ଏକ ଦିନ, ମାଟିକୁ ଚାଷ କରିବା ପାଇଁ ଚାଷୀମାନେ ତାଙ୍କର ହାଳ ଓ ଜୋତା ନେଇ ଖେତକୁ ଯାଇଥିଲେ। ସେମାନେ ଭଲ ମାଟି ଚିରିବାକୁ ଚାହିଲେ, ଏବଂ ଚାଷୀମାନେ ଜୋତା ପଛରେ ଠିକ୍ ଭାବରେ ଚାଲିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କଲେ। ସେମାନେ ଆଶା କଲେ, ହାଳ ଓ ଜୋତା ଯେଉଁ ଅର୍ପଣରେ ପ୍ରସନ୍ନ, ଏବଂ ଫଳଦାୟି ଉଦ୍ଭିଦମାନେ, ସେମାନେ ଏହି ମାଟିକୁ ଉପକୃତ କରନ୍ତୁ। ସେମାନେ ଚାହିଲେ, ଜୋତା ବଢ଼ୁ, ଲୋକମାନେ ବଢ଼ୁ, ହାଳ ବଢ଼ୁ। ହାଳ ଓ ଜୋତାର ରସି ଭଲ ଭାବରେ ବାନ୍ଧାଯାଉ, ଓ ତାଙ୍କର ଚାବୁକ ଉଚ୍ଚ ରହୁ। ଏଠି, ଚାଷୀ ହାଳ ଓ ଜୋତାକୁ ସମ୍ମାନ କରି କହିଲେ—“ତୁମେ ଏଠାରେ ମୋପାଇଁ ପ୍ରସନ୍ନ ହେଉ। ଆକାଶରେ ଯେଉଁ ଦୁଧ ତୁମେ ସୃଷ୍ଟି କରିଛ, ଏହି ମାଟି ଉପରେ ତାହା ଝରି ପଡ଼ୁ।” ତାପରେ ସେମାନେ ସୀତା ଦେବୀଙ୍କୁ ପୂଜିଲେ—“ହେ ସୀତା, ଆମେ ତୁମକୁ ସମ୍ମାନ କରୁଛୁ; ଦୟାଳୁ ଓ ଅନୁଗ୍ରହଶୀଳ ହେଉ। ଯେପରି ତୁମେ ଆମପାଇଁ ଦୟାଳୁ, ସେପରି ଆମ ପାଇଁ ଫଳଦାୟି ହେଉ।” ସୀତା ଘୃତ ଓ ମଧୁରେ ଅଭିଷିକ୍ତ, ସମସ୍ତ ଦେବତା ଓ ମାରୁତମାନେ ଯାହାକୁ ଅନୁମୋଦନ କରିଛନ୍ତି, ସେଇ ସୀତା ଆଶୀର୍ବାଦ କରନ୍ତୁ—ଶକ୍ତିରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ଘୃତରେ ଧନ୍ୟ, ନିତ୍ୟ ବୃଦ୍ଧିଶୀଳ ଦୁଧ ଆମ ପାଇଁ ଦିଅନ୍ତୁ। ଏଉଁ ସମୟରେ, ଏକ ନାରୀ ଏକ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଔଷଧି ଉତ୍ତୋଳନ କଲେ, ଯାହା ସମସ୍ତ ଉଦ୍ଭିଦ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ। ଏହି ଔଷଧି ଦ୍ୱାରା ସେ ବିରୋଧିନୀ ସ୍ତ୍ରୀକୁ ଦୂରେ ହଟାଇପାରିବେ, ଏବଂ ପତିକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରିପାରିବେ। ସେ ଉତ୍ତାନପର୍ଣୀ ଉଦ୍ଭିଦକୁ ଡାକି କହିଲେ—“ଦେବତାମାନେ ଯିଏଁ ସମ୍ମାନ କରନ୍ତି, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଏହି ଉତ୍ତାନପର୍ଣୀ, ମୋର ସହପତ୍ନୀକୁ ଦୂରେ ହଟାଅ, ଏବଂ ପତିକୁ ମୋର କର।" ସେ କହିଲେ, “ତୁମର ନାମ ଗ୍ରହଣ କରାଯାଇନାହିଁ, ତୁମେ ଏହି ପତିରେ ଆନନ୍ଦ ନାହାଁ; ଚଲ, ମୋ ସହପତ୍ନୀକୁ ଦୂର ଦେଶକୁ ପଠାଯାଉ।” ସେ ଏହି ଭାବରେ ଅଭିମାନ କଲେ—“ମୁଁ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ, ଉତ୍କୃଷ୍ଟମାନେ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ; ମୋ ସହପତ୍ନୀ ତଳ, ସମସ୍ତ ମଧ୍ୟରେ ନିମ୍ନ।” ପୁନି ସେ କହିଲେ, “ମୁଁ ବିଜୟିନୀ, ତୁମେ ମଧ୍ୟ ବିଜୟିନୀ; ଦୁହେଁ ଏକଠି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହୋଇ, ମୋ ସହପତ୍ନୀକୁ ଅତିକ୍ରମ କରିବା।” ତାପରେ ଏହି ଉଦ୍ଭିଦକୁ ସମ୍ମୁଖୀନ ହୋଇ କହିଲେ—“ମୁଁ ତୁମ ପାଖକୁ ଆସିଛି, ବିଜୟିନୀ ପାଖକୁ; ତୁମର ମନ ମୋ ପଛରେ ଚାଲିନଯାଉ, ଯେପରି ଗାଈ ତାର ଛୁଆଁକୁ ଅନୁସରଣ କରେ, ଯେପରି ପଥରେ ପାଣି ପ୍ରବାହିତ ହୁଏ।” ଏହିପରି ଆଶୀର୍ବାଦ ଓ ଅନୁଷ୍ଠାନ ପରେ, ଏକ ପୁରୋହିତ କହିଲେ—“ମୋର ପ୍ରାର୍ଥନା ତୀକ୍ଷ୍ଣ, ମୋର ଶକ୍ତି ଓ ପ୍ରଭାବ ତୀକ୍ଷ୍ଣ; ମୋର ଅଜର ରାଜଶକ୍ତି ତୀକ୍ଷ୍ଣ—ମୁଁ, ସେମାନଙ୍କ ପୁରୋହିତ, ବିଜୟୀ ହେଉ।” ସେ କହିଲେ, “ମୁଁ ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସାମ୍ରାଜ୍ୟରେ ସମ, ଶକ୍ତି ଓ ପ୍ରଭାବରେ ସମ; ଏହି ଅର୍ପଣ ଦ୍ୱାରା ମୁଁ ମୋ ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କର ବାହୁ କାଟିଦେଉଛି।” ସେ ଆଶୀର୍ବାଦ କଲେ—“ଆମ ଦାତା ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ବିରୋଧ କରୁଥିବାମାନେ ନିମ୍ନ ହେଉ, ଆମେ ଉପରକୁ ଯାଉ; ପ୍ରାର୍ଥନା ଦ୍ୱାରା ମୁଁ ଶତ୍ରୁମାନେକୁ ହ୍ରାସ କରି, ନିଜ ଲୋକମାନେକୁ ଉନ୍ନତ କରିବି।” ସେ କହିଲେ, “ଏହି ଯେଉଁମାନେ ପାଇଁ ମୁଁ ପୁରୋହିତ, ସେମାନେ କୁହାଡ଼ିଠାରୁ, ଅଗ୍ନିଠାରୁ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ବଜ୍ରଠାରୁ ମଧ୍ୟ ତୀକ୍ଷ୍ଣ।” ସେ ଆଶୀର୍ବାଦ କଲେ—“ମୁଁ ସେମାନଙ୍କ ଅସ୍ତ୍ରସାମଗ୍ରୀ ସହିତ ଏକତ୍ରିତ ହେଉ, ସେମାନଙ୍କ ଶୂର ବଂଶ ବଢ଼ୁ, ସେମାନଙ୍କ ରାଜଶକ୍ତି ଅଜର ଓ ବିଜୟୀ ହେଉ, ସମସ୍ତ ଦେବତା ତାଙ୍କ ମନକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।” ସେ କହିଲେ, “ମଘବାନଙ୍କ ବିଜୟୀ ଘୋଡ଼ାମାନଙ୍କ ହିନ୍ହିନାଟି ଉପରେ ଉଠୁ, ବିଜୟୀମାନଙ୍କ ଧ୍ୱଜ ଉତ୍ତୋଳିତ ହୋଇ ଆଲାପ ଶୁନାଯାଉ; ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ମାରୁତମାନେ ସେନା ସହିତ ଆଗକୁ ବଢ଼ନ୍ତୁ।” ସେମାନେ କହିଲେ, “ଯାଅ, ବିଜୟୀ ହେଉ, ମାନବମାନେ; ତୁମର ହାତ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହେଉ; ତୁମର ତୀର ତୀକ୍ଷ୍ଣ, ଧନୁ ଦୃଢ଼, ଅସ୍ତ୍ର ଘାତକ; ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହାତ ଦ୍ୱାରା ଦୁର୍ବଳଙ୍କୁ ପତିତ କର।” ଏଉଁପରି, ପ୍ରାର୍ଥନା ଦ୍ୱାରା ତୀକ୍ଷ୍ଣ ହୋଇଥିବା ତୀରକୁ ଛାଡ଼ିଦେଲେ—“ତୁମେ ଦୂରକୁ ଯାଅ, ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ଜୟ କର, ଆଗକୁ ବଢ଼, ତାଙ୍କର ଶ୍ରେଷ୍ଠଙ୍କୁ ପତିତ କର, ଏବଂ କେହି ମୋତେ କ୍ଷତି କରିନପାରୁ।” ଏହି ସମୟରେ, ପୁରୋହିତ ଅଗ୍ନିଙ୍କ ଉତ୍ପତ୍ତିକୁ ସ୍ମରଣ କଲେ—“ଏହି ହେଉଛି ତୁମର ଉତ୍ପତ୍ତି, ହେ ପୁରୋହିତ, ଯାହାଠାରୁ ତୁମେ ଜନ୍ମ ନେଇଥିଲେ ଓ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହେଲେ; ଏହା ଜାଣି, ହେ ଅଗ୍ନି, ଆଗକୁ ବଢ଼ ଓ ଆମର ଧନ ବଢ଼ା।” ସେ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ଡାକିଲେ—“ଅଗ୍ନି, ଆମ ପାଖକୁ ଆସ, ଆମ ପକ୍ଷରେ କହ, ଦୟାଳୁ ହେଉ; ଆମକୁ କୃପା କର, ହେ ଜନମାନ୍ୟ ନାୟକ, କାରଣ ତୁମେ ଆମର ଧନଦାତା।” ସେ ଆଶୀର୍ବାଦ ମାଗିଲେ—“ଆର୍ୟମାନ୍, ଭଗ, ବୃହସ୍ପତି ଆଶୀର୍ବାଦ କରନ୍ତୁ; ଦୟାଳୁ ଦେବୀମାନେ ମୋତେ ଧନ ଦିଅନ୍ତୁ।” ସେମାନେ ସୋମ ରାଜା, ଅଗ୍ନି, ଆଦିତ୍ୟ, ବିଷ୍ଣୁ, ସୂର୍ଯ୍ୟ, ବୃହସ୍ପତିଙ୍କୁ ଶ୍ରୁତି ଓ ଗୀତ ଦ୍ୱାରା ଡାକିଲେ। ପୁନି ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ସମସ୍ତ ଅନ୍ୟ ଅଗ୍ନିମାନେ ସହିତ ପ୍ରାର୍ଥନା ଓ ଯଜ୍ଞ ବଢ଼ାଇବାକୁ ଅନୁରୋଧ କଲେ—“ତୁମେ ଧନ ଆଣିଦିଅ, ଦେବା ଓ ଗ୍ରହଣ କରିବା ପାଇଁ।” ସେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ବାୟୁଙ୍କୁ ଡାକିଲେ—“ସମସ୍ତ ଲୋକ ଆମପ୍ରତି ଦୟାଳୁ ହେଉ, ଦାତା ଓ ଗ୍ରାହକ ଦୁହେଁ ଆମ ପ୍ରତି ଅନୁଗ୍ରହଶୀଳ ହେଉ।” ସେ ଆର୍ୟମାନ୍, ବୃହସ୍ପତି, ଇନ୍ଦ୍ର, ବାତ, ବିଷ୍ଣୁ, ସରସ୍ୱତୀ, ସବିତୃଙ୍କୁ ଦାନ ପାଇଁ ପ୍ରେରଣ କଲେ। ସେ ଆଶା କଲେ—“ଶକ୍ତିର ଉତ୍ସରେ ଆମେ ଏକତ୍ରିତ ହେଉ, ସମସ୍ତ ଜଗତ୍ ଆମ ମଧ୍ୟରେ ରହୁ; ପ୍ରଜ୍ଞାନୀ ଦାତାକୁ ଦାନ କରିବାକୁ ପ୍ରେରଣ କରନ୍ତୁ, ଏବଂ ଶୂରମାନେ ସହିତ ଧନ ଆମକୁ ମିଳୁ।” ସେ କହିଲେ—“ପଞ୍ଚ ଦିଗ ମୋ ପାଇଁ ଫଳ ଦିଅ, ବିସ୍ତୃତ ପୃଥିବୀ ଶକ୍ତି ଅନୁଯାୟୀ ଫଳ ଦିଅ; ମନ ଓ ହୃଦୟରେ ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ ହେଉ।” ସେ ଆଶୀର୍ବାଦ ମାଗିଲେ—“ମୋର ବାଣୀ ଗୋଉଁ ଝୁଣି ଭଳି ସମୃଦ୍ଧ ହେଉ, ତୁମେ ମୋତେ ତେଜ ଦିଅ; ବାୟୁ ସମସ୍ତ ପାଖରୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରୁନ୍ତୁ, ତ୍ୱଷ୍ଟା ମୋତେ ଶ୍ରୀ ଦିଅନ୍ତୁ।” ଏଉଁପରି, ପୁରୋହିତ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ସମସ୍ତ ସ୍ଥାନରେ ପୂଜିଲେ—ପାଣିରେ, ବାଧାରେ, ଲୋକମାନେ, ପାଥରରେ, ଉଦ୍ଭିଦ ଓ ଗଛରେ ଯେଉଁ ଅଗ୍ନି ବିଦ୍ୟମାନ, ସେମାନେ ପାଇଁ ଏହି ଅର୍ପଣ।