ଇନ୍ଦ୍ର, ଘୋଡ଼ାମାନଙ୍କର ନାୟକ, ଆଗରୁ କେହି ତୁମକୁ ଏପରି ପ୍ରଶଂସା କରିନଥିଲେ। ତୁମ ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ଆମର ଗୀତକୁ ଉନ୍ନତ କର, ଆମର ପରାଜୟକୁ ନୁହେଁ। ଆମେ କୀର୍ତ୍ତିକୁ ଆଶା କରି, ଶକ୍ତିର ନାଥ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଡାକୁଛୁ, ଯେଉଁଥିରେ ଅବିଫଳ ଯଜ୍ଞ ଦ୍ୱାରା ତାଙ୍କର ପ୍ରଭାବ ବୃଦ୍ଧି ପାଉ। ଏବେ, ବନ୍ଧୁମାନେ, ଆମେ ସେହି ପ୍ରଶଂସାଯୋଗ୍ୟ ବୀର ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରିବା। ସେ ଏକାକି ସମସ୍ତ ଶତ୍ରୁସମୂହକୁ ଅତିକ୍ରମ କରିଛନ୍ତି। ଗୋପ୍ରାପ୍ତିକୁ ଆଶା କରୁଥିବା, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଆମର ବାଣୀ ଦିଆଯାଉ, ସେହି ବାଣୀ ଘୃତ ଓ ମଧୁଠାରୁ ମିଠା ହେଉ। ତାଙ୍କର କୃତ୍ୟ ଅପାର, ତାଙ୍କର ଦାନ ଅପୂର୍ବ, ତାଙ୍କର ଉଦାରତା ଆଲୋକର ଭଳି ସମସ୍ତ ଦିଗକୁ ବ୍ୟାପି ରହିଛି। ଘୋଡ଼ାର ମୁହଁ ଥିବା, ତରଙ୍ଗ ସ୍ୱରୂପ, ପୁରସ୍କାର ବିଜେତା, ନିୟନ୍ତ୍ରକ ଏବଂ ଆର୍ୟମାନଙ୍କୁ ଜୀବନ ଦେଇଥିବା, ଭକ୍ତଙ୍କୁ ଉନ୍ନତ କରୁଥିବା ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କର। ଏହିପରି ଦଶମ ଓ ନବମ ବୈୟସ୍ୱ ଜଣେ ଜ୍ଞାନୀ ଓ ପ୍ରଶଂସାଯୋଗ୍ୟ, ଗାୟକମାନଙ୍କର ନେତୃତ୍ୱ କରୁଥିବା, ସେଉଁଠି ପ୍ରଶଂସା ହେଉ। ଏଇ ଭଳି, ଭଜ୍ରଧାରୀ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ବିନାଶର ପଥ ଜାଣ, ଦିନେ ଦିନେ ପଦଚିହ୍ନ ମାନଙ୍କୁ ସୁଧାର କର। ଯିଏ ସୋମ ଚାପିଥାଏ, ସେ ପୂର୍ଣ୍ଣତାର ଗୃହକୁ ବିଜୟ କରେ; ଏହି ସୋମ ପ୍ରେସକ୍ତା ଦେବତାଙ୍କ ଦ୍ୱେଷ ଦୂର କରେ, ଦୂଷ୍ଟତା ଦୂର କରେ। ସେ ହଜାର ଫଳ ଆଶା କରେ, ଉତ୍ସାହରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ। ଇନ୍ଦ୍ର ସେଉଁଠି ଅପାର ଧନ ଦିଅନ୍ତି। ଆମ ପୁରୁଷ ଗୌରବ, ପୂର୍ବପୁରୁଷଙ୍କର ମହିମା, ଆମ ବଂଶୀୟ କୀର୍ତ୍ତି ଆମଠାରୁ ଦୂରେ ଯିଏ ନଯାଉ। ଯେଉଁ ଅଦ୍ଭୁତ ନୂତନ ଗୁଣ ପ୍ରତି ପ୍ରଜ୍ନାରେ ଅମର ଶବ୍ଦରେ ଅନୁଭୂତି ହୁଏ, ସେହି ମାରୁତମାନେ ଆମକୁ ଦିଅନ୍ତୁ, ଯେଉଁଠି ଅତିକ୍ରମ କରିବା କଷ୍ଟକର, ତାହାକୁ ସେମାନେ ସମର୍ଥନ କରନ୍ତୁ। ମୁଁ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ପୂଜାରୀ ଭାବେ ଚିନ୍ତା କରେ, ଦାନଶୀଳ, ଧନୀ, ଶକ୍ତିର ପୁତ୍ର, ସମସ୍ତ ଜନ୍ମଙ୍କୁ ଜାଣିଥିବା ଜ୍ଞାନୀ। ସେ ଦେବତା ନିଜ କ୍ରମରେ ଧର୍ମନିଷ୍ଠ, ଦିବ୍ୟ କୃପାରେ ଘୃତ ଛିଟାଇ, ନିଜ ଅଗ୍ନିଶିଖା ଓ ଘୃତ ଦେଉଥିବା କୁଶା ଦ୍ୱାରା ପୂଜା କରନ୍ତି। ଯଜ୍ଞ ସହିତ ମିଶି, ବିଚିତ୍ର ଘୋଡ଼ା ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ, ଅଳଙ୍କାରରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ପ୍ରିୟ, ସେମାନେ ବର୍ଣ୍ଣ ଦରଭି ଉପରେ ଆସି, ସୋମ ପାନ କରନ୍ତୁ, ହେ ଭାରତବଂଶୀ, ହେ ସ୍ୱର୍ଗୀୟମାନେ। ଦେବତାମାନେ, ଜ୍ଞାନୀମାନେ, ଆସ, ପୂଜା କର; ହୋତା, ତିନି ଆସନରେ ବସ। ଅଗ୍ନିଧ୍ର ଅଂଶରୁ ଝରିଥିବା ସୋମ ପାଉ, ମଧୁର ସୋମ ପିଉ, ନିଜ ଅଂଶ ପାଇଁ ତୃପ୍ତି ହେଉ। ଏହି ହେଉଛି ତୁମ ଶରୀରର ଶକ୍ତି, ପୁରୁଷତ୍ୱ, ଶକ୍ତି ଓ ଉତ୍ସାହ ବୃଦ୍ଧି କରେ, ଯାହା ଆକାଶରେ ତୁମ ବାହୁ ମଧ୍ୟରେ ରଖାଯାଇଛି। ମଘବନ୍, ଏହି ସୋମ ତୁମ ପାଇଁ ଚାପାଯାଉଛି, ତୁମ ପାଇଁ ଆଣାଯାଉଛି; ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ଦାନରେ ଆନନ୍ଦ ଭୋଗ କରି, ପିଉ। ଯାହାକୁ ଆଗରୁ ଡାକିଥିଲି, ଏବେ ମୁଁ ପୁନି ଡାକୁଛି; ସେହି ପ୍ରଶଂସିତ ଦାତାକୁ ଆମେ ଆହ୍ୱାନ କରୁ। ପୁରୋହିତମାନେ ଝରାଇଥିବା ମଧୁର ସୋମ ତୁମେ ପିଉ, ଋତୁମାନ୍ୟ ଅନୁଯାୟୀ। ସୁନ୍ଦର ଆକୃତିଧାରୀକୁ ଆଶୀର୍ବାଦ ପାଇଁ, ଦୁଧରେ ପ୍ରଚୁର ଗାଈ ଦୋହାର ଭଳି, ଦିନେ ଦିନେ ଆମେ ନିବେଦନ କରୁ। ସୋମ ଚାପିବା ବେଳେ ଆସ, ସୋମ ପିଉ, ହେ ସୋମପିତା; ଏଠି ଗାଈମାନଙ୍କର ଆନନ୍ଦ ଅଛି, ଧନର ନାଥ। ଏବେ ଆମେ ତୁମ ଅନୁଗ୍ରହର ସୀମା ଜାଣିପାରିବା; ଆମଠାରୁ ଦୂରେ ଯିଅନାହିଁ, ନିକଟକୁ ଆସ। ସମ୍ପ୍ରତିଯୋଗ୍ୟ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ପ୍ରଶ୍ନ କର, ଯିଏ ତାଙ୍କ ମିତ୍ରମାନଙ୍କୁ ଅନୁଗ୍ରହ କରନ୍ତି। ଆମ ପ୍ରଶଂସା ଉଚ୍ଚାରିତ ହେଉ, ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ ପ୍ରସାରିତ ହେଉ; ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମ ଦାନ ଆମକୁ ଦିଅ। ପୁଣ୍ୟବାନ୍ମାନେ ଆମକୁ ଭଲ କଥା କହନ୍ତୁ, ଅଦ୍ଭୁତ ଜନମାନେ ଆମ ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତୁ; ଆମେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କର ରକ୍ଷାରେ ରୁହିବା। ଦ୍ରୁତ ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀଙ୍କୁ ଯଜ୍ଞର ମହିମା ଆଣ, ମନୁଷ୍ୟଙ୍କ ପାଇଁ ଆନନ୍ଦ ଆଣ, ମିତ୍ର ଭଳି ଆନନ୍ଦ ଦିଅ। ଏହି ସୋମ ପିଇ ଶତଶକ୍ତି ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କୁ ବିନାଶ କଲେ; ସଂଘରେ ଶକ୍ତିଶାଳୀଙ୍କୁ ନେତୃତ୍ୱ କଲେ। ତୁମେ, ସଂଘରେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଆମେ ସଂଘରେ ଉତ୍ସାହିତ କରୁଛୁ, ଧନାର୍ଜନ ପାଇଁ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର। ଯିଏ ବଡ଼ ଧନର ରକ୍ଷକ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ସାହାଯ୍ୟକାରୀ, ସୋମ ଚାପିଥିବାର ମିତ୍ର—ସେହି ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଗାଓ। ଆସ, ଏଠି ବସ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କର; ବନ୍ଧୁମାନେ, ତୁମର ଷ୍ଟୁତି ଉଚ୍ଚାରଣ କର। ଇନ୍ଦ୍ର, ସବୁଠାରୁ ଦାନଶୀଳ, ଧନର ନାୟକ, ସୋମ ଚାପା ସମୟରେ ସେ ଥାଉ। ସେ ନିଶ୍ଚୟ ଆମଠାରେ ସାହାଯ୍ୟ ନେଇ ଆସନ୍ତୁ, ଧନ ଓ ପ୍ରଚୁର ଉପହାର ପାଇଁ; ତାଙ୍କର ପତାକା ସହିତ ଆସନ୍ତୁ। ଯେଉଁଠି ତାଙ୍କର ବ୍ୟବସ୍ଥା ଅଛି, ସେଠାରେ ଦୁଇଟି ଶ୍ୟାମ ଘୋଡ଼ା ରୋକାଯାଏ ନାହିଁ, ଯୁଦ୍ଧରେ ଶତ୍ରୁମାନେ ଜିତିପାରନ୍ତି ନାହିଁ—ସେହି ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଗାଓ। ଚାପାଯାଇଥିବା ଶୁଦ୍ଧ ସୋମ ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଆନନ୍ଦ ଦେଇ, ଦହି ଶିର ଉପରେ ରଖି ଯାଉଛି। ତୁମେ, ଇନ୍ଦ୍ର, ସୋମ ପାନ ପାଇଁ ତତ୍କ୍ଷଣାତ୍ ପୂର୍ଣ୍ଣ ବୟସରେ ଜନ୍ମ ନେଲ, ଶ୍ରେଷ୍ଠତ୍ୱ ପାଇଁ। ଶକ୍ତିବନ୍ତ ସୋମମାନେ, ହେ ଗୀତପ୍ରିୟ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ଭିତରକୁ ପ୍ରବେଶ କରନ୍ତୁ; ସେମାନେ ତୁମକୁ ଆନନ୍ଦ ଦେଉ, ହେ ଜ୍ଞାନୀ। ଷ୍ଟୁତିମାନେ ତୁମକୁ ବଡ଼ କରିଛନ୍ତି, ପ୍ରଶଂସା ଉଚ୍ଚ କରିଛି, ହେ ଶତଶକ୍ତି; ଆମର ଗୀତ ତୁମକୁ ବୃଦ୍ଧି କରୁ। ଅକ୍ଷୟ ଦାନର ଇନ୍ଦ୍ର, ଏହି ହଜାର ଫଳ ଆମକୁ ଦିଅ, ଯେଉଁଠି ସମସ୍ତ ପୁରୁଷ ଶକ୍ତି ଅଛି। ମନୁଷ୍ୟମାନେ ଆମକୁ ଆକ୍ରମଣ କରିନପାରନ୍ତୁ, ହେ ଗୀତପ୍ରିୟ ଇନ୍ଦ୍ର; ସ୍ୱାମୀ ଭାବେ, ଆମ ଦେହକୁ ବିଧ୍ୱଂସ ରୁକ୍ଷା କର। ସେମାନେ ବିଚିତ୍ର ଲାଲ ଘୋଡ଼ାକୁ ଯୁତ କରନ୍ତି, ଯେଉଁଠି ଦଣ୍ଡାୟମାନ ଚାରିପାଖରେ ଘୁଞ୍ଚିଯାଉଥିବା; ଆକାଶରେ ଆଲୋକ ଚମକେ। ତାଙ୍କ ପ୍ରିୟ ଦୁଇ ଅସମ ଦିଗର ଘୋଡ଼ା ଗଡ଼ିକୁ ରଥରେ ଯୁତ କରନ୍ତି; ଲାଲ, ସାହସୀ, ମନୁଷ୍ୟ ବୋଝାଉଥିବା। ଅନ୍ଧଙ୍କ ପାଇଁ ଚିହ୍ନ, ଅରୂପଙ୍କୁ ଆକୃତି ଦେଇ, ତୁମେ ଦେବମାନେ ସହ ଏକାସାଥିରେ ଜନ୍ମ ନେଲ।