ବୃହସ୍ପତି ଏକ ଦିନ ମଧୁକୁ ଦେଖିଲେ, ଯାହା ଏକ ମାଛର ପରି ଜଳରେ ଦୁର୍ବଳ ଭାବରେ ଗୁପ୍ତ ଅବସ୍ଥାରେ ରହିଥିଲା। ସେ ଗଛରୁ ଦୂର୍ବଳ ଲାଡ଼େଲକୁ ଉପଡ଼ି, ତାଙ୍କର ଉଚ୍ଚ ଚିତ୍କାରରେ ତାହାକୁ ଭାଙ୍ଗିଦେଲେ। ବୃହସ୍ପତି ସୂର୍ଯ୍ୟକୁ ଉନ୍ମୋଚନ କଲେ, ଅଗ୍ନିକୁ ଉପଲବ୍ଧ କଲେ, ତାଙ୍କର ଶ୍ରୁତିରେ ଅନ୍ଧକାରକୁ ଦୂର କରିଦେଲେ। ଭାଲାର ଗାଈ ରୂପରୁ ଗୁପ୍ତ ଧନକୁ ଅନ୍ୟେ ପ୍ରତ୍ୟଙ୍ଗରୁ ନେଇଥିବା ପରି ବୃହସ୍ପତି ଉନ୍ମୋଚନ କଲେ। ପତ୍ର ପୋଷା ଶୀତ ହେବା ପରି, ବୃହସ୍ପତି ଭାଲାକୁ ଗାଈମାନେ ଦେବାକୁ ବାଧ୍ୟ କଲେ; ସେ ଅନନୁକୃତ ଧନକୁ ପୁନଃସ୍ଥାପିତ କଲେ, ଏବଂ ସମସ୍ତେ ଏକସାଥି ସୂର୍ଯ୍ୟକୁ ଉପସ୍ଥାପନ କଲେ। ଗାଧା ଘୋଡ଼ା ମଧ୍ୟରେ କଳା ଘୋଡ଼ା ପରି, ପୂର୍ବଜମାନେ ଆକାଶକୁ ତାରାମାନେ ସଜାଇଥିଲେ; ରାତିରେ ଅନ୍ଧକାର, ଦିନେ ଆଲୋକ ରଖିଥିଲେ; ବୃହସ୍ପତି ପାହାଡ଼କୁ ଭାଙ୍ଗି, ଗାଈମାନେ ମୁକ୍ତ କରିଦେଲେ। ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ ଅକ୍ଷତଙ୍କ ପାଇଁ, ସମ୍ମାନରେ; ସେ ଜଣେ ପୁରାତନ ପଥକୁ ନୂତନ ଭାବେ ଅନୁସରଣ କରିଥିଲେ। ବୃହସ୍ପତି, ଗାଈ, ଘୋଡ଼ା, ବୀର, ମାନବମାନେ ସହିତ ଆମକୁ ଦୀର୍ଘାୟୁ ଦିଅନ୍ତୁ। ଏହିପରେ ସମସ୍ତ ଜନ, ଜାଣିବା ଆଲୋକ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଖକୁ ଆଶାବାଦୀ ଭାବେ ଯାଇଥିଲେ; ଯେପରି ଜନନୀମାନେ ସ୍ୱାମୀଙ୍କୁ ଆଲିଙ୍ଗନ କରନ୍ତି, ଏପରି ଲୋକମାନେ ଦାନଶୀଳ ଭଗବାନ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଉପରେ ଆଶ୍ରୟ କରିଥିଲେ। "ମୋର ମନ ତୁମଠାରୁ ଦୂର ହୋଇନାହିଁ, ଏ ବହୁପ୍ରାର୍ଥିତ," ଏହି ଭାବରେ ଉଚ୍ଚାରଣ କଲେ; ମୋର ଆଶା ତୁମଠାରେ ଅଛି। ଶକ୍ତିଶାଳୀ ରାଜା ପରି, ପବିତ୍ର ଦରିରେ ବସନ୍ତୁ; ଆମ ସହିତ ସୋମ ପିନ୍ତୁ। ଇନ୍ଦ୍ର, ଶକ୍ତିବାନ୍, ଅଭାବ ଓ ଭୁଖକୁ ଦୂର କରନ୍ତି; ସେ ଦାନଶୀଳ ଧନର ମାଳିକ। ତାଙ୍କ ପାଇଁ ସପ୍ତ ନଦୀ ଏହି ପାହାଡ଼ ଅଞ୍ଚଳରେ ବହିଥାଏ; ବଳିୟା ବୃଷଭର ପକ୍ଷ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହୁଏ। ଗଛରେ ପକ୍ଷୀମାନେ ବସିଥିବା ପରି, ଖୁସି ଲୋକମାନେ ସୋମ ପାନ କରୁଥିବା ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଖକୁ ଆସିଥିଲେ। ତାଙ୍କର ଶକ୍ତିମୟ ମୁହଁ ଆଲୋକମୟ ହୁଏ; ତିନି ଉପାସକଙ୍କ ପାଇଁ ଆଲୋକ ଉନ୍ମୋଚନ କରିଥିଲେ। କୁକୁର ହନନ ହସ୍ତ୍ର ଦିବ୍ୟ ଧନକୁ ବିକିରଣ କରେନାହିଁ, ଦାନଶୀଳ ଭଗବାନ ସୂର୍ଯ୍ୟକୁ ଜିତିଲେ। ତୁମ ଶକ୍ତିକୁ କେହି ମେଳାଇପାରିବେନାହିଁ, ପୁରାତନ କିମ୍ବା ନୂତନ, ଏ ଦାନଶୀଳ। ସେ ସମସ୍ତ ଜନକୁ ଆବୃତ କରିଛନ୍ତି; ବୃଷଭ ମାନବମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଗାଈମାନେ ଆଣିଛନ୍ତି। ଯେଉଁ ଲୋକ ପାଇଁ ତୁମେ ଅନୁଗ୍ରହ କରିଛ, ସେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ସୋମ ସହିତ ଦୁର୍ଦ୍ଧର୍ଷ ଯୁଦ୍ଧକୁ ସହିଥାଏ।