ଏହି ଅଦ୍ଭୁତ କଥା ଆମେ ଆରମ୍ଭ କରୁଛୁ ମହାସଭାରେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପ୍ରଶଂସା କରି, ତାଙ୍କର ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଘୋଡ଼ାମାନେକୁ ଡାକୁଛୁ। ଯେପରି ବଘ୍ନ ଘୃତ ଘୋଡ଼ାମାନେ ପିଇଥିବା ପରି, ଏହି ଉଲ୍ଲାସର ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଆନନ୍ଦ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ମିଳୁ। ସୁନା ରୂପ ଧାରଣ କରିଥିବା ଏହି ଦେବତାଙ୍କ ଶ୍ରୁତିଗୁଡ଼ିକୁ ଅଂଗୀକାର କରନ୍ତି। ସ୍ୱର୍ଗରେ ଯେପରି ଘୋଡ଼ାମାନେ ଉତ୍ସାହିତ ହୁଅନ୍ତି, ସେପରି ଏଠି ମଧ୍ୟ ଏକାଠି ହୋଇ ଗାଇଁଠୁ ଦୁଧ ଭରି ମାଟିରେ ଦେଉଥିବା ପରି, ଅନେକ ଘୋଡ଼ା ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଶକ୍ତି ଦେଇଥାନ୍ତି। ତେଣୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଅଶ୍ୱଧାରୀ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କରାଯାଉ। ତାଙ୍କର ବଜ୍ର ଲୋହାର, କପିଲା ରଙ୍ଗର; ତାଙ୍କର ଇଚ୍ଛା, ଭୁଜା, ରୋଷ ସବୁ କପିଲା ରଙ୍ଗର। ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଶରୀରରେ ଏହି କପିଲା ରୂପ ଅନେକ ଭାବରେ ବିସ୍ତାରିତ। ଆକାଶରେ ଏକ ଦୀପଶିଖା ପରି ବଜ୍ର ରଖାଯାଇଛି। ଏହି ଦୀପ୍ତିମାନ୍, କପିଲା ବଜ୍ର ବିଜୟୀ। ଇନ୍ଦ୍ର ତାହା ଦ୍ୱାରା ସର୍ପକୁ ଆଘାତ କରିଥିଲେ, ଏହି କପିଲା ବଜ୍ର ହଜାର ଆଗୁନି ଶିଖା ପରି ଜ୍ୱଳିଉଠିଲା। ପୁରୁଣା ଯଜ୍ଞକାରୀମାନେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ କପିଲା କେଶ ଭାବରେ ପ୍ରଶଂସା କରିଥିଲେ। ସେ କପିଲା, ତାଙ୍କର ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ ପ୍ରଶଂସାନୀୟ। ତାଙ୍କର ଦାୟା, କପିଲା ରୂପରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ; ସେ ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ କପିଲା। ବଜ୍ରଧାରୀ, ଆନନ୍ଦିତ ଓ ପ୍ରଶଂସିତ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ରଥକୁ କପିଲା ଘୋଡ଼ାମାନେ ଟାଣନ୍ତି। ତାଙ୍କ ପାଇଁ ବହୁ ସୋମ ରସ ତିଆରି ହୋଇଛି, କପିଲାମାନେ ସୋମ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ରଖିଛନ୍ତି। କପିଲାମାନେ ଇଚ୍ଛା, ଦୃଢତା ପାଇଁ ସୋମ ଦେଇଛନ୍ତି; କପିଲା ଘୋଡ଼ାମାନେ ତିବ୍ର ଗତିରେ ଚାଲିଥାନ୍ତି। ଇନ୍ଦ୍ର କପିଲା ଘୋଡ଼ା ସହିତ ଆନନ୍ଦିତ, ତାଙ୍କର ଇଚ୍ଛା କପିଲା ଆନନ୍ଦରେ ପୂରଣ ହୁଏ। କପିଲା ଦାଢ଼ି, କପିଲା କେଶ, ଲୋହା ଶରୀର, ତିବ୍ର