ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ କଥା ଏହିପରି—ତାଙ୍କୁ ତାଙ୍କ ପିତାମାତାଙ୍କ ଆଖିଁରେ ଜନ୍ମ ଏବଂ ପ୍ରକାଶ ମିଳିଥିଲା, କିନ୍ତୁ ସେ ଅନ୍ୟ କାହାର ଉତ୍ପତ୍ତି ଜାଣିଥିଲେ ନାହିଁ। ଆମେ ଯାହାଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କରୁଛୁ, ଯିଏ ଆମର ବ୍ରତ ଅନୁସରଣ କରନ୍ତି, ସେଇ ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଲୋକମାନେ ପୂଜନ୍ତି। ସେଇ ଇନ୍ଦ୍ର, ସୋମ ଲାଗି ଆକାଂକ୍ଷୀ, ତୀବ୍ର ବେଗବାନ୍, ଜ୍ଞାନୀ, ଯାହାଠାରୁ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ କଂପିଥାଏ। ସେ ଶମ୍ବରା ଓ ଶୁଷ୍ଣଙ୍କୁ ହତ୍ୟା କରିଥିଲେ, ସେଇ ଏକମାତ୍ର ବୀର; ଏହି ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଲୋକମାନେ ପୂଜନ୍ତି। ଯେଉଁଠି ସେ ଉତ୍ସର୍ଗ କରୁଥିବା ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଫଳ ଦେଇଥାନ୍ତି, ସେଉଁଠି ତୁମେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବରେ ସତ୍ୟ; ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମେ ସଦା ତୁମ ପ୍ରିୟ ହେବାକୁ ଚାହୁଁଛୁ, ମଣିଷମାନେ ମଧ୍ୟ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହେଉନ୍ତୁ, ଆମେ ସଭାରେ ତୁମ ପ୍ରଶଂସା କରିବାକୁ ଚାହୁଁଛୁ। ତାଙ୍କୁ ଶକ୍ତି ଓ ମହତ୍ତ୍ୱ ପାଇଁ ଆମର ପ୍ରଶଂସା ଉପହାର ଭାବେ ଦେଉଛୁ। ଅନୁରାଗୀ ଘୋଡ଼ାମାନେ ଯେପରି ଦୌଡ଼ନ୍ତି, ସେପରି ଆମ ଷ୍ଟୁତି ଗୀତମାନେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ଅଗ୍ରସର ହେଉଛି। ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ଉପହାର ଭାବରେ ଗୀତ ଦେଉଛି, ମୋ ଶବ୍ଦରେ ଷ୍ଟୁତି ଉଚ୍ଚାରଣ କରୁଛି। ହୃଦୟ, ମନ, ଚିନ୍ତା ସହିତ ପୁରାତନ ସ୍ୱାମୀ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ଆମ ଜ୍ଞାନ ଶୋଭିତ ହେଉ। ମୋର କଂଠରେ ଏହି ଅତିଶୟ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଷ୍ଟୁତି ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଦେଉଛି। ମହାନ ଚିନ୍ତା ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବୋତ୍ତମ ଶବ୍ଦରେ, ଭଲ ଷ୍ଟୁତି ଦ୍ୱାରା ଦାନଶୀଳଙ୍କୁ ବଡ଼ କରିବାକୁ ଚାହୁଁଛୁ। ଏହି ଷ୍ଟୁତିକୁ ମୁଁ ଏଭଳି ଯୋଗାଉଛି, ଯେପରି କୌଶଳୀ କାରିଗର ଶକ୍ତି ପାଇଁ ରଥ ତିଆରି କରନ୍ତି। ସଙ୍ଗୀତ ଓ ଭଲ ଷ୍ଟୁତି ଗୀତ ଗାୟକପ୍ରିୟ ଜ୍ଞାନୀ, ସର୍ବବ୍ୟାପୀ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଦିଆଯାଉଛି। ମୁଁ ଏଠି ଏକ ରଥଚାଳକ ପରି ମହିମା ପାଇଁ ଷ୍ଟୁତିକୁ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ଯୋଗାଉଛି। ବୀର, ଦାନଶୀଳ, ପୁରାତନ, ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ନ୍ୟାୟପାଳକ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ମହିମାକୁ ସମ୍ମାନ କରିବା ପାଇଁ ଏହି ଷ୍ଟୁତି। ତ୍ୱଷ୍ଟା ତାଙ୍କୁ ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ବଜ୍ର ତିଆରି କରିଥିଲେ, ଯାହା ସ୍ୱର୍ଗ ଯୋଗ୍ୟ ଏବଂ ଅତି କୌଶଳୀ। ଏହା ଦ୍ୱାରା ଭଗବାନ ଭୃତ୍ରଙ୍କ ଜୀବନ୍ଦାୟିନୀ ସ୍ଥଳରେ ଆଘାତ କରି, ଶତ୍ରୁମାନେ ଉଡ଼ାଇଦେଇଥିଲେ। ତାଙ୍କୁ ମାଆଁଙ୍କ ଦୁଧ ଓ ବଡ଼ ବିନ୍ଦୁ ଏକାସାଥି ଖାଇଥିଲେ, ପିତାଙ୍କ ପୋଷଣ ଆହାର ମଧ୍ୟ ଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ। ବିଷ୍ଣୁ ସାହାଯ୍ୟ କଲେ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଇନ୍ଦ୍ର ରାନ୍ଧିବାରେ ସହଯୋଗ କଲେ, ବନ୍ଦରୁ ଅଂଶ କାଟିଦେଲେ, ପାହାଡ଼ ହଟାଇଦେଲେ। ତାଙ୍କ ମହାତ୍ମ୍ୟକୁ ଦେବୀମାନେ, ଦେବତାଙ୍କ ଜନନୀମାନେ ମଧ୍ୟ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ମହାକାର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ ଷ୍ଟୁତି କରିଥିଲେ। ବିସ୍ତୃତ ଆକାଶ ଓ ପୃଥିବୀ ତାଙ୍କୁ ଆଲିଙ୍ଗନ କଲେ, କିନ୍ତୁ କେହି ତାଙ୍କର ମହତ୍ତ୍ୱକୁ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଧରିପାରିଲେ ନାହିଁ। ତାଙ୍କର ବଡ଼ ମହିମା ସ୍ୱର୍ଗ, ପୃଥିବୀ ଓ ମଧ୍ୟମ ଆକାଶରୁ ବିସ୍ତାରିତ ହୋଇଛି। ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ନାଥ, ସର୍ବବିଶ୍ୱବିଦିତ ଇନ୍ଦ୍ର ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ତେଜ ଧାରଣ କରିଛନ୍ତି। ତାଙ୍କ ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ଇନ୍ଦ୍ର ବଜ୍ର ଦେଇ ଭୃତ୍ରକୁ ଚିରିଦେଲେ; ଗାଈ ଓ ଛାଉଁଆ ପରି ଜଳକୁ ମୁକ୍ତ କଲେ, ଖ୍ୟାତି ପାଇଁ ଜ୍ଞାନ ଦେଲେ। ତାଙ୍କ ଶକ୍ତିରେ ନଦୀମାନେ ଆନନ୍ଦିତ, ଯେତେବେଳେ ବଜ୍ର ଦେଇ ତାଙ୍କୁ ବନ୍ଧିଦେଲେ; ଭକ୍ତଙ୍କୁ ଅନୁଗ୍ରହ ଦେଇ, ତ୍ୱରିତ ଇନ୍ଦ୍ର ଉତ୍ସୁକ୍ ତୁର୍ବଣୀକୁ ଗଭୀରତା ଦେଲେ। ତାଙ୍କୁ ଉତ୍ସାହ ସହିତ ବଜ୍ର ଆଣି, ଭୃତ୍ର ପାଇଁ ଲଢ଼େଇ କଲେ, ଶତ୍ରୁମାନେ ଉଡ଼ାଇଦେଲେ; ଗାଈର ଅଂଶ ଭାଗ କାଟିଦେଲେ, ଜଳକୁ ଚଳାଇ ମୁକ୍ତ କଲେ। ତାଙ୍କ ପୁରୁଣା କାର୍ଯ୍ୟ ଓ ନୂତନ କାର୍ଯ୍ୟ ଷ୍ଟୁତି ଦ୍ୱାରା ଉଚ୍ଚାରିତ; ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ଅସ୍ତ୍ର ଧାରଣ କରି, ଶତ୍ରୁମାନେ ଦୂର କରିଥିଲେ। ତାଙ୍କ ଭୟରେ ଦୃଢ଼ ପାହାଡ଼ ଓ ବିସ୍ତୃତ ଆକାଶ କମ୍ପିଉଠିଲା; ଗାୟକଙ୍କ ଡାକରେ ଆଶ୍ରୟ ଯୋଗାଉଥିଲେ, ପ୍ରେରଣା ଶକ୍ତି ହେଲା। ତାଙ୍କୁ ଦାତାମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଭାଗ ମିଳେ, ଏକମାତ୍ର ପ୍ରଭୁ ଭାବେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଶାସନ କରନ୍ତି। ସୂର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ ଚେଷ୍ଟା କରି, ଶତ୍ରୁକୁ ପଛେ ଛାଡ଼ି, ଶକ୍ତିରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ହେଲେ। ଗୋତମମାନେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ଅତିଶୟ ଉତ୍ତମ ଷ୍ଟୁତି ରଚନା କରିଛନ୍ତି, ଯାହା ରଥମାନେ ପ୍ରସନ୍ନ କରେ। ଏଠି, ତୁମେ ସମସ୍ତ ସୁନ୍ଦର ଜ୍ଞାନ ରଖିଛ; ଦାନଶୀଳ ଇନ୍ଦ୍ର ସକାଳେ ଶୀଘ୍ର ଆସନ୍ତୁ, ଜ୍ଞାନ ନେଇ। ସେ ଏକା ଲୋକମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଯଜ୍ଞଯୋଗ୍ୟ, ସେଇ ଇନ୍ଦ୍ର; ଏହି ଗୀତ ଦ୍ୱାରା ତାଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କରିବା ଉଚିତ। ସେ ବଳବାନ ବୃଷଭ, ସତ୍ୟସ୍ୱରୂପ, ଅନେକ ଶକ୍ତିର ଧାରକ, ମହାନ। ନବଗ୍ବା ଓ ସପ୍ତ ଋଷିମାନେ ଜୟ ଆଶା କରି, ପ୍ରାଚୀନ ପିତୃମାନେ ତାଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କରିଥିଲେ; ପାହାଡ଼ ଉପରେ ଦଢ଼ିଥିବା, ମିଥ୍ୟା ନଥିବା ଶବ୍ଦର ମାଲିକ ମହାବଳୀଙ୍କୁ ଚିନ୍ତାରେ ଷ୍ଟୁତି କରିଥିଲେ। ଆମେ ଏହି ଧନର ନାଥ, ଅନେକ ବୀରର ଧାରକ, ମହାଦାନୀ, ଯୁବକ, ଅଜର, ଆଲୋକ ଧାରୀ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଚାହୁଁଛୁ; ହେ ରଥଚାଳକ, ତାଙ୍କୁ ଆଣ, ଆମକୁ ଆନନ୍ଦିତ କର। ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମ ପୁରୁଣା ଗାୟକମାନେ କେବେ ତୁମକୁ କୃପା ଦେଇଥିଲେ କି? ତୁମର ଅଂଶ କ’ଣ, ଶକ୍ତି କ’ଣ, ତୁମର ବଳ କ’ଣ? ଦାନଶୀଳ, ଦୈତ୍ୟନାଶକ, ବହୁଉଚ୍ଚାରିତ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମକୁ କୁହ। ଯେଉଁ ନାରୀ ରଥରେ ଦଣ୍ଡଧାରୀ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ପ୍ରଶ୍ନ କରନ୍ତି, ତାଙ୍କର ଶବ୍ଦ କଂପିଉଠିଲା; ତାଙ୍କର ଗ୍ରାସ ଦୃଢ଼, ରୂପ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଦାନ ଉଦାର—ସେ ପ୍ରଭଳଙ୍କୁ ଲାଭ ପାଇଁ ଆସିଛନ୍ତି। ଏହି ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା, ନିଜ ମାୟାରେ ବୃଦ୍ଧି ପାଇଥିବା, ଦ୍ରୁତଚିନ୍ତା, ନିଜରେ ନିର୍ଭର, ପାହାଡ଼ ସହିତ; ସେ ଅଅଚଳକୁ ମଧ୍ୟ ଭଙ୍ଗ କରି, ଦୃଢ଼କୁ ଭାଙ୍ଗି, ଦ୍ରୁଢ଼କୁ ଚିରିଦେଇଥିଲେ, ସେ ଧ୍ୱଂସକାରୀ। ତାଙ୍କୁ, ପ୍ରାଚୀନ ଏବଂ ସଦାନୂତନ ଶକ୍ତିଶାଳୀଙ୍କୁ, ରକ୍ଷା ପାଇଁ ଚିନ୍ତା କର; ଭଲ ସାହାୟକ ଇନ୍ଦ୍ର ସମସ୍ତ ବିପଦରୁ ଆମକୁ ଉଦ୍ଧାର କରନ୍ତୁ। ଲୋକମାନେ ପୃଥିବୀ, ଆକାଶ, ମଧ୍ୟମ ଆଗ୍ନିକୁ ପ୍ରଜ୍ୱଳିତ କରନ୍ତୁ; ବୃଷଭ, ତୁମ ଅଗ୍ନି ଚାରିପାଖରେ ଜଳାଉ; ଯେଉଁମାନେ ପ୍ରାର୍ଥନା ଘୃଣା କରନ୍ତି, ପୃଥିବୀକୁ କ୍ଷତି କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଦହିଯାଉନ୍ତୁ।