ବରୁଣ ଦେବ ତାଙ୍କର ଦୀପ୍ତିମୟ ଦୃଷ୍ଟି ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ ଚଳମାନ ପ୍ରଜାମାନଙ୍କୁ ଦେଖନ୍ତି, ସେ ସବୁକିଛି ଅବଲୋକନ କରନ୍ତି। ଏହି ସ୍ୱର୍ଗମଣ୍ଡଳ ମଧ୍ୟରେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ତାଙ୍କର କିରଣ ଦ୍ୱାରା ଅନେକ ଦିଗକୁ ଗମନ କରନ୍ତି, ଏବଂ ସେ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ଜନ୍ମକୁ ଦୃଷ୍ଟି କରନ୍ତି। ଦିବ୍ୟ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ସାତଟି ଶ୍ୟାମ ଘୋଡ଼ା ତାଙ୍କର ରଥକୁ ଟାଣିନ୍ଥିଲେ, ସେମାନେ ଦୀପ୍ତିମୟ, ସବୁକିଛି ଦେଖୁଥିବା। ଏହି ସୂର୍ଯ୍ୟ, ରଥର ସନ୍ତାନ, ସ୍ୱୟଂ-ଯୁକ୍ତ ସାତଟି ତୀବ୍ର ମାର୍ଗାରେ ଯାତ୍ରା କରନ୍ତି। ତାଙ୍କୁ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ କରି ଗୀତଗୁଡ଼ିକ ଶୀଘ୍ର ଘୋଡ଼ାମାନଙ୍କ ପରି ପ୍ରବାହିତ ହୁଏ, ମାନେ ଗାଈ ଝିଅ ପିଲା ପାଖକୁ ଯିବାପରି। ସେମାନେ ଦୀପ୍ତିମୟ, ଅଧିକ ଔଜ୍ଵଲ୍ୟ ଓ ଦୁଧରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ପ୍ରବାହିତ ହୁଏ, ମାନେ ମାଆ ତାଙ୍କ ହୃଦୟରୁ ନବଜାତକୁ ଜନ୍ମ ଦେଉଛନ୍ତି। ବଜ୍ରର ଶକ୍ତି ସହିତ, ଖ୍ୟାତି ମୃତ୍ୟୁଶଯ୍ୟାରେ ଥିବା ମନୁଷ୍ୟଙ୍କୁ ଆଣିଛି—ଜୀବନ, ଘୃତ ଓ ଦୁଧ ମୋତେ ଦେଉଛି। ଏହି ଚିତ୍ରିତ ଗାଈ ତାଙ୍କ ମାଆ ପାଖକୁ ଯାଇଛି, ଓ ପିତାକୁ ଖୋଜିଛି। ସେ ଦୀପ୍ତିମୟ ଲୋକରେ ଚଳିଥାନ୍ତି, ତାଙ୍କର ଶ୍ୱାସ ଓ ନିଶ୍ୱାସରୁ; ଏହି ମହା ମହିଷ ଆଲୋକର ଘୋଷଣା କରିଛନ୍ତି। ତିରିଶି ନିବାସରେ ସେ ଦୀପ୍ତିମାନ୍ତି, ବାଣୀର ପକ୍ଷୀ ଉଦୟ ହୋଇଛି, ଦୀପ୍ତିମୟ ଉଷାମାନଙ୍କ ଡାକରେ ପ୍ରତିସ୍ପନ୍ଦନ କରିଛି। ଏହି ସମୟରେ, ମହାବଳୀ ଏକବାର ବାଣୀକୁ ଉତ୍କର୍ଷ କରି, ମଧ୍ୟଲୋକକୁ ବଶ କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କଲେ, ଦେବତାମାନେ ଏକତ୍ରିତ ହୋଇ ଆନନ୍ଦ କରିଥିଲେ। ହେ ବଳଶାଳୀ, ବାଣୀକୁ ଶକ୍ତି ଦିଅ, ତାହାକୁ ବିଶାଳ ଓ ଅଜୟ୍ୟ କର, ସ୍ୱର୍ଗରେ ଆନନ୍ଦରେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ହୁଅ। ବଳଶାଳୀ, ବାଣୀକୁ ଶକ୍ତି ଦେଅ; ଧର୍ମର ନିବାସ ଦୀପ୍ତିମାନ୍ତି, ସେମାନେ କୁଶାସନ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରି ଆନନ୍ଦ କରନ୍ତୁ। ଆମେ ତାହା ଅଦ୍ଭୁତ, ମୃତ୍ୟୁକୁ ଜୟ କରୁଥିବା, ଆନନ୍ଦଦାୟକ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରୁଛୁ, ଯେପରି ଗାଈ ଗୋଶାଳାରେ ବଛାକୁ ପ୍ରଶଂସା କରେ। ଆମେ ଦୀପ୍ତିମାନ୍ତି, ଦାନଶୀଳ, ପ୍ରଭୁତାଶାଳୀ ଭଣ୍ଡାର ମଧ୍ୟରେ ଅନେକ ଧନ, ଭୋଜ୍ୟ, ଗୋଧନ ଓ ଏକ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ପରିବେଷ୍ଟିତ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଆଶ୍ରୟ କରୁଛୁ। ମୁଁ ତୁମର ଶୌର୍ୟ ଓ ପୁରାତନ ଜ୍ଞାନ ପାଖକୁ ଯାଉଛି, ଯାହାଦ୍ୱାରା ତୁମେ ଭୃଗୁମାନଙ୍କୁ ଧନ ଦେଇଥିଲେ, ପ୍ରସ୍କନ୍ବାଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରିଥିଲେ। ଏହି ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା, ହେ ମହାବଳୀ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ବଡ଼ ନଦୀମାନେ ଚଳାଇଥିଲେ, ସମୁଦ୍ରକୁ ପ୍ରବାହିତ କରିଥିଲେ; ତାଙ୍କର ମହାନତା କ୍ଷୟ ହୁଏନି, ଯାହାକୁ ଭୂମି ଅବଦଳିତ କରିପାରିନଥିଲା। ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ କିଏ ଏହି ଶୀଘ୍ର ଆତସୀନ ଘୋଡ଼ାମାନଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କରିପାରିବ? କେହି ତାଙ୍କର ମହାନତା ଓ ଶକ୍ତିକୁ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ସ୍ତୁତି କରିପାରିନାହାନ୍ତି, ଯଦ୍ୟପି ସେମାନେ ତାଙ୍କୁ ଗୀତ ଗାଇଛନ୍ତି। କେବେ ଗାୟକ, ଧାର୍ମିକ, ପ୍ରେରିତ ଲୋକେ ଦେବତାକୁ ଡାକିଥାନ୍ତି? କେଉଁ ଋଷି, କେଉଁ ବୁଦ୍ଧିମାନ ତାଙ୍କୁ ନିମନ୍ତ୍ରଣ କରନ୍ତି? ହେ ଦାନଶୀଳ ଇନ୍ଦ୍ର, କେବେ ତୁମେ ରସ ଦଳାଯାଇଥିବା ସୋମ ଓ ସ୍ତୁତି ସଙ୍ଗୀତ ପାଖକୁ ଆସିବେ? ଏବେ ଆମେ ଉପଯୁକ୍ତ ଭାବେ ଧନଦାତା ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କରିବା ଉଚିତ, ଯିଏ ଗାୟକମାନେ ପାଇଁ ହଜାର ଧନ ଦେଇଥାନ୍ତି। ସେ ଶତସେନା ଯୁଦ୍ଧ ଅଗ୍ରଗାମୀ ପରି ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ତାଙ୍କୁ ପୂଜା କରୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ଶତ୍ରୁମାନେ କୁ ନିବାରଣ କରନ୍ତି; ପାହାଡ଼ରୁ ନଦୀ ପ୍ରବାହ ପରି, ତାଙ୍କର ଲାଭ ଅନେକ ଭୋଗ୍ୟ ଦେଇ ଝରିଯାଏ। ଏବେ ଚାହିଦା ପାଇଁ, ଖ୍ୟାତିଶାଳୀ ଧନଦାତା ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କର; ସେ ଚାହିଦା ଧନ ଦେଇଥାନ୍ତି, ଯିଏ ସୋମ ଦଳେ ଓ ଗୀତ ଗାଏ, ତାଙ୍କୁ ହଜାରଗୁଡ଼ିକ ଧନ ଦେଇ ପ୍ରଶଂସିତ କରନ୍ତି। ତାଙ୍କର ଅସଂଖ୍ୟ ଅସ୍ତ୍ର, ଦୁର୍ଜୟ, ଏବଂ ବିଶାଳ; ପାହାଡ଼ର ଧନ ଯେପରି ଦାନଶୀଳମାନେ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରବାହିତ ହୁଏ, ଯେବେ ସୋମ ଦଳ ଅଭାବ ନାହିଁ। ସୋମ ଦଳି, ଆମେ ତୁମ୍ଭାକୁ ବେସିଛୁ, ହେ ବୃତ୍ରନାଶକ, ଯେପରି ଜଳ ହୋମକୁ ଘେରିଥାଏ; ଶୁଧ୍ଧିକର୍ତ୍ତାର ଧାରାରେ ଗାୟକମାନେ ଏକତ୍ରିତ ହୁଅନ୍ତି। ଲୋକେ ତୁମକୁ ଗୀତ ଦ୍ୱାରା ଡାକନ୍ତି, ଧନଦାତା, ସୋମ ଦଳିବାବେଳେ; କେବେ ତୁମେ ଘରକୁ ଆସିବେ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଦଳାଯାଇଥିବା ସୋମ ପାଇଁ, ବୃଷଭ ପରି ତାଙ୍କ ଝୁଣ୍ଡକୁ ଡାକି? କାନ୍ବମାନେ ସହିତ, ଆମେ ତୁମେ ଦୟାଳୁ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ହଜାର ଦାନର ସ୍ୱାମୀ, ବିଚିତ୍ର ରୂପୀ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଆଶା କରୁଛୁ; ଶୀଘ୍ର ଆମେ ଗୋଧନ ଲାଭ କରିବାକୁ ଚାହୁଁଛୁ। କିଏ ତାଙ୍କୁ ଜାଣିଛି, ଯିଏ ସୋମ ଦଳିବାବେଳେ ସଙ୍ଗୀତ ଦେଇଥାଏ, ଯିଏ ମନକୁ ଏକାଗ୍ର କରିଥାଏ? ସେ ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା କିଲ୍ଲାଗୁଡ଼ିକୁ ଭଙ୍ଗ କରିଥିଲେ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ସୋମରେ ଆନନ୍ଦ ପାଉଥିଲେ। ଅନେକ ସ୍ଥାନରେ, ମୃଗ, ହାତୀ ପରି, ସେ ତାଙ୍କର ମାର୍ଗ ନିର୍ଦ୍ଧାରଣ କରିଛନ୍ତି; କେହି ତୁମକୁ ସୋମ ଦଳିବାବେଳେ ବନ୍ଧିପାରିବେ ନାହିଁ, ତୁମ ଆଗମନ ଅନିବାର୍ୟ। ସେ ଭୟଙ୍କର, ଅନିବାର୍ୟ, ଅଦଳିତ, ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ; ଯଦି, ହେ ଦାନଶୀଳ, ଗାୟକଙ୍କ ଡାକ ଶୁଣ, ଇନ୍ଦ୍ର ଜନାନୀଙ୍କୁ ଯିଉ ନାହିଁ। ସମସ୍ତ ସେନା ଏବଂ ତାଙ୍କର ମିତ୍ରମାନେ ଏକତ୍ର ହୋଇ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ରାଜ୍ୟ ପାଇଁ ଗଢ଼ିଛନ୍ତି; ପ୍ରଜ୍ଞାରେ ଅତିଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଉପହାର, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଶକ୍ତିରେ ସବୁଠାରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ। ସୋମ ପାନ ପାଇଁ ଘୋଷ ଉତ୍ତାଳିତ ହେଉଛି; ଯେବେ ସେ, ଆଲୋକର ନାଥ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ଦୃଢ ନିଶ୍ଚୟରେ ଅଗ୍ରସର, ସେ ତାଙ୍କ ଦଳ ସହିତ ଅଗ୍ରସର। ଚକ୍ରର କିଲି ଅଂଶକୁ ନମିଯାଏ, ଗାୟକମାନେ ମେଣ୍ଡକୁ ନମନ୍ତି; ତୁମର ଭଲ ମନୋଭାବୀ, ଅକ୍ଷତ, ଶୀଘ୍ର ଘୋଡ଼ାମାନେ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ତୁମ ଶ୍ରବଣ ପାଖକୁ ଗୀତ ନେଇ ଯାଉନ୍ତୁ। ମୁଁ ସେଇ ଦାନଶୀଳ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଯଜ୍ଞକୁ ଧାରଣ କରୁଥିବା, ଅଜୟ୍ୟ ଶକ୍ତିର ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଡାକୁଛି; ସବୁଠାରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ପୂଜ୍ୟ, ବଜ୍ରଧାରୀ, ଆମ ପଥ ସବୁ ଧନ ପାଇଁ ଶୁଭ କରନ୍ତୁ। ଯେଉଁ ଶକ୍ତି ତୁମେ ଦେବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଆଣିଛ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଏହି ଗାୟକ ପାଇଁ ଏହାକୁ ବଢ଼ାଅ, ଏବଂ ସେମାନେ ପାଇଁ ଯେଉଁମାନେ ଯଜ୍ଞାସନରେ ବସିଛନ୍ତି।