ଏହି କଥାରେ ଏକ ଦିବ୍ୟ ଅନୁଭୂତି ରହିଛି—ଏଠାରେ ମହାବଳୀ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପ୍ରଶଂସା ଓ ତାଙ୍କୁ ନିମନ୍ତେ ହୃଦୟର ଆହ୍ୱାନ ଅନୁସ୍ୱାରେ ବର୍ଣ୍ଣିତ ହେଉଛି। ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଜନମାନ୍ୟ ସମୃଦ୍ଧି ଓ ବିଜୟର ଅନୁଭୂତି ଦେଖି, ତାଙ୍କ ପ୍ରଭାବ ସ୍ପଷ୍ଟ ହୁଏ। ଏହି ଲୋକମାନେ ସମସ୍ତ ବିଜୟରେ ଉନ୍ନତି କରନ୍ତି, ଏବଂ ତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଇନ୍ଦ୍ର ସ୍ୱୟଂ ପ୍ରକାଶିତ, ଜ୍ଞାନୀ ଓ ଅବିଚଳିତ। ଏହି ଲୋକମାନେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଆହ୍ୱାନ କରନ୍ତି—"ତୁମେ ଆମକୁ ଜାଣ, ଆମ ପାଖକୁ ଆସ।" ଯିଏ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଆକୃତି ତିଆରି କରେ, ସେଠାରେ ପ୍ରତିଦିନ ଦୁଧ ଦେଇଥିବା ଗାଈ ପରି, ଆମେ ତାଙ୍କୁ ଅର୍ପଣ କରିଥାଉ। ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ସୋମ ଅର୍ପଣ କରାଯାଉଛି, "ତୁମେ ଆମ ଅଞ୍ଜଳି ଗ୍ରହଣ କର, ଏଠି ସଦା ଉତ୍ସାହ ରହିଛି।" ଏହା ପରେ ଆଶୀର୍ବାଦ ଚାହିଁ ସେମାନେ କହନ୍ତି, "ତୁମେ ଆମକୁ ତୁମ ଦୟାର ସୀମା ଦେଖାଅ, ଆମକୁ ଛାଡି ଯିଅନାହିଁ, ଆମ ପାଖକୁ ଆସ।" ସମସ୍ତ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଅଦ୍ୱିତୀୟ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ସମସ୍ତେ ରକ୍ଷା ଓ ସାହାଯ୍ୟ ପାଇଁ ଆହ୍ୱାନ କରନ୍ତି—"ତୁମେ ସୋମ ପାନ କର, ଶତଶକ୍ତିଶାଳୀ, ତୁମ ପଞ୍ଚ ଜନମାନ୍ୟ ମଧ୍ୟରେ ଯେଉଁ ଶକ୍ତି ରହିଛି, ଆମେ ସେଗୁଡ଼ିକୁ ତୁମ ପାଇଁ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିଛୁ।" ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ପ୍ରାର୍ଥନା କରାଯାଉଛି, "ଆମକୁ ବଡ଼ ଖ୍ୟାତି ଦିଅ, ଅଜୟ ଯଶ ଦିଅ, ତୁମ ଶକ୍ତିରେ ଆମେ ବିଜୟ ଲାଭ କରିବା।" ତାଙ୍କୁ ନିକଟରୁ ଓ ଦୂରରୁ ଆହ୍ୱାନ କରାଯାଉଛି—"ତୁମର ବିଶ୍ୱ, ହେ ପାର୍ବତ୍ୟ ଶସ୍ତ୍ରଧାରୀ, ସେଠାରୁ ଏଠିକୁ ଆସ।" ଇନ୍ଦ୍ର ଭୟରେ ବସିଥିଲେ ମଧ୍ୟ ସେ କେବେ ଅବିଚଳିତ ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ। ତାଙ୍କ ଦୟା ଆଶା କରାଯାଉଛି—"ତୁମେ ଆମ ପାଇଁ କୃପା କର, ପଛରୁ କୌଣସି କ୍ଷତି ନ ହେଉ, ଆଗରେ ଶୁଭ ହେଉ।" ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ ଭୟହୀନ କରିବା ପାଇଁ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ପ୍ରାର୍ଥନା, କାରଣ ସେ ଶତୃଘ୍ନ ଓ ସଦା କ୍ରିୟାଶୀଳ। ଏହି ଇନ୍ଦ୍ର କିଏ? ଯିଏ ପିଷ୍ଟ ସୋମ ସହିତ ମଧୁପାନ କରନ୍ତି, ଯିଏ ପ୍ରବୀଣମାନେ ବର୍ଣ୍ଣନା କରନ୍ତି, ଯିଏ ଶକ୍ତିରେ କୋଟ ସଂହାର କରନ୍ତି, ଏବଂ ପିଷ୍ଟ ସୋମରେ ଆନନ୍ଦ ପାଆନ୍ତି। ସେ, ଦାନଶୀଳ ପଶୁ ବା ହାତୀ ପରି, ବହୁ ସ୍ଥାନରେ ଗତି କରନ୍ତି, ସୋମ ପିଷ୍ଟ କ୍ରିୟାରେ କେହି ତାଙ୍କୁ ବାଧା ଦେଇପାରେ ନାହିଁ। ସେ ଅବିରତ, ଅବିଚଳିତ, ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ସଦା ପ୍ରସ୍ତୁତ। ଯଦି ଦାନଶୀଳ ତାଙ୍କ ପ୍ରଶଂସା ଶୁଣନ୍ତି, ତେବେ ଇନ୍ଦ୍ର ଅନ୍ୟ ଦିଗକୁ ଯିଅନ୍ତୁ ନାହିଁ। ସମସ୍ତେ ସୋମ ପିଷ୍ଟ କରି, ବୃତ୍ର ନାଶକ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଚାରିପାଖରେ ବସି, ଯଜ୍ଞ କୁଶ ଛାଡ଼ି, ଶୁଦ୍ଧ ପାନୀୟର ଧାରା ନିକଟେ ଉପାସନା କରନ୍ତି। ମନୁଷ୍ୟମାନେ, ଧନଧାନ୍ୟର ମାଲିକ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ସୋମ ପିଷ୍ଟ ସମୟରେ ଗୀତ ଓ ସ୍ତୁତି ଗାଆନ୍ତି—"କେବେ ତୁମେ ଗର୍ଜନ କରୁଥିବା ବୃଷଭ ପରି ଆମ ଘରକୁ ଆସିବ?" କଣ୍ବମାନେ ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ମଘବାନ୍ଙ୍କୁ ଧନ, ପଶୁ ଓ ସମୃଦ୍ଧି ପାଇଁ ତେଜସ୍ୱୀ ଓ ଜ୍ଞାନୀ ଭାବରେ ଆହ୍ୱାନ କରନ୍ତି। ସମସ୍ତେ ଯେପରି ସୂର୍ଯ୍ୟକୁ ଆକାଂକ୍ଷା କରନ୍ତି, ସେପରି ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଦାନରେ ଅଂଶୀଦାର ହୁଅନ୍ତି। ଶକ୍ତିସମ୍ପନ୍ନ ଧନର ବଣ୍ଟନ ହୁଏ, ପ୍ରତ୍ୟେକ ଜଣଙ୍କୁ ତାଙ୍କ ଅଂଶ ମିଳେ। ଅନେକ ଦାତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଦାନ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ତାଙ୍କ ଦୟା ମଙ୍ଗଳମୟ। ଯେଉଁଠାରେ ଆଶା ରହିଛି, ସେଠାରେ ଇନ୍ଦ୍ର ଅବଶ୍ୟ ଦେଇଥାନ୍ତି। ସୂର୍ଯ୍ୟ ଓ ଆଦିତ୍ୟଙ୍କ ମହତ୍ତ୍ୱ ବିଶ୍ୱବ୍ୟାପୀ, ତାଙ୍କ ଆଲୋକ ଅପରାଜିତ, ଦେବମାନ୍ୟ ପୂଜାରି ଭାବେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କୁ ବ୍ୟାପ୍ତ କରନ୍ତି। ମଧୁର ଓ ଉତ୍ସାହଦାୟକ ଗୀତ ଉପରକୁ ଉଠେ, ସଦା ବିଜୟୀ, ଧନୀ, ଅଶେଷ ଇନ୍ଦ୍ର ପାଇଁ। କଣ୍ବ ଓ ଭୃଗୁମାନେ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଉଜ୍ୱଳ ହୋଇ, ଉତ୍ସାହିତ ହୋଇ, ଭକ୍ତି ଓ ଗୀତରେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତି। ଯେଉଁଠାରେ ଇନ୍ଦ୍ର ଏକାଠି ସ୍ଥିତ, ସେଉଁଠାରେ ଶତ୍ରୁ କୌଶଳ ଦେଖାଏ ମଧ୍ୟ ସେ ବିଫଳ, କାରଣ ଇନ୍ଦ୍ର ସଦା ବିଜୟ ଦେଇଥାନ୍ତି। ଅଭେଦ୍ୟ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଗୀତ ଉପାସକମାନେ ମଧ୍ୟରେ ରଖ, ଯେଉଁଠାରେ ଇନ୍ଦ୍ର କ୍ରିୟାଶୀଳ, ସେଠାରେ ପୂର୍ବ ଅବରୋଧ ମଧ୍ୟ ଦୂର ହୁଏ। "ତୁମେ ବୀର, ତୁମେ ଅଦମ୍ୟ, ତୁମେ ଦାନଶୀଳ—ଏହିପରି ତୁମ ମନ। ସମସ୍ତ ଦାତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ତୁମ ଦାନ ଶ୍ରେଷ୍ଠ। ମୋ ସହ ବିପଦ ରହିଲେ ମଧ୍ୟ, ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ସଦା ମୋ ସାଥି। ଯଜ୍ଞିକ ପରି କ୍ଲାନ୍ତ ହେଉନାହିଁ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ପଶୁଧନବାହୁଳ୍ୟ ସୋମରେ ଆନନ୍ଦ ପାଓ।" "ତାଙ୍କର ସତ୍ୟ ବାଣୀ, ପଶୁଧନରେ ପ୍ରଚୁର, ଉପାସକ ପାଇଁ ପକ୍ୱ ଶାଖା ପରି। ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଶକ୍ତି ଓ ସାହାଯ୍ୟ ସଦା ସାହାଯ୍ୟକାରୀ ପାଇଁ, ଉପାସକ ପାଇଁ ତୁରନ୍ତ। ତାଙ୍କର ପ୍ରଶଂସା ଓ ଗୀତ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ସୋମ ପାନ ପାଇଁ ଆକର୍ଷଣ କରେ।" "ତୁମର ଉତ୍ସାହ ଆମେ ପ୍ରଶଂସା କରୁଛୁ, ବଳଶାଳୀ, ବିଜୟୀ, ବିଶ୍ୱ ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ପାର୍ବତ୍ୟ ଶସ୍ତ୍ରଧାରୀ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ରୂପୀ। ତୁମେ ଯେଉଁଠାରେ ଆୟୁ ଓ ମନୁ ପାଇଁ ଆଲୋକ ଚିହ୍ନଟ କରିଥିଲ, ସେଠାରେ ତୁମେ ଆନନ୍ଦରେ ଯଜ୍ଞ କୁଶରେ ବିଦ୍ୟୁତ୍ପ୍ରଭା ଦେଉଛ।" "ଆଜି, ମନ, ଗାୟକମାନେ ପୂର୍ବପରି ତୁମକୁ ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତି; ବଳଶାଳୀଙ୍କ ଜନନୀମାନେ, ବିଜୟୀ ଜଳମାନେ, ପ୍ରତିଦିନ ତୁମକୁ ଅର୍ପଣ କରନ୍ତି। ତୁମେ ଅନେକ ଆହ୍ୱାନିତ, ଅନେକ ପ୍ରଶଂସିତ, ତୁମକୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଶବ୍ଦରେ ଡାକ।" "ତାଙ୍କର ଦୁଇଟି ବଡ଼ ଆଶ୍ରୟ, ବିପୁଳ ଶକ୍ତି, ଆକାଶ ଓ ପୃଥିବୀକୁ ଧାରଣ କରେ; ପାହାଡ଼, ନଦୀ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଜଳ ସେ ବୃଷଭ ଶକ୍ତିରେ ଅବଳମ୍ବିତ।" "ତୁମେ ଏକାଠି ରାଜ କର, ବହୁପ୍ରଶଂସିତ, ଶତୃଘ୍ନ, ବିଜୟ ଓ ଯଶ ପାଇଁ।" "ତୁମକୁ ଆମେ ଡାକୁଛୁ, ଅଦୱିତୀୟ, ଭାରୀ ଭାବେ ବୋକି ନେଇଛୁ; ପ୍ରତିଯୋଗିତାରେ ତୁମକୁ ଆହ୍ୱାନ କରୁଛୁ, ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟଜନକ।" "ସାହାଯ୍ୟ ପାଇଁ ତୁମ ପାଖକୁ ଆସୁଛୁ, ସକ୍ତିଶାଳୀ, ଧୃଢ଼ଚିତ୍ତ; ନେତୃତ୍ୱ ପାଇଁ ତୁମକୁ ବାଛୁଛୁ, ଇନ୍ଦ୍ର, ସଦା ମିତ୍ର।" "ଯିଏ ଆମକୁ ଦୀର୍ଘଦିନ ତଳେ ସୃଷ୍ଟି କରିଥିଲେ, ସେଇ ଇନ୍ଦ୍ର ଆମର ମିତ୍ର, ସାହାଯ୍ୟ ପାଇଁ ଆମେ ତାଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କରୁଛୁ।" ଏହିପରି ଭାବରେ ଉପାସକମାନେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଶକ୍ତି, ଦୟା, ଦାନ, ଓ ବିଜୟକୁ ଗୀତ, ଅର୍ପଣ ଓ ପ୍ରାର୍ଥନା ମାଧ୍ୟମରେ ବର୍ଣ୍ଣନା କରନ୍ତି, ଏବଂ ତାଙ୍କ ଅନୁଗ୍ରହ ଉପରେ ଆଶା କରନ୍ତି।