର କୁଶ ଉପରେ ଚାଲିଛନ୍ତି, ସମାବେଶରେ ଆସିଛନ୍ତି। ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ଗାଈମାନେ ମଧୁ ଦୁଧ ଦେଉଛନ୍ତି, ଯେଉଁଠି ସେ ଲୁଚିଥିବା ଧନ ଉଦ୍ଘାଟନ କରିଥିଲେ। ଚମକୁଥିବା ଶିଖରକୁ ଉଠିବା ପାଇଁ ଆହ୍ୱାନ, ଇନ୍ଦ୍ର ଗାଈମାନେ ସହ ଘରକୁ ଆସନ୍ତୁ। ମଧୁପାନ କରି, ମିତ୍ରତାରେ ଏକତ୍ରିତ ହେଉ, ସପ୍ତତ୍ରି ପଦ ଉପରେ ସଙ୍ଗୀମାନେ ମିଶିଯାଆନ୍ତୁ। ସମସ୍ତେ ସ୍ତୁତି କରନ୍ତୁ—ଯେଉଁମାନେ ଯଜ୍ଞରେ ପ୍ରିୟ, ସେମାନେ ଦୃଢ଼ ଶବ୍ଦରେ ଗାନ କରନ୍ତୁ। ବୃଷଭର ଦ୍ୱନି ଗଞ୍ଜିଉ, ଗାଈ ଘୂରିଘୂରି ଚାଲୁ, ପିଙ୍ଗଳ ଚଳିଯାଉ, ଇନ୍ଦ୍ର ପାଇଁ ସ୍ତୁତି ଉଠିଯାଉ। ଅନ୍ୟ ଗୋମାନେ ଅକ୍ଷୟ ଭାବେ ଉଡ଼ିଯାଉଛନ୍ତି, ଅକ୍ଷୟ ସୋମକୁ ଧରି ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ପାନ କରାଯାଉ। ଇନ୍ଦ୍ର, ଅଗ୍ନି ଓ ସମସ୍ତ ଦେବତା ଆନନ୍ଦରେ ପାନ କରନ୍ତି। ଭାରୁଣ ଏଠି ବସୁନ୍ତୁ, ଜଳମାନେ ବଛଡ଼ା ପାଖକୁ ଗାଈଭଳି ଆସନ୍ତି। ଭାରୁଣ, ତୁମେ ଭଲ ଦେବତା, ଯାହା ପାଇଁ ସପ୍ତ ନଦୀ ଅନୁସୂତିରେ ଚଳି, ସୂର୍ୟ ଭଳି ଚମକୁଥିବା ଶିଖରକୁ ପହଞ୍ଚିଯାନ୍ତି। ଯିଏ ଅର୍ପଣକାରୀଙ୍କୁ ଯୋକ୍ତା ମୁକ୍ତ କରିଥିଲେ, ସେ ଏହି ଚମତ୍କାର ରୂପ ଦେଖାଇଥିଲେ। ମହାଶକ୍ତିଶାଳୀ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ସମସ୍ତ ଦ୍ୱେଷକୁ ଜୟ କରିଛ, ତୁମ ଶବ୍ଦରେ ପର୍ବତପାର ଅପାକ୍ୱ ଖିଚୁଡ଼ିକୁ ଭାଙ୍ଗିଦେଲ। ଏକ ଶିଶୁ ଭଳି ତଳ ରଥରେ ଦଣ୍ଡାଇ, ଜଣୁ ମହିଷକୁ ବୁଦ୍ଧିମତାରେ ପିତାମାତାଙ୍କୁ ବଣ୍ଟନ କଲେ। ସୁନ୍ଦର ଦାଢ଼ିଆ ଗୃହପତି, ସୁନାର ରଥରେ ଚଢ଼ି, ଚମକୁଥିବା ହଜାରପାଦ ରୁଦ୍ର ସଙ୍ଗେ ଏକତ୍ରିତ ହେଉ। ଭକ୍ତମାନେ ଆତ୍ମନିୟନ୍ତ୍ରଣ ରାଜାଙ୍କୁ ଶ୍ରଦ୍ଧାରେ ପ୍ରାର୍ଥନା କରନ୍ତି, ତାଙ୍କ ଧନ ପାଇଁ ପୁନିପୁନି ଆସନ୍ତି। ପୂର୍ବଜ ଆଶ୍ରୟରେ, ଯଜ୍ଞପ୍ରିୟମାନେ ପୁରୁଣା ପଥ ଧାରଣ କରି, କୁଶ ବିଛାଇ, ଆହୁତି ଦେବାରେ ଲଗ୍ନ। ଯିଏ ଜନମାନେ ରାଜା, ରଥୀ, ଅକ୍ଷୟ, ସମସ୍ତ ଶତ୍ରୁଙ୍କ ନାଶକ, ବୃତ୍ର ସଂହାରୀ, ସେଇ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ମୁଁ ପ୍ରଶଂସା କରେ। ସେଇ ଅଧିକ ଆହ୍ୱାନିତ ଇନ୍ଦ୍ର, ଯାହାର ଦୁଇ ହାତରେ ବଜ୍ର, ଆକାଶରେ ବଡ଼ ସୂର୍ୟ ଭଳି ଦେଖାଯାନ୍ତି, ସେଉଁଠି ସାହାଯ୍ୟ ପାଇଁ ସ୍ତୁତି କର। ଯିଏ କ୍ରିୟାରେ ଅପରାଜିତ, ସେଉଁଠି କେହି କିଛି କରିପାରିବେ ନାହିଁ; ଇନ୍ଦ୍ର ଭଳି ସବୁଠାରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ଅପରାଜିତ, ପ୍ରଭୁତ୍ୱ ଓ ଶକ୍ତିରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ।