ପୁରାତନ କାଳରେ, ଆମର ପୂର୍ବଜମାନେ—ନବଗ୍ୱ, ସପ୍ତ ଋଷିମାନେ—ବିଜୟ ଲାଗି ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରିଥିଲେ। ସେମାନେ ଚିନ୍ତାରେ ଏହି ପରାକ୍ରମୀ, ପର୍ବତରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ଏବଂ ସତ୍ୟବାଦୀ ଦେବତାଙ୍କୁ ଗୀତରେ ପ୍ରଶଂସା କରିଥିଲେ। ଆମେ ଏହି ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଅନ୍ୱେଷଣ କରୁଛୁ, ସେ ଧନର ମାଲିକ, ଅନେକ ବୀରଙ୍କ ସ୍ୱାମୀ, ଦାତା, ସଦା ଯୁବ, ଅଜର, ଆଲୋକର ଧାରୀ। ହେ ରଥି, ତାଙ୍କୁ ଆମ ପାଖକୁ ଆଣ, ଯେଉଁଠାରେ ସେ ଆମକୁ ଆନନ୍ଦିତ କରିବେ। ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମ ପୂର୍ବଜ ଗାୟକମାନେ କେବେ ତୁମକୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରିଥିଲେ କି? ତୁମର ଅଂଶ, ଶକ୍ତି, ତେଜ କ’ଣ? ହେ ଦେବ, ଅନେକ ଦାନର ଧାରୀ, ଦାନବ ନାଶକ, ଆମକୁ କୁହ। ଯେଉଁ ନାରୀ ରଥରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ପ୍ରଶ୍ନ କରେ, ତାଙ୍କର ସ୍ୱର କମ୍ପିତ ହୁଏ, କାରଣ ତାଙ୍କର ହସ୍ତ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଆକୃତି ବିଶାଳ, ଦାନ ଉଦାର। ସେ ଶକ୍ତିଶାଳୀଙ୍କୁ ଲାଭ ଲାଗି ପ୍ରାର୍ଥନା କରେ। ତାଙ୍କର ମାୟା ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା, ସ୍ୱୟଂବଳୀ ଏବଂ ଦୃତବୁଦ୍ଧି ଇନ୍ଦ୍ର ପର୍ବତ ସହିତ ଅଚଳକୁ ମଧ୍ୟ ଭଙ୍ଗ କରିଦିଅନ୍ତି, ଦୃଢ଼କୁ ଭାଙ୍ଗିଦିଅନ୍ତି, ନିଶ୍ଚଳକୁ ମଧ୍ୟ ଚିରିଦିଅନ୍ତି। ସେ ନାଶକ। ଏହି ପ୍ରାଚୀନ ଏବଂ ସଦା ନୂତନ ଶକ୍ତିଶାଳୀଙ୍କୁ ଆମର ଚିନ୍ତା ସରଣି ଯାଉ, ସେ ଆମକୁ ସମସ୍ତ ବିପଦରୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ। ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ପୃଥିବୀ, ଦ୍ୟୁଲୋକ ଏବଂ ମଧ୍ୟମ ଲୋକର ଅଗ୍ନିକୁ ପ୍ରଜ୍ୱଳିତ କର; ହେ ବୃଷ, ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ତୁମ ଅଗ୍ନିରେ ଦୁଷ୍ଟମାନେ, ପୃଥିବୀକୁ ନଷ୍ଟ କରୁଥିବାମାନେ ଦହିଦିଅ। ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ସ୍ୱର୍ଗ ଏବଂ ପୃଥିବୀର ରାଜା, ସମସ୍ତ ଚଳିତାଚଳର ନେତା, ତୁମ ଦୃଷ୍ଟି ଭୟାନକ। ତୁମର ବଜ୍ର ଦକ୍ଷିଣ ହାତରେ ଧର, ଆମକୁ ସମସ୍ତ ଅପମାଦ, ମାୟା ଓ ବିପଦରୁ ରକ୍ଷା କର। ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମ ପ୍ରତିଦ୍ୱନ୍ଦୀ ଉପରେ ଅଖଣ୍ଡ ମଙ୍ଗଳ ଦିଅ, ଯେଉଁ ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ବଜ୍ର ଧାରଣ କରି ଦାସ, ଆର୍ୟ, ଭୃତ୍ର, ନହୁଷଙ୍କୁ ଜୟ କରିଥିଲ। ହେ ଅନେକ ଦାନର ଧାରୀ, ବୁଦ୍ଧିମାନ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମର ସମସ୍ତ ସାଥୀ ଓ ଦାନ ସହିତ ଆସ; ଏହି ଶକ୍ତି ଯାହାକୁ କୌଣସି ଅଧର୍ମୀ କିମ୍ବା ଦେବତା ରୋକିପାରିବେ ନାହିଁ, ସୋମର ଆନନ୍ଦରେ ଶୀଘ୍ର ଆସ। ସେ ବୃଷ ଦୁଇଟି ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଶିଙ୍ଗ ଭଳି ଭୟାନକ, ସମସ୍ତ ଜନତାକୁ ଉତ୍ସାହିତ କରନ୍ତି, ସେ ସଦା ଉତ୍ସୁକମାନଙ୍କୁ ଜୀବନ ଦେଇଥାନ୍ତି, ଜ୍ଞାନୀ, ସମୃଦ୍ଧିକୁ ଜାଣିଥାନ୍ତି। ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ କୁତ୍ସଙ୍କୁ ଯୁଦ୍ଧରେ ସାହାଯ୍ୟ କରିଥିଲ, ତୁମ ସ୍ୱୟଂ ଶରୀରେ ସେମାନଙ୍କର ଡାକ ଶୁଣିଥିଲ। ତୁମେ ଦାସ ଶୁଷ୍ଣ ଓ କୁୟବକୁ ଦଳିଥିଲ, ଅର୍ଜୁନେୟଙ୍କୁ ବିଜୟ ଦେଇଥିଲ। ହେ ପ୍ରବଳ, ତୁମେ ସୁଦାସଙ୍କୁ ସମସ୍ତ ସାହାଯ୍ୟ ଦେଇ ଜୟ କରିଥିଲ, ପୌରୁକୁତ୍ସ, ତ୍ରସଦସ୍ୟୁ, ପୁରୁଙ୍କୁ ମୃତ୍ୟୁ ଓ ଭୃତ୍ର ବିଧ୍ୱଂସରେ ସାହାଯ୍ୟ କରିଥିଲ। ମାନବମାନେ ମଧ୍ୟରେ, ଦେବପୂଜନରେ ତୁମେ ଅନେକ ଭୃତ୍ରଙ୍କୁ ହତ କରିଥିଲ, ଦାସ୍ୟୁ, କୁମୁରି, ଧୁନିଙ୍କୁ ନିଦ୍ରାରେ ପତିତ କରି ମିତ୍ରଙ୍କ ଲାଗି ସେମାନଙ୍କୁ ଦଳିଥିଲ। ତୁମ ବଜ୍ରଧାରୀ କାର୍ଯ୍ୟ ହେଉଛି, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ଏକାଠାରେ ନବତି-ନଉଟି ସହର ଧ୍ୱଂସ କରିଥିଲ, ଶତତମ ଗୃହରେ ପ୍ରବେଶ କରିଥିଲ, ଭୃତ୍ର, ନାମୁଚି, ଅହିକୁ ହତ କରିଥିଲ। ଏହି ହେଉଛି ତୁମର ପୁରାତନ ଦାନ, ଯେଉଁଠାରେ ଯଥାଯଥି ଅର୍ପଣକାରୀ ସୁଦାସ ପାଇଁ ତୁମେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଘୋଡ଼ା ଯୋଗ କର। ଗୀତ ଆମ ପାଇଁ ଅନେକ ଫଳ ଆଣନ୍ତୁ। ଏଠାରେ କୌଣସି ପ୍ରବଳ ଶକ୍ତି ଆମକୁ ଅପମାନ କରିନପାରୁ, ହେ ହରିବଃ, ଯୁଦ୍ଧର ଆରମ୍ଭରେ ଆମକୁ ଅଖଣ୍ଡ ରକ୍ଷା କର। ଉଦାରମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଆମେ ପ୍ରିୟ ହେବାକୁ ଚାହୁଁ। ହେ ଦାନଶୀଳ, ତୁମର କୃପାରେ ଆମେ ପ୍ରିୟ ହେଉ, ତୁମ ଛାୟାରେ ଆମେ ଆନନ୍ଦ କରିବାକୁ ଚାହୁଁ। ତୁର୍ବଶ, ଯଦୁଙ୍କୁ ଦଳିଦିଅ, ଅତିଥିଗ୍ବଙ୍କୁ ଯଥାଯଥି ପ୍ରଶଂସା ଦିଅ। ଏଠି ମଧ୍ୟ, ହେ ଦାନଶୀଳ, ତୁମର କୃପାରେ ଲୋକମାନେ ଗୀତ ଓ ସ୍ତୁତି ଗାଉଛନ୍ତି। ଯେଉଁମାନେ ଦୁର୍ଲଭଙ୍କୁ ଦୂର କରିଛନ୍ତି, ସେମାନେ ଆମକୁ ତୁମ ସହ ଏକତ୍ର କରନ୍ତୁ। ଏହି ସ୍ତୁତିମାନେ ତୁମ ପାଇଁ, ହେ ମନୁଷ୍ୟମଧ୍ୟରେ ସ୍ରେଷ୍ଠ, ଆମକୁ ଦାନ ଆଣନ୍ତି। ଭୃତ୍ର ବିଧ୍ୱଂସରେ ଦୟାଳୁ ହୁଅ, ମିତ୍ର, ବୀର, ଏବଂ ରକ୍ଷକ ହୁଅ। ଏବେ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମର ସ୍ତୁତିରେ ପ୍ରଶଂସିତ, ପ୍ରାର୍ଥନା ଓ ତୁମ ଶକ୍ତିରେ ବଳିଯୁକ୍ତ ହୁଅ। ଆମକୁ ଧନ, ଆହାର ଦିଅ; ସଦା ଆମକୁ ମଙ୍ଗଳରେ ରକ୍ଷା କର। ଆସ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆନନ୍ଦରେ, ଏହି ସୋମପାନ କର। ଏହି ମୋ ଆସନ, ମୋ ପବିତ୍ର କୁଶ। ତୁମର ପିଙ୍ଗଳ ଘୋଡ଼ା ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଯୁକ୍ତ ହୋଇ ଆନ୍ତୁ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମ ହୁଁକାର ଶୁଣ। ସୋମ ଚାପିବାବେଳେ ଆମେ ପ୍ରାର୍ଥନାରେ ତୁମକୁ ଡାକୁଛୁ, ହେ ସୋମପାଇଁ ଇନ୍ଦ୍ର। ଗାୟକମାନେ ଉଚ୍ଚ ସ୍ୱରେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଗାଉଛନ୍ତି, ପ୍ରଶଂସକ ଗୀତରେ ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତି, ସ୍ୱର ତାଙ୍କୁ ଡାକୁଛି। ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ଦୁଇଟି ବଦାମ ଘୋଡ଼ା ସହିତ, କଥା ଦ୍ୱାରା ଯୁକ୍ତ, ସୁବର୍ଣ୍ଣ ବଜ୍ରଧାରୀ। ଦୂରଦର୍ଶୀ ଇନ୍ଦ୍ର ଆକାଶରେ ସୂର୍ଯ୍ୟକୁ ଉଦୟ କରିଥିଲେ, ଗାଈ ପାଇଁ ପାହାଡ଼ ଭାଙ୍ଗିଥିଲେ। ଆମେ ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଡାକୁଛୁ; ସେ ଆମର ଏକମାତ୍ର ହେଉ। ସୋମର ଉଲ୍ଲାସରେ ଇନ୍ଦ୍ର ମଧ୍ୟଲୋକ ଦେଖିଥିଲେ, ତାଙ୍କର ଶକ୍ତିରେ ଅବରୋଧ ଭାଙ୍ଗିଥିଲେ। ଅଙ୍ଗିରସମାନେ ସହିତ ଉପରକୁ ତାଙ୍କୁ ଉଠାଇ ଲୁଚିଥିବାମାନେ ଦେଖାଇଥିଲେ, ଅବରୋଧକୁ ଆଗକୁ ଧକ୍କା ଦେଇଥିଲେ। ଇନ୍ଦ୍ର ଦ୍ୱାରା ଦ୍ୟୁଲୋକ ଦୀପ୍ତିମାନ, ଦୃଢ଼ ଏବଂ ଅଚଳ ଅଟୁଟ ଅଛି। ପାନୀୟର ଉଲ୍ଲାସ ଭଳି ସ୍ତୁତି ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ବିଜୟ ପାଇଁ ଦୌଡ଼ିଯାଏ, ତୁମର ଉଲ୍ଲାସ ବିସ୍ତାରିତ। ଇନ୍ଦ୍ର ସହିତ ଆମେ ଏକତାରେ, ଭୟ ଛାଡ଼ି, ସମାନ ରୂପରେ ଏକତ୍ରିତ। ନିର୍ଦୋଷ ଦୀପ୍ତିମାନ ସାଥୀମାନେ ସହିତ ଉତ୍ସବ ଶକ୍ତିରେ ଦୀପ୍ତିମାନ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଅଭିଷ୍ଟ ସେନା ସହିତ। ସେମାନେ ପୁଣି ଗର୍ଭକୁ ପ୍ରବେଶ କରିଛନ୍ତି, ନିଜ ଧର୍ମ ଅନୁସରଣ କରି, ଯଜ୍ଞ ନାମକୁ ଧାରଣ କରି। ଇନ୍ଦ୍ର ଦଧୀଚିଙ୍କ ଅସ୍ଥିରେ ଅଜୟ, ନବତି-ନଉଟି ଶତ୍ରୁକୁ ପ୍ରହାର କରିଥିଲେ। ପାହାଡ଼ ମଧ୍ୟରେ ଲୁଚିଥିବା ଘୋଡ଼ାର ମୁଣ୍ଡ ଚାହିଁ, ସେ ଅଦ୍ଭୁତ ଦେବତା ମନ୍ଦିରରେ ଏହାକୁ ଖୋଜିଥିଲେ।