ଏକ ସମୟର କଥା, ସମସ୍ତ ଜନଙ୍କ ଭୟଭୀତ କରୁଥିବା, ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଶିଙ୍ଗ ଥିବା ବୃଷଭ ସମ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଏବଂ ଏକାକି ନିଜ ଶକ୍ତିରେ ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କୁ ଉତ୍ସାହିତ କରୁଥିବା, ଜୀବନକୁ ଆଗକୁ ନେଇଯିବା, ଜ୍ଞାନୀ ଏବଂ ମଙ୍ଗଳମୟ ମାର୍ଗକୁ ଜଣାଇଥିବା ଏହି ଦେବତାଙ୍କ ନାମ ହେଉଛନ୍ତି ଇନ୍ଦ୍ର। ଇନ୍ଦ୍ର, ଯେଉଁଠାରେ କୁତ୍ସ ତାଙ୍କୁ ଯୁଦ୍ଧରେ ଡାକିଲେ, ସେ ନିଜ ଦେହରେ ଶୁଣି, ତାଙ୍କୁ ସାହାଯ୍ୟ କରିଥିଲେ। ଦାସ ଶୁଷ୍ଣ ଓ କୁୟବଙ୍କୁ ଦମନ କରି, ଅର୍ଜୁନେୟଙ୍କୁ ବିଜୟ ଦେଇଥିଲେ। ଏହି ପ୍ରଭାବଶାଳୀ ଇନ୍ଦ୍ର, ସୁଦାସ ତାଙ୍କୁ ଡାକି କ୍ଷେତ୍ରରେ ଯେତେବେଳେ ସମସ୍ତ ସାଧନ ସହିତ ଆଶ୍ରୟ ଚାହିଲେ, ସେ ତାଙ୍କୁ ସାହାଯ୍ୟ କରିଥିଲେ। ପୌରୁକୁତ୍ସ, ତ୍ରସଦସ୍ୟୁ ଏବଂ ପୁରୁଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଇନ୍ଦ୍ର ଜମି ଜିତିବା ଓ ବୃତ୍ରକୁ ହନନ କରିବାରେ ସାହାଯ୍ୟ କରିଥିଲେ। ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ, ଦେବତାଙ୍କ ପୂଜାରେ, ଇନ୍ଦ୍ର ଅନେକ ବୃତ୍ରକୁ ବଧ କରିଥିଲେ। ସେ, ହରି ଘୋଡ଼ା ଚଢ଼ି, ଦାସ୍ୟୁ, କୁମୁରି ଓ ଧୁନିଙ୍କୁ ଚୁପ କରାଇ ନିଜ ମିତ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ସୁନିଶ୍ଚିତ ଶୟନ ଦେଇଥିଲେ। ବଜ୍ରଧାରୀ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ କୃତ୍ୟ ଏପରି ଯେ, ସେ ଏକ ସମୟରେ ନବତି-ନଅଟି ସହରକୁ ଧ୍ଵଂସ କରିଥିଲେ, ଏବଂ ଶତତମ ଗୃହକୁ ପ୍ରବେଶ କରି, ବୃତ୍ର, ନାମୁଚି ଓ ଅହିଙ୍କୁ ବଧ କରିଥିଲେ। ଏହି ସବୁ ପୁରାତନ ଦାନ ଅପେକ୍ଷାକୁ ଯଥାଯୋଗ୍ୟ ପୂଜାକୁ ସ୍ଵୀକାର କରୁଥିବା ସୁଦାସ ପାଇଁ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଘୋଡ଼ା ଯୋକ୍ତ କରି, ଇନ୍ଦ୍ର ପୁରସ୍କାର ଦେଇଥିଲେ। ଏଠି, ଦୟାଳୁ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଅନୁରୋଧ କରାଯାଉଛି—ଏଠାରେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ କେହି ଆମକୁ ହିଂସା କରିନପାରୁ, ଆପଣଙ୍କ ଅଭେଦ୍ୟ ରକ୍ଷା ଆମକୁ ରକ୍ଷା କରୁ, ଆମେ ଦାନଶୀଳ ଲୋକଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରିୟ ହେବାକୁ ପାରିବା। ଆମେ ଆପଣଙ୍କ ଦୟାରେ ପ୍ରିୟ ହେବାକୁ ଚାହୁଁ, ଆପଣଙ୍କ ଆଶ୍ରୟରେ ଆନନ୍ଦ ଉପଭୋଗ କରିବାକୁ ଚାହୁଁ। ତୁର୍ବଶ ଓ ଯଦୁଙ୍କୁ ଦମନ କରନ୍ତୁ, ଏବଂ ଅତିଥିଗ୍ବଙ୍କୁ ଯଥାଯୋଗ୍ୟ ପ୍ରଶଂସା ଦିଅନ୍ତୁ। ଏବେ ମଧ୍ୟ, ଦୟାଳୁ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ କୃପାରେ, ଲୋକେ ତାଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି ଓ ପ୍ରଶଂସା କରୁଛନ୍ତି। ଯେଉଁମାନେ ନିଜ ଅନୁଷ୍ଠାନରେ କଞ୍ଜୁଷ କୁ ଦୂର କରିଛନ୍ତି, ସେମାନେ ଆମ ସହ ଏକତ୍ର ହେଉନ୍ତୁ। ଏହି ସମସ୍ତ ପୁରୁଷମାନଙ୍କର ପ୍ରଶଂସା ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ; ସେମାନେ ଆମ ପାଇଁ ଦାନ ଆଣିଦିଅନ୍ତୁ। ବୃତ୍ରବଧରେ ଦୟାଳୁ ହୁଅନ୍ତୁ, ମାନବଙ୍କ ମିତ୍ର, ବୀର ଓ ରକ୍ଷକ ହୁଅନ୍ତୁ। ଏବେ, ଆମ ପ୍ରଶଂସାରେ, ଇନ୍ଦ୍ର ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହୁଅନ୍ତୁ, ପ୍ରାର୍ଥନା ଏବଂ ନିଜ ଶକ୍ତିରେ ଅଧିକ ଶକ୍ତି ଆଣନ୍ତୁ। ଆମକୁ ଧନ, ଆମକୁ ଅନ୍ନ ଦିଅନ୍ତୁ, ଏବଂ ସଦା ଆମକୁ ମଙ୍ଗଳରେ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ। ଏଉଁପରି, ଏକ ଦିନ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଆହ୍ୱାନ କରାଯାଉଛି—"ଅନନ୍ଦରେ ଆସ, ଇନ୍ଦ୍ର; ଏହି ସୋମ ପାନ କର। ଏହା ମୋର ଆସନ, ମୋର କୁଶ।" ପ୍ରାର୍ଥନା ଦ୍ୱାରା ଯୋକ୍ତ ହରି ଘୋଡ଼ା ତୁମକୁ ଆଣନ୍ତୁ, ଆମର ସ୍ତୁତି ଶୁଣ। ଆମେ ସୋମ ଓଫର କରୁଥିବାବେଳେ ପ୍ରାର୍ଥନାରେ ତୁମକୁ ଡାକୁଛୁ। ଗାୟକମାନେ ସ୍ପଷ୍ଟ ସ୍ବରରେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଗାଉଛନ୍ତି, ପ୍ରଶଂସକମାନେ ସ୍ତୁତି କରୁଛନ୍ତି, ସମସ୍ତ କଣ୍ଠ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଡାକୁଛି। ଇନ୍ଦ୍ର, ସୁନା ବଜ୍ରଧାରୀ, ଦୁଇ ହରି ଘୋଡ଼ା ସହିତ, ଉଚ୍ଚାରଣ ଦ୍ୱାରା ଯୋକ୍ତ ହୋଇ ଆସନ୍ତି। ଦୂରଦର୍ଶୀ ଇନ୍ଦ୍ର ଆକାଶରେ ସୂର୍ଯ୍ୟକୁ ଉଦୟ କରାଇଥିଲେ, ଗାଈମାନେ ଦେଇ ପାହାଡ଼ ଫାଟିଥିଲେ। ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ ଆମେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଡାକୁଛୁ, ସେ ଆମର ହେଉନ୍ତୁ। ସୋମ ମଦର ଉଲ୍ଲାସରେ, ଇନ୍ଦ୍ର ମଧ୍ୟାକାଶ ଅତିକ୍ରମ କରି, ବନ୍ଧନ ଭଙ୍ଗ କରିଥିଲେ। ଅଙ୍ଗିରସମାନେ ସହିତ ଉପରକୁ ଉଠି, ଲୁଚିଥିବାଙ୍କୁ ପ୍ରକାଶ କରି, ବନ୍ଧନକୁ ଆଗକୁ ଘେଉଥିଲେ। ଇନ୍ଦ୍ର ଦ୍ୱାରା ଦ୍ୱିତୀୟ ଲୋକ, ଆକାଶ ଅଚଳ ଓ ଅବିଚଳ ରହିଥାଏ। ପାଣିର ଉଲ୍ଲାସ ପରି, ବିଜୟ ପାଇଁ ପ୍ରଶଂସା ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଦୌଡ଼ିଯାଏ, ତାଙ୍କର ଉଲ୍ଲାସ ସମସ୍ତ ଦିଗକୁ ପ୍ରସାରିତ ହୋଇଥାଏ। ଇନ୍ଦ୍ର ସହିତ ଆମେ ଏକତ୍ର ଦେଖୁ, ଭୟ ଛାଡ଼ି, ସମାନ ଅଭା ଓ ମହିମାରେ ଏକତ୍ର ହୁଅ। ନିର୍ମଳ ଓ ଦୀପ୍ତିମାନ ସାଙ୍ଗମାନେ ସହିତ ଉତ୍ସବ ଶକ୍ତିରେ ଚମକେ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଆକାଙ୍କ୍ଷିତ ସେନା ସହିତ। ସେମାନେ ନିଜ ନିୟମ ଅନୁସରି, ପୁନଃ ଗର୍ଭରେ ପ୍ରବେଶ କରନ୍ତି, ଯଜ୍ଞର ନାମକୁ ଧାରଣ କରନ୍ତି। ଏହି ଇନ୍ଦ୍ର, ଦଧୀଚିଙ୍କ ଅସ୍ଥି ଦ୍ୱାରା ଅଜୟ, ନବତି-ନଅଟି ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ହନନ କରିଥିଲେ। ପାହାଡ଼ ମଧ୍ୟରେ ଲୁଚିଥିବା ଘୋଡ଼ାର ମୁଣ୍ଡ ଚାହିଁ, ଅଦ୍ଭୁତ ଇନ୍ଦ୍ର ମନ୍ଦିରରେ ଏହାକୁ ଖୋଜିଥିଲେ। ଏଠାରେ ସେମାନେ ଗାଈର ନାମ ଖୋଜିଥିଲେ, ଯାହା ଟ୍ୱଷ୍ଟ୍ରର ନିମ୍ନ ରୂପ ଥିଲା, ଏହା ଚନ୍ଦ୍ରର ଗୃହରେ। ମୁଁ ଅଷ୍ଟପଦୀ ବାଣୀ ଧାରଣ କରି ଅମରତାକୁ ଛୁଇଁ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଆଶ୍ରୟ କରି ନିଜ ରୂପ ନେଉଛି। ଦୁଇ ଲୋକ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଅନୁସରଣ କରିଥିଲେ, ଯେତେବେଳେ ସେ ଶତ୍ରୁଘ୍ନ ହେଇଥିଲେ। ଶକ୍ତିରେ ଉଠି, ଦୁଇ ଜହ୍ବା କମ୍ପିଥିଲେ, ସୋମ ପାନ କରିଥିଲେ। ସମସ୍ତ ଦ୍ୱେଷ ଭଙ୍ଗ କର, ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ଦୂର କରି ଧ୍ଵଂସ କର, ଆମକୁ ଆକାଂକ୍ଷିତ ଧନ ଦିଅ। ଯାହା ଢିଲା, ଯାହା ଦୃଢ଼, ଯାହା ପାହାଡ଼ ମଧ୍ୟରେ ଲୁଚିଛି, ସେ ସମସ୍ତ ଧନ ଆମକୁ ଦିଅ। ତୁମେ ଇନ୍ଦ୍ର ଯାହା ଦେଇଛ, ସମସ୍ତ ମନୁଷ୍ୟ ଜାଣନ୍ତି; ଆମକୁ ଆକାଂକ୍ଷିତ ଧନ ଦିଅ। ଗାୟକ ନୂତନ ଗୀତରେ ଜନସମୂହର ରାଜା ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତୁ, ମନୁଷ୍ୟମାନେ ମଧ୍ୟରେ ସବୁଠାରୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଶତ୍ରୁଘ୍ନ। ଯେଉଁଠାରେ ଷ୍ଲୋକ ଓ କୀର୍ତ୍ତି ଗଞ୍ଜିଉଛି, ସେଠି ପାଣି ଭଳି ସମସ୍ତ ଖ୍ୟାତି ଏକତ୍ରିତ। ମୁଁ ଅତିଉତ୍ତମ ପ୍ରଶଂସାରେ ସେଉଁଠି ପ୍ରଥମ ରାଜା, ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ ସାଧକ, ସହଚରଙ୍କୁ ମହାଦାତା ଡାକୁଛି। ଏହି ଉପହାର ଗର୍ଭରେ ପୋଉଁରିଥିବା ପରି ଲୁଚିଛି, କିନ୍ତୁ ଇନ୍ଦ୍ର ଏହି ଉପହାରକୁ ଅବହେଳା କରନ୍ତିନାହିଁ। ଦାନର ମାଲିକ, ଗୀତର ଧାରକ, ବୀର, ତୁମର ମହିମା ବଢ଼, ସତ୍ୟତା ତୁମର ହେଉ। ଶତଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଆମ ସାହାଯ୍ୟ ପାଇଁ ଦୃଢ଼ ଭାବେ ଦଢ଼ି ରୁହ, ଏହି ପ୍ରତିଯୋଗିତାରେ ଆମେ ସଭାମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିପାରିବା। ଏହିପରି ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଗାଥା, ତାଙ୍କର ଶୌର୍ୟ, ଦାନଶୀଳତା ଓ ରକ୍ଷାରେ ଆମେ ଅନ୍ତରଙ୍ଗ ଭାବେ ଗାଉ ଓ ଆଶ୍ରୟ ନେଉ।