ଗତିରେ ଇନ୍ଦ୍ର କପିଲାମାନେ ସହିତ ସୋମ ପିଇ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହୋଇଛନ୍ତି। ତିନି, ତାଙ୍କର କପିଲା ଘୋଡ଼ା ସହିତ, ଦୁଃଖ-ଦୁର୍ଭିକ୍ଷ ଦୂର କରନ୍ତି। ଶୁଣିବା ପାଇଁ ତାଙ୍କର କପିଲା ମାର୍ସ ଛିଟିଯାନ୍ତି, ବିଜୟ ପାଇଁ ତାଙ୍କର କପିଲା ମାର୍ସ ଦୌଡ଼ିଯାନ୍ତି। ସୋମ ପାତ୍ର ପାଇଁ କପିଲାମାନେ ପବିତ୍ର କରିଥାନ୍ତି; ସେମାନେ କପିଲା ସୋମର ଉଲ୍ଲାସ ପିଇଛନ୍ତି। ସ୍ୱର୍ଗ ଓ ପୃଥିବୀ ଜୁଗୁପ୍ତ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ମହତ୍ତ୍ୱ ପ୍ରଶଂସିତ। ପୁନିପୁନି ସେ ଏହି ପ୍ରିୟ ସ୍ତୁତିରେ ଆନନ୍ଦିତ। ହେ ପ୍ରଭୁ, କପିଲା, ଗାଈ ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ ନିବାସ ଦେଖାଇଦିଅ। ତୁମ କପିଲା-ଗଣ୍ଡ ଘୋଡ଼ାମାନେ ତୁମକୁ ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଆଣନ୍ତୁ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର। ଇଚ୍ଛା କରି ମଧୁର ପାନୀୟ ପିଅ, ବଳି, ସଭାରେ ଆନନ୍ଦ କର, ହେ କପିଲା। ପୂର୍ବରୁ ଚାପିଥିବା ସୋମ ଏବଂ ଏହି ବିଶେଷ ଅର୍ପଣ ତୁମର। ମଧୁର ସୋମ ପିଅ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ବଳିଆ ଶକ୍ତିରେ ତୁମ ଉଦର ପୂରଣ କର। ଏଠି, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଚାପିଥିବା ଏହି ସୋମ ଜଳରେ ପବିତ୍ର ହୋଇଛି, ମନୁଷ୍ୟମାନେ ସହିତ ପିଅ। ଉଲ୍ଲାସ ପାଇଁ ଏହି ସୋମ ତିଆରି; ଏହା ସହିତ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହୁଅ, ହେ ଉଲ୍ଲାସ ଓ ଗୀତ ଦାତା। ହେ କପିଲା ଘୋଡ଼ା ଧାରୀ ଇନ୍ଦ୍ର, ଏହି ତୀବ୍ର ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ସୋମ ରସ ତୁମକୁ ଅର୍ପଣ କରୁଛି। ଏଠି ଅନନ୍ୟ ଧାରା ସହିତ ଆନନ୍ଦ କର, ସମସ୍ତ ଶ୍ରୁତିରେ ଉଲ୍ଲାସିତ ହୁଅ, ଆମ ପ୍ରଶଂସାରେ ଶକ୍ତିପ୍ରଦାନ କର। ତୁମର ସୁରକ୍ଷା ଓ ଶକ୍ତି ସହିତ, ଜ୍ଞାନୀ ଓ ସତ୍ୟବାନ୍ ସ୍ତୁତିକାରମାନେ ଗୃହରେ ବସିଛନ୍ତି, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମ ପ୍ରଶଂସା କରି, ଭୋଜନର ଅଂଶ ଆଶା କରି। ଯିଏ ଜନ୍ମ ହେବା ସହିତ ପ୍ରଥମ ଓ ସବୁଠାରୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହେଲେ, ଯିଏ ନିଜ ଇଚ୍ଛାରେ ଅନ୍ୟ ଦେବମାନେଠାରୁ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ହେଲେ, ଯାହାର ଶକ୍ତିରେ ଦିଗନ୍ତ ପୃଥିବୀ ଓ ଆକାଶ ଅଲଗା ରହିଛି— ସେ ମନୁଷ୍ୟମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଇନ୍ଦ୍ର। ଯିଏ କମ୍ପିଥିବା ପୃଥିବୀକୁ ଦୃଢ କଲେ, ରୁଷ୍ଟ ପାହାଡ଼କୁ ଶାନ୍ତ କଲେ, ମଧ୍ୟଲୋକକୁ ମାପିଲେ, ଆକାଶକୁ ଉଠାଇ ରଖିଲେ—ସେ ଇନ୍ଦ୍ର। ଯିଏ ନାଗକୁ ମାରି ସାତ ନଦୀକୁ ମୁକ୍ତ କଲେ, ବଳା ଦ୍ୱାରା ବନ୍ଦ ଗାଈଁମାନେକୁ ମୁକ୍ତ କଲେ, ଦୁଇ ପଥର ମଧ୍ୟରେ ଅଗ୍ନି ଉତ୍ପନ୍ନ କଲେ—ସେ ଇନ୍ଦ୍ର। ଯିଏ ସମସ୍ତ ଚଳନଶୀଳ ପ୍ରାଣୀମାନେକୁ ଚଳାଇଲେ, ଦାସ ଜାତିକୁ ଗୁପ୍ତ କଲେ, କୁକୁର ଶିକାରୀ ପରି ଜୀବନ୍ତମାନେର ଧନ ନେଇଲେ—ସେ ଇନ୍ଦ୍ର। ଯାହାକୁ ଲୋକମାନେ ଭୟରେ, “ଏଠି କେଉଁଠି?” ବୋଲି ପଚାରନ୍ତି, କିଛି କହନ୍ତି “ସେ ନାହିଁ”—ସେ ମହାନ୍, ଧନୀମାନେର ଧନକୁ ବିଭାଜିତ କରନ୍ତି, ତାଙ୍କ ଉପରେ ଆସ୍ଥା ରଖାଯାଏ—ସେ ଇନ୍ଦ୍ର। ଯିଏ ଦୁର୍ବଳ, ଦରିଦ୍ର, ସହାୟ ନଥିବା ଗାୟକଙ୍କ ସାହାଯ୍ୟ କରନ୍ତି; ଦଳିଥିବା ପଥର ସହିତ ଯିଏ ସୋମ ଚାପିଥାଏ, ତାଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି, ହେ ସୁନ୍ଦର-ମୁଖ—ସେ ଇନ୍ଦ୍ର। ତାଙ୍କର ଘୋଡ଼ା, ଗାଈଁ, ଗ୍ରାମ, ରଥ ସମସ୍ତ ଦିଗରେ; ଯିଏ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଓ ଉଷା କୁ ଉତ୍ପନ୍ନ କଲେ, ଜଳର ନେତୃତ୍ୱ କରନ୍ତି—ସେ ଇନ୍ଦ୍ର। ଯିଏ ଦୁଇଜଣ ବାନ୍ଧା, କ୍ରନ୍ଦନ କରୁଥିବା, ଶତ୍ରୁମାନେ ନିକଟ ଓ ଦୂରରୁ ଡାକନ୍ତି; ଏକ ରଥ ଉପରେ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ ଭିନ୍ନ ସ୍ୱରରେ ଡାକନ୍ତି—ସେ ଇନ୍ଦ୍ର। ଯିଏ ବିନା ଲୋକମାନେ ବିଜୟ ଲାଭ କରନ୍ତି ନାହିଁ; ଯିଏ ଯୁଦ୍ଧରେ ସାହାଯ୍ୟ ପାଇଁ ଡାକାଯାନ୍ତି; ସମସ୍ତ ପଦାର୍ଥର ମାପ ହେଲେ, ଅଚଳକୁ ମଧ୍ୟ କମ୍ପିତ କରନ୍ତି—ସେ ଇନ୍ଦ୍ର। ଯିଏ ଅଭିମାନୀ, ଅଦମ୍ୟମାନେକୁ ଧ୍ୱଂସ କଲେ, ଶତ୍ରୁକୁ ଛାଡ଼ିବା ନାହିଁ, ଦାସ୍ୟୁଙ୍କ ଘାତକ—ସେ ଇନ୍ଦ୍ର। ସେ ଯିଏ ଚଳିଶି ବର୍ଷ ପାହାଡ଼ ମଧ୍ୟରେ ଥିବା ସମ୍ବରକୁ ଚିହ୍ନଟ କଲେ, ଫୁଲିଉଠିଥିବା ସର୍ପକୁ ମାରିଲେ, ଶୟନାଶୀଳ ଦାନୁକୁ ଘାତ କଲେ—ସେ ଇନ୍ଦ୍ର। ସେ ଯିଏ କାଶୀମାନେ ସହିତ ସମ୍ବରକୁ ବିଜୟ କଲେ, ଅସ୍ନାମାନେର ସୋମ ପିଲେ, ପାହାଡ଼ ଭିତରେ ବଳି ଦେଉଥିବା ଜନମାନେ ଅତିକ୍ରମିତ ହେଲେ—ସେ ଇନ୍ଦ୍ର। ସେ, ସପ୍ତ କିରଣ ଧାରୀ ବୃଷଭ, ସପ୍ତ ନଦୀକୁ ମୁକ୍ତ କଲେ; ଭୁଜରେ ବଜ୍ର ନେଇ ରୌହିନକୁ ଆକାଶକୁ ଉଠିବାବେଳେ ପତିତ କଲେ—ସେ ଇନ୍ଦ୍ର। ସ୍ୱର୍ଗ ଓ ପୃଥିବୀ ତାଙ୍କୁ ଅନୁଗତ, ପାହାଡ଼ ତାଙ୍କ ଶକ୍ତିକୁ ଭୟ କରନ୍ତି; ସେ ସୋମ ପିଉଥିବା, ବଜ୍ରଭୁଜ, ବଜ୍ରଧାରୀ—ସେ ଇନ୍ଦ୍ର। ଯିଏ ଚାପିଥିବା, ପାକାଉଥିବା, ପ୍ରଶଂସା କରୁଥିବା, ସାହାଯ୍ୟ ଚାହୁଁଥିବାକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି; ଯାହାପାଇଁ ସ୍ତୁତି ଶକ୍ତି, ସୋମ ତାଙ୍କର, ଏହି ସମ୍ପଦ ତାଙ୍କର—ସେ ଇନ୍ଦ୍ର